2 euro yoga

Soms denk je: wat zijn die sociale media toch geweldig! Een maandje geleden bijvoorbeeld: toen poste een vrouw (naar later bleek uit mijn straat, ik kende haar voordien niet) een oproep op Nextdoor: of mensen zin hadden om yoga te doen. En dan niet officieel, maar gewoon met z'n allen een zaaltje huren en iemand zoeken die op vrijwillige basis de lessen zou kunnen geven. Dan zouden we met z'n allen lekker de edele kunst van yoga kunnen beoefenen zonder dat dat ons veel geld zou gaan kosten.

Topidee, dacht ik, ik meld me aan! Maar of zoiets zou gaan lukken, daar had ik mijn twijfels over, want wie gaat er nou gratis yogales geven? Maar je zult het geloven of niet: twee yogadocenten meldden zich spontaan aan.

En inmiddels hebben we de eerste lessen al gehad, voor 2 euro per persoon per keer. Eigenlijk zou er de ene week op de woensdagavond en de andere week op de zaterdagochtend lesgegeven worden, maar nu blijkt dat de yogadocenten het zo leuk vinden, dat er toch élke woensdagavond en zaterdagochtend een les is (en soms nog een extra les in de week). En de lessen zijn goed en professioneel!

Het enige probleem is, dat zo'n dertig procent van de deelnemers niet komt opdagen als ze zich hebben opgegeven voor een les. Soms met (late) afmelding, en soms zelfs zonder afmelding. 

Alsof (bijna) gratis betekent dat je je ook niet aan de basisfatsoensregels hoeft te houden. Hoe WERKEN deze breinen? Sowieso gaan we daar straks de oorlog niet mee winnen vrees ik.....

Ondankbare hondhoudingdames!

Verstoorde yoga

Niet dat er regelmatig berichten zijn over corona-uitbraken bij yogascholen, maar toch moet er sinds een paar weken ook bij onze yogales op QR-codes gecontroleerd worden. We beginnen daardoor standaard 5 minuten later, want het heeft nogal wat voeten in de aarde, dat scannen van die codes. Niet iedereen heeft dit felbegeerde doolhofje namelijk op de telefoon en de smartphone van de yogajuf is niet in staat de papieren codes te lezen. 

'Nou ja, vooruit maar', klinkt het dan ook meestal na zo'n mislukte poging, 'zo'n vaart zal het niet lopen met die controles. Maar probeer de volgende keer toch maar een code op je telefoon te hebben, want áls ik een boete krijg, dan moet ik twee jaar voor niets werken'. En dat willen we haar natuurlijk niet aandoen; bij de yoga zijn we namelijk altijd lief voor elkaar. 

Van stilte tijdens de les is sindsdien echter geen sprake meer; om het kwartier gaat er wel een telefoon af. De vliegtuigmodus op je telefoon vinden is toch altijd nog moeilijker dan in de hondhouding staan. 

Besmettingen zijn er evenwel nog niet gemeld. Dat hebben we toch maar mooi voor elkaar gekregen. De ruis (nou ja ruis) nemen we voor lief.

Een mooi Frans sprookje

Met een tante als Katharina verveel je je nooit: altijd wilde ideeën. Zoals nu ook weer het voorstel om samen een vakantiebezoek aan haar vriend Kees Wieringa en zijn vrouw Moos d'Herripon, het talentvolle echtpaar dat een kunstcentrum aan het opzetten is in Frankrijk, te brengen. 

Ze zijn het nog volop aan het verbouwen daar, maar het is al bewoonbaar en er zijn al prachtige, ruime en stijlvolle kamers met gouden randjes voor (de) gasten ingericht. Je ziet nu al hoe luxe het straks gaat worden, ook al zijn de concertzaal, dansstudio en expositieruimte nog niet klaar. Wat uiteindelijk expositieruime moet worden is nu bijvoorbeeld nog wijnkelder (wat ook niet te versmaden is natuurlijk en voor een deel zal het zeker deze functie blijven behouden gelukkig...). Maar je kunt je er al een voorstelling van maken hoe mooi die ruimte straks gaat worden, met al die nissen en doorkijkjes.

