LIBER-congres online

Het LIBER-congres had ik nog nooit bezocht, terwijl dat eigenlijk te boek staat als hét Europese bibliotheekcongres, waar ook de bibliotheekdirecteuren op afkomen en zo. Dit jaar was het in Belgrado en zou ik het eindelijk bezoeken, omdat ik gevraagd was een deel van een workshop te verzorgen.

Maar helaas, het coronavirus kwam er doorheen fietsen. En het ECIL-congres, dat ik elk jaar probeer te bezoeken, ging/ gaat ook al niet door. Lekker dan! Alleen: toen kwam ineens het bericht dat het LIBER-congres wél doorging. Online dan. En de presentatie moest dus ook online. Vanuit de slaapkamer….

Maar het was toch leuk; iets van de enthousiaste sfeer die je normaal op een congres aantreft kwam toch over. Onze workshop was geïnitieerd door Hilde van Wijngaarden, directeur van de bibliotheek van de VU, een heerlijk enthousiaste leider die weet wat ze wil. Een van haar strevens is om de bibliotheek niet alleen onderzoek te laten ondersteunen, maar ook onderwijs. En dan vind je mij al gauw aan je zijde. Zij is ook de kartrekker van de landelijke open-en-online-onderwijsbibliotheekgroep, al heeft ze deze taak onlangs overgedragen aan haar collega Sylvia Moes.

Binnen LIBER is zij degene die de (open online) onderwijsondersteuning op de kaart wil zetten en dat was ook het thema van onze workshop: hoe doe je dat en zijn er al good practices waar op voortgebouwd kan worden? Daartoe waren zes mensen uitgenodigd om een presentatie te verzorgen en ik was er dus een van. De beschrijving van de workshop was als volgt:

The support for teaching and learning at research libraries is expanding and there is a growing focus on new and innovative ways of delivering different types of educational content, facilitating educational innovation and training on data/information literacy. There is a growing need to exchange ideas and learn from each other on how to implement new services, such as maker spaces or augmented reality, in the library. This workshop provides its participants an opportunity to share some success stories, as well as issues arising when reality doesn’t meet the plans. During the workshop participants will also draft ideas for further (Liber-) activities around this topic.

En de uiteindelijke invulling:

foto: @fribban

LIBER Online Workshop: Libraries for Teaching and Learning

PROGRAMME 

14.00 Welcome worlds and introduction to the workshop (Hilde van Wijngaarden, Vrije Universiteit Amsterdam)

14.15 Three paths for libraries to embrace teaching and learning

1: Facilitation in makerspaces

○       Supporting the creation and usability of new forms of content (Sylvia Moes, Vrije Universiteit Amsterdam)

○       Incentives for new services at Linköping University Library- the rise of Digimaker (Anneli Friberg, Linköping University Library)

2: Open educational resources (OER)

○       Unesco guidelines and Network of European Open Education Librarians (Vanessa Proudman, SPARC)

○       Examples of OER support in Spanish libraries (Gema Santos Hermosa, Library Open University Cataluna)

3: Librarian as a guide to the future

○       Artificial Intelligence Bazars at University of Oslo Library (Andrea Gasparini, U University of Oslo)

○       Teaching in the brave new open world: how can libraries help (Monique Schoutsen, Library Radboud University Nijmegen)

15:25 Break
15.45 Breakup groups: Discussion on the three paths
16.15 General discussion: What is the role of the library in teaching and learning? How do we utilise our traditional competencies in this new role?

Een paar highligts:

Content is king; could the library be the queen? (aldus Sylvia met een mooi verhaal over maker spaces, Virtual Reality (bijv. het PleitVRij-project) en 3D printing- het zogenaamde driedimensionale leren. Of dit academisch genoeg is, werd er gevraagd. Jazeker, onderzoek toont aan dat dit het zogenaamde diepe leren enorm bevordert, zelfs het nabouwen van modellen met legoblokjes). Mooi om mee te nemen. En die vogeltjes op de achtergrond bij haar presentatie die luidkeels meekwetterden, ach, dat was alleen maar grappig, dat heb je bij een 'echt' congres niet….

Vanessa Proudman over de UNESCO Guidelines on Open Education en Network of European Open Education Librarians: de UNESCO heeft 5 actiegebieden op het gebied van Open Educatie vastgesteld en zoekt daarbij nadrukkelijk contact met de bibliotheeksector.

Tevens hebben ze onlangs de Dynamic Coalition for OER gelanceerd. Interessante ontwikkelingen.

Gema Santos-Hermosa vertelde onder andere dat ze de OER Toolkit in het Spaans vertaald hadden.

En Andrea Gasparini (die ik erg op Frank Evenblij vond lijken, maar dat terzijde) vertelde over 2 zogenaamde Research Bazars op het gebied van Artificial Intelligence, gecombineerd met Design Thinking en die samen toegepast op onderzoeksdata die de bibliotheek in Oslo georganiseerd heeft en een groot succes bleken. De eerste workshop concentreerde zich op de Oxyrhynchus papyri en de tweede op iris.ai. Interessant, maar een brugje te ver voor ons, vrees ik.

Mijn eigen presentatie ging over instructies in AI (Adobe Illustrator in dit geval), onze escaperoom (die nu even op z'n coronagat ligt, maar zeker spectaculair gaat worden) en natuurlijk het UDIT-project en tegen de achtergrond van welke ontwikkelingen we deze projecten opgestart zijn. Het praten tegen een computerscherm vond ik overigens een ramp; je ziet niemand (bij het programma GoToTraining kunnen maar 6 mensen in beeld, en als je presenteert zie je alleen je powerpoint en jezelf. Voor de verandering had ik mijn presentatie een keer helemaal uitgeschreven, maar dat oplezen vond ik toch niet zo'n succes, dus halverwege heb ik mijn papier weggegooid en vertelde ik gewoon mijn verhaal bij de plaatjes, blijkbaar toch meer mijn ding. Het filmpje dat ik vorig jaar met Simon van Heeringen had gemaakt, trok de meeste belangstelling. Ik had 'm voor de gelegenheid ook maar even tot open science champion omgedoopt en de video laten beginnen op het moment dat hij het over de rol van bibliotheken hierbij had, misschien dat dat hielp. Mijn vingers jeuken om meer van dit soort filmpjes te (laten) maken, maar ja, corona he?

Nog even aandacht voor waarom Open Education ook alweer zo belangrijk is:

Biebs in beeld

Het moge duidelijk zijn: ik houd van bibliotheken. En nee, niet alleen universiteitsbibliotheken. Alle bibliotheken. Dus ik was verheugd om te horen dat er in deze boekenweek een documentairereeks op tv zou komen over bibliotheken. Met Frans Bromet. Ook hem vind ik leuk.

