The vampire's wife

The Vampire's Wife is het kledingmerk van Susie Bick, de vrouw van Nick Cave. Haar is de eer te beurt gevallen een designerscollectie voor de H en M te maken. 

Nu koop ik bijna nooit iets bij de H en M, maar dit keer wilde ik toch wel een uitzondering maken. De collectie zou op 22 oktober beschikbaar zijn, zowel online als in de fysieke winkels. 22 Oktober online, dat betekende om 00.00 uur, dus dan zou ik sowieso klaar zitten. Want meestal zijn die designercollecties binnen een mum van tijd uitverkocht. Aldus Karen, die me op de collectie gewezen had en veel meer ervaring met dit soort acties heeft. Zij was er dan ook voorstander van dat we echt een PLAN gingen maken. Mijn vingers waren dus al gothicpaars van het appen voordat we een kledingstuk in handen hadden.

Nu wilde het toeval echter dat een vriendin van mijn dochter bij de H en M werkt; we hadden dus een handlanger in ons midden. Zij zei dat ze best iets wilde achterhouden voor ons. Na enig nadenken werd dat het armbandje (we hadden meer gewild, maar dat vond ze begrijperlijkerwijs toch echt te veel). 

's Woensdag appte ze mijn dochter echter dat het armbandje er (nog?) niet was, maar wel wat andere sieraden (ringen, oorbellen, kettingen). En het was nog maar 21 oktober! Vast een vergissing? Wij meteen er naar toe om te checken en wat schetste onze verbazing? De sieraden waren echt al in de winkel aanwezig - in de kelder weliswaar - en we konden ruim inkopen (ik had me ingehouden en alleen de ringen gekocht; ik krijg altijd eczeem van niet-gouden sieraden, daar word ik voor behandeld).

Daar zaten we dan, midden in de nacht, als een stelletje pubers, te wachten totdat we iets van de collectie konden bestellen. En wat een zegening dat ik op een gegeven moment de tegenwoordigheid van geest had om op Twitter te kijken en zag dat The Vampire's Wife in antwoord op een van de tweeps over de releasetijd had gezegd dat dat om 8 uur Engelse tijd was. Om 9 uur onze tijd dus. Kijk, dat zijn nog eens ambtenarentijden. Ik kon rustig gaan slapen en weer om een normale tijd opstaan om te gaan winkelen. En het ging verbazingwekkend makkelijk. Ik kon alles bestellen wat ik wilde, ook het armbandje en het zilveren capeje. Geen cowboytoestanden, geen websites die vastliepen. Oké, na een kwartier was de helft al uitverkocht, schijnt, maar wij waren er - dankzij Twitter - uitgeslapen en precies op tijd bij.

Soms hebben soicale media zin en geven ze je een voorsprong. Voor als het er echt op aankomt.

Sweet tweetseat

Mijn volgers op Twitter en Facebook zal het niet ontgaan zijn: ik zat van de week weer eens een avondje op de tweetseat bij de Openbare Bieb. Aanleiding deze keer was het Poëziefeest met als speciale gast Ilja Leonard Pfeijffer.

Toen ze me daar voor vroegen, kon ik natuurlijk geen nee zeggen.

En ja, het was weer een geweldige avond. Dicht bij de gasten en verre van ingedommeld dankzij het afwisselend programma: voordracht door Else Kemps, fijne pianomuziek met zang door Down in Norway, de wisseling van de wacht qua stadsdichterschap (van Marijke Hanegraaf naar Frouke Arns) met woorden van dank door de wethouder, voordracht in het Arabisch door Amal Karam, hiphopdicht door Cees zegt dingen samen met Discipline en natuurlijk Ilja. Altijd Ilja. Kundig geïnterviewd door Jenneke Harings.

