De eerste open tekstboeken van het Open Education team van de RU zijn gepubliceerd

Het had even wat voeten in de aarde, maar onze eerste interactieve open textbooks zijn gepubliceerd! 

De aanleiding voor het maken van de tekstboeken was het feit dat de app die ontwikkeld was ter vervanging van de software die gebruikt werd in het talenlab om de studenten met de uitspraak van het Amerikaans Engels te laten oefenen, niet meer werkte. Het zou een hell of a job zijn geweest deze weer op gang te krijgen. 

Vandaar dat er bij ons door de afdeling informatiemanagement aangeklopt werd. 'Hebben jullie geen tool om dit materiaal op te laten draaien en wel zo open mogelijk?' Het toeval wilde dat wij net een licentieovereenkomst met de University Press van de Rijks Universiteit van Groningen hadden gesloten voor het meeliften op hun Pressbookslicentie, waarmee het mogelijk is om interactieve open tekstboeken te maken. 

Via het Pressbooksplatform en in het bijzonder de gecureerde collectie 'Language Learning' had ik al rondneuzend gezien dat je in Pressbooks geluidsfragmenten kon laten afspelen en zelfs laten opnemen. Dit zou echt de perfecte vervanging voor het wegvallen van de app zijn! 

Het zou bovendien als voordeel hebben dat de studenten hun opnames, als ze daar behoefte aan zouden hebben, konden opslaan, iets wat zelfs een verbetering ten opzichte van de app zou betekenen. 

En al snel kwam de tweede vraag, namelijk of wij ook de theorie, die op een website was geplaatst, tot een textbook zouden kunnen verwerken. De website zou namelijk uitgefaseerd worden. Of course!

En nu hebben we dus onze eerste twee interactieve tekstboeken gepubliceerd:

An Introduction to American English Phonetics – Simple Book Publishing

A Course of American English Pronunciation – Simple Book Publishing

Maar het verhaal gaat nog veel verder terug! De app, de website en de software in het talenlab waren niet de eerste versies van de cursus, want die stammen namelijk al uit de jaren tachtig. De theorie stond toen in een gedrukte syllabus die de studenten moesten aanschaffen. En de geluidsopnames stonden op de destijds state of the art CD-Roms, waar er gelukkig nog enkele van bewaard waren gebleven, zodat we relatief gemakkelijk van daaruit de bestanden in de boeken konden laden. Relatief gemakkelijk, omdat nogal wat diakritische tekens 'platgeslagen' waren op de glimmende schijfjes. Die moesten stuk voor stuk nagekeken en hersteld worden. Over een hell of a job gesproken; hier is er geweldig werk verricht door mijn collega Jeroen Bos en onze studentassistente Farah de Koning die zelf Engels studeert, dus het IPA-alfabet op haar duimpje kent.

Bij het overzetten van de tekst en geluidsbestanden van de ene vorm naar de andere bleek er trouwens ook nog hier en daar een foutje en onduidelijkheidje ingeslopen te zijn; deze heeft Farah er samen met de docent ook nog uitgehaald. En soms dook er ineens een technisch probleempje op. Dan mailden we met de onvolprezen functioneel beheerder van de RUG, die het voor ons oploste.

Ze zeggen wel eens it takes a village to raise a child, nou, er is ook een heel land voor nodig om een interactief tekstboek te publiceren. Want de financiering kwam voor een groot gedeelte niet van de Radboud Universiteit zelf, maar van een Npulssubsidie uit het nationale Groeifonds. Jullie hebben hier dus ook allemaal aan meebetaald! Maar het mooie is dat jullie het ook allemaal gewoon gratis kunnen gebruiken en met de hele wereld kunnen delen. En hopelijk kan het boek in deze vorm nog honderd jaar bestaan en wordt het niet ingehaald door een AI-variant. Want wat is er mis met zorgvuldig bewaarde en gekoesterde ambacht?

Kudos voor de duurzaamheid van (het materiaal van) dit boek en ik hoop dat we in te toekomst nog veel meer van dit soort fantastische producten de wereld in mogen helpen!