Enfin, gisteren de eerste aflevering gezien. En meteen al prijs, want na een minuut of vijf kwam de openbare bibliotheek Nijmegen in beeld. Naast de onvermijdelijke boeken werd er ook een chic uitziende vrouw gezeten op een stoel getoond, die een dakloze bleek te zijn. Ze zit vaak in de bibliotheek. Gezelliger dan de dagopvang, vindt ze. Prachtig droognieuwsgierig geïnterviewd door Bromet, zoals alleen hij dat kan.

Daarna natuurlijk aandacht voor de robots, Robin en Bibi, en die andere ster, Marjolein Hordijk. Ze legde uit wat de scholieren met de robots aan het doen waren: een hackathon met als doel het leven van COPD-patiënten een beetje beter te maken. Geweldig toch?

Verder een bibliotheek in Den Helder, met kinderen die gretig boeken uitzoeken en lenen, en pubers die lekker in de bibliotheek aan het chillen zijn, maar niet zo veel interesse in boeken hebben. Eventueel wel in de DVD's. En een bibliobus. En ook de bibliotheek in aanbouw in Utrecht (in het oude postkantoor).

Of het allemaal niet wat lux is, vraagt Bromet. Misschien, maar we hebben evengoed een krap budget en er is flink bezuinigd, aldus de directeur van de bibliotheek in Utrecht. Hij vergat er bij te vertellen dat het vooral de wijkbibliotheken zijn waar op bezuinigd is. Of dat is eruit geknipt. Maar het is wel zo. Voordat je denkt dat al die luxe voor de gewone burgers te veel geld kost.

Neen, die is juist keihard nodig voor het informatietijdperk waarin we leven, en waarin heel veel mensen hun weg niet meer kunnen vinden, of niet meer in thuis voelen.

Gun ze die paradijselijke huiskamer! Voor hulp bij het invullen van belastingpapieren, of om zich goed te informeren over het waarheidsgehalte van politieke of andere uitspraken. Of om gewoon lekker te lezen of te gamen of boeken, spellen, CD's of DVD's te lenen natuurlijk!

Deze week elke dag om 19.10 uur op NPO 2.

Dag Berlijn....

Nou ben ik wel even klaar met het beschrijven van de reis en de bibliotheken die we bezocht hebben. Dus jammer voor de prachtige Staatsbibliothek (waar stilte tot een soort religie is verheven), Kunstbibliothek der Staatlichen Museen (met de goedgeklede directeur) en prachtig gelegen Bibliothek des Deutschen Bundestages (met boeken-over-Erdogan tentoonstelling); die krijgen - hoewel ze het eigenlijk waard zijn - geen apart verslag van mij.

Nog wel twee algemene dingetjes dei mij tijdens de reis zijn opgevallen: Bibliotheken worden in Duitsland consequent met 'Haus' aangeduid; op de een of andere manier vind ik dat heel sympathiek klinken en ik pleit ervoor om die gewoonte van de Duitsers over te nemen.
En ze hebben veel studenten in dienst (soms vormen die zelfs de helft van het personeelsbestand); ook sympathiek.

En last but not least: natuurlijk hebben we tijdens de studiereis ook een paar écht culturele dingen gedaan zoals het bezoeken van de Brandenburger Tor ('maar daar was je toch al geweest', merkte mijn dochter fijntjes op op Faceboook), Checkpoint Charlie en meer van dat.

Vermeldenswaard is in dit verband nog wel het multimediale museum Story of Berlin dat vlak bij ons hotel was. Indrukwekkend, mooi vormgegeven museum met uitstapje naar een echte atoombunker, die de koude oorlog griezelig voelbaar maakte.

Fijn dat die muur in ieder geval verdwenen is, al zijn we hard bezig om andere te bouwen. We leren het ook nooit.

Ich bin ein biblio-Berliner

Mocht je me afgelopen week gemist hebben op Blogger: ik was in Berlijn op studiereis. En het was supertoll en interessant.

Heel eerlijk gezegd zag ik er van tevoren best tegenop: elke ochtend en elke middag een bibliotheek bezoeken, maar - surprise - elke bibliotheek was weer anders en had wel iets speciaals, leuks, vooruitstrevends of moois. Sowieso waren alle rondleiders/ discussieleiders (i.c. meestal de directeur of onderdirecteur) bijzonder sympathiek en deden echt hun best om Engels te spreken. Heel soms stonden we ze toe om in het Duits te spreken, maar enkele leden van de groep (met name onze in Italië geboren collega) zijn de Duitse taal niet machtig en voor hen zou het sneu zijn om ons té veel in de Germaanse sferen te gaan begeven.

Onderling spraken we overigens gewoon Nederlands natuurlijk, want we waren allemaal (bijna allemaal, er was één Belgische collega mee) Nederlanders.
Met hoeveel we waren? 40!
Alle soorten bibliotheken? Nee, alleen universitaire en hogeschoolbibliotheken.
Of we het goed met elkaar konden vinden? Heel erg goed!
Of er leuke restaurants in Berlijn te vinden zijn? Talloze en stuk voor stuk uitstekend en niet te duur.
Of ik nog een keer aan zo'n KNVI-studiereis mee zou doen? Absoluut!

Bibliotheken en vertrekhallen

Op dezelfde bladzijde waarop Koch de vloer aanveegt met de bibliothecaressen, valt hij ook over het vernieuwde interieur van de bibliotheken zelf:

De bibliotheek is er een van het grondig verbouwde type, alles van een veelkleurige (laagdrempelige!) nieuwigheid die de lezers moet verleiden hier boeken te komen lenen, zoals ze nog niet eens zo heel lang geleden probeerden de ongelovigen met popmuziek de leeglopende kerken in te lokken. Vroeger waren bibliotheken nog gewoon stoffig, denkt hij, naar binnen gericht, vandaag de dag proberen ze allemaal op vertrekhallen van vliegvelden te lijken.

En dat alles legt hij in de mond van schrijver M., in wie we eenieder natuurlijk Mulisch herkennen.

Virtueel lunchen met Edwin

Gisteren hadden we in de lunchinformatiebijeenkomst een bijzondere gast, die ons als een Wizzard of Oz leek toe te spreken, althans, hij werd op groot scherm geprojecteerd via Google Hangouts geïnterviewd door onze onvolprezen Pieter.

Nadat hij eerst verteld had wat hij vóór en tijdens zijn bibliotheekleven allemaal gedaan had, en nu als zzp-er allemaal doet, kwamen de adviezen en tips. Met name op het gebied van community's, want dat lijkt toch zo langzamerhand wel zijn specialiteit te worden.