En niet alleen het landhuis/ kasteeltje is prachtig, ook de heerlijk groenglooiende omgeving; enfin, wie kent de wijnrijke Bourgogne niet? Gelukkig was het mooi weer, dus we hebben lekker buiten kunnen eten (en champagne drinken) en door het bos achter het huis kunnen wandelen. Een deel hiervan zal straks als camping gaan fungeren; fijn voor de wat minder rijke kunstenaars!

Het gebouw zelf dateert uit de 19e eeuw (1837 om precies te zijn) en is gelegen tegenover de kerk. Dat laatste maakt het uitzicht ook aan de voorkant zeer pittoresk en maakt wekkers overbodig. Want zeg nou zelf, hoe fijn en landelijk is het niet om gewekt te worden door het luiden van de klokken van de eeuwenoude dorpskerk? Je waant je gelijk in een lang vervlogen tijd.

Kortom, het was een sprookjesweek.

Maar ook 'hard werken': 's ochtends yoga in de dansstudio-in-opbouw onder de professionele leiding van Moos, daarna ontbijt met onder andere verse croissants en jus d'orange geserveerd door Kees, vervolgens een stukje fietsen door de schitterende omgeving en een kopje koffie drinken op een van de terrasjes aan de rivier de Yonne, terugkeren voor een heerlijke lunch in de tuin met soep van verse groenten en kruiden uit de moestuin, stokbrood en kaasjes, 's middags wat lezen en door het dorp kuieren, een kasteel bezoeken of eventueel wat pastis drinken, om een uur of vijf gaan zwemmen in de rivier en daarna een uitgebreid diner met (alweer) verse groenten uit de tuin, de nodige flessen wijn en interessante gesprekken met de rest van de gasten, die (nu) voor een groot deel (nog) bestond uit klussende vrienden en familie. 

Soms was er ook nog een excursie, zoals naar de lichtshow op (ja óp) de kathedraal van Sens en af en toe een privépianoconcert van Kees of uitstekende compilatie Franse chansons. 

Bestaat volmaaktheid? Wat mij betreft de afgelopen week in Villeblevin wel. It's a villa I believe in en ik zal zeker op korte termijn naar deze oase terugkeren.

Verder gun ik iedereen een tante Katharina.

Hot yoga

Met veel genoegen beoefen ik al een jaar of tien yoga. En nooit heb ik me verder verwijderd van #metoo dan tijdens de yogalessen gevoeld. Terwijl ik ook les van mannen heb gehad. Maar ja, die gaven dan ook geen les in hun zwembroek en met een gouden Rolex om de pols. Nee, mijn yogadocenten waren uitermate beschaafde mannen, gespeend van enig machismo. Zoals je zou willen dat alle mannen waren: warm van aandacht, maar vooral niet te heet. En ook in de zaal is het niet heet, maar gewoon van temperatuur.

Nee, dan de bikramyogastudio, daar is het wel heet. En kan het zijn dat er les wordt gegeven door een leraar in zwembroek, tenminste, als je les krijgt van de maestro zelf, ene meneer Bikram Choudhury. Nu de waarheid over deze man voor iedereen te zien is op Netflix, is zijn naam besmet geraakt. Daarom hebben alle studio's waar bikramyoga beoefend kan worden, hun naam gauw veranderd in hot yoga. Ik weet eerlijk gezegd niet of dit beter klinkt, misschien eigenlijk nog wel verdachter....

Namasté!

Half jaar sabattical

Hoewel ik wéét dat regelmatig mediteren goed is voor een mens, komt het er vaak niet van; op de een of andere manier komt er altijd iets tussen.

Maar nu het yogaseizoen weer is afgelopen - ik neem me ook altijd voor thuis te yogaën maar dat komt er ook al nooit van - heb ik me maar eens ingeschreven voor een terugkomavond van de mindfulnesscursus die ik een aantal jaar geleden heb gevolgd. En nog vóór dat de avond geweest was, had-ie al effect, omdat ik dacht 'ik moet toch maar weer eens gaan oefenen, anders sta ik straks voor gek omdat ik maar twee minuten achter elkaar stil kan zitten.'

Dus heb ik de app Headspace maar eens op mijn telefoon geïnstalleerd, want daar had ik goede verhalen over gehoord. En heb ik de afgelopen week elke avond (met een app lukt het wel om op regelmatige basis te mediteren, want je wordt er steeds vriendelijk doch dringend aan herinnerd dat het weer tijd is voor je meditatie, dus toch maar niet wegdoen, die smartphone) braaf 10 minuten gemediteerd.