Under the spotlight

Over het algemeen vind ik het wel leuk om presentaties te geven, maar met presentaties in het Engels heb ik toch aanzienlijk meer moeite. Dus toen mij gevraagd werd om een presentatie van maar liefst een half uur te houden voor een Europees gezelschap van informatiespecialisten die zich bezighouden met open onderwijs (de ENOEL, oftewel European Network of Open Education Librarians), was ik behoorlijk terughoudend. 

'Ik ben geen native speaker'. 

'Dat is geen probleem, bijna niemand in onze groep is een native speaker, dat is zo'n beetje de essentie van elk Europees gezelschap, en iemand moet het ijs breken en jouw Engels is best behoorlijk.'

'Niet'.

'Wel. En in ieder geval ben je al heel lang enthousiast met dit onderwerp bezig en trouwens, op het gebied van open online onderwijs zijn jullie in Nederland zo'n beetje het verst gevorderd van heel Europa met een uitstekend platform als Edusources​ dat dit jaar is opgezet en waaraan jullie als bibliotheekcommunity als pilotpartner hebben meegedraaid en daarom is jouw verhaal heel inspirerend voor de rest van onze groep.'

En zo heb ik me laten overhalen om via Zoom (dat ook nog!) een presentatie van een half uur (met daarna nog een Q & A sessie) te houden. De bedoeling van deze eerste in een set presentaties van mensen die zich achter de schermen bezighouden met Open Educational Resources is om het bewustzijn over dit onderwerp te vergroten en de opdracht aan ons is om deze video's zo veel mogelijk te verspreiden. 

Dat laatste is de enige, maar dan ook enige reden om deze video met jullie te delen en mocht er iemand zijn die een cursus 'presenteren in het Engels' aanbiedt, dan meld ik met hierbij aan. Enjoy!

Data's

Ik heb er al een keer eerder over geblogd: mijn ergernis (en die van meer mensen) over het gebruik van een enkelvoudig werkwoord bij het woord data. Data is namelijk het meervoud van datum, dus behoeft een derde persoon meervoud, geen enkelvoud.
Okay, in het Engels denken ze daar anders over; daar zeggen ze 'the data is...', maar daar zeggen ze ook the police are. Die moet je dus gewoon in hun eilandsop laten gaar koken.

Het kwalijke van het koppelen van data aan een enkelvoudig werkwoord is dat men denkt dat data een enkelvoudig woord is: 'de data is verzameld' waar het behoort te zijn 'de data zijn verzameld'. Taalverloedering!
Waar dat toe leidt kon men vrijdag bij DWDD waarnemen. Daar had Matthijs het over data's. Die dacht natuurlijk ook dat data een enkelvoudig woord was. Door die mensen die die rare Engelsen naäpen.

Zouden daar ook data over te verzamelen zijn?

Voor Matthijs' data('s) zie hieronder (op 1:46):

Sic transit gloria mundi

Heb je er problemen mee om in het Engels de afkortingen e.g, i.e. en etc uit elkaar te houden? Nou, dan heb je mooi geluk, want de Engelse overheid wil binnenkort al deze afkortingen uit haar taal gaan bannen.

De reden? Ten eerste zorgen ze soms voor verwarring, ook onder hoogopgeleiden, en ten tweede herkent voorleessoftware de termen soms niet (e.g. wordt bijvoorbeeld voor egg aangezien).

Zijn ze nu definitief de weg kwijt daar op dat eiland?

Hitte en Iran

Wat een hitte, de afgelopen dagen! Het voerde me terug naar zomers in Toscane, Griekenland en Iran. Eigenlijk nog het meest naar Iran, omdat het daar ´s nachts ook zo warm is. Ik weet nog dat we op een van onze reizen daarnaartoe ´s avonds om een uur of elf aankwamen op het vliegveld in Teheran en de warmte als een warme deken in m´n gezicht sloeg. Mijn zoon kreeg er prompt een bloedneus van.

Maar ook aan de Kaspische Zee was het warm en verkoeling zoeken voor vrouwen is lastig; je kunt niet even lekker in je bikini gaan zwemmen of zo. Maar goed, ook mét chador is een duik in het water verkoelend....

Eén keer zijn we naar zo'n door stukken zeil afgeschermd stuk strand en zee gegaan, maar echt ontspannend was het daar niet in verband met de in groten getale aanwezige vrouwelijke zedenpolitie. Het was er vooral druk. Dan maar liever met chador en al het water in.

