Posts tonen met het label toekomst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label toekomst. Alle posts tonen
zaterdag 10 augustus 2013
Verschil
Een voor een kwamen de dozen met schoolboeken binnen.
Eerst die voor mijn zoon. Die keek niet blij en wilde 'm dus ook niet openen, laat staan de inhoud ervan kaften. 'Zet maar boven, want ik wil voorlopig nog niet aan school denken, ik heb nu vakantie!' De typische 'in het nu leven' - reactie, zoals je die wel vaker bij jongens van een bepaalde leeftijd aantreft.
Wat een verschil met toen die voor mijn dochter binnenkwam! 'O mamma, ik ben zo benieuwd wat er in zit en hoe het boek voor economie eruit ziet! Ik heb nu al zin om ze te kaften. Zal ik net als vorig jaar weer aparte kleuren voor de talen doen? Ik moet wel effen kaftpapier hebben, want dan kunnen we er op schrijven als we ons vervelen tijdens de les. Oh nee, er is alleen nog maar zwart kaftpapier van D, want het mijne hebben jullie voor inpakpapier gebruikt. Mag ik nu kaftpapier gaan kopen? Ik wil mijn boeken wel weer zelf gaan kaften, want ik moet het wel goed blijven oefenen, voor als ik zelf later kinderen krijg; dan kan ik het hun ook leren. Of zouden ze dan alleen nog maar digitale schoolboeken hebben?'
Ehh, een slimme meid is sowieso op haar toekomst voorbereid....
zondag 16 december 2012
zaterdag 15 oktober 2011
Toekomst en verleden
Gisteren was ik rijk, want had ik een blikje in de toekomst en in het verleden. In de toekomst door deelname aan het mini-symposium 'Does the university library have a future?' ter ere van het vertrek van onze directeur Graham Jefcoate en in het verleden door het bijwonen van de lezing van Fik Meijer over zijn essay Lessen uit Rome, dat hij ter ere van de maand van de geschiedenis schreef.
Een vol programma, vooral omdat er naast het mini-symposium (met veel buitenlandse gasten) ook nog een receptie (met nog meer buitenlandse gasten) ter ere van GJ was. Een waardig afscheid, met veel lofprijzingen met betrekking tot diens internationale netwerk en academische houding (en ook koppigheid). En een terugblik op z'n carrière door hemzelf.
Ook bij de lezing 's avonds veel terugkijken naar het verleden, maar dit keer van Rome en wel in het bijzonder de behandeling van de immigranten door de Romeinen. Zouden wij daar nog iets van kunnen leren? Volgens Fik Meijer wel. We zouden kunnen kijken wat er goed ging (de opname van de vreemde godsdiensten en gebruiken in de hunne) en wat er fout ging (de reactie op en behandeling van de christenen).
Vandaag heb ik me voor de zekerheid maar weer volledig op het heden gericht.
zaterdag 9 juli 2011
#BiblioFuture
Altijd leuk, blogkermissen. Dit keer eentje van Joost Heessels over de toekomst van bibliotheken. Centrale vraag: hoe zien bibliotheken eruit over 10 jaar?
Wel, dat is waarlijk geen makkelijke vraag.
Toen ik van de week op de radio hoorde dat mensen voor op vakantie weer gewoon wegenkaarten kopen, omdat ze de schelle stem van de tomtom zo zat zijn en er niet echt een vakantiegevoel van krijgen, dacht ik meteen: 'ja, er is nog een kans!' Want mensen krijgen ook een keer genoeg van de technologie, gaan ook weer een keer terugverlangen naar het oude, het oude papieren boek bijvoorbeeld. En waarom zouden ze dat gaan kopen als ze dat ook gratis kunnen lenen? Alleen daarom al moeten we er altijd voor ze blijven. En voor de (functioneel) analfabeten, want denk maar niet dat die er niet zijn in Nederland. Nee, er zijn er zo'n anderhalf miljoen en die kosten ons 537 miljoen per jaar.
Maar dan moeten we het wel slim aanpakken, voordat we voor altijd uit beeld raken. En dat kan bijvoorbeeld door het aanbieden van nieuwe diensten en samenwerking, samenwerking, samenwerking. Dat hebben de mensen van biebsearch goed begrepen door met de middelbare, basis- en MBO - scholen samen een uitgebreid ondersteuningsprogramma te ontwikkelen. Want iedereen (bijvoorbeeld middelbare scholieren, dat weet ik inmiddels uit ervaring) dénkt wel dat-ie kan zoeken, maar heeft niet in de gaten dat-ie tegelijkertijd heel veel mist als-ie alleen googelt.
