Bezoek van de EUR: gave projecten

Hoe véél mensen met puur enthousiasme, gedegen vakkennis en weten waar studenten écht behoefte aan hebben, kunnen bereiken, werd me gisteren weer eens duidelijk in de persoon van Farshida Zafar (en haar collega´s).

Farshida zag ik voor het eerst op Dé onderwijsdagen in november vorig jaar, toen ze de SURF onderwijsaward gewonnen had. Omdat haar energie en enthousiasme me meteen aanspraken, ben ik eens gaan googelen op haar naam en zag dat ze onder andere een battle app had ontwikkeld, of beter gezegd had laten ontwikkelen, om haar studenten te laten oefenen met de (juridische - ze is van huis uit juriste) lesstof. Goh, dacht ik, dat zou ook een goed middel zijn om in te zetten tijdens onze bibliotheekinstructies!

En dus trok ik de stoute schoenen aan en stuurde haar een mail om te vragen of de app ook voor onze UB beschikbaar of bruikbaar te maken was. Ik kreeg meteen (enthousiast) antwoord. Met een paar aanpassingen zou het waarschijnlijk zo kunnen, schreef ze. Zullen we naar jullie toekomen om het te demonstreren?

Wow, we hoefden niet eens naar Rotterdam te reizen, ze zouden naar ons toekomen; wat een luxe!

De afspraak was snel gemaakt; de uitwerking liet iets langer op zich wachten, maar gisteren was het dan zo ver. Van tevoren hadden we al voor ons aansprekende vragen (over ons nieuwe bibliotheeksysteem) mogen inleveren, die de projectleider (Tamar van Heyningen, ook al zo'n star) in de app geladen had.

Een dag voor de bijeenkomst konden we al tegen elkaar spelen met behulp van deze vragen - en reken maar dat de collega's fanatiek waren! Voor de dag zelf had ze ook al een quiz over Nijmegen en de Radboud Universiteit voor ons gemaakt. Zo attent!

Overigens was dat niet het enige wat ze kwamen demonstreren; de EUR is ook een project all you can read, een soort spotify voor verplichte studieboeken, gestart. Dit project is nu in handen van Maarten Steenhuis, de adjunctdirecteur van de UB van de EUR, die ook mee was, maar is uiteraard gestart bij de faculteit Rechtsgeleerdheid, van - juist - Farshida.

Het model werkt als volgt: studenten betalen een vast bedrag, 20 euro per maand, aan de uitgevers, die alle verplichte studieboeken voor hen openzetten gedurende de abonnementsperiode. In deze periode kunnen de studenten de boeken downloaden en voor zichzelf (ook offline) bewerken (markeringen en aantekeningen maken).

Een prima dienst voor de studenten, lijkt me!

Al met al een mooie lunchbijeenkomst, perfect georganiseerd door collega Norma.

En ja, zeggen wij onze collega's uit Rotterdam na: digitaal is normaal. (En mag ook best leuk zijn :).

Anchoring Innovation

Vandaag hadden we weer eens een boeiende lunchlezing op het werk. Het onderwerp was oudheid en innovatie: wat zouden wij van de oude Grieken en Romeinen kunnen leren op het gebied van innovatie? Want die hebben in die eeuwen dat ze de macht hadden, toch wel het een en ander geïnnoveerd (denk aan het omvormen van de staatsvorm tot een democratie in het 5e eeuwse Athene, denk aan de uitvinding van het geld, denk aan de wegen, huizen en aquaducten....).

Een interessante vraag in dat verband is hoe ze die innovaties aan de man brachten. Het antwoord daarop is eigenlijk heel simpel: door de nieuwe producten enigszins op de oude te laten lijken en/of door terug te grijpen op (eventueel zeer) oude voorbeelden. Of door ze te legitimeren door er een afbeelding van een godheid op te zetten (de godin Athene op het Atheens muntgeld).

Want mensen zijn rare jongens (wat dat betreft is er weinig veranderd): aan de ene kant houden ze van nieuwe dingen, maar aan de andere kant zijn ze zo conservatief als de pest en willen ze het oude en vertrouwde eigenlijk niet opgeven - een enkeling daargelaten).