Enkele quotes van Pfeijffer uit het interview:
'Ik fleur altijd helemaal op als ik in Nijmegen kom.'
'Als je poëzie wilt voordragen moet je gaan staan.' (toen hem gevraagd werd iets uit zijn werk voor te dragen)
'Voor mijn nieuwe bundel kreeg ik zelfs van de Telegraaf vier en een halve ster; dan hadden ze er net zo goed vijf kunnen geven'. (het met hem geplande interview met de Telegraaf ging overigens niet door wegens ziekte van de journalist)
'Het is vervelend als de inspiratie (poëzie) het overneemt van de controle (een geplande roman); romans zijn namelijk veel lucratiever.'
'Engagement is in poëzie niet het allerbelangrijkste. Wel het lef om risico's te nemen.'
'Ik wil de steigers, het maakwerk niet verbergen in mijn werk. Vergelijk het maar met het Centre Pompidou.'

Beluister hier de voordragende maestro zelf.

Sfeerbeelden met medetwitteraar Annelie en met signerende Ilja

Twitteren voor de Mariënburg

Gisteren was het groot feest voor de Openbare Bibliotheek in Nijmegen, want de fysieke samenvoeging met het belendende Regionaal Archief was een feit. Alsof de Berlijnse muur geslecht was!

En aan het eind van zo'n verbouwing hoort natuurlijk een feestje.

Voor dat feestje was een groot auteur uitgenodigd, die kwam vertellen over zijn reizen naar en in Indonesië, Zuid-Afrika en Parijs. Het voor-, na- en tussenprogramma van Op ruwe planken sloot daar inhoudelijk en muzikaal prachtig bij aan.

Toen ik de aankondiging zag, wist ik al dat ik daar bij wilde zijn. En tot mijn verbazing werd ik door de organisatie uitgenodigd om live te komen twitteren, zodat ik er niet eens een kaartje voor hoefde te kopen. Snel verdiend! Twitteren zou ik anders waarschijnlijk toch wel gedaan hebben.....

Het werd een mooie avond. @Storiesguy, die evenals ik ook was uitgenodigd om te komen twitteren, zat naast mij op een even luie stoel, de zogenaamde tweetseat, die speciaal voor ons was neergezet. Jaloerse blikken vielen ons ten deel - in de pauze vroeg iemand of wij soms professionele twitteraars waren, want zo zag dat er blijkbaar uit.

Maar nee, gewoon amateurs en op dat moment zelfs net één dag ex-collega's, wat het extra bijzonder maakte om te doen: nog één keer samen vlammen!

Van Dis vond het prachtig en ook een tikje intrigerend; want hoe kon je zijn schitterende proza nou samenvatten in 140 tekens?

Twitteren is een beetje reizen, het geeft net als het Zuid-Afrikaans kleur aan je leven. En moeders hebben daar niets mee van doen.

Hieronder een screenshot van het begin (van onder naar boven lezen); voor het hele verslag zie mijn twitteraccount d.d. 31 oktober.

Gereleateerde posts:
Hier is opnieuw...Adriaan van Dis
Verlangen naar het oude
De wereld draait door

Het hangende boek

Van een hangend kopje koffie had ik al wel eens gehoord, maar een hangend boek?

Eerst maar eens uitleggen wat een hangend kopje koffie is: dat is een kopje koffie dat voor je betaald is door de klant voor je; het is een sympathieke, oeroude Napolitaanse traditie.

Goh, dacht een Italiaanse boekverkoper, die met lede ogen aanzag dat de jeugd steeds minder boeken koopt, dat zouden we ook met boeken kunnen doen! Dus hij bedacht de actie #librosospeso, die op Twitter meteen een gigantische hit werd.

De bedoeling van de actie is dat de betalende klanten in zijn boekwinkel gevraagd wordt vrijwillig te betalen voor het boek van de volgende, hem/haar vaak nog onbekende klant; die klant moet wel achttien jaar of jonger zijn.

Zo creatief kunnen alleen Italianen zijn.

Tweets van de paus als lesmateriaal

Die papa Fransiscus doet echt alles goed. Zelfs zijn tweets in het Latijn zijn helder en van hoogwaardige kwaliteit. Precies het goede niveau en de juiste toon. Hij heeft maar liefst 212.000 volgers, waaronder ook scholieren en studenten die het vertalen van zijn tweets van hun leraren als huiswerk opkrijgen.