Als je voor al je doelgroepen aantrekkelijk wilt blijven, moet je goed naar de behoeften van al je doelgroepen kijken. In Hoorn hebben ze bijvoorbeeld goed naar de jongste doelgroep, de kinderen, geluisterd door ze mee te laten ontwerpen met de inrichting. Die hebben ècht wel een bibliotheek (leesspeeltuin) waar ze zich prettig voelen en waar ze voor zouden vechten om haar voort te laten bestaan; ze hebben immers zelf mee-ontworpen!
Voor scholieren en studenten mag de bibliotheek wel wat sexyer worden met interactieve materialen als touchtables en ontmoetingsplekken met gratis wifi. Een afwisseling tussen stilte- en overleg-/ ontmoetingsruimtes, misschien wel samen met de huiswerkbegeleidingsdienst te organiseren. In een goed geoutileerde ruimte willen docenten best studiebegeleiding bieden!
Voor de dertigers en veertigers mogen er best wat goed vergrendelde iPads komen met digitale kranten uit de hele wereld erop in leuk ingerichte zithoeken met lekkere koffie; daar willen ze vast wel wat voor betalen.....
En voor de senioren zonder vet pensioen of belangstelling voor techniek voorlopig gewoon boeken, desnoods thuisgebracht. En natuurlijk advies over e-readers, want zij hebben als het goed is ècht tijd om te lezen. En hebben baat bij e-readers als ze grote letters moeten lezen. En daartoe moeten we als de bliksem het lenen van e-boeken mogelijk maken. Die e-readers worden namelijk (nu al) ras goedkoper.
En eigenlijk zouden alle bibliotheken tuinen moeten hebben, of op z'n minst terrassen. Want waar is het fijner lezen dan buiten? Misschien samen met sportcomplexen? Dan krijg je tenminste weer iets van het oude idee van het Griekse gymnasion, waar sport en kennisvergaring als eenheid bij elkaar hoorden onder het mom van mens sana in corpore sano. Dat was zo gek nog niet.
Sfeer, technologie, ontmoeting en informatiekundighied hoeven elkaar niet te bijten, maar moeten krachtig verbonden worden. Daar zit onze uitdaging.
Dan echter het geld. Volgens mij zijn de mensen best bereid te betalen voor iets goeds en moois. Erg blij word ik dan ook van berichten dat mensen bereid zijn om voor het behoud van de bibliotheek een verhoging op de OZB op de koop toe te nemen. Deze mensen hebben het begrepen.
Wel, dat is waarlijk geen makkelijke vraag.
Toen ik van de week op de radio hoorde dat mensen voor op vakantie weer gewoon wegenkaarten kopen, omdat ze de schelle stem van de tomtom zo zat zijn en er niet echt een vakantiegevoel van krijgen, dacht ik meteen: 'ja, er is nog een kans!' Want mensen krijgen ook een keer genoeg van de technologie, gaan ook weer een keer terugverlangen naar het oude, het oude papieren boek bijvoorbeeld. En waarom zouden ze dat gaan kopen als ze dat ook gratis kunnen lenen? Alleen daarom al moeten we er altijd voor ze blijven. En voor de (functioneel) analfabeten, want denk maar niet dat die er niet zijn in Nederland. Nee, er zijn er zo'n anderhalf miljoen en die kosten ons 537 miljoen per jaar.
Maar dan moeten we het wel slim aanpakken, voordat we voor altijd uit beeld raken. En dat kan bijvoorbeeld door het aanbieden van nieuwe diensten en samenwerking, samenwerking, samenwerking. Dat hebben de mensen van biebsearch goed begrepen door met de middelbare, basis- en MBO - scholen samen een uitgebreid ondersteuningsprogramma te ontwikkelen. Want iedereen (bijvoorbeeld middelbare scholieren, dat weet ik inmiddels uit ervaring) dénkt wel dat-ie kan zoeken, maar heeft niet in de gaten dat-ie tegelijkertijd heel veel mist als-ie alleen googelt.
