Luisterbieb

Toen ik eenmaal een paar boeken van de vakantiebieb gedownload en lekker gelezen had - ik vond vooral de biografie van Patti Smith leuk - viel mij op mijn iPad ook opeens het logo van de luisterbieb, dat in dezelfde huisstijl is gemaakt, weer op. O ja, die hadden we ook nog.

Hup, en daarop in een paar verloren uurtjes met veel plezier een college van David Rijser over de Odyssee van Homerus beluisterd. Best leuk, een soort MOOC zonder beelden. En voor altijd beschikbaar.

Gratis.

Dat kan niet gezegd worden van het op handen zijnde 'Spotify'- abonnement dat de uitgevers voor de Nederlandse e-booklezers voor ogen hebben; de verwachting is dat het abonnementskosten daarvan zo'n 20 euro per maand zullen gaan bedragen.

Ga ik niet betalen. Doe mij maar de vakantiebieb, net als de rest van de (nu al) 90.000 mensen die de app gedownload hebben. Ik blijf per slot van rekening Nederlander en dobber dus het liefst rond op een gratis zee.

Wat nou data is?

Je ziet het steeds vaker, waarschijnlijk in navolging van het Engels: data is, metadata is, in plaats van data zijn en metadata zijn. Zal ik het nog één keer uitleggen dan?

Data is het meervoud van datum (gegeven), net als musea het meervoud is van museum. Men zegt toch ook niet musea is, maar musea zijn gebouwen waar kunstvoorwerpen tentoongesteld worden.

Sorry, dat moest er even uit #taalpurist.

En nu we toch bezig zijn: het is geen Herákles, sportjournalisten, maar Hérakles.

Trek het je niet aan, of toch eigenlijk liever wel. Mooie (sport)zondag!

Verschil

Een voor een kwamen de dozen met schoolboeken binnen.
Eerst die voor mijn zoon. Die keek niet blij en wilde 'm dus ook niet openen, laat staan de inhoud ervan kaften. 'Zet maar boven, want ik wil voorlopig nog niet aan school denken, ik heb nu vakantie!' De typische 'in het nu leven' - reactie, zoals je die wel vaker bij jongens van een bepaalde leeftijd aantreft.

Wat een verschil met toen die voor mijn dochter binnenkwam! 'O mamma, ik ben zo benieuwd wat er in zit en hoe het boek voor economie eruit ziet! Ik heb nu al zin om ze te kaften. Zal ik net als vorig jaar weer aparte kleuren voor de talen doen? Ik moet wel effen kaftpapier hebben, want dan kunnen we er op schrijven als we ons vervelen tijdens de les. Oh nee, er is alleen nog maar zwart kaftpapier van D, want het mijne hebben jullie voor inpakpapier gebruikt. Mag ik nu kaftpapier gaan kopen? Ik wil mijn boeken wel weer zelf gaan kaften, want ik moet het wel goed blijven oefenen, voor als ik zelf later kinderen krijg; dan kan ik het hun ook leren. Of zouden ze dan alleen nog maar digitale schoolboeken hebben?'

Ehh, een slimme meid is sowieso op haar toekomst voorbereid....

Sarcofaag

Ook mooi, - en dan houd ik erover op - een TED-Ed over (de oorsprong van het woord) sarcofaag:



via infocaris

Het is een hele lés!

Je herinnert je hem vast nog wel, die video die ik gisteren plaatste over het leven van een Romeinse puber. Toen ik 'm gisteren zelf nog eens goed bekeek, bleek dat je aan het begin ervan kunt doorklikken naar 'de volledige les' op TED-Ed.
En dat is best leuk, want op die plek staan vragen en verdiepingsstof bij de video.

Zó in een les te gebruiken of om je eigen kennis te testen en te verdiepen, kijk hier maar!

Bij TED-Ed vond ik ook een les over (het lot van) meisjes in de oudheid. Good old Lucius van het vorige filmpje komt daar ook nog even een kijkje nemen.



Funny stuff!

Het leven van een Romeinse puber

Hoe het leven van een Romeinse puber eruitzag, wordt mooi weergegeven in onderstaand filmpje:



Heel andere 'games' dan tegenwoordig!

Wielrennen zonder EPO

En ineens lag daar een jongen aan de kant van de weg. Hij leek zijn hand op te steken en iets te zeggen. Help? Ik had het nog niet helemaal door - ik heb soms wat tijd nodig om dingen tot me door te laten dringen en het was heet - maar een meisje dat achter mij fietste snapte het wel meteen. We stopten dus en knielden neer bij de jongen. Hij had inderdaad hulp nodig, want hij was uitgedroogd. Gelukkig had het meisje een flesje water bij zich, dat hij dankbaar en met trillende handen aanpakte. Het ging niet zo goed met hem. We besprenkelden hem met water.

Langzamerhand kwamen we te weten dat hij vlak bij huis was, maar echt niet verder kon; het was te warm, hij was uitgedroogd en hij had een lekke band; dat was ook de reden dat hij met fiets en al gevallen was. Op het moment dat hij die lekke band kreeg had hij namelijk verder moeten lopen en de heuvel op was net te ver. Toen hij nog fietste had hij wat verkoeling door de wind, maar toen hij moest lopen niet meer.

Z'n telefoon ging, maar hij kon 'm niet opnemen; dat deed het meisje voor hem. Het was z'n vriendin (die hij daarvoor misschien had proberen te sms'en?), die samen met hem in de flat dichtbij woonde. Ze zou naar hem toekomen.

Intussen was er nog een jongen bij komen staan. Die kon eigenlijk ook niet veel doen, maar stelde voor de jongen te verplaatsen naar een schaduwplek. Dat leek wel een goed idee. Dat zijn vriendin eraan zou komen was ook een prettig idee. 'Eh, ik moet een trein halen, dus kan ik hem bij jullie achterlaten?', vroeg het meisje. 'Eh, ik moet ook een trein halen, dus vind jij het goed om voor hem te zorgen?', vroeg de jongen. Eh, ja, prima.

Dus ik ondersteunde de jongen op zoek naar een schaduwplek. 'Nee, laat je fiets maar staan, die pak ik zo wel'.

Gelukkig kwam z'n vriendin eraan, haar gezicht hoogrood, want ze had ook net gesport. Ze bleek verpleegkundige te zijn en wilde een ambulance bellen; dat wilde hij niet. Ik mocht gaan, gebaarde het meisje.

Mijn taak zat erop. Fietsen zonder EPO in die enorme hitte was niet zo'n goed idee, besloot ik.