maandag 12 april 2021

Een beetje vriendelijkheid


Een beetje vriendelijkheid, wat kost dat nou? Een complimentje, een grapje, mensen helpen, mensen laten merken dat ze er toe doen? Zeker in deze stresserende tijden.

Voor mij als opgewekte pleaser kost het nooit veel moeite, maar het gros van de mensen blijkbaar wel. Waarom ik dat denk? Dat komt door het volgende voorval:

Vorige week vrijdag belde ik de apotheek; ik had namelijk een medicijn opgehaald uit de afhaalautomaat aldaar en dat bleek niet het juiste te zijn. De huisartspraktijk had ik daar al over gebeld, en het lag niet aan hen; het recept was correct, het moest dus aan de apotheek liggen.

Telefonisch contact met de apotheek bevestigde dat. Men had daar een fout gemaakt. Of ik het 'foute' medicijn naar de apotheek wilde meenemen, zodat ze me nu wel het goede konden geven. 

'Prima', zei ik, 'ik hoef het dus niet uit de automatiek te halen, maar kan gewoon bij jullie naar binnen gaan?'

'Automatiek?' 

'Ja, dat afhaalautomaat van jullie'.

'Haha, noem jij die altijd zo?'

'Ja, ik zie het verschil met een krokettenautomaat niet hoor!'

De apothekersassistente moest lachen; blijkbaar had niemand hun afhaalautomaat zo genoemd of de associatie met een automatiek gehad en we grapten er nog wat over door.

Enfin, ik nam het doosje verkeerde medicijnen mee naar de apotheek en het juiste doosje werd voor me klaargemaakt. Opeens kwam er een andere apothekersassistente vanuit de backoffice tevoorschijn. 

'Bent u die mevrouw die ik zojuist aan de lijn had?'

'Dat klopt.'

'Ik herkende uw stem en wilde u nog even zeggen dat ik het zo fijn vond dat u gewoon een grapje maakte over onze afhaalautomaat, en dat nog wel terwijl wij een fout hadden gemaakt'.

'Ik vond het gewoon grappig en dat foutje; ach, vergissen is menselijk toch?'

'Nou, u zou eens moeten weten wat we bij een foutje normaal naar ons hoofd geslingerd krijgen! Sowieso is iedereen tegenwoordig alleen maar chagrijnig en drammerig. U heeft echt mijn dag goedgemaakt!'

En dat alleen maar door een beetje vriendelijkheid. Hoe ver zijn wij als land gekomen?

donderdag 8 april 2021

De inclusieve oudheid



 En het is weer zo ver: de Week van de Klassieken is begonnen! Het thema van dit jaar is de inclusieve oudheid. Dat klinkt meteen als een contradictio in terminis: in de oudheid werd namelijk voornamelijk geëxcludeerd. Slaven hadden minder vrijheden dan vrije mensen en vrouwen minder dan mannen. Burgers hadden meer rechten dan niet-burgers en het maakte nogal uit of je Griek of barbaar was. Om maar een paar dingen te noemen. 

En dé oudheid bestaat natuurlijk ook niet. Je hebt het hier over een tijdspanne van ongeveer 3.500 jaar en een enorm gebied: op z'n minst Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika. 

Maar ook als je het alleen over de klassieke oudheid hebt, heb je het over een lange tijd, namelijk van ca. 750 voor Christus tot ca. 500 na Christus. En beperkt het gebied zich niet alleen tot Italië en Griekenland, maar ook tot de door hen veroverde gebieden en dat verschilde nogal per periode.

Enfin, wij als UB Nijmegen dragen ook een klein steentje bij aan dit jaarlijkse event middels een digitale tentoonstelling. We hebben dus niet zo groot uitgepakt als vorig jaar, maar het kan niet altijd feest zijn helaas.....


woensdag 7 april 2021

Meer podcasts


Naar aanleiding van de vorige post kreeg ik wat tips voor meer podcasts (dank je o.a. Ester en Mieke). En natuurlijk luister ik er ook meer dan de vorige drie die ik noemde en probeer ik af en toe aanbevelingen uit de krant of andere media uit. Hieronder een kleine verzameling. Heerlijk om onder een dekentje op de bank te luisteren als het buiten sneeuwt.