Als je voor al je doelgroepen aantrekkelijk wilt blijven, moet je goed naar de behoeften van al je doelgroepen kijken. In Hoorn hebben ze bijvoorbeeld goed naar de jongste doelgroep, de kinderen, geluisterd door ze mee te laten ontwerpen met de inrichting. Die hebben ècht wel een bibliotheek (leesspeeltuin) waar ze zich prettig voelen en waar ze voor zouden vechten om haar voort te laten bestaan; ze hebben immers zelf mee-ontworpen!
Voor scholieren en studenten mag de bibliotheek wel wat sexyer worden met interactieve materialen als touchtables en ontmoetingsplekken met gratis wifi. Een afwisseling tussen stilte- en overleg-/ ontmoetingsruimtes, misschien wel samen met de huiswerkbegeleidingsdienst te organiseren. In een goed geoutileerde ruimte willen docenten best studiebegeleiding bieden!
Voor de dertigers en veertigers mogen er best wat goed vergrendelde iPads komen met digitale kranten uit de hele wereld erop in leuk ingerichte zithoeken met lekkere koffie; daar willen ze vast wel wat voor betalen.....
En voor de senioren zonder vet pensioen of belangstelling voor techniek voorlopig gewoon boeken, desnoods thuisgebracht. En natuurlijk advies over e-readers, want zij hebben als het goed is ècht tijd om te lezen. En hebben baat bij e-readers als ze grote letters moeten lezen. En daartoe moeten we als de bliksem het lenen van e-boeken mogelijk maken. Die e-readers worden namelijk (nu al) ras goedkoper.
En eigenlijk zouden alle bibliotheken tuinen moeten hebben, of op z'n minst terrassen. Want waar is het fijner lezen dan buiten? Misschien samen met sportcomplexen? Dan krijg je tenminste weer iets van het oude idee van het Griekse gymnasion, waar sport en kennisvergaring als eenheid bij elkaar hoorden onder het mom van mens sana in corpore sano. Dat was zo gek nog niet.
Sfeer, technologie, ontmoeting en informatiekundighied hoeven elkaar niet te bijten, maar moeten krachtig verbonden worden. Daar zit onze uitdaging.
Dan echter het geld. Volgens mij zijn de mensen best bereid te betalen voor iets goeds en moois. Erg blij word ik dan ook van berichten dat mensen bereid zijn om voor het behoud van de bibliotheek een verhoging op de OZB op de koop toe te nemen. Deze mensen hebben het begrepen.
maandag 13 april 2009
Blogkermis2.0

Het is al weer een tijdje geleden dat er een blogkermis was, maar nu is er dan weer een!
Bibliotheekmedewerkers bloggen/twitteren/ningen/hyven/wiki-en alsof hun leven er van afhangt, maar heeft dat allemaal wel zo veel zin? Buiten bibliotheekland worden we toch niet of nauwelijks opgemerkt!
Maar oefening baart kunst en het is beter kunst te laten zien aan de gebruikers dan oefening. Voordat de toekomst er is, moet je er op voorbereid zijn. En zo ver is de toekomst trouwens niet weg. Je loopt eerder achter als je niet twittert: schrijvers twitteren, kerken twitteren, bakkers twitteren, ministers twitteren, al is van dat laatste niet iedereen gecharmeerd.
Als maatschappelijk georiënteerde instelling kun je dan niet achterblijven en zeggen: "daar sluiten wij onze ogen voor; wat er in de rest van de wereld gebeurt, zal ons worst wezen."
Maar oefening baart kunst en het is beter kunst te laten zien aan de gebruikers dan oefening. Voordat de toekomst er is, moet je er op voorbereid zijn. En zo ver is de toekomst trouwens niet weg. Je loopt eerder achter als je niet twittert: schrijvers twitteren, kerken twitteren, bakkers twitteren, ministers twitteren, al is van dat laatste niet iedereen gecharmeerd.
Als maatschappelijk georiënteerde instelling kun je dan niet achterblijven en zeggen: "daar sluiten wij onze ogen voor; wat er in de rest van de wereld gebeurt, zal ons worst wezen."
Dat kost je de kop.
In Nijmegen had je op Plein '44 vroeger twee fotozaken. De een hield trouw vast aan de tradities van de analoge fotografie (had daar ook een goede naam in) en de ander volgde zichtbaar de ontwikkelingen op het gebied van de digitale fotografie. Digitale fotografie was destijds nog vrij duur, dus veel klanten kwamen daar niet voor. Maar dat veranderde rapper dan iedereen dacht. En nu? Nu is fotozaak 1 failliet en draait fotozaak 2 als een tierelier.