Degenen die zijn tweets in het Latijn vertalen (nee, het Latijn is niet van hemzelf afkomstig), zeggen dan ook dat ze vinden dat hun tweets zo zouden moeten zijn dat Cicero ze zou kunnen begrijpen.

En dat is knap, want zijn voorganger maakte er een potje van. Niemand, inclusief de classici, begreep een snars van wat hij te melden had. En dat terwijl Latijn verreweg de geschiktste taal is om in te twitteren.

via

Non iam habemus papam

Goh, was die paus net lekker bezig, treedt-ie af!

Maar hij heeft veel nagelaten, veel. Bijvoorbeeld Zijn Almachtige Tweets, die goed lesmateriaal blijken te zijn. Zijn laatste tweet:

Confidamus misericordis Dei necesse est potentia. Sumus tametsi peccatores, transfigurat Illius tamen nos ex integroque format gratia.

Niets over zijn aftreden dus, wel over onze zonden en de grootsheid van God. Terwijl één woord genoeg was geweest: abdico.

Miseretur me papae...

Lees hier de verklaring van de paus in het Latijn, Italiaans, Frans, Engels, Duits, Spaans, Portugees en Pools

Recente volger op twitter

Prachtig vond ik 'm, de tweet van Nora van Dam, aka @SwithaRo dat ze ook een onthaal wilde net als nieuwe volger Gerke (en alle andere volgers voor hem) op mijn weblog. En natuurlijk maak ik voor haar een uitzondering!

Nora heb ik leren kennen via een tweet die ze stuurde naar aanleiding van mijn stukje over Herakles. Zij is 'multidisciplinair theatermaakster met uitglijders naar Beeldende Kunst'. Verder schrijft ze ook nog eens gedichten en verhalen. Een zeer creatieve geest dus! En nee, ze werkt niet bij een bibliotheek. En de volgersverwelkomingen zijn in tegenstelling tot wat Nora denkt niet alleen weggelegd voor biebmensen. Integendeel, ik heb alle mensen lief! (klik maar eens op het trefwoord 'volger' onder het bericht en je zult zien dat ik gelijk heb....)

Welkom dus Nora!

Nog een klein berichtje over Gerke: dat is dus geen vrouw, zoals ik abusievelijk dacht (beetje dom hè). En hij heeft me doen blozen door een berichtje over mijn weblog en verwelkoming op zijn weblog te plaatsen. Dit soort dingen maakt dat je zo rijk wordt van bloggen! (Iets met kleine moeite, groot plezier en zo).

Nieuwe volger: Wonen in Lent!

Wat een twittervolgactie en een foto van Lent op een mooie lentedag al niet teweeg kan brengen: een nieuwe volger en wel de beheerder van de twitter- en facebookpagina wonen in Lent.

Achter deze mooie sociale media-activiteiten zit Olga Kruidhof. Olga is zelf ook heel actief op het web, bijvoorbeeld LinkedIn. Op LinkedIn kunnen we lezen dat ze eigenaresse is van Social Matters, een marketingadviesbureau gespecialiseerd in het opzetten en beheren van online dialogen tussen een organisatie en haar stakeholders.

Zij heeft Management en International Business gestudeerd en veel gedaan op het gebied van communicatie, websiteontwikkeling en SEO en natuurlijk social media.
En uiteraard is ze ook op twitter te vinden, alwaar we leren dat ze van roeien, tennis en Zutphen houdt.

Welkom hier, Olga en veel succes met wonen in Lent, nou ja, de activiteiten daarvoor. Die verrijken het woonplezier nog meer!

Inge

We hebben er een nieuwe volger bij: IngevR. Inge ken ik via twitter, maar verder eigenlijk niet. Ik weet dat ze biologe en informatiemedewerker is, maar verder eigenlijk niet veel. Misschien wil ze zelf wat kwijt hier? Zou ik wel leuk vinden!
Uit haar beschrijving bij de 'bio' van twitter:
Fascinated by absurdity of life...At last, we, uninformed, might have invented everything by ourselves...