Marc-Marie & Aaf vinden iets (wekelijkse podcast van Marc-Marie Huijbregts en Aaf Brandt Corstius)

Grootspraak: Hugo de Groot in 2021 (gesprekken in de geest van Hugo de Groot in verband met het Hugo de Grootjaar vanuit Slot Loevestein)

Maarten van Rossem: de podcast (duiding en heerlijk gemopper)

G-spotcast (aangeraden door Ionica Smeets)

Mand (de kortste podcast van Nederland door Maxim Hartman)

Thuis in de klassieke oudheid (zie ook hier; er is nog maar een aflevering beschikbaar)


En dan nog wat radio- en krantgerelateerde podcasts:

Nooit meer slapen

Kunststof

Opium

Onze man in Deventer

Met Groenteman in de kast

De Stemming van Vullings en Van der Wulp

Virusfeiten

Opvliegers


En nog een kleine greep uit de buitenlandse podcasts:

The Daily

This American Life

Sway

Grounded with Louis Theroux

We found love in the 80s


En voor wie nog meer wil:

Top 10 Nederlandse podcasts

De 100 populairste podcasts op dit moment

Mocht je nog tips hebben, zet die dan onderaan deze post.

zaterdag 3 april 2021

Podcastkoorts


Nu ik Netflix de rug heb toegekeerd, ben ik aan die andere coronaverslaving begonnen: de podcast. Het belangrijkste voordeel is dat je er geen scherm voor nodig hebt, Ja, wel even om 'm aan te zetten, maar dat is het dan wel. Voor de rest is het gewoon luisteren en dat is toch een stuk minder vermoeiend voor je ogen dan weer voor een scherm gaan zitten. Je kunt er zelfs bij wandelen of fietsen en laat dat nou net de bedoeling zijn: je moet er mee naar buiten en er bij bewégen.

Nu luisterde ik altijd al graag radio, en ook uitgestelde radio, die ook podcast wordt genoemd, maar het in mijn ogen eigenlijk niet is: het is radio, maar dan niet live beluisterd. Echte podcasts hebben een zweem van amateurisme om zich heen, want je hoeft niet per se bij een radiostation aangesloten te zijn als je er een wilt maken; in principe kan iedereen een podcast opnemen. 
Vaak bestaan ze uit gesprekken tussen twee of drie mensen, die meestal ook vrienden zijn. Het lijkt in die podcasts net of je een beetje zit mee te luisteren met gesprekken die die vrienden met elkaar in de kroeg hebben. Dat is tenminste een van de soorten. Je hebt ook hoorspelen en interviews, maar dat is niet het soort podcasts waar ik het nu over wil hebben.

Waar ik het over wil hebben zijn de boezemvriendenpodcasts, zoals Teun & Gijs vertellen alles, de Zelfspodcast en Voor de show in Toomler. Het zijn podcasts die in coronatijd begonnen zijn. Uit verveling of om er geld mee te verdienen, dat is voor iedere podcastmaker weer anders. Sander Schemmelpenninck geeft gewoon toe dat hij er geld mee wil verdienen en doet dat ook fors: ongeveer een ton per jaar. Teun en Gijs zouden dat ook wel willen, maar voelen zich toch de mindere broertjes van Sander; hij is jong en succesvol, zij zijn meer wereldverbeteraars en wat ouder en bezadigder. Ze hebben ook wat minder lef, maar zijn ongelooflijk veel liever. 

Ze hebben elkaar leren kennen op het Barlaeusgymnasium en hebben alle twee een beroemde ouder. Teun is de zoon van cineast Johan van der Keuken en Gijs de zoon van presentratrice Hanneke Groenteman. Deze laatste is vaste gast bij de wekelijkse podcast van Teun en Gijs en je merkt dat ze alle drie dol op elkaar zijn, hoewel ze soms ook wel nukkig tegen elkaar kunnen zijn; dat laatste duurt evenwel nooit lang. 

De podcastafleveringen lopen volgens een vast stramien: eerst mogen zowel Teun als Gijs vertellen wat ze die week hebben meegemaakt. Dat levert altijd meteen een hoop gesprekstof en bespiegelingen op. De ene keer gaat het over ziek zijn, de andere keer over een interview bij OP1 en de beroemdheden die daar ontmoet worden, weer een andere keer over de winterdepressie (waar ze beiden last van hebben), en dan weer over de afslankpogingen van Gijs. Teun vindt dat Gijs daarbij de hulp van een diëtiste moet zoeken, maar Gijs wijst dat af; hij wil het op eigen kracht proberen. En natuurlijk komen er ook veel boeken en films langs die besproken worden. Want het mag allemaal best een beetje elitair zijn, vinden ze; ze behoren immers tot de grachtengordelelite.

Als klap op de vuurpijl hebben ze ook nog een instagramaccount met foto's die het plaatje compleet maken, onder andere van de recepten van Teun die Gijs probeert te maken en waartoe de luisteraars ook toe uitgenodigd worden. Een vondst zijn de tegeltjes die van gedenkwaardige uitspraken van zowel Gijs als Teun gemaakt worden en waarover enige competitie bestaat. Wie scoort de meeste tegeltjes en krijgt daar vervolgens de meeste likes op? Guusje, de producer at large, van wie niemand echt zeker weet of ze wel bestaat, ontwerpt deze tegeltjes.