Zijn tips (geparafraseerd):
☺ benader je publiek als bibliotheek zo persoonlijk mogelijk (maar dat kost wel tijd en soms ook niet-kantoortijd; idealiter faciliteert het management dit)
☺ zorg voor een gezellige sfeer in je publieksruimtes en zet er bij voorkeur ook een paar backofficewerkplekken tussen, zodat je letterlijk dicht bij de klant bent
☺ maar zorg vooral dat de techniek op orde is in je bibliotheek (bijvoorbeeld geen goede, maar supergoede wifi)
☺ probeer niet alles zelf uit te vinden, maar sluit je waar mogelijk aan bij wat er al is en probeer daar zo goed mogelijk je rol (in) te spelen; ga er ook weer weg als blijkt dat je er niets te zoeken hebt; maak zo nodig gebruik van meerdere platforms
☺ heb wat lef en verwijs ook naar minder legale en open bronnen
☺ plaats je erfgoedcollectie zo veel mogelijk in een context en zoek daarbij de interactie met je publiek

Met ons publiek had hij in ieder geval meteen een klik; vooral met de opmerking dat hij zo graag met vrouwen van 50 + had gewerkt, pakte hij ons helemaal in...

In den lande....

Veel verschillen, maar vooral ook veel overeenkomsten, dat is meestal de conclusie van het landelijke vakreferentenoverleg, in dit geval geschiedenis, waar we de onder andere de best practices bespreken.

De mooiste best practice vond ik die van een lid van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, die de website barmbib.nl (de barmhartige bibliothecaris - tegen ontheming van collecties) heeft opgericht: káppen met het kortzichtige beleid van onze regering, zo luidt de terechte boodschap aldaar.
Gelukkig gaan ze bij het IISG ondanks de dreigende forse bezuinigingen in ieder geval keihard door met digitaliseren (met behulp van een METSviewer van de Library of Congres, waarmee het mogelijk om verschillende media als beeld en geluid naadloos aan elkaar te koppelen).
En verder wacht men af wat er terecht zal gaan komen van de plannen om alle afdelingen geesteswetenschappen van de KNAW (o.a. IISG, NIOD en KIT) samen te voegen.

Bezuinigingen en reorganisaties, daar hebben de bibliotheken van de VU en de Erasmusuniversiteit Rotterdam ook mee te maken. In Rotterdam lijkt de bibliotheek 'opgedeeld' te gaan worden, terwijl de verwerving en verwerking van de boeken uitbesteed zal gaan worden aan een commerciële partij. Verder lijken alle kaarten op de medische en bedrijfskundige/economische tak van de universiteit gezet te gaan worden en dreigen de humaniora naar Leiden en/of de LeesAcademie te worden overgeplaatst. De magazijnen zullen zo veel mogelijk worden leeggemaakt.

In Leiden zijn ze ondertussen blij met het deel van de tropenmuseumcollectie die ze hebben kunnen overnemen, al kost het verwerken ervan nogal wat hoofdbrekens. Ook de Leidse campuslocaties in Den Haag doen het goed. Het overzetten van de boeken naar het Library of Congres-systeem heeft daarentegen wat minder goed uitgepakt, tenminste waar het geschiedenis betreft: de gebruikers zijn er niet bepaald enthousiast over en voor de vaderlandse geschiedenis is het LoC-systeem niet toereikend genoeg.

Ook bij de UvA is men bezig met het omzetten naar het LoC-classificatiesysteem; dit gebeurt door de afdeling metadatadiensten, maar dat is nog niet eens het grootste thema; het grootste thema is de deselectie: 40% van het materiaal zal moeten worden overgeplaatst en gedeselecteerd/ verkocht.

Uit Utrecht konden we een nieuw lid aan onze club toevoegen. Opvallend dat er steeds meer gepromoveerden als vakreferenten aangesteld worden: is hier sprake van een trend?
In ieder geval is duidelijk dat de vakreferent-van-nu meer taken in minder tijd moet doen. Het lijstje met taken is bijna niet meer te overzien en gaat van collectieopbouw, -advies en -beheer naar acquisitie, onderwijs, begeleiden van wetenschappers met datamanagement, datamining, bibliometrie, altmetrics, impactmetingen en publiceren en ga zo maar door.

Gelukkig maar dat we een kranig soort zijn en veel met elkaar delen!

Eus en de gevangenisbibliotheek

Maandagavond was Ozcan Akyol op bezoek bij DWDD. Hij vertelde daar hoe hij in het verleden volkomen terecht in de gevangenis terecht was gekomen en daar had leren lezen, dat wil zeggen: lezen kon hij al wel maar bóeken lezen, daar had hij nog nooit tijd voor gehad. Een cipier bracht hem in aanraking met de gevangenisbibliotheek waar hij eerst de kast met Baantjers leeglas en vervolgens de kast met klassiekers uit de wereldliteratuur. De woorden die hij niet kende zocht hij op en schreef hij in een schriftje.

En nu, nu hij weer vrij is, is hij zelfs een boek gaan schrijven. Prachtig hoe bibliotheken mensenlevens kunnen redden.

#BiblioFuture

Altijd leuk, blogkermissen. Dit keer eentje van Joost Heessels over de toekomst van bibliotheken. Centrale vraag: hoe zien bibliotheken eruit over 10 jaar?
Wel, dat is waarlijk geen makkelijke vraag.

Toen ik van de week op de radio hoorde dat mensen voor op vakantie weer gewoon wegenkaarten kopen, omdat ze de schelle stem van de tomtom zo zat zijn en er niet echt een vakantiegevoel van krijgen, dacht ik meteen: 'ja, er is nog een kans!' Want mensen krijgen ook een keer genoeg van de technologie, gaan ook weer een keer terugverlangen naar het oude, het oude papieren boek bijvoorbeeld. En waarom zouden ze dat gaan kopen als ze dat ook gratis kunnen lenen? Alleen daarom al moeten we er altijd voor ze blijven. En voor de (functioneel) analfabeten, want denk maar niet dat die er niet zijn in Nederland. Nee, er zijn er zo'n anderhalf miljoen en die kosten ons 537 miljoen per jaar.

Maar dan moeten we het wel slim aanpakken, voordat we voor altijd uit beeld raken. En dat kan bijvoorbeeld door het aanbieden van nieuwe diensten en samenwerking, samenwerking, samenwerking. Dat hebben de mensen van biebsearch goed begrepen door met de middelbare, basis- en MBO - scholen samen een uitgebreid ondersteuningsprogramma te ontwikkelen. Want iedereen (bijvoorbeeld middelbare scholieren, dat weet ik inmiddels uit ervaring) dénkt wel dat-ie kan zoeken, maar heeft niet in de gaten dat-ie tegelijkertijd heel veel mist als-ie alleen googelt.