Welkom Inge!

Volg Inge via twitter

Twitterbrood

Een bakker uit Zwolle dacht: 'ik ga eens een graantje meepikken van die twittermanie' en bedacht het twitterbrood. Dat is een speciaal soort brood (met appel, chocola, kokos en kwark) met het bekende vogeltje erop. Je kunt het via twitter bestellen en ook thuis laten bezorgen; de 'dubbele boterhammen' zijn namelijk zo gemaakt dat ze - in een klein soort pizzadoos ingepakt - gemakkelijk door de brievenbus kunnen.

Ook een twitterbrood bestellen? Het gaat als volgt in z'n werk: Stuur een tweet met de tekst 'Ik #bestel een #twitterbrood bij @deStadsbakker' en het komt voor de bakker. Voor € 4,95.

Nice!

Hier een video van het fenomeen.

Twitterende docent

'Ik moet me toch een beetje inleven in wat de jeugd toch zo aantrekt in die smartphones (ook tijdens de les - hoe kunnen die apparaten nou leuker zijn dan ik)', dacht economiedocent Ferry Haan en dus heeft hij er in de kerstvakantie een gekocht. En hij was meteen verkocht. Begreep de kinderen dus wel.

Tevens maakte hij een twitteraccount aan. Ook maar eens proberen. En ja hoor, de helft van zijn leerlingen wilde hem ook meteen followen (natuurlijk liefst tijdens de les). En dachten stiekem natuurlijk 'als we nu vrienden zijn, mag ik vast mijn iPhone ook wel aan laten staan tijdens de les'. Maar nee, daar trapte Ferry natuurlijk niet in. 'Ik lijd met jullie mee, jongens', zegt hij er tegenwoordig bij als hij verzoekt de apparaatjes toch maar even uit te zetten tijdens de les.

Want hij hoopt op geconcentréérde leerlingen in de klas. Hoewel de iPhones uitstekend geschikt zijn als rekenmachientjes. En deze rekenmachientjes worden natuurlijk nooit vergeten!

Bloggen niet meer hip?

Daar geloof ik niets van! Maar als het (weer) een cultstatus krijgt, des te beter....

Honden en twitter

Tot grote ergernis van onze kinderen hebben wij thuis geen hond. Maar veel families hebben wel een hond. En die vinden al dat geblaf misschien maar onbegrijpelijk. Want wat zegt die hond nou eigenlijk?

Wel, deze mensen worden nu op hun wenken bediend. Want onlangs is er een apparaatje ontwikkeld waarmee honden kunnen twitteren, dat wil zeggen: hun geblaf wordt door dat apparaatje omgezet in een tweet die aangeeft wat de hond wil zeggen (hij mist je, hij heeft honger etc.). Makkelijk toch? Je hoeft alleen maar een plaatje aan zijn halsband vast te maken en dat verbinding te laten maken met je pc.

Twitter: een hond kan de was doen, nietwaar Maurice?

Twitteren: hoe voelt dat nou?

Net voor de kerstvakantie ben ik begonnen met twitteren. Eigenlijk omdat ik mee ging doen met een (Haarlemse) tweetmeet; omgekeerde volgorde dus, maar dat boeit niet. Alles kan in twitterland. En oké, ik was uiteindelijk toch nieuwsgierig geworden naar dit nieuwe, veelbesproken en bespot medium.

Ik was van plan het ongeveer een maand vol te houden en dan weer te stoppen. Maar dat is niet gelukt. Want het biedt toch wel leuke mogelijkheden. Bijvoorbeeld dat je je blogposts automatisch in je twitteraccount kunt laten importeren en je twitters automatisch in je facebook. Zo lijk je dus superactief, terwijl je geen **** uitvoert. Mijn dode facebookaccount is ineens behoorlijk levendig geworden. Ik vind het een wonder der techniek. En dat ik dat voor elkaar heb gekregen, verbaast me nog veel meer! Zonder hulp was me dat ook nooit gelukt. En die hulp kreeg ik via ...... twitter! (Ze zullen wel gedacht hebben, wat een doos, die weet het verschil niet eens tussen een url van een blog en een url van een rss feed, maar ook dozen zijn welkom op twitter, sterker nog: er zijn vast heel veel dozen op twitter).