Boeiende materie op levendige wijze verteld door professor André Lardinois, die onlangs anderhalf miljoen voor zijn landelijke project Anchoring innovation binnengehaald heeft.

Goed werk van deze geesteswetenschapper, die dat laatste voor elkaar heeft gekregen in een tijd waarin men vooral (en liefst alleen maar) geld wil pompen in techniek en bètawetenschappen.

Change perspective!

Vrouw van middelbare leeftijd

Gisteren hadden we weer eens een interessante lunchlezing op het werk. Hij werd gegeven door - wat hebben we toch een fantastische professoren op onze universiteit rondlopen - Bart Jacobs.

Over Bart Jacobs is veel te vertellen: hij is veelvuldig in de media aan het woord en onder andere bekend van het kraken van de OV-chipkaart. Tevens is hij voorzitter van de raad van advies van Bits of Freedom. Maar bovenal is hij hoogleraar op het gebied van security en correctheid van software.

Zijn belangrijkste boodschap:
Vóór de digitalisering waren informatie en drager niet te scheiden, nu is dat niet meer voor te stellen; het heeft wel enorme consequenties voor de controle van informatie. Je kunt eindeloos informatie kopiëren zonder verlies van kwaliteit, het heeft geen zin meer voor overheden om boeken te verbranden, als de informatie er eenmaal is, is ze in principe vrij beschikbaar.

Maar dat heeft niet alleen maar prettige kanten (denk aan het elektronisch patiëntendossier) en overheden en commerciële bedrijven zoeken desalniettemin wegen om de informatie te controleren; de privacy van de burger is hierbij vaak het kind van de rekening ('door het internet zijn de burgers transparant geworden, niet de overheden'). Jacobs is dan ook een groot voorstander van het (laten) versleutelen van alle berichten die je stuurt en het mijden van grote commerciële bedrijven als Microsoft ('ik snap niet waarom publieke instellingen als de Radboud Universiteit niet overgaan op open source besturingssystemen als Linux').

Intermediairs als uitgevers zijn in principe overbodig geworden, tenzij ze waarde toevoegen aan het kale product; wat dat betreft zitten bibliotheken ook in de gevarenzone, meent Jacobs. De bibliotheek heeft hij naar zijn mening niet meer nodig. Gelukkig kwam op dat laatste behoorlijk wat weerwoord uit de zaal, want heeft de bibliotheek niet (mede) zorg gedragen voor toegang tot de bronnen op zijn computer en vinden zijn studenten het niet heerlijk om te studeren in de bibliotheek?

En hij maakte nóg een fout: hij noemde mij een vrouw van middelbare leeftijd. Daardoor was ik toch wel even van mijn stuk gebracht. Vrouw van middelbare leeftijd, mán, ik ben pas 46 en voel me eerder twintig dan vijf en vijftig! Ben nog lang niet in de overgang en was de enige die live twitterde tijdens de lezing. Nee, op dat moment was hij duidelijk even de weg kwijt.

Hoe oud hij dan zelf is? Dat heb ik natuurlijk meteen maar even opgezocht, want heel veel privacy heb je wat dat betreft ook niet meer tegenwoordig. Hij is maar liefst vijf jaar ouder dan ik, de mán van middelbare leeftijd......

Hieronder zijn TED-talk op de Radboud Universiteit anderhalf jaar geleden voor wie 'm 'live' wil zien:

Joost en de iPadschool

Gisteren hadden we weer een lunchinformatiesessie bij de UB; dit keer kwam coördinator en docent nieuwe media Joost de Laat over het iPadproject bij het Dominicuscollege vertellen .

Een interessante lezing met veel aanknopingspunten voor de UB (ook wij zijn immers flink aan het nadenken over mobiel, gepersonaliseerd en interactief leren voor onze studenten middels allerhande online instructietools).

Joost (mijn vroegere buurman) vertelde een enthousiast, maar ook eerlijk verhaal over docenten die wel en niet vrolijk van de iPad werden, hobbels die ze hadden moeten nemen, keuzes die ze hadden moeten maken, verwachtingen die soms niet uitkwamen et cetera. Maar de leerlingen en ouders zijn superenthousiast een ook de scholen in de buurt zetten nu schoorvoetend de eerste stappen op weg naar (gedeeltelijk) tabletonderwijs.