Als je voor al je doelgroepen aantrekkelijk wilt blijven, moet je goed naar de behoeften van al je doelgroepen kijken. In Hoorn hebben ze bijvoorbeeld goed naar de jongste doelgroep, de kinderen, geluisterd door ze mee te laten ontwerpen met de inrichting. Die hebben ècht wel een bibliotheek (leesspeeltuin) waar ze zich prettig voelen en waar ze voor zouden vechten om haar voort te laten bestaan; ze hebben immers zelf mee-ontworpen!

Voor scholieren en studenten mag de bibliotheek wel wat sexyer worden met interactieve materialen als touchtables en ontmoetingsplekken met gratis wifi. Een afwisseling tussen stilte- en overleg-/ ontmoetingsruimtes, misschien wel samen met de huiswerkbegeleidingsdienst te organiseren. In een goed geoutileerde ruimte willen docenten best studiebegeleiding bieden!

Voor de dertigers en veertigers mogen er best wat goed vergrendelde iPads komen met digitale kranten uit de hele wereld erop in leuk ingerichte zithoeken met lekkere koffie; daar willen ze vast wel wat voor betalen.....

En voor de senioren zonder vet pensioen of belangstelling voor techniek voorlopig gewoon boeken, desnoods thuisgebracht. En natuurlijk advies over e-readers, want zij hebben als het goed is ècht tijd om te lezen. En hebben baat bij e-readers als ze grote letters moeten lezen. En daartoe moeten we als de bliksem het lenen van e-boeken mogelijk maken. Die e-readers worden namelijk (nu al) ras goedkoper.

En eigenlijk zouden alle bibliotheken tuinen moeten hebben, of op z'n minst terrassen. Want waar is het fijner lezen dan buiten? Misschien samen met sportcomplexen? Dan krijg je tenminste weer iets van het oude idee van het Griekse gymnasion, waar sport en kennisvergaring als eenheid bij elkaar hoorden onder het mom van mens sana in corpore sano. Dat was zo gek nog niet.

Sfeer, technologie, ontmoeting en informatiekundighied hoeven elkaar niet te bijten, maar moeten krachtig verbonden worden. Daar zit onze uitdaging.

Dan echter het geld. Volgens mij zijn de mensen best bereid te betalen voor iets goeds en moois. Erg blij word ik dan ook van berichten dat mensen bereid zijn om voor het behoud van de bibliotheek een verhoging op de OZB op de koop toe te nemen. Deze mensen hebben het begrepen.

Bibliotheken en reclame: de opbrengst

Wordle van blogbijdragen kermisklanten

Waar reclame wordt gemaakt, moet opbrengst zijn. En waar een kermis wordt georganiseerd, ook. En waar een kermis georganiseerd wordt over reclame zeker!
Hierbij enkele kengetallen over de opbrengst: er hebben 8 mensen officieel meegedaan aan de blogkermis. En verder hebben mensen nog her en der wat losse opmerkingen geplaatst, bijvoorbeeld als reactie op de blogkermisbijdragen. Van de officiële kermisgasten zijn er 2 vrouw en 6 man.

Zou reclame meer een mannending zijn? Nee, dat is natuurlijk een te overhaaste conclusie. Mannen en vrouwen worden er in even hevige mate aan onderworpen. Meer dan 500 reclame-uitingen per dag krijgen we over ons heen. Moet daar de bibliotheek nog bij? Liever niet, is de communis opinio van alle kermisklanten. Maar: als het de bibliotheek kan redden, dan zou het misschien tóch overwogen moeten worden. Mits de reclamejongens de bibliotheek niet over gaan nemen. Mits de bibliotheek niet volgehangen hoeft te worden met lelijke posters. Mits de boodschappen nuttig zijn voor de bibliothekklant. Mits de kwaliteit gewaarborgd wordt. En mits het niet ten koste gaat van de identiteit van de bibliotheek. Voor dat laatste is Wilma niet bang: dat zit immers niet in de genen van de mensen die in de bibliotheek werken. Zij ziet sowieso meer in verregaande samenwerking met andere erfgoedinstellingen, hoewel een lezingenmiddag bij Bruna volgens haar ook geen enkel probleem moet zijn.

Edwin en Hans zien ook veel in samenwerking met commerciële instellingen, hoewel je volgens Edwin niet zo ver moet gaan dat je schreeuwerige advertenties van Burger King op gaat hangen: veel mensen komen immers voor hun rust naar de bibliotheek. Nee, dan liever samenwerking met uitgevers of pak 'm beet IKEA. Hans heeft al ervaring met het samenwerken met commerciële partners; bij het programma rond de Week van de Klassieken bij de Tresoar is naar volle tevredenheid samengewerkt met Selexyz De Tille en het Friesch Dagblad.

Johan zou liever een tientje per jaar extra abonnementsgeld betalen dan aan het reclamegeweld onderworpen te worden, maar als het dan toch moet, draagt hij aardige voorbeelden aan voor reclame in boeken. Wat dacht je bijvoorbeeld van een advertentie voor een geheel verzorgde reis naar de resten van de ark op de Ararat bij het boek Ararat? Of een kortingsbon voor de nieuwste CD van Lang Lang bij zijn biografie? Maar goed, daar kleven ook bezwaren aan, die hij zelf al noemt. Het is bijvoorbeeld nogal een organisatie....

Ook Joost neigt naar een voorzichtig ja voor reclame-uitingen in de bibliotheek en verwijst daarbij (net als Hans) naar de museum- en theaterwereld, waar reclame aan de orde van de dag is.

Pieter is ronduit alergisch voor advertising. Om aan te geven hoe erg anti-reclame hij is, citeert hij een stukje uit het boek 99 Francs van Frédéric Beigbeder. Ai, daar word je niet vrolijk van! En diep in zijn hart vindt hij dat de bibliotheek in feite van dermate groot maatschappelijk belang is, dat de overheid de hele financiering voor haar rekening zou moeten nemen en pleit hij er zelfs voor om leners en bezoekers alleen nog symbolische bedragen in rekening te brengen. Maar - zo stelt hij - je moet ook reëel zijn: met dit kabinet zit dat er niet in. Misschien kunnen we leren van het tv-programma's als Gamekings, waarin wekelijks de nieuwste games worden gerecenseerd. Er zijn meer dan tien bedrijven die dit programma sponsoren, maar toch maken de recensenten een integere indruk.