Tijdens datzelfde verblijf ben ik ook een keer meegegaan met het nichtje van mijn man naar de Engelse les in de stad. Het was een meisjesschool, maar desalniettemin moesten we ons geheel bedekken. Dat werd met name vervelend toen de stroom en dus de airco uitviel, iets was om de haverklap gebeurt in Iran. Het was desalniettemin een leuke, geanimeerde les, maar ik merkte dat ik op een gegeven moment niet meer kon denken: mijn hersenen waren overgekookt. De juf en de meisjes gingen gewoon door met de les; ze waren het gewend.

Petje af! Ik bedoel: hoofddoek af! O nee, not allowed....

Wifi op vakantie - lekker belangrijk

Normaal als we een vakantie boeken, dan zorgen we dat er wifi in het appartement voorhanden is (voor de kinderen(!)). Nu wil die nogal eens tegenvallen, want soms is het alleen mogelijk om wifi te krijgen via de laptop, die je dan net niet bij je hebt (want dat stond immers niet op de site vermeld). Of de wifi doet het 'toevallig' niet. Maar de ondernemers hebben hun klanten op deze manier wel mooi binnen!

Dit jaar wisten we van tevoren dat we geen wifi in ons appartement zouden hebben; we hadden een flatje van vrienden van vrienden gehuurd. 'Dat lijkt me geen enkel probleem', zei een Turkse vriend van ons, 'in Istanbul heb je overal wifiverbinding, als water uit de kraan'.

Nou, dat viel dus vies tegen.

Internetcafés, die heb je daar wel in groten getale. Op de derde dag dachten we, nadat men zelfs bij de Burger King geen fatsoenlijke wifi bleek te hebben (maar misschien was dat wel omdat die op het Taksimplein stond), 'ach kom, laten we zo'n Internetcafé eens proberen, for old times sake'.

A(lla)hhhh, dat hadden we beter niet kunnen doen. Voordat we eens doorhadden hoe dat Turkse toetsenbord werkt! Het apenstaartje niet netjes boven de 2, maar als derde symbool boven de Q. Maar hoe activeer je die? De internetcaféhouder zei 'kom, dat fix ik wel even' - of zoiets, want hij zei het in het Turks. En ja hoor, het apenstaartje stond ineens netjes voor ons ingetypt. Maar er bleven maar foutmeldingen komen bij onze gebruikersnamen en wachtwoorden. Het duurde even voordat we doorhadden hoe dat nou weer kwam (het had geen zin om dat aan de beheerder te vragen, want die bleek echt alleen maar Turks te spreken): het euvel bleek te zijn dat op de plaats van de 'i' geen gewone i stond, maar eentje zonder puntje. Man, man, wat een gedoe, niet echt ontspannend.

Gelukkig vonden we 's avonds een cafeetje met werkende wifi bij ons in de buurt. Wat een genot kan dat soms zijn, vooral als men gewoon Engels spreekt, er heerlijke thee bij geschonken wordt en er een waterpijpje bij gerookt kan worden.

Ontspanning ten top!

Mondeling Engels

'What do you think, should we worry about the future?'

Dat was één van de vragen op het mondeling examen Engels dat ik vandaag moest afleggen. Een lastige vraag, die ik in het Nederlands ook niet zo een-twee-drie zou kunnen beantwoorden. En dat was waarschijnlijk precies de bedoeling.

Ik moest mijn examen samen met een Italiaanse doen. Ze was heel zenuwachtig. En als ze zenuwachtig was, ging ze altijd heel hard en snel praten zei ze van tevoren. Ze kreeg dan ook meteen een waarschuwing dat ze te hard praatte in de wachtruimte. Ze overtrof de pubers die in de wachtruimte in groten getale aanwezig waren. Best knap. Maar ze zou zich proberen in te houden tijdens het examen, zei ze. Gelukkig maar.

En eerlijk is eerlijk, ze hield woord en een en ander kabbelde lekker voort tijdens ons mondeling. Slechts heel spordadisch kwam haar temperament even boven - vooral toen ze over haar familie begon - maar dat was wel grappig eigenlijk.