In bibliotheekland moeten we ons bewust zijn van dit soort voorlanden.
Dat men ons nog niet kent als vernieuwend, geef niet. Dat komt nog wel, dat heeft tijd nodig. Als we de ontwikkelingen maar op de voet blijven volgen en op z'n minst blijven MEEDOEN. Enthousiasmeren is een van onze grootste krachten.
En eigenlijk is er niet eens zoveel veranderd. Wij blijven ambassadeurs van informatie. Alleen zijn de informatiedragers diverser geworden, leuker, gedifferentieerder.
En soms ook duurder en ingewikkelder. Samenwerking is daarom geboden. Concordia res parvae crescunt, nietwaar?
Een prachtig initiatief vind ik bijvoorbeeld de samenwerking met omroep C. Zichtbaarheid van de bibliotheken op televisie, wat wil je nog meer? Nu geloof ik dat omroep C een beetje opgaat in Het Gesprek, maar wat geeft het? We zullen zichtbaarder worden. En dat moet. Een wekelijkse column van Argus Panoptes bijvoorbeeld? Of elke week een andere bibliotheekcolumnist? Liever exhibitionisme dan inhibitionisme.
Niet dat ik zelf zo'n vernieuwer ben overigens. Ik was een van de laatsten die mijn pick-up voor een CD-speler verruilde, heb vorig jaar pas leren SMS'en, ben nog geen inwoner van twitterland. Met mijn innovatiekracht zouden we bij wijze van spreken nog in spijkerschrift schrijven. Maar goed, zelfs ik ben enthousiast geworden van de ontwikkelingen van de laatste tijd.
Let's do it!
In Nijmegen had je op Plein '44 vroeger twee fotozaken. De een hield trouw vast aan de tradities van de analoge fotografie (had daar ook een goede naam in) en de ander volgde zichtbaar de ontwikkelingen op het gebied van de digitale fotografie. Digitale fotografie was destijds nog vrij duur, dus veel klanten kwamen daar niet voor. Maar dat veranderde rapper dan iedereen dacht. En nu? Nu is fotozaak 1 failliet en draait fotozaak 2 als een tierelier.
In bibliotheekland moeten we ons bewust zijn van dit soort voorlanden.
Dat men ons nog niet kent als vernieuwend, geef niet. Dat komt nog wel, dat heeft tijd nodig. Als we de ontwikkelingen maar op de voet blijven volgen en op z'n minst blijven MEEDOEN. Enthousiasmeren is een van onze grootste krachten.
En eigenlijk is er niet eens zoveel veranderd. Wij blijven ambassadeurs van informatie. Alleen zijn de informatiedragers diverser geworden, leuker, gedifferentieerder.
En soms ook duurder en ingewikkelder. Samenwerking is daarom geboden. Concordia res parvae crescunt, nietwaar?
Een prachtig initiatief vind ik bijvoorbeeld de samenwerking met omroep C. Zichtbaarheid van de bibliotheken op televisie, wat wil je nog meer? Nu geloof ik dat omroep C een beetje opgaat in Het Gesprek, maar wat geeft het? We zullen zichtbaarder worden. En dat moet. Een wekelijkse column van Argus Panoptes bijvoorbeeld? Of elke week een andere bibliotheekcolumnist? Liever exhibitionisme dan inhibitionisme.
Niet dat ik zelf zo'n vernieuwer ben overigens. Ik was een van de laatsten die mijn pick-up voor een CD-speler verruilde, heb vorig jaar pas leren SMS'en, ben nog geen inwoner van twitterland. Met mijn innovatiekracht zouden we bij wijze van spreken nog in spijkerschrift schrijven. Maar goed, zelfs ik ben enthousiast geworden van de ontwikkelingen van de laatste tijd.
Let's do it!
En hoe andere mensen denken over het gebruik van web 2.0 - middelen in de bibliotheek, dat moeten we ze vragen. Lezers van dit blog kunnen bijvoorbeeld reageren op dit stukje!
Zo, en nu ga ik even in de zweefmolen zitten. Zweven door het diverse landschap met de wind in m'n haren.
Abonneren op:
Posts (Atom)