Het sterke van het pilot op het Dominicuscollege vind ik dat ze niet meteen radicaal het roer hebben omgegooid, maar vorig jaar heel rustig begonnen zijn met twee brugklassen (de gymnasiumbrugklassen omdat die het langst bij elkaar blijven), dit jaar weer twee brugklassen erbij en volgend jaar de HAVO erbij.

Hun ervaringen delen ze via webblog, twitter en facebook.

Over vier jaar komen de leerlingen van deze school naar onze universiteit; ik hoop dat we tegen die tijd niet al te ouderwets op ze over gaan komen; werk aan de winkel dus!

FabLab neergestreken bij de UB Nijmegen

En ja, we hadden weer eens een snoeplunch bij de UB: dit keer streek de bus met het Frysklab met Jeroen de Boer erin bij ons neer.

Deze vertelde ons prachtige verhalen over het opzetten van het FabLab in Friesland: wat er allemaal komt kijken bij het opzetten van zo'n FabLab (plannen, samenwerking met allerhande (nieuwe) partners, subsidieaanvragen), hoezeer het FabLab qua doelstellingen bij een bibliotheek thuishoort (opleiden, prikkelen, informatie delen, 21st century skills) en wat het allemaal oplevert voor de regio (werkgelegenheid door interesse in techniek en ontwerpen, tenminste dat is de bedoeling).

En als toetje mochten we zelf even de bus in om een 3D-printer in werking van nabij te beschouwen, te ruiken en te proeven en een stel bananen te stemmen.
Het deed mijn dochter uitroepen: wat doen jullie toch allemaal kekke dingen op je werk!

Tja, je werkt bij een vooruitstrevende organisatie of niet; ik voorspel dat de volgende lunch niet geserveerd maar ge(3D)print gaat worden!

Virtueel lunchen met Edwin

Gisteren hadden we in de lunchinformatiebijeenkomst een bijzondere gast, die ons als een Wizzard of Oz leek toe te spreken, althans, hij werd op groot scherm geprojecteerd via Google Hangouts geïnterviewd door onze onvolprezen Pieter.

Nadat hij eerst verteld had wat hij vóór en tijdens zijn bibliotheekleven allemaal gedaan had, en nu als zzp-er allemaal doet, kwamen de adviezen en tips. Met name op het gebied van community's, want dat lijkt toch zo langzamerhand wel zijn specialiteit te worden.

Zijn tips (geparafraseerd):
☺ benader je publiek als bibliotheek zo persoonlijk mogelijk (maar dat kost wel tijd en soms ook niet-kantoortijd; idealiter faciliteert het management dit)
☺ zorg voor een gezellige sfeer in je publieksruimtes en zet er bij voorkeur ook een paar backofficewerkplekken tussen, zodat je letterlijk dicht bij de klant bent
☺ maar zorg vooral dat de techniek op orde is in je bibliotheek (bijvoorbeeld geen goede, maar supergoede wifi)
☺ probeer niet alles zelf uit te vinden, maar sluit je waar mogelijk aan bij wat er al is en probeer daar zo goed mogelijk je rol (in) te spelen; ga er ook weer weg als blijkt dat je er niets te zoeken hebt; maak zo nodig gebruik van meerdere platforms
☺ heb wat lef en verwijs ook naar minder legale en open bronnen
☺ plaats je erfgoedcollectie zo veel mogelijk in een context en zoek daarbij de interactie met je publiek

Met ons publiek had hij in ieder geval meteen een klik; vooral met de opmerking dat hij zo graag met vrouwen van 50 + had gewerkt, pakte hij ons helemaal in...

Mijmermat

In de pauze maak ik meestal (met iemand of alleen) een wandeling. Heerlijk even de buitenlucht inademen in plaats van al die kantoorlucht. En tijdens die wandelingen op de campus is er altijd wel iets leuks te ontdekken: nieuwe kunst, nieuwe bloemen, nieuwe dieren, nieuwe gebouwen, nieuwe mensen, nieuwe inzichten....