Ik heb me dus best vermaakt en toen door een van de examinatoren gevraagd werd wat mijn favoriete vakantieland was, heb ik volmondig Italië geantwoord.

We will see if that brought luck. I'm going to need it. Just like our future does....

High tea

Lekker dagje gisteren: mooi weer (!), eerst landelijke vergadering vakspecialisten klassieken en winkelen in Utrecht (daarover later meer) en bij terugkomst in Nijmegen een heuse high tea met de medecursisten Engels.

Zo, zo, is dat tegenwoordig dan een verplicht onderdeel van Engelse les, dat je een high tea hebt? Nee hoor, allerminst, maar we hadden zo'n leuke groep, dat het gewoon niet anders kon dan het met een gezellig samenzijn af te sluiten. En wat is er dan toepasselijker dan een high tea?

Om het in stijl te doen, waren de conversaties nog in het Engels ook. Dat was niet verplicht, maar we hadden een course mate die uit Slovakije komt en niet zo goed Nederlands spreekt - ze is hier voor een jaartje als au pair. En zoals vaak tijdens de les ging het over cultuurverschillen. Cultuurverschillen tussen Nederland en Slowakije natuurlijk (dit keer ging het over de naamdagen die in Slowakije nog uitbundig gevierd worden), maar ook tussen Nederland en Duitsland (een paar cursisten wonen in Duitsland) en werkend bestaan versus student/ scholier zijn.

Helaas is onze Indiase medecursiste al weer naar India vertrokken, want dat leverde toch steeds de meeste cultuurverschillen (dat wil zeggen verrijking) op, vooral als het ging om familie, liefde en vriendschap en dat soort zaken.

Volgende week is het examen, maar ik heb zo'n idee dat dat niet het einde van de club betekent: er zijn al weer lunchafspraken, facebookcoalities en wat al niet meer gesmeed.

We kunnen elkaar gewoon niet meer missen; de lessen waren eenvoudigweg té gezellig!



TED-talk over lesgeven

Sinds ik de TED-app op m'n iPad heb geïnstalleerd kijk ik eens wat vaker of er nieuwe leuke TED-talks zijn. Aangezien ze in het Engels zijn, is het ook goed voor m'n Engels!

En afgelopen maand was er weer een naar m'n hart: een oproep van Tyler DeWitt om de lessen (in de natuurwetenschappen) alsjeblieft eens wat MINDER SAAI te maken. Helemaal mee eens; laat maar weg in eerste instantie die details en zorg eerst eens dat de kinderen het ook echt snappen voor je verder gaat en durf ook eens wat SPEELSER te zijn als je je uitleg geeft.

Maar dat is toch logisch, zul je misschien zeggen? Nou, eerlijk gezegd niet echt als ik mijn kinderen over hun leraren hoor klagen. De goede uitzonderingen daargelaten, er zijn er echt (nog) bij die van het begin tot het einde van de les gewoon uit het boek de stof voorlezen of droogjes navertellen.

Natuurlijk hoef je niet  zo ver te gaan dat je gaat strippen om de aandacht van je studenten te vangen, maar iets meer fantasie zou af en toe zeer welkom zijn. Al begin je maar met het integreren van de filmpjes van DeWitt in je lessen...

English course

'Mamma, heb je je huiswerk al af'? Nee, zal ik dan alvast even een eitje voor je bakken dan?....Het lijkt nu net of ik jouw moeder ben in plaats van andersom!'

Ja mensen, ik ben weer aan het studeren en wel Engels. Om weer op m'n oude niveau te komen, want er komen steeds meer Engelstalige profs aan onze universiteit en ik merkte dat ik - zeker op het gebied van het spreken - wel weer wat oefening kon gebruiken.

En nu zit ik dus weer in de collegebanken op dinsdagavond. En omdat het al om 18 uur begint, eet ik ook weer in de mensa.

Old days are back again!

Verschil is wel dat de colleges Provinciaal Romeinse Archeologie in mijn studententijd wat minder interactief waren dan de colleges Engels van nu. Destijds had ik dan ook meer last van de after dinner dip dan tegenwoordig. De variatie bestond er toen uit dat we de ene week les kregen van de ene helft van het illustere professorenduo Bogaers (favoriete uitspraak 'mijn god') en de andere week van de andere helft (Haalebos). Hoewel de eerste af en toe best smakelijke verhalen kon vertellen, vond ik met name de stage achteraf te gek: drie weken lang opgraven op het terrein van het voormalig Canisiuscollege.