De inhoud van de tweets is heel divers. Leut en serieuze dingen staan dwars door elkaar. Dat maakt het wel een vrolijke boel. Maar soms word ik er een beetje draaierig van. Erwin Blom vergelijkt het met Cheers; dat vind ik wel een treffende vergelijking: een digitaal stamcafé.

Er zitten ook enkele collega's op twitter, maar van een levendige twitterscene op de UB zou ik niet durven spreken. Wel heb ik mijn 2 kamergenoten zo gek gekregen om te gaan twitteren; dat schept een band; hebben we elkaar nog minder te vertellen....

De tweets van Wim de Bie vind ik verreweg het leukst, die is eenmaal erg goed in oneliners. De tweets van Voxlog (het Radbouduniversiteitsnieuws) vind ik handig, temeer omdat het niet meer lukt om ze via googlereader te volgen. En verder volg ik alleen de tweets van lieve mensen (sweets), om de dag een beetje happy door te komen. Met af en toe een literair citaat van twitcit. Of een verwijzing naar boekennieuws van Je Bibliotheek.

Zijn er dan geen nadelen aan twitter? Jawel, tweets eat time!

Lekker in mijn vel

Zo, ik zit weer lekker in mijn vel. Dankzij het filmpje van de nationale mental coach hierboven. Nog even abonneren op zijn tweetjes en het kan niet meer stuk dit jaar. Toch?

Zie ook zijn website; daarin geeft hij zich nog meer bloot.

Twitter en Latijn

Latijn lijkt me een uitermate geschikte taal om mee te twitteren: de Romeinen hadden weinig woorden nodig (ons bint zuunig) om zich te uiten. Lidwoorden: niet nodig toch? Persoonlijke voornaamwoorden: in principe ook niet nodig. Dat scheelt een slok op een borrel op 140 tekens.

Gewapend met deze gedachte ben ik eens gaan neuzen op het internet wat er over de combinatie twitter en Latijn te melden valt. Niet heel veel, tot mijn verbazing. Waarom bestaat er geen twitteraccount met alleen Latijnse spreekwoorden? Terwijl dat zo'n logisch 'product' lijkt.

Wat ik wel vond: een twitteraccount met één woord Latijn per dag (om Latijn te leren). Hm. Zou kunnen.
Een leraar Latijn uit Amerika die vertelt over het gebruik van Twitter in de les en bij klas- en proefvertalingen. Lijkt me leuk en zinvol.

Nou, voorlopig moeten we het dus doen met de wikipagina met Latijnese spreekwoorden en zegswijzen (met vertaling).

Aer mea arena est  (17 tekens)
De lucht is mijn strijdtoneel (29 tekens)

Ik bedoel maar!

Bezoek aan het Teylersmuseum

Spontane invallen leiden vaak tot de leukste belevenissen - dat bleek gisteren maar weer. Vrij spontaan had ik namelijk besloten om met Wilma en twittervrienden naar het Teylersmuseum in Haarlem te gaan, alwaar ter gelegenheid van het 225-jarig bestaan van het museum een rondleiding door de bibliotheek werd gegeven; normaal ist-ie nooit zo maar open.

Speciaal voor deze gelegenheid had ik een twitteraccount aangemaakt. Niet dat ik daar heel veel aan had, want ik bezit noch iPhone, noch Blackberry, dus voor het laatste nieuws zou ik toch op mijn gewone telefoon aangewezen zijn (en ik had van geen van de leden een telefoonnummer). Maar dat maakte het juist extra spannend. Om 13 uur zouden we elkaar treffen voor de rondleiding.

Omdat ik van ver moest komen - voor de meesten van de rest was het een thuiswedstrijd - en ik de NS deze dagen maar zozo vertrouw, was ik (nog niet aan de flitsende twittersnelheid gewend) behoorlijk op tijd vertrokken en dito aangekomen. En dat was mijn geluk, want ik was op tijd voor de rondleiding (en de twitteraars, zo bleek later, niet).