En pas stuitte ik op een van mijn wandelingen op een alleraardigst project: de mijmermat (doorbreek je verticaliteit). Het is een kunstproject van de studentenkerk, maar is uitdrukkelijk niet alleen voor studenten, maar ook voor medewerkers bedoeld. De eerste keer dat ik voorbij het uitnodigende bord liep, was mijn pauze al voorbij, dus kon ik het niet maken om er nog een half uur aan vast te plakken om in zo'n hangmat (er hangen er 3) in de stiltetuin te gaan liggen, maar ik wist wel zeker dat ik me er zeker een keer in wilde vlijen.

En van de week kwam het er een keer van. Heerlijk! Ik geloof dat ik zelfs even in slaap gevallen ben, want schrok op van het kerktorenbelletje.

Nieuwe kunst in de hortus

Het is altijd aangenaam lunchverpozen in de Botanische tuin. Zeker nu ze weer nieuwe kunst hebben. Kom mee naar buiten allemaal!

Maar dan zonder mij, want vandaag pauzeer ik toch echt lekker in mijn eigen tuin!

Bibliotheeklunch

Wat een lekkere broodjes (en fruit) weer bij de 'bibliotheeklunch voor de hunaniorafaculteiten' die wij vandaag georganiseerd hadden!

De thema's van deze jaarlijkse bijeenkomst waren: e-books, iPads, e-readers en Open Acces publiceren. En tevens heeft Natalia Grygierzyk zich gepresenteerd als de nieuwe directeur van de UB.

Er waren lezingen van collega's Els en Gerda en daarna mochten de wetenschappers lekker zelf spelen met de iPads en de e-readers; ze genoten er zichtbaar van. De volgende keer laten we onszelf sponsoren door Apple.....

meer foto's

Een tevreden klant twitterde na afloop:

Blij

Het is zo fijn

werknemer bij de RU te zijn....

Dat denk ik wel eens. Niet altijd natuurlijk, dat zou ook weer overdreven zijn. Maar vandaag dacht ik het weer eens, tijdens de lunchwandeling door de Botanische Tuin. Het was net een kleine Keukenhof, maar dan zonder de bijbehorende drukte.

Esther en ik zijn eigenlijk nog de enig overgebleven lunchwandelaars van het project 'lunchwandelen', dat door een speciale werkgroep is opgezet en waar wij beiden geen lid van waren. Sterker nog, het lunchwandelen begon voor ons pas goed toen het project was afgelopen omdat het animo te gering was.

Jammer, want het was eigenlijk best leuk weer eens andere collega's (en het MT - want dat wandelde ook fanatiek mee) in een andere omgeving te zien. Sommige collega's wandelen ook wel, maar alleen. Die willen misschien juist even geen collega zien. Of wat lezen. Of van de stilte genieten. Die momenten heb ik ook wel, maar meestal heb ik wel zin in een babbeltje over koetjes en kalfjes. En soms over begrotingen, de invloed van valutaschommelingen op het literatuurbudget, Metis en D-Space of Het Leven zelf.

Maar vandaag hadden we het vooral over de bloemen. Geen van beiden zijn we bovengemiddeld bloemenkenner - we kennen alleen de bekendste bloemsoorten. Van de helft vragen we ons af wat de naam van de prachtige soort is. Want bordjes staan er niet in de Botanische Tuin. De vader van Esther is natuurgids. Soms neemt ze een foto met haar mobieltje om de naam van de bloem aan haar vader te vragen, maar vandaag had ze haar mobieltje niet meegenomen. Ik ook niet, maar dat is niet abnormaal; ik wil zo 'licht' mogelijk wandelen en zeker niet gestoord worden tijdens mijn welverdiende tocht door de Botanische Tuin.

Ach, hadden we maar een collega met botanische kennis! Dan zouden de wandelingen waarschijnlijk nog leuker worden. En nog leerzaam ook! Of nog meer meewandelende collega's, voor de afwisseling. Maar op dagen als vandaag boeit dat allemaal niet. Vandaag is ALLES goed.

Et in Arcadia ego......