Sorry, ik geloof dat ik een beetje afgedwaald ben. Net een leerling. Zie je wel....

That was England

Well, we zijn dus weer veilig terug uit Engeland. We hebben een ander Engeland gezien dan in het filmpje hierboven getoond wordt, maar zeker niet minder spectaculair!

Wat dacht je van het aan de alcohol brengen van jonge vormelingen (dat schijnt vrijdag al begonnen te zijn; de elfjarigen moesten drie keer de communie oefenen met de bijbehorende slok wijn en zondag werd dat nog eens dunnetjes overgedaan onder het toeziend oog van de aartsbisschop van Canterbury). Als peetouders hadden wij daar niets over te zeggen, sterker nog, ook wij werden volgegoten met dezelfde voortreffelijke wijn. En ook na de dienst werd er bij de hapjes geen koffie, maar wijn geschonken (rond het middaguur!). De enige tegenprestatie die wij hoefden te leveren was het uitspreken van de woorden 'Bishop, this is Luc'. O ja, en het zingen van hymns en het aanhoren van de lezingen en preek, die ik overigens heel erg goed en aansprekend vond. Bepaald geen straf in ieder geval. En toen hadden we de wijn nog niet op, dus ik heb echt met m'n volle verstand geluisterd! Nee, ik kan me wel voorstellen waarom mijn broer en zijn vrouw overgestapt zijn op de Anglicaanse kerk.

En verder hebben we natuurlijk flink genoten van het mooie landschap (dat begon al bij Dover bij het uitzicht op de mooie krijtrotsen en kastelen), het prettige gezelschap van de Engelsen, de mooie huizen en tuinen, de mooie regen en de vloerbedekking in de badkamer.

Ik denk dat we de volgende keer zeker wat langer blijven. Kunnen we eindelijk ook een keer naar Londen, want daar zijn we uiteindelijk nog nooit geweest.....

Yes, weer een boekmeme

Boekmemes, ik ben er gek op! Gisteren zag ik er weer een, bij ten aanval. Deze meme is gebaseerd op de top 100-lijst van een door de BBC georganiseerde verkiezing enkele jaren geleden van het beste boek ooit. Hij is wel Engelstalig (en Engelstalig geörienteerd), maar interessant en daarom help ik graag mee met de verspreiding ervan. Let op, hier komt-ie:

1. Kijk naar deze lijst en maak de boeken die je gelezen hebt vet.
2. Zet een sterretje (*) bij de boeken die je geweldig vindt.
3. Cursiveer de boeken die je van plan bent te lezen.

1. Pride and Prejudice – Jane Austen
2 The Lord of the Rings – JRR Tolkien

3 Jane Eyre – Charlotte Bronte
4 Harry Potter series – JK Rowling

5 To Kill a Mockingbird – Harper Lee
6 The Bible

7 Wuthering Heights – Emily Bronte
8 Nineteen Eighty Four – George Orwell
9 His Dark Materials – Philip Pullman
10 Great Expectations – Charles Dickens
11 Little Women – Louisa M Alcott
12 Tess of the D’Urbervilles – Thomas Hardy
13 Catch 22 – Joseph Heller
14 Complete Works of Shakespeare

15 Rebecca – Daphne Du Maurier
16 The Hobbit – JRR Tolkien
17 Birdsong – Sebastian Faulks
18 Catcher in the Rye – JD Salinger
19 The Time Traveller’s Wife – Audrey Niffenegger

20 Middlemarch – George Eliot
21 Gone With The Wind – Margaret Mitchell
22 The Great Gatsby – F Scott Fitzgerald (wel de film gezien)
23 Bleak House – Charles Dickens
24 War and Peace – Leo Tolstoy
25 The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams

26 Brideshead Revisited – Evelyn Waugh
27 Crime and Punishment – Fyodor Dostoyevsky
28 Grapes of Wrath – John Steinbeck
29 Alice in Wonderland – Lewis Carroll
30 The Wind in the Willows – Kenneth Grahame
31 Anna Karenina – Leo Tolstoy
32 David Copperfield – Charles Dickens
33 Chronicles of Narnia – CS Lewis
34 Emma – Jane Austen
35 Persuasion – Jane Austen
36 The Lion, The Witch and The Wardrobe – CS Lewis
37 The Kite Runner – Khaled Hosseini
38 Captain Corelli’s Mandolin – Louis De Berniere
39 Memoirs of a Geisha – Arthur Golden
40 Winnie the Pooh – AA Milne
41 Animal Farm – George Orwell
42 The Da Vinci Code – Dan Brown
43 One Hundred Years of Solitude – Gabriel Garcia Marquez
44 A Prayer for Owen Meaney – John Irving
45 The Woman in White – Wilkie Collins
46 Anne of Green Gables – LM Montgomery
47 Far From The Madding Crowd – Thomas Hardy
48 The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
49 Lord of the Flies – William Golding
50 Atonement – Ian McEwan
51 Life of Pi – Yann Martel
52 Dune – Frank Herbert
53 Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
54 Sense and Sensibility – Jane Austen
55 A Suitable Boy – Vikram Seth
56 The Shadow of the Wind – Carlos Ruiz Zafon

57 A Tale Of Two Cities – Charles Dickens
58 Brave New World – Aldous Huxley
59 The Curious Incident of the Dog in the Night-time – Mark Haddon
60 Love In The Time Of Cholera – Gabriel Garcia Marquez
61 Of Mice and Men – John Steinbeck

62 Lolita – Vladimir Nabokov
63 The Secret History – Donna Tartt (pas nog herlezen)
64 The Lovely Bones – Alice Sebold
65 Count of Monte Cristo – Alexandre Dumas
66 On The Road – Jack Kerouac
67 Jude the Obscure – Thomas Hardy
68 Bridget Jones’s Diary – Helen Fielding
69 Midnight’s Children – Salman Rushdie
70 Moby Dick – Herman Melville

71 Oliver Twist – Charles Dickens
72 Dracula – Bram Stoker
73 The Secret Garden – Frances Hodgson Burnett
74 Notes From A Small Island – Bill Bryson
75 Ulysses – James Joyce

76 The Bell Jar – Sylvia Plath
77 Swallows and Amazons – Arthur Ransome
78 Germinal – Emile Zola
79 Vanity Fair – William Makepeace Thackeray
80 Possession – AS Byatt
81 A Christmas Carol – Charles Dickens
82 Cloud Atlas – David Mitchell
83 The Color Purple – Alice Walker (wel de film gezien, mooi)
84 The Remains of the Day – Kazuo Ishiguro (wel de film, gezien prachtig)
85 Madame Bovary – Gustave Flaubert (toevallig net uit)
86 A Fine Balance – Rohinton Mistry
87 Charlotte’s Web – EB White
88 The Five People You Meet In Heaven – Mitch Albom
89 Adventures of Sherlock Holmes – Sir Arthur Conan Doyle
90 The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
91 Heart of Darkness – Joseph Conrad
92 The Little Prince – Antoine De Saint-Exupery
93 The Wasp Factory – Iain Banks
94 Watership Down – Richard Adams
95 A Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
96 A Town Like Alice – Nevil Shute
97 The Three Musketeers – Alexandre Dumas
98 Hamlet – William Shakespeare
99 Charlie and the Chocolate Factory – Roald Dahl (wel de film gezien, met een prachtige rol voor Johnny Depp)
100 Les Miserables – Victor Hugo

Nou, ik zit in ieder geval boven de 6: bij de BBC ging men ervan uit dat de meeste mensen niet meer dan 6 van de 100 boeken uit dit rijtje gelezen zouden hebben. Dat valt weer mee. Komt met name door mijn retroleesproject van de laatste tijd.

Ik heb de rest van de boeken gecursiveerd: ik zal het maar bekennen; eigenlijk zou ik nu al met pensioen willen gaan om de rest van de boeken te lezen (en meer). Maar dat zal er wel niet in zitten.

