Posts tonen met het label avonden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label avonden. Alle posts tonen
zondag 2 september 2012
Het internet een afgrond?
Afgelopen vrijdag was er bij de avonden een gesprek tussen Wim Noordhoek en Koen Kleijn over de aanstaande vertaling van Digital vertigo van Andrew Keen en of de Facebook-moord een teken aan de wand is van de gevaren waar Keen voor waarschuwt, namelijk dat we door het internet en met name de social media in een soort schijnwereld terechtkomen.
Nee, beweert Kleijn, want het internet is een prachtig medim met schitterende toepassingen. Je moet oppassen: bij massamedia is het medium is niet de oorzaak van het misbruik, maar de massa. De overgrote meerderheid kan de 'echte' wereld prima onderscheiden van de digitale.
Tevens verwijt hij Keen niet even over het kanaal gekeken te hebben naar bijvoorbeeld Rousseau, die de paradox al blootgelegd had dat alle sociale systemen ons tegelijkertijd socialer en geïsoleerder maken. Hoewel ons hoogste doel vrijheid is, zijn we toch behoorlijk afhankelijk van elkaar.
Maar gelukkig voor Keen c.s. blijkt de maatschappij behoorlijk zelfredzaam: de internetafkickcentra schieten als paddestoelen de grond uit: living unplugged together! We kunnen het heus nog wel hoor...
zaterdag 21 mei 2011
De bibliotheek op de radio bij De Avonden
Wat is VPRO De Avonden toch altijd goed bezig! Vorige week hebben ze de hele week - ze zenden 5 avonden in de week uit - telkens de eerste 5 minuten van hun programma besteed aan het laten vertellen van de bijzondere bibliotheekervaringen van verschillende mensen (schrijvers, bezoekers, medewerkers); ze hebben dit mede gedaan ter ondersteuning van de bibliotheken, die zich immers in zeer zwaar weer bevinden.
Het is absoluut de moeite waard om ze allemaal even te beluisteren:
Hier de aflevering met schrijver Ernest van der Kwast (die samen met z'n broertjes en zusjes 'gedumpt' werd in de bibliotheek als zijn moeder boodschappen op de markt ging doen);
Hier de aflevering met Heleen Flier, die sinds 1953 bibliothecaresse is en nu het actiecomité tegen de sluiting van een Rotterdamse bibliotheek aanvoert;
Hier de aflevering met de ontwikkelingspsycholoog Joke van der Zwaard (die houdt van het afluisteren van wildvreemde mensen in de bibliotheek) N.B. de gehele aflevering is opgenomen in de Openbare Bibliotheek te Amsterdam;
Hier de aflevering met schrijfster Karin Giphart (die in de bibliotheek een toevluchtsoord vond na de scheiding van haar ouders);
Hier de aflevering met Emilie van de Bijl, trouw bezoekster van het Pintohuis, een kleine bibliotheek met huiskamersfeer in Amsterdam, die met sluiting wordt bedreigd.
Het is absoluut de moeite waard om ze allemaal even te beluisteren:
Hier de aflevering met schrijver Ernest van der Kwast (die samen met z'n broertjes en zusjes 'gedumpt' werd in de bibliotheek als zijn moeder boodschappen op de markt ging doen);
Hier de aflevering met Heleen Flier, die sinds 1953 bibliothecaresse is en nu het actiecomité tegen de sluiting van een Rotterdamse bibliotheek aanvoert;
Hier de aflevering met de ontwikkelingspsycholoog Joke van der Zwaard (die houdt van het afluisteren van wildvreemde mensen in de bibliotheek) N.B. de gehele aflevering is opgenomen in de Openbare Bibliotheek te Amsterdam;
Hier de aflevering met schrijfster Karin Giphart (die in de bibliotheek een toevluchtsoord vond na de scheiding van haar ouders);
Hier de aflevering met Emilie van de Bijl, trouw bezoekster van het Pintohuis, een kleine bibliotheek met huiskamersfeer in Amsterdam, die met sluiting wordt bedreigd.
vrijdag 8 april 2011
Belgische Ann op de Nederlandse radio
Gisterenavond was Ann de Craemer (van het boek duizend-en-één-dromen en het weblog Ir-An) op de Nederlandse radio bij de avonden. Bij de avonden hebben ze namelijk alle schrijvers die genonineerd zijn voor de Bob den Uylprijs om de beurt uitgenodigd.
Absoluut luisteren! En trots zijn op haar! Volgens mij kan ze Nooteboom en Notenboom (Cees en Bernice) met gemak verslaan! Nee hoor, die zijn ook heel goed. Het wordt dus spannend op 19 april.
Maar wat mij betreft verdient Ann de prijs!
