Privacy en security

Het leek op het eerste gezicht onlogisch dat ze ons in de nieuwe kamerindeling bij elkaar hadden gezet: open science/ open education en privacy & security, oftewel gegevensbescherming. 

Bij binnenkomst in de gezamenlijke kamer zagen we meteen al een tegeltje hangen met 'handig is geen grondslag'. Tevens hing er een poster met Defense Layers and Security Measures die er uitzag een soort ingewikkeld planetenstelsel met pijlen en symbolen. Nou, dat ging lekker worden hier. Beperkingen en regels in plaats van alles lekker open gooien.

Hoe moest je je computer ook alweer vergrendelen? O ja, met Windows L.

Maar hoe langer we hierover praatten en nadachten, hoe meer we erachter kwamen hoe zeer deze gebieden elkaar kunnen versterken. Want de gegevensbeschermers zijn er bijvoorbeeld maar wat blij mee als er onderzoeksdata open gedeeld worden: via de functionarissen van de afdeling research data management wordt er namelijk op gehamerd dat de data in het geval van open delen geen persoonsgegevens mogen bevatten; dat scheelt een hoop risico op het lekken van gevoelige informatie. 

Tevens vinden we elkaar op het gebied van digitale soevereiniteit: we zijn het er hartgrondig over eens dat we minder afhankelijk moeten worden van de grote geld- en dataslurpende techbedrijven, waaronder we ook de meeste uitgeverijen inmiddels wel kunnen scharen - de goede daargelaten natuurlijk.

Hartstikke goed deze combinatie van open en gesloten dus; briljant bedacht door ons facilitair management. Misschien zijn de bezuinigingen toch nog ergens goed voor?

Cool

We controleren van tevoren altijd even op de Waterkwaliteitsite hoeveel graden het water is voordat we naar de Lentse Plas lopen om in het water te springen (nou ja, springen). Vijf graden stond er. Mooi, alweer twee graden warmer dan vorige week, dat warmt snel op!

Maar wie schetst onze verbazing toen we bij de plas aankwamen en deze geheel en al met ijs bedekt was. Gelukkig dat een van de leden van ons clubje ons voorging als ijsbreker, iets wat ze met flinke wonden op haar lichaam heeft moeten bekopen.

Maar echte Wim Hofs halen hun schouders daarover op.

P.S. wat ik daar in mijn hand heb is geen plastic, maar ijs 🧊

De sneeuwpop en de wortel

Afgelopen weekend maakte ik samen met mijn kleinzoon een sneeuwpop in het nabijgelegen speeltuintje. Of beter gezegd, ik maakte de sneeuwpop, terwijl hij vanaf de schommel toekeek. Meneer had het koud en wilde geen wanten aan.

Het maken van de sneeuwpop was trouwens een koud kunstje, omdat ik hem kon samenstellen uit de restanten van een omver getrapt eerder gemaakt exemplaar. Ik hoefde alleen nog maar de kop op de romp te zetten en ogen, neus, mond en sjaal toe te voegen. Zo gezegd zo gedaan.

De kleinzoon vond 'm heel geslaagd, hij had alleen één probleem: hij vond het zonde dat ik de meegebrachte wortel tot neus had gepromoveerd. Die wilde hij liever zelf opeten. 

'Dan krijgt de sneeuwpop ook geen snot', zo vatte hij de win-win situatie samen.

Welkom op je nieuwe werkplek

Hadden we gisteren nog oliebollen op het werk, vandaag hadden we zelfs taart! Het kan even niet op, lijkt het wel. Maar schijn bedriegt: we gaan flink besparen door op de huisvesting in te teren.

Geen idee hoe feestelijk dit allemaal gaat worden, maar we houden de moed erin! 🍰

Emmers vol oliebollen

Wat een begin van het jaar op werk deze keer: glazen vol met non-alcoholische bubbels en (letterlijk) emmers vol met oliebollen; die laatste door enkele collega's vers gebakken. Overheerlijk dus en een groot gevaar voor alle goede voornemens van minder vet en suiker verorberen in 2026.

Minder vet zal trouwens, zo bleek ook uit het praatje van onze directeur, hét thema van dit jaar worden; we gaan namelijk enorme bezuinigingen op ons afkrijgen de komende tijd. Deze worden gedeeltelijk opgelost door het snijden in alle leuke extra's als lunches en congressen, maar ook in de vorm van vacaturestops en inkrimping van huisvesting. Kantoren waar we eerst met z'n tweeën in zaten, moeten nu met drie andere collega's gedeeld worden en magazijnen zullen ontruimd worden.

Als klap op de vuurpijl krijgen we ook nog een heuse reorganisatie op ons dak, met gedwongen ontslagen en al.

Dank jullie wel, oliebollen in Den Haag. Wat kunnen kennis, kwaliteit en innovatie jullie schelen? Duw Nederland nog maar lekker een eindje verder de duistere afgrond in. Lekker begin van het jaar. Wel zonde van al het werk dat Wennink verzet heeft.

Hopelijk heeft het nieuwe kabinet wél goede voornemens; iets meer vet graag, dan zullen wij de emmers wel leveren!

Renvlinder

'Had je dat al gezien, die mooie rendieren daar in die tuin?'

'Dat is geen rendier, maar een renvlinder!'

Wat is het heerlijk om met een driejarige te praten, ik ben jaloers op de taalcreatieviteit van zo'n mannetje...

Ondertussen verwaarloos ik jullie, mijn lezers, natuurlijk wel, maar daar hebben jullie vast begrip voor; de kleinkinderen zijn gewoonweg té verleidelijk! 

Heel fijne kerstdagen en tot volgend jaar, met hopelijk meer gevleugelde tekst van mijn hand.

Gezichtsherkenning werkt (niet)

Enkele van de apps op mijn telefoon openen zich door middel van gezichtsherkenning. En ik moet zeggen: het werkt goed. Ik hoef geen wachtwoorden meer in te tikken als ik mijn gezicht laat zien, wat eigenlijk automatisch gebeurt, omdat ik mijn gezicht toch al voor de telefoon heb als ik de app wil openen. 

Maar de slimme software heeft nu ook door dat er iets aan mijn gezicht veranderd is nu ik een fietsongeluk heb gehad en overal schrammen, zwellingen en blauwe plekken te zien zijn. Ik ben dus onherkenbaar voor hem/ haar. En kinderachtig als ik ben, ga ik elke dag even controleren of hij me al weer herkent. 

Een geluk bij een ongeluk trouwens dat ik nog geen gezichtsherkenning op de deur van mijn woning had geïnstalleerd, want dan zou ik mooi de pineut zijn nu!