Irma heeft op internet een kleine zoektocht ondernomen naar sponsoring bij bibliotheken. En ze vond aardige voorbeelden : de KB (die zoekt sponsoring voor een waardevol manuscript), de Zeeuwse Bibliotheek heeft een sponsoractieplan ontwikkeld onder de naam 'Adopteer een boek'. Zij vindt dat hoe dan ook het verhaal moet blijven!

Ook Ron (PR en marketingmedewerker) pleit voor sponsoring. En het stelselmatig bekendmaken van het prachtige dienstenaanbod van de bibliotheek, wat uiteraard weer nieuwe sponsors op zou kunnen leveren. We moeten de boer op! En onszelf misschien af en toe als sponsor aan evenementen verbinden.

Lieve lezers, ik hoop dat jullie net zo genoten hebben van deze blogkermis als ik. Mocht je nog over dit onderwerp verder willen praten of discussiëren, dan kan dat hier of op andere virtuele of fysieke plekken, met of zonder reclame.
Johan, Hans, Irma, Edwin, Joost, Wilma, Pieter en Ron, reuze bedankt! Nu met z'n allen gezellig naar:

Of nee, toch eigenlijk liever naar de bibliotheek, want kennis is al vet genoeg!

De bibliotheek op de radio bij De Avonden

Wat is VPRO De Avonden toch altijd goed bezig! Vorige week hebben ze de hele week - ze zenden 5 avonden in de week uit - telkens de eerste 5 minuten van hun programma besteed aan het laten vertellen van de bijzondere bibliotheekervaringen van verschillende mensen (schrijvers, bezoekers, medewerkers); ze hebben dit mede gedaan ter ondersteuning van de bibliotheken, die zich immers in zeer zwaar weer bevinden.
Het is absoluut de moeite waard om ze allemaal even te beluisteren:

Hier de aflevering met schrijver Ernest van der Kwast (die samen met z'n broertjes en zusjes 'gedumpt' werd in de bibliotheek als zijn moeder boodschappen op de markt ging doen);

Hier de aflevering met Heleen Flier, die sinds 1953 bibliothecaresse is en nu het actiecomité tegen de sluiting van een Rotterdamse bibliotheek aanvoert;

Hier de aflevering met de ontwikkelingspsycholoog Joke van der Zwaard (die houdt van het afluisteren van wildvreemde mensen in de bibliotheek) N.B. de gehele aflevering is opgenomen in de Openbare Bibliotheek te Amsterdam;

Hier de aflevering met schrijfster Karin Giphart (die in de bibliotheek een toevluchtsoord vond na de scheiding van haar ouders);

Hier de aflevering met Emilie van de Bijl, trouw bezoekster van het Pintohuis, een kleine bibliotheek met huiskamersfeer in Amsterdam, die met sluiting wordt bedreigd.

#bibliokermis11: Bibliotheken en reclame

Het is aswoensdag, dus een goede dag om een blogkermis op te starten. Voor degenen die niet weten wat dat is, een blogkermis:

Een blogkermis (of blog carnival) is een verzameling postings rond een thema met als doel een aantal bloggers bij elkaar te brengen. Iemand start een onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting. Meestal met link naar die originele oproep, en na verloop van tijd worden de postings verzameld in een overzicht.

En deze blogkermis gaat over een rechtse hobby: reclame. Is deze te verenigen met een linkse hobby: bibliotheken? Of dreigen we dan uit de bocht te vliegen? Zelf vind ik eigenlijk van wel, omdat ik bibliotheken nou juist een heerlijke waardevrije plek vind, maar gezien de vele bezuinigingen die op komst zijn zou je (en ik?) er misschien anders over kunnen gaan denken.

In bibliotheekland ken ik eigenlijk weinig voorbeelden van reclame, maar misschien vergis ik me. Wel viel me op dat er de laatste tijd veel hulp van de steenrijke, maar niet helemaal onbesproken ondernemer Diego Della Valle komt voor het Romeinse culturele erfgoed. De eigenaar van onder andere het schoenenmerk Tod's gaat 23 miljoen steken in de redding van het Colosseum en waarschijnlijk ook enkele miljoenen in het onderhoud van de resten van Pompeii. Bij wijze van dank mag bijvoorbeeld het logo van Tod's op het toegangskaartje voor het Colosseum en/of Pompeii gedrukt worden. De Italianen hebben al eerder succesvol zaken gedaan met Nippon Television voor de restauratie van de Sixtijnse kapel; dat verwierf hierdoor onder andere een tijd lang de exclusieve beeld- en televisierechten voor de meesterlijke fresco's van Michelangelo.

Een ideetje voor het behoud van onze bibliotheken? Of smakeloze uitverkoop?

Hoe je mee kunt doen met de blogkermis?
Je kunt een post maken met hieronder een verwijzing daar naartoe, maar je mag natuurlijk ook gewoon hieronder of via twitter je mening geven. Als je maar reclame maakt met de hashtag #bibliokermis11. De kermis sluit op zondag 8 mei.

NVB-congres

Nou, daar ging ik dan, voor het eerst naar een nationaal bibliotheekcongres. Qua hoeveelheid mensen leek het wel een CDA-congres. Qua inhoud minder, want er stond nou eenmaal minder op het spel - hoewel, er komen grote bezuinigingen aan en de toekomst van de bibliotheek is sowieso ongewis. Hoe lang wordt ze nog gedoogd?

En gek genoeg ging het daar niet eens echt over; er werd vooral veel gelachen, maar dat kwam natuurlijk vooral door de sprekers. Want zeg nou zelf, Maarten van Rossem is zich toch vooral aan het ontpoppen als een stand up comedian (van het brommerige soort)? Maar toch ben ik het vaak met hem eens. Want onder zijn mopperig verpakte grappen zit vaak een rake analyse. En boekenliefhebber is hij absoluut, al maakt hij weinig gebruik meer van de bibliotheek, omdat hij alles gewoon koopt tegenwoordig (zou ik ook doen als ik zijn salaris had). Tegenwoordig heeft de bibliotheek meer hèm nodig. Als spreker.

Zijn eerste ervaringen met de bibliotheek waren niet bepaald aangenaam. In de bibliotheek van zijn jeugd waren veel boeken niet aanwezig, omdat ze niet door de katholieke censuur kwamen en zijn eerste ervaringen met de universiteitsbibliotheek waren ook niet rooskleurig; hij voelde zich niet bepaald serieus genomen als eerstejaars student, eerder neergezet als kluns. En de computer was altijd down. En hoewel hij geloofde dat de service tegenwoordig beter is (je krijgt bij binnenkomst waarschijnlijk een doosje bonbons omdat men blij is dat je er bent), vindt hij de nieuwe UB in Utrecht maar een crematorium zonder boeken, met slechts stervende planten. Überhaupt vindt hij de UB als instelling maar een elitaire klote-instelling. Behalve in Amerika, want daar werd hij wèl goed geholpen.