Absoluut luisteren! En trots zijn op haar! Volgens mij kan ze Nooteboom en Notenboom (Cees en Bernice) met gemak verslaan! Nee hoor, die zijn ook heel goed. Het wordt dus spannend op 19 april.
Maar wat mij betreft verdient Ann de prijs!
zondag 9 januari 2011
Spiritualiteit met Nissen
Lekker onderwerp voor de zondag: spiritualiteit.
Eerlijk gezegd was het eigenlijk een onderwerp voor de vrijdag; dat zal ik uitleggen. Vrijdagavond was 'onze' kritische RU-hoogleraar (cultuur- en) kerkgeschiedenis P.Nissen op de radio (bij de avonden op radio 6, de 'goed verborgen verzetszender van de beschaving') om te spreken over het verschil in spiritualiteit tussen het begin en eind van de 20e eeuw; dit naar aanleiding van zijn pas verschenen boek Eene zachte aanraking van zijn zieleleven. Was spiritualiteit zonder kerkgebondenheid rond 1900 een verworvenheid van een kleine elite van kunstenaars en schrijvers; nu is het bijna mainstream en hobbelen schrijvers daar een beetje achteraan.
Maar vandaag beluisterde ik het fragment (laatste half uur) pas.
Op de dag waarop dit onderwerp het beste past; ja, ook dat kun je tegenwoordig gewoon zelf beslissen.
Overigens moet ik bij het horen van de naam P.Nissen tegenwoordig steeds denken aan de associatie die men op de RU had bij zijn naam en waar een collega van mij mij op wees naar aanleiding van het artikel over schaamnamen. Maar dat terzijde.
Eerlijk gezegd was het eigenlijk een onderwerp voor de vrijdag; dat zal ik uitleggen. Vrijdagavond was 'onze' kritische RU-hoogleraar (cultuur- en) kerkgeschiedenis P.Nissen op de radio (bij de avonden op radio 6, de 'goed verborgen verzetszender van de beschaving') om te spreken over het verschil in spiritualiteit tussen het begin en eind van de 20e eeuw; dit naar aanleiding van zijn pas verschenen boek Eene zachte aanraking van zijn zieleleven. Was spiritualiteit zonder kerkgebondenheid rond 1900 een verworvenheid van een kleine elite van kunstenaars en schrijvers; nu is het bijna mainstream en hobbelen schrijvers daar een beetje achteraan.
Maar vandaag beluisterde ik het fragment (laatste half uur) pas.
Op de dag waarop dit onderwerp het beste past; ja, ook dat kun je tegenwoordig gewoon zelf beslissen.
Overigens moet ik bij het horen van de naam P.Nissen tegenwoordig steeds denken aan de associatie die men op de RU had bij zijn naam en waar een collega van mij mij op wees naar aanleiding van het artikel over schaamnamen. Maar dat terzijde.
Labels:
avonden,
boek,
nissen,
radio,
universiteit
vrijdag 15 oktober 2010
Kamer in het verleden
Toen aangekondigd werd dat men ter ere van het vijftienjarig bestaan bij de avonden van de VPRO een speciaal project had waarbij vijftien schrijvers een week lang opgesloten zouden worden op een soort onbewoond eiland zonder radio, televisie, krant en internet, dacht ik 'wat een SAAI project'. Maar het levert fantastische radio op! De schrijvers moeten elke dag een radioverslag van ongeveer een kwartier maken dat door een boot (!) wordt opgehaald. Dat wordt dan dagelijks bij de avonden uitgezonden. Het levert een prachtig mozaïek van zeer intieme gevoelens van geluk en eenzaamheid en creatieve uitingen op. Tevens worden door de schrijvers foto's of filmpjes meegestuurd die op de site bij de radiobijdragen worden geplaatst om het beeld te complementeren.
Het is eigenlijk een beetje een herhaling van het experiment uit 1971 met Jan Wolkers en Godfried Bomans die een week lang op Rottumerplaat werden gedropt. Hun verbinding met de buitenwereld bestond uit een dagelijks radioverslag met Willem Ruis. Heel Nederland keek destijds reikhalzend uit naar de volgende gedenkwaardige aflevering met deze markante mannen. Ik niet, want ik was toen nog maar 3 jaar.
Jan Wolkers vond het een schitterende week, maar Godfried Bomans - toch al een beetje ziekelijk - overleed enkele weken later. Maar hij had dan ook heel slecht weer en dan is zo'n tentje koud en eenzaam.
Tot nu toe zijn bij de moderne dropping de schrijvers Pauline Cornelissen, Gerbrand Bakker, David Pefko, Atte Jongstra en Joke Hermsen geweest. Voor Franca Treur zit het er bijna op.