Sinds kort kun je ook een abonnement nemen op een betaalde extra variant op de podcast: Teun en Gijs vertellen meer. Daar wilde ik eigenlijk geen lid van worden, want linkse mensen die zakken vullen, daar houd ik eigenlijk niet van, maar in een gekke bui werd ik het tóch. Heel veel anders is er namelijk niet te beleven momenteel en ergens gun ik het ze ook wel. Het zijn zulke lieve jongens, die mannen, en ze moeten ook allebei een gezin onderhouden. Het bespaarde me ook meteen een abonnement op de LINDA, die ze in hun eerste aflevering gerecenseerd hebben. Ze kraakten het blad zo heerlijk en gedegen af, dat ik waarschijnlijk nog wel een tijdje lid blijf. 

Maar dan moeten ze wel links-elitaire content blijven leveren, en niet in Sanders veranderen.

vrijdag 26 maart 2021

Latijn voor kinderen

Het is schattig om te zien: kleine kinderen die Latijn leren spreken. Of het zin heeft? Waarschijnlijk niet. Hoewel, als ze later als ze groot zijn de FvD willen gaan leiden, kan het natuurlijk goed van pas komen. Luister mee:


dinsdag 2 maart 2021

Borreleiland



Borrelen met het werk doen we sinds de komst van Het Virus 'gewoon' online via Zoom, een keer per maand, afwisselend op donderdag en vrijdag. Sinds onze aanstaande fusie met de IT-afdelingen hebben de borrels gelijk ook de functie van kennismaken met elkaar. Dat heeft als voordeel dat je meteen de kroegtijgers van de andere partij leert kennen. 

Een naam voor dit samenzijn is er ook al: de !Soos. In eerste instantie dacht ik 'wat moet dat uitroepteken voor die soos'?, maar later werd het me duidelijk. Dat uitroepteken was niet in een dronken bui door de Raad van XI verzonnen, maar staat voor de letter I, en dan omgedraaid. Samen met de eerste S vormt het IS, de naam van onze nieuwe divisie, die - zo was ons vooraf beloofd - nooit in afgekorte vorm gebruikt zou worden, maar je weet zelf hoe dat gaat: waarom zeven lettergrepen gebruiken als het ook met twee kan?

Enfin, afgelopen vrijdag zaten we weer met een groepje in de digitale kroeg, toen er opeens voorgesteld werd om naar het borreleiland te gaan. Het wat? Ja, je hebt het goed gehoord, het borreleiland. Weg met Zoom, dat is zó 2020, voortaan borrelen we op een eiland. Hilarisch was het wel; ineens waren we allemaal computeravatars die op een eiland rondliepen en -sprongen. In het midden was een klein dorpspleintje met fontein en daarachter was het strand met de zee. Als je daarheen liep, hoorde je ook het ruisen van de zee. Geinig voor even, maar al gauw was iedereen in de bar van het eiland te vinden - net het echte leven. 

Op de bovenverdieping van de bar waren tafels met krukken eromheen; leuk voor de groepsvorming. Als de kruk roze werd, kon je erop gaan zitten. Al gauw bleek dat je niet alleen op de kruk, maar ook boven op elkaar kon gaan zitten. Gejoel alom natuurlijk, een #metoo'tje is nooit ver weg, zelfs niet in een virtuele wereld.

Ik ben benieuwd waar we de volgende keer heen getransporteerd worden.

donderdag 18 februari 2021

Levensmoe



Heden ten dage hoor je veel over mensen(kinderen) die de lockdown geestelijk niet meer trekken. Maar over de goudvissen heeft niemand het. En weet je hoe lang die al in lockdown zitten? Hun hele leven al! 

Vandaar waarschijnlijk dat onze vis zich vannacht van het leven beroofd heeft. Ruim een jaar zat-ie al alleen in z'n kom; eerst had hij nog een vriendje bij zich, maar die werd ziek (corona?) en overleed. Hij leefde maar door, maar voor wie? Voor het essentiële voer dat elke dag in z'n kom werd gestrooid? 

Nee, het leven had geen zin meer. Hij sprong uit zijn Hilton. Een moedige daad, midden in de nacht. 's Ochtends vonden we hem. We hebben 'm aan de poes van de buren gevoerd. Zo heeft z'n leven toch nog zin gehad. Post mortem.

Dit is wat levenslange lockdown doet. Met een mens vis. Denk daar maar eens over na.