Normaal als we een vakantie boeken, dan zorgen we dat er wifi in het appartement voorhanden is (voor de kinderen(!)). Nu wil die nogal eens tegenvallen, want soms is het alleen mogelijk om wifi te krijgen via de laptop, die je dan net niet bij je hebt (want dat stond immers niet op de site vermeld). Of de wifi doet het 'toevallig' niet. Maar de ondernemers hebben hun klanten op deze manier wel mooi binnen!
Dit jaar wisten we van tevoren dat we geen wifi in ons appartement zouden hebben; we hadden een flatje van vrienden van vrienden gehuurd. 'Dat lijkt me geen enkel probleem', zei een Turkse vriend van ons, 'in Istanbul heb je overal wifiverbinding, als water uit de kraan'.
Nou, dat viel dus vies tegen.
Internetcafés, die heb je daar wel in groten getale. Op de derde dag dachten we, nadat men zelfs bij de Burger King geen fatsoenlijke wifi bleek te hebben (maar misschien was dat wel omdat die op het Taksimplein stond), 'ach kom, laten we zo'n Internetcafé eens proberen, for old times sake'.
A(lla)hhhh, dat hadden we beter niet kunnen doen. Voordat we eens doorhadden hoe dat Turkse toetsenbord werkt! Het apenstaartje niet netjes boven de 2, maar als derde symbool boven de Q. Maar hoe activeer je die? De internetcaféhouder zei 'kom, dat fix ik wel even' - of zoiets, want hij zei het in het Turks. En ja hoor, het apenstaartje stond ineens netjes voor ons ingetypt. Maar er bleven maar foutmeldingen komen bij onze gebruikersnamen en wachtwoorden. Het duurde even voordat we doorhadden hoe dat nou weer kwam (het had geen zin om dat aan de beheerder te vragen, want die bleek echt alleen maar Turks te spreken): het euvel bleek te zijn dat op de plaats van de 'i' geen gewone i stond, maar eentje zonder puntje. Man, man, wat een gedoe, niet echt ontspannend.
Gelukkig vonden we 's avonds een cafeetje met werkende wifi bij ons in de buurt. Wat een genot kan dat soms zijn, vooral als men gewoon Engels spreekt, er heerlijke thee bij geschonken wordt en er een waterpijpje bij gerookt kan worden.
Ontspanning ten top!