Pauline Cornelissen werd heerlijk rustig en traag in de goed geoutilleerde boot (geen armzalig tentje dus), kreeg ongepland toch nog wat bezoek, Gerbrand Bakker vond het er heerlijk en kon maar moeilijk afscheid nemen van het eiland (hij was veel buiten - is naast schrijver ook hovenier - en heeft het eiland min of meer ontgonnen door er allerlei paden aan te leggen), David Pefko werd - hoewel gehopen door zijn irritante 'vriend' Louis Nanet - bijna gek van eenzaamheid, Atte Jongstra had het ook wel naar zijn zin, hoewel hij de directe feedback op z'n maaksels via Facebook miste, Joke Hermsen viel het alleen zijn eigenlijk een beetje tegenvallen (terwijl ze met haar boek stil de tijd juist pleit voor meer tot jezelf komen door dit soort stiltepauzes), met name toen het zonnetje ophield met schijnen en Franca Treur houdt het er ook best goed uit, maar heeft dan ook een vlag gehaakt.
Je vraagt je natuurlijk af hoe je zelf zou reageren op zo'n eiland omringd door (een beetje) natuur en verder alleen je CD's en boeken. Ik denk dat ik me wel zou vermaken. Ik houd namelijk enorm van stilte en natuur. Maar ik zou m'n dierbaren wel missen. Denk ik.
Het is eigenlijk een beetje een herhaling van het experiment uit 1971 met Jan Wolkers en Godfried Bomans die een week lang op Rottumerplaat werden gedropt. Hun verbinding met de buitenwereld bestond uit een dagelijks radioverslag met Willem Ruis. Heel Nederland keek destijds reikhalzend uit naar de volgende gedenkwaardige aflevering met deze markante mannen. Ik niet, want ik was toen nog maar 3 jaar.
Jan Wolkers vond het een schitterende week, maar Godfried Bomans - toch al een beetje ziekelijk - overleed enkele weken later. Maar hij had dan ook heel slecht weer en dan is zo'n tentje koud en eenzaam.
Tot nu toe zijn bij de moderne dropping de schrijvers Pauline Cornelissen, Gerbrand Bakker, David Pefko, Atte Jongstra en Joke Hermsen geweest. Voor Franca Treur zit het er bijna op.
Pauline Cornelissen werd heerlijk rustig en traag in de goed geoutilleerde boot (geen armzalig tentje dus), kreeg ongepland toch nog wat bezoek, Gerbrand Bakker vond het er heerlijk en kon maar moeilijk afscheid nemen van het eiland (hij was veel buiten - is naast schrijver ook hovenier - en heeft het eiland min of meer ontgonnen door er allerlei paden aan te leggen), David Pefko werd - hoewel gehopen door zijn irritante 'vriend' Louis Nanet - bijna gek van eenzaamheid, Atte Jongstra had het ook wel naar zijn zin, hoewel hij de directe feedback op z'n maaksels via Facebook miste, Joke Hermsen viel het alleen zijn eigenlijk een beetje tegenvallen (terwijl ze met haar boek stil de tijd juist pleit voor meer tot jezelf komen door dit soort stiltepauzes), met name toen het zonnetje ophield met schijnen en Franca Treur houdt het er ook best goed uit, maar heeft dan ook een vlag gehaakt.
Je vraagt je natuurlijk af hoe je zelf zou reageren op zo'n eiland omringd door (een beetje) natuur en verder alleen je CD's en boeken. Ik denk dat ik me wel zou vermaken. Ik houd namelijk enorm van stilte en natuur. Maar ik zou m'n dierbaren wel missen. Denk ik.
zondag 16 mei 2010
Om naar uit te zien
Komende week zijn er wel een paar dingen om naar uit te zien:
- maandagavond bij de avonden een uitzending over Ian Curtis
- woensdagavond Benali in Boeken over het literaire klimaat in Nijmegen (oeps, dat is pas volgende week woensdag)
Maar ik zie niet uit naar een hele week werken (kan ik dat nog wel na al die vrije dagen?) en het bezoek aan de oogarts maandag en het bezoek aan de tandarts zaterdag. Al dat geklooi aan mijn lichaam :-(
- maandagavond bij de avonden een uitzending over Ian Curtis
- woensdagavond Benali in Boeken over het literaire klimaat in Nijmegen (oeps, dat is pas volgende week woensdag)
Maar ik zie niet uit naar een hele week werken (kan ik dat nog wel na al die vrije dagen?) en het bezoek aan de oogarts maandag en het bezoek aan de tandarts zaterdag. Al dat geklooi aan mijn lichaam :-(
Abonneren op:
Posts (Atom)