Ik dacht dus dat ik beslagen ten ijs kwam voor de terugkomavond. Na een stichtende tekst over vertrouwen en een mooi gedicht begonnen we met enkele yoga-oefeningen. Die deed ik met gemak, dus ik voelde me helemaal getraind. Kijk mij eens een balans hebben!

Maar toen, toen begon de zitmeditatie. Zitten, zitten, zitten. Au, au, au, pijn aan mijn benen. En au, au, au, pijn aan mijn rug. Waarom zat iedereen daar zo rustig? Bleek uiteindelijk dat we al een half uur gezeten hadden. Geen wonder dat alles me pijn deed! Headspace is voor beginners! Blijkbaar. En de rest was....gevorderd?

Ik herinnerde me ineens ook weer dat de leraar destijds gezegd had dat 10 minuten eigenlijk geen meditatie was. Minstens een half uur per dag moesten we trainen, dan had het pas effect!

En eerlijk is eerlijk: ik voelde me vanochtend herboren. Alsof ik een half jaar een sabbatical had gehad!

Nu moet ik er wel bij vertellen dat we ook nog iets hebben gedaan die avond waar ik nog nooit van gehoord had: interpersoonlijke meditatie - meditatie in een groepje.

Daarvoor moesten we eerst met z'n allen in de kring zitten. Er werd een stukje uit de 'inaugurele rede van Nelson Mandela' voorgelezen en daarna moest je bij jezelf nagaan wanneer het voor het laatst was dat je echt gestraald had, automatisch een mooie en goede prestatie neerzette en je, zoals dat tegenwoordig zo mooi heet, helemaal in je kracht stond. Dat viel nog niet mee. Maar een goede denkoefening.

Wat de leraar er van tevoren niet bij verteld had, was dat je deze ervaring daarna moest delen met je groepje (van drie). En dat zij daar op moesten reageren: wat hen het meest geraakt had in je verhaal. Dat bleek een enorm inspirerende en mooie ervaring, zowel het aanhoren als het vertellen: mensen die met recht trots op iets waren. En natuurlijk waren er steeds meditatiemomenten tussendoor. Om het goed op je te laten inwerken.

Uiteraard sloten we weer af met een gedicht. Van Lao Tse:

Heb je geduld te wachten
Tot de modder zakt,
Het water helder wordt?
Kun je in stilte verwijlen
Tot de handeling
Vanuit zichzelf ontstaat?

Dat kregen we allemaal mee naar huis, op een papiertje dat de leraar ('ik voel me net een pastoor die hosties uitdeelt') ons allemaal gaf.

Dus misschien was het niet alleen de meditatie van een half uur, maar de hele avond, die een diepe en tevreden rust gaf. De volgende keer ga ik weer; scheelt toch weer een half jaartje sabbatical!

Man en paard en yoga

Dat je je als mens bezighoudt met yoga, daar kan ik inkomen, ik beoefen het zelf ook met groot plezier, maar dat je daar een páárd mee lastig moet vallen? Kijk en huiver.

via Casa Splendini

Zonder Anita

Van de week hadden we yoga. Zonder Anita. Anita?
Ja, Anita Meijer, onze mede-yogacursist, die altijd met haar moeder naar de yoga kwam.
En nee, ze was niet die zangeres en ze was maar net een paar jaar ouder dan ik, terwijl de meeste cursisten een stúk ouder zijn dan ik.
En juist zij overleed.
Hoe gemeen kan het leven zijn?
We hebben een herdenkingsyogasessie georganiseerd met kaarsen en muziek van Ruth Jacott, want daar hield ze van.

Niemand hield het droog. 46 jaar. Geen woorden

Yoga en humor

Yoga en humor, het blijft een gouden combinatie:



via

Yoga en beginnen

Onze yogadocente zei gisteren tegen mij, dat ze het altijd moeilijk vond om te beginnen. Alle dames kletsen namelijk lekker door elkaar zo voor het begin van de les en het past nou niet echt bij yoga om te schreeuwen Hé WE GAAN  BEGINNEN!' Ze dacht er aan om misschien een triangel te kopen of zo voor een lieflijk, maar toch duidelijk begin van de les.