Nauwelijks bekomen van de schoonheid van het museum, kon ik dus, in het gelukkige bezit van een kaartje, meedoen met de rondleiding van 1 uur 's middags in de bibliotheek zoals ik 'm graag zie: stijlvol, vol met prachtige en kostbare werken en muf ruikend. Het verhaal van de conservator was helder en indrukwekkend. Voor één van de jeugdige bezoekers zelfs té indrukwekkend - hij viel bijna flauw en moest de ruimte verlaten. Misschien waande hij zich in Zweinstein en was hij bang dat er dementors zouden verschijnen. Ik kan het me levendig voorstellen.

Voor mij was de dag dus al geslaagd, maar ik had nog geen twitteraar (hoe zien die eruit: vleugelschoentjes?) gezien. Gelukkig is het museum niet groot en was er een tentoonstelling om me te vermaken. En uiteindelijk vond ik ze - in het museumcafé natuurlijk! Wilma herkende ik van de foto en de rest zag er eigenlijk vrij normaal uit. Geen knotjes en parelkettinkjes, maar ook geen vleugelschoenen. Gelukkig maar!

Aangezien één van de leden van het gezelschap contacten in het museum had, was er een extra rondleiding bedongen, alleen voor ons, het geheime genootschap van inmiddels zeven personen. En met dit gezelschap van experts mochten we natuurlijk ècht achter de schermen kijken. Ook deze rondleiding was dus zeer interessant en speciaal.

En om de goede afloop te vieren, hebben we onszelf verwend in een café in de buurt. Totdat onze partners zich afvroegen waar we nu toch bleven.

Ja, het leven van een twitteraar gaat over rozen!
Dat bleek vooral toen bij thuiskomst alle foto's van het samenzijn al online stonden en er al een blogpost gemaakt was door Alex, die - hoewel in het Engels - natuurlijk ook voor niet-ingewijden te bekijken is.

En mijn foto's? Ehhh, die volgen later!

Zie ook ecobibl voor een verslag.

New game

Het onverwachte is gebeurd: ik heb een account op Twitter aangemaakt. En waarom? Heb ik opeens een vogel in mijn hoofd? Nee, veeleer:

1. een directe aanleiding: ik ga met Wilma en andere twitteraars mee naar het Teylersmuseum, (afgesproken via vorige blogpost) alwaar we een rondleiding krijgen door de bibliotheek (die is normaal gesloten). Ik heb haar e-mailadres niet, en zo kunnen we toch communiceren (nodig i.v.m. de weersomstandigheden).
2. het is vakantie, dus tijd om te experimenteren
3. nieuwsgierigheid, altijd weer die nieuwsgierigheid

En, hoe bevalt het tot nu toe?

Het is in ieder geval makkelijk om aan te maken (anders was ik meteen afgehaakt). Het leest wel een beetje als een koerslijst (dus te snel voor mij). En dan heb ik er bijna alleen nog maar tweets op staan van mensen die de tweets geëmbed hebben in hun blog, dus die ik toch al las.
Wat ik wel grappig vond, is dat er een teller meedraait als je een berichtje intypt, die aangeeft hoeveel tekens je nog mag gebruiken totdat je het maximum van 140 hebt bereikt.

Verwacht dus vooral niet te veel van mij en wees niet verrast als het even onverwacht als het gekomen is, ook weer verdwijnt. Maar dan heb ik het tenminste geprobeerd!

Nog geen verlanglijstje?

Nog geen verlanglijstje opgestuurd naar de Sint? Kun je nog snel doen. Via twitter.

Dokter Erik

Ja, ons bent modern in de oudste stad van Nederland. Als je een klacht hebt, twitter je dat gewoon even naar de huisarts; die helpt je dan zo snel mogelijk verder.
Of ik daar gebruik van ga maken? Ik denk het niet. Te modern voor mij....

vervolg