Zoals te verwachten is hij tegen te verregaande digitalisering (bij de openbare bibliotheek in Amsterdam kom je - o schande - pas op de 5e verdieping een boek tegen) en waarschuwde hij voor de gevaren ervan: is wat je nu opslaat over 30 jaar nog wel te lezen? Hij denkt dat de tijd van het papieren boek nog lang niet voorbij is. Zelf heeft hij de Kindle aangeschaft, maar die ligt nu werkloos op zijn bureau; hij bood hem ter plekke te koop aan. Nee, voor hem is het papieren boek nog steeds heilig. En hij vermoedt voor nog veel meer mensen. Voor de bibliotheek ziet hij naast een uitleen- vooral ook een sociale functie. Hij meent dat de bibliotheek enorm kan profiteren van het gebrek aan kennis bij de opzoekers ('studenten kunnen niets opzoeken omdat ze niets weten'). Hij gelooft niet in de informatiemaatschappij: mensen willen geen informatie, maar bevestiging van hun vooroordelen. Zijn tips:
- u moet aardig zijn
- probeer qua website op Amazon te lijken (maar dan zonder de sokkenverkoop)
- geloof niet dat u weggespoeld zult worden (de schat...)
- u blijft absoluut een functie houden voor mensen die niet alle boeken kunnen kopen die ze willen
- blijf doorgaan met activiteiten als lezingen door schrijvers en zo (Nederland heeft met z'n zorgvuldig aangelegd bibliothekennetwerk een relatief goedkope culturele infrastructuur; iets wat Amerika bijvoorbeeld niet heeft, vandaar dat daar de Kindle veel meer succes heeft)
- laten we als Nederland alsjeblieft 4 JSF's minder kopen, zodat je 200 miljoen bespaart en het bibliotheeknetwerk gewoon kan blijven bestaan

En daar was natuurlijk iedereen het mee eens. Waar niet iedereen het over eens zal zijn geweest, is zijn mening over twitter: het niveau daarvan hekelt hij als van een hemeltergend onbenul (vreemd in dit licht dat hij zelf wel een twitteraccount heeft) en de betekenis van de sociale media vindt hij sowieso schromelijk overdreven. Bij het uitspreken van deze woorden ging de twitterfontein die op het scherm achter hem geprojecteerd werd prompt uit. Ik moet zeggen dat ik dat ook wel storend vond op een gegeven moment, hoewel fris in het begin (en heerlijk als de spreker niet interessant is).

Dat slaat overigens niet op het verhaal van de eerste spreker, ook wel de nieuwe voorzitter van de NVB. Hij begon met een verheerlijkend verhaal over Otlet (de uitvinder van de papieren catalogus, oftewel het papieren internet, een niet uit te vlakken voorbeeld voor Google), duidde de nieuwe manier van collectioneren (van just in case naar just in time) en wil liever spreken over informatiewelvaart (mogen kiezen in plaats van moeten kiezen) dan over informatie-overload. Voor de bibliotheken en hun personeel is wel een imagoverbetering nodig (geïllustreerd door een persiflage op Keith Richards in Koefnoen).

Na Maarten van Rossem was het de beurt aan Frits Kantelberg, een stotterende 'bibliotheekadviseur' die een cabaretier bleek te zijn. Hij vroeg zich af of het papier ongeneeslijk ziek was. Maar vervolgens suggereerde hij dat dat meer voor het digitale materiaal was doordat zogenaamd de batterij van zijn iPad, waar hij van voorlas, op was. Kern van zijn betoog was de uitleg van de overeenkomsten tussen vrouwen en computers:
- ze kosten zakken vol met geld
- na een paar maanden is er weer een nieuw (en beter) model
- ze weten niets vanzelf (het voordeel van een computer is dat je de geluidskaart eruit kan halen)
- je kunt er spelletjes mee doen
Ha, ha, precies dezelfde overeenkomsten als tussen mannen en computers dus....

Na deze sprekers was het plenaire gedeelte voorbij en waaierde iedereen uit naar z'n eigen track. Ik had gekozen voor track 2, omdat daar het meest voor de ub's te beleven viel.

Eerste spreker bij track 2 was de subkeynote Henk van Ess, die met 29 functies op LinkedIn te vinden is, maar voornamelijk het beroep van journalist uitoefent. Daarin heeft hij veel aan twitter, betoogde hij. Oké, 99 procent is privédiarree (gelukkig gaf hij dat toe), maar het gaat om die ene procent die handig is voor research. Zijn stelling luidde: 'informatiemedewerkers die geen sociale media gebruiken, lopen veel informatie mis'. Hij toonde dat aan met een zoektocht op twitter naar de bron van het door Zizek gebruikte gedachtenexperiment van 2 psychiaters die elkaars patiënt zijn voor het Circus der gedachten. Zijn conclusie dat hij het niet via twitter vond en dus niet bestond vond ik maar magertjes. Hij had wel een paar leuke twitterapplicaties: listorious, twellow, twittergids, twidvid, twittersheep en hoe je die in kunt zetten. Grappig was ook zijn methode om via twitter aan de koffieautomaat van een vreemde kunt komen; zelf heeft hij eens voor een onderzoek alle uitingen van Googlemedewerkers via twitter opgespoord en zich zo een heel ander beeld van Google kunnen vormen dan via de officiële media: een mooi kijkje in de keuken. Hij waarschuwde wel dat je altijd uit moet kijken met het inzetten van deze bronnen: er kunnen immers fake-accounts tussen zitten.

Hierna was het de beurt aan Rob Grim, die een nieuwe tak van sport bedrijft, namelijk die van databibliothecaris (in Tilburg). Hij schetste hoe de reacties van de onderzoekers en bestuurders op dit nieuwe beroep van scepsis naar acceptatie zijn verschoven. Onderzoekers zijn inmiddels blij met hem en de repositories worden successievelijk handig verrijkt met datasets. Mooi altijd, zo'n pioniersverhaal.