Dan had ik het als 'gewoon' docent toch makkelijker. 'Kom op, jongens, we gaan beginnen, ik heb er zin in'. 'Er zijn ook meisjes hoor!', antwoordde een deel van de klas, en de aandacht was al weer gevangen. Ferm in de handen klappen, een klap op de tafel geven, met proefwerkblaadjes ritselen, iets vreemds op het bord schrijven, er waren zo veel mogelijkheden. Maar een triangel zou voor mijn lessen niet geholpen hebben.

Lijkt me toch gaaf, yogales geven.

Yoga of bier?

De wedstrijd ga ik wel kijken vandaag, dat staat buiten kijf. Maar voor en na de wedstrijd? Zal ik dan rustig in een of andere yogahouding gaan zitten of toch de fles grijpen? Onderzoek heeft uitgewezen dat dat eigenlijk niet heel veel uitmaakt; zie onderstaande fotoreportage, die ik via een yogavriendin kreeg.

Balasana
Position that brings the sensation of peace and calm.

Setu Bandha Sarvangasana
This position calms the brain and heals tired legs.

Marjayasana
Position stimulates the midriff area and the spinal column.



 

Halasana
Excellent for back pain and insomnia.

Dolphin
Excellent for the shoulder area, thorax, legs, and arms.

Salambhasana
Great exercise to stimulate the lumbar area, legs, and arms.

Malasana
This position, for ankles and back muscles.

Pigeon
Tones the body, and builds flexibility and helps get rid of 'stress'.




Ontspannen wedstrijd gewenst!

Wijn, yoga en spinnen

Gisteren voelde ik me een beetje als de Thermen van Caracalla: dooreengeschud. En wel omdat ik maar liefst twee keer gesport had.

Twee keer? Ja, twee keer. Een keer spinnen en een keer yoga. En yoga is echt wel sport en geen slapen. Dat merkte de vrouw die naast mij aan het proberen was yoga te beoefenen na drie glazen wijn. Het lukte haar maar niet om op één been te blijven staan! En linksom en rechtsom - iets waar ze normaal al enige moeite mee heeft - lukte ook niet zo goed. We botsten regelmatig, maar het was wel heel gezellig. Ik geloof echter niet dat ik haar voorbeeld ga volgen.

En voor de spinning al helemaal niet! Het was deze week 'de week van de hartslag' bij het sportcentrum. Ter ere daarvan kregen we allemaal een hartslagmeter om. En een supersonisch horloge (van wel 200 euro per stuk!), waarop je je hartslagpercentage kon meten. Ik voelde me het prettigst bij de hartslag van 50%, maar het was de bedoeling dat je langzaam naar 60% ging en door naar 70%, 80% en 90%; op een gegeven moment zat ik daar zelfs boven. Nou ja, op een bepaalde manier was het ook wel opwindend om steeds op je klokje te kijken op hoeveel procent van je hartslag je nu weer zat. Maar wat was ik blij dat ik deze keer wèl een bidon met water bij me had!

De muzieksmaak van de maandag-spinning-docent was trouwens wel anders dan die van de vrijdag-spinning-mevrouw. Draait de vrijdag-spinning-mevrouw vooral veel Spaans- en Italiaanstalige muziek, de maandag-docent draaide nota bene the Cult! Nou, dat trapte wel lekker door, met mijn gedachten bij Pinkpop 1986. Verder nog de Rolling Stones (!) en de Police. So put away your make up. Nou, die was er rond die tijd allang af!

Een absolute aanrader dat spinnen, als je tenminste wilt zweten. En van muziek genieten. Maar zonder wijn!

Yogafatwa

Yoga Fatwa
Yogae Fatwae
Yogae Fatwae
Yogam Fatwam
Yoga Fatwa

Die woorden horen niet echt bij elkaar, of wel? Toch is het zo dat in Maleisië een fatwa is afgekondigd tegen het beoefenen van yoga: de moslims zouden maar te veel in contact komen met boeddhistische ideeën en zo. Oh, wat is het fijn om een christen te zijn! Hoewel....toen ik afgelopen zomer in Iran was, heb ik meerdere yogacentra gezien; voor de Iraniërs hoop ik dat de fatwa niet voor Iran geldt!

P.S. Ik heb nu 3x geprobeerd de rijtjes te scheiden, maar (de software van) het blog haalt iedere keer de spaties weg; erg brutaal, want tabs kent-ie ook al niet. Of zou blogspot z'n roots soms in Maleisië hebben?