De Harry Potter-serie is de enige boekenreeks die ik niet gecursiveerd heb. Daar vind ik namelijk niets aan. We hebben ze nota bene allemaal thuis (voor de kinderen), maar het kan mij niet boeien, die Harry. Ik ben wel een paar keer meegegaan naar de film met mijn zoon, maar ik had het gevoel dat ik dat een beetje aan het uitzitten was. Mijn zoon daarentegen heeft ze allemaal met veel plezier gelezen. En games van gespeeld. Daarna zijn zijn leesactiviteiten behoorlijk stilgevallen, niets kon namelijk tippen aan Harry P. Ja, de boeken van Darren Shan misschien een beetje, maar toch niet helemaal. Mijn zoon vond ze te verschillend van kwaliteit. Come on, J.K., write something new!

Sterretjes heb ik niet gezet: de boeken die vetgedrukt zijn, vond ik allemaal geweldig!

Inwerken

Wij hebben toch maar geluk dat we een Engelstalige baas hebben, die ook een tijd in Duitsland gewerkt heeft; dat zet ons internationaal op de kaart.

Alleen....ons gevoel voor het Nederlands gaat wel achteruit. Verschillende collega's hoor ik nu bijvoorbeeld zeggen: 'dat moeten we in de notitie inwerken'. Ik moet zeggen dat ik soms ook mijn tong moet afbijten hun voorbeeld te volgen; het lijkt inmiddels zo gewoon.

Dat is toch wel een klein nadeeltje van internationalisering.

Andersom heeft onze directeur zich ook verbaasd over ons Engels. Wij hadden bijvoorbeeld mutaties vertaald met mutations. Nu blijkt dat mutations alleen mutaties in Darwiniaanse zin zijn. Hij was zich een hoedje geschrokken! Formulieren en online teksten laten we inmiddels alleen door native speakers vertalen, hoewel we 2 collega's binnen onze gelederen hebben die Engels gestudeerd hebben.

Wel jammer voor onze Engelse gebruikers: hebben ze minder te lachen. Maar ja, dan kunnen ze altijd nog naar een Engelstalig college door een Nederlander gaan.

Krijgen ze toch nog hun sin.

Eén hoogleraar stelde onlangs zelfs voor de colleges voortaan maar weer gewoon in het Latijn te laten geven. Ook een optie. Hieronder zijn pleidooi in de Vox. Let goed op zijn argumentatie:

In het onderwijs waarbij het Dondersinstituut betrokken is, hebben wij te maken met een flink aantal buitenlandse studenten. Er is dus geen andere keus dan Engels als de ware universele, dus universitaire taal te gebruiken. Alleen als tegenwicht tegen de klompendansmentaliteit van Wilders, Verdonk en andere xenofobe krachten, zou ik het toejuichen als op onze universiteit het Nederlands officieel als taal wordt afgeschaft ten gunste van het Engels, of nog beter het Latijn.

Adopteer een archaïsch Engels woord

Ik weet niet of je ooit wel eens een adoptie hebt overwogen, maar nu kun je eindelijk je kans grijpen. Je kunt een in onbruik geraakt Engels woord adopteren via de site save the words. Helaas kun je er maar een kiezen, want ik wilde ze eigenlijk allemaal. Je zou mij ook niet in een asiel moeten zetten, want dan wil ik ook alle hondjes. En deze woordjes riepen allemaal iets van 'yes, yes, me' en 'over here' en 'yo, pick me' en zo, om het extra moeilijk te maken. Sommige woorden zeiden niets en wonnen alleen daarom al mijn sympathie. Uiteindelijk heb ik maar gekozen voor aquabib. Ik zou niet weten wat het betekent, want het woord is zo in onbruik geraakt, dat het in geen enkel woordenboek te vinden is. Het doet me denken aan aquabrowser. Gelukkig zie ik morgen weer wat collega's die me vast verder kunnen helpen, ook met de betekenis van de raadselachtige woorden foppotee, icasm, jobler, gleimous en nog wat woorden die ik nergens kan vinden. Heerlijk om tussen zulke deskundige collega's te werken. Ze kunnen hun borst alvast natmaken.

Naschrift: ik heb mijn borst zelf maar even natgemaakt en het woord gevonden via de Wiktionary: een aquabib is iemand die water drinkt. Gewoon Latijn dus. Ik had het kunnen weten. Het is geen waterbieb. Nunc est bibendum.