Hierna kwam weer een voorstelling, in de zin van een zeer begenadigd spreker, van Arno Reuser, informatiespecialist met het uiterlijk van Perkamentus bij de militaire inlichtingendienst. Hij is van mening dat de bibliotheek geen plaats, maar een functie is. De klant moet in het centrum staan, all right? Over de IT-afdelingen is hij niet te spreken: 'Anyway, die IT-ers, die geven geen oplossingen, maar problemen; ze hebben de i van de bibliotheken gestolen'. Bibliotheken moeten volgens hem de boeken wegdoen, meer doen aan internetanalfabetisme en de classificatiecompetenties niet verliezen. The library is dead, long live the Librarian. Lijkt mij persoonlijk een beetje radicaal en staat in ieder geval lijnrecht tegenover wat Maarten van Rossem betoogde. Maar grappig was het wel. Hij gaf ook nog wat aardige tips, bijvoorbeeld over hoe je budgetten omhoog kunt krijgen; in zijn geval hielp het bijvoorbeeld enorm als hij gewoon voor alle systemen die hij aanvroeg antiterreur zette; dan kreeg hij meteen bakken met geld voor de aanschaf van systemen als van Lexis Nexis.

Na de theepauze kwam Gert Goris van de EUR vertellen over de UB als Learning Space. Bij de UKB is een werkgroep Learning Spaces opgericht die zich bezighoudt met 3 thema's:
- informatievaardigheden (succesmeting, teach the teacher)
- opzetten van een marktplaats van leermiddelen
- digitale leeromgeving, bijvoorbeeld scriptieateliers; belangrijk hierbij zijn kennis van auteursrechten en creative commons bij de UB's.

Die werkgroep wil hierin graag samenwerken met de HBO's, die op sommige punten veel verder zijn dan de universiteiten.

Wel, het trof dat hierna een medewerkker van de Hogeschool Utrecht (Ben Gussinklo) een verhaal kwam houden over de digitale publicatieomgeving (digipub) bij de faculteit Maatschappij en Recht die opgezet is met hulp van stichting Surf en ook de samenwerking met de universitieten zoekt.
Naast de installatie van een institutional repository (via Sharepoint) is men bij de HU ook begonnen met het opzetten van een digitale uitgeverij (op open accesbasis) en heeft men cursussen opgezet voor 'leren publiceren' (voorlopig alleen gericht op docenten en alleen via het intranet bereikbaar). Het publiek vroeg zich wel af wie de kwaliteit van de publicaties beoordeelt, maar voorlopig zijn ze blij met alles wat aangeboden wordt. Wat de scripties betreft, willen sommige faculteiten (bijvoorbeeld rechten) alleen de scripties boven de 8, anderen alleen boven de 7.

Al met al een insprirerend dagje, waarop ik ook nog veel collega's uit den lande de hand heb geschud (behalve LeWi) en wat standjes van bedrijven heb bezocht, waarbij ik van alles in de hand geduwd kreeg, zodat ik met een tas vol folders, pennen, USB-sticks, cactussen (!), een twittermok, een oordopjesset en een chocoladeletter naar huis ging. Het leek wel een vervroegde pakjesavond!

Voor NVB-verslagen zie ook:
Jan Klerk (live)
Dymphie (gedeeltelijk live)
LeWi

Boeken uit de mode

Boeken uit de mode: aldus de titel van een door een hoogleraar politieke filosofie ingezonden brief in de Vox (het onafhankelijk magazine van de RU Nijmegen).

Hij begint als volgt:

Het voorstel om een deel van de universiteitsbbliotheek in een modieuze "Learning Zone" om te bouwen - "met honderd PC-werkplekken en...digiboard"- was waarschijnlijk wel te verwachten.

Want zo te zien volgt de UB Nijmegen op deze manier de mode (altijd met de mode mee!) van de 'dood aan de bibliotheek'. Boeken voortaan als decor. In Amsterdam, bij de Openbare Bibliotheek, kennen ze het verschijnsel al, zo blijkt uit een artikel in De Digitale Archivaris.....

En na wat citaten uit diverse bronnen komt er nog een P.S. (let vooral op de laatste zin):

Brief van een docent, net ontvangen: "ik heb van studenten (in Amsterdam) begrepen dat ze tijdens de inleidende colleges voor eerstejaars nu te horen krijgen dat boekn irrelevant xzijn. Het internet is veel beter. Ik heb nagezocht of dit verhaal klopt. En ja, het klopt. Studenten gezondheidswetenschappen krijgen werkelijk als eerstejaars te horen dat boeken en bibliotheken ouderwets, irrelevant on onbelangrijk zijn. De barbaren zijn aan de winnende hand.

Het is een mening. En het laatste woord zal hier vast nog niet over gezegd zijn.

De boeken zijn overigens alleen verplaatst. Is dat een daad van barbarij?

Beroering in de openbare bibliotheek van Nijmegen e.o.

Ach, de bibliotheekwereld is zo'n rustig wereldje waar nooit iets gebeurt. Zou je denken.

In de Nijmeegse (of beter gezegd Zuidgelderse) openbare bibliotheek is momenteel veel beroering ontstaan over de directeur; die zou een sfeer van angstcultuur en intimidatie in stand houden. Met name de managementlaag blijkt hier inmiddels schoon genoeg van te hebben. De raad van toezicht wijt de oververhitte situatie aan de grootscheepse veranderingen in het bibliotheekwezen door de veranderde rol van de bibliotheek in de maatschappij.

Deze informatie heb ik uit een artikel van de Gelderlander van vorige week. Ik schrok er van, want wist niet dat het speelde. Maar het is blijkbaar een onderwerp dat leeft, getuige het aantal reacties, 30 tot nu toe; dat is een aantal dat niet vaak gehaald wordt.

De reacties lopen sterk uiteen van:

Vroeger kwam er een bus, je pakte een boek de chauffeur gaf een stempel en het liep prima. Zie nu dat een heel team van managers de scepter zwaaien bij de eenvoudige functie van het uitlenen van een boekje. Zelfs nog een raad van toezicht ofwel hoe maken we van poep goud. Misschien even de salarissen van die mensen hier noemen. Zo te zien vervelen ze zich en hebben ze veel tijd om in elkaars vaarwater te zitten.

tot:

Huberts kun je niet meer op cursus sturen dat helpt geen moer. Het is een narcistische arrogante man die het liefst alle macht alleen heeft. De macht binnen de Bieb is nu verdeeld en dat zint meneer Huberts helemaal niet. De dictator wil dit terugdraaien zodat hij weer de alleenheerschappij krijgt. Personeel is hiet terecht bezorgd over. Inmiddels zijn al twee van de 10 managers vertrokken want die zien het niet meer zitten. Een van de 2 is een kracht die al 35 jaar bij de Bieb in Nijmegen werkt. Ook heeft Huberts al eerder een prima manager met "ziekteverlof" gestuurd en de muziekdeskundige met een afkoopsom van liefst Euro 130.000.= het bos ingestuurd, De Raad van Bestuur pikt dit allemaal maar die is geen knip voor de neus waard. Voorzitter Titus Hoedemakers is door Huberts zelf voor die functie aangezocht want dat is een vriend van de direkteur. En ook daarna heeft Huberts allerlei maatjes om zich heen verzameld. Jammer dat we met die Huberts zitten opgescheept. Toen hij Nijmegen solliciteerde kwam hij trouwens niet eens door de kwalificatie voor die functie heen maar via via heeft hij zich binnen weten te dringen. Je moet Huberts eens op Wikepidia googelen en dan krijg je een CV te zien waar Albert Krielen jaloers op zou zijn. Vooral op literair gebied staan er veel zaken op die helemaal niet aan hem mogen worden toegeschreven. Personeel wees verstandig, Huberts kan zich zelf toch niet veranderen en dat wil hij trouwens ook helemaal niet want hij meent de wijsheid in pacht te hebben dus: WEGSTUREN DIE MAN EN SNEL !!!

tot:

Huberts heeft binnen het politieke klimaat van Nijmegen belangrijke strategische beslissingen moeten nemen. Dat die niet altijd bij iedereen goed vallen is duidelijk. De collectieve publieke actie tegen de directeur is dan wel heel menselijk, maar ook kwetsend. En zeer zeker niet fatsoenlijk. Ik ken Huberts gelukkig op een heel andere manier.

De directeur zelf zegt dat "de problemen waar de managers op wijzen, grotendeels terug te voeren zijn op de veranderende positie van de bibliotheek in de maatschappij. Dat is een veranderingsproces dat voor de medewerkers moeilijk te accepteren is."

Tja, wie zou er nou gelijk hebben?

Saillant detail is dat een van de teamleiders van de OBGZ binnenkort bij ons komt werken!

Boeken en lingerie

Goh, dat we daar niet eerder aan gedacht hebben: bibliotheken moeten net als het boekhuis in Culemborg ook lingerie gaan verhuren! Wat zullen de uitleencijfers omhoog schieten!

Blogkermis2.0

Het is al weer een tijdje geleden dat er een blogkermis was, maar nu is er dan weer een!

Bibliotheekmedewerkers bloggen/twitteren/ningen/hyven/wiki-en alsof hun leven er van afhangt, maar heeft dat allemaal wel zo veel zin? Buiten bibliotheekland worden we toch niet of nauwelijks opgemerkt!
Maar oefening baart kunst en het is beter kunst te laten zien aan de gebruikers dan oefening. Voordat de toekomst er is, moet je er op voorbereid zijn. En zo ver is de toekomst trouwens niet weg. Je loopt eerder achter als je niet twittert: schrijvers twitteren, kerken twitteren, bakkers twitteren, ministers twitteren, al is van dat laatste niet iedereen gecharmeerd.
Als maatschappelijk georiënteerde instelling kun je dan niet achterblijven en zeggen: "daar sluiten wij onze ogen voor; wat er in de rest van de wereld gebeurt, zal ons worst wezen."

Dat kost je de kop.

In Nijmegen had je op Plein '44 vroeger twee fotozaken. De een hield trouw vast aan de tradities van de analoge fotografie (had daar ook een goede naam in) en de ander volgde zichtbaar de ontwikkelingen op het gebied van de digitale fotografie. Digitale fotografie was destijds nog vrij duur, dus veel klanten kwamen daar niet voor. Maar dat veranderde rapper dan iedereen dacht. En nu? Nu is fotozaak 1 failliet en draait fotozaak 2 als een tierelier.
In bibliotheekland moeten we ons bewust zijn van dit soort voorlanden.

Dat men ons nog niet kent als vernieuwend, geef niet. Dat komt nog wel, dat heeft tijd nodig. Als we de ontwikkelingen maar op de voet blijven volgen en op z'n minst blijven MEEDOEN. Enthousiasmeren is een van onze grootste krachten.
En eigenlijk is er niet eens zoveel veranderd. Wij blijven ambassadeurs van informatie. Alleen zijn de informatiedragers diverser geworden, leuker, gedifferentieerder.

En soms ook duurder en ingewikkelder. Samenwerking is daarom geboden. Concordia res parvae crescunt, nietwaar?

Een prachtig initiatief vind ik bijvoorbeeld de samenwerking met omroep C. Zichtbaarheid van de bibliotheken op televisie, wat wil je nog meer? Nu geloof ik dat omroep C een beetje opgaat in Het Gesprek, maar wat geeft het? We zullen zichtbaarder worden. En dat moet. Een wekelijkse column van Argus Panoptes bijvoorbeeld? Of elke week een andere bibliotheekcolumnist? Liever exhibitionisme dan inhibitionisme.

Niet dat ik zelf zo'n vernieuwer ben overigens. Ik was een van de laatsten die mijn pick-up voor een CD-speler verruilde, heb vorig jaar pas leren SMS'en, ben nog geen inwoner van twitterland. Met mijn innovatiekracht zouden we bij wijze van spreken nog in spijkerschrift schrijven. Maar goed, zelfs ik ben enthousiast geworden van de ontwikkelingen van de laatste tijd.
Let's do it!

En hoe andere mensen denken over het gebruik van web 2.0 - middelen in de bibliotheek, dat moeten we ze vragen. Lezers van dit blog kunnen bijvoorbeeld reageren op dit stukje!

Zo, en nu ga ik even in de zweefmolen zitten. Zweven door het diverse landschap met de wind in m'n haren.

foto

Zeikding

Vraagje: is bibliotheekbezoek een zeikding? Antwoord: nee, natuurlijk niet, het is een feest!

Wandelen over het web

Wandelen is een aangename bezigheid, of het nu in de natuur is of over het World Wide Web. Onlangs heb ik via WOW (http://www.wowter.nl/blog/) de site ontdekt van http://www.zbdigitaal.nl/; Edwin Mijnsbergen die dit blog maakt, blogt sneller dan menigeen twittert: een stuk of 3 meestal interessante posts per dag. En zo had hij vandaag bijvoorbeeld een leuke link naar http://www.oddee.com/, een site met allerlei lijstjes van maffe en bijzondere items. Een van de items is bijvoorbeeld een lijstje met foto's van de 20 mooiste bibliotheken ( http://www.oddee.com/item_96527.aspx); niet zozeer maf, maar wel om je vingers bij af te likken. Verder vind je er bijvoorbeeld de meest bizarre snorren en baarden, piercings, vreemde hotels (van zout), de twaalf grappigste reclameborden en ga zo maar door. Zelf kunnen ze er ook wat van, trouwens, dat reclame maken.