Vrolijke update

Je zou bijna kunnen denken dat ik een vette vakantie heb gehad, zo lang als ik niet geblogd heb. Maar niets is minder waar, ik heb het druk gehad. In januari en februari? Maar dan is er toch juist niets te doen?

Nou, bij ons wel! We hebben er in korte tijd namelijk drie kinderen bij gekregen: een kleinzoon, een dochter die weer een tijdje bij ons in huis komt wonen en een schoonzoon die het bij ons ook gezellig vindt.

Het is pure rijkdom, maar niet zo bevorderlijk voor het bloggen. Dry January heb ik dit jaar ook maar overgeslagen - te veel te vieren. Hopelijk hebben jullie het ook fijn gehad de laatste tijd. 

We spreken elkaar nog. Toch?

Blogverjaardag

Zonder dat ik het gemerkt had, ik had het druk afgelopen paar weken, ben ik alweer aanbeland bij mijn eerste bloglustrum. Vijf jaar bloggen, wat gaat de tijd toch snel!

En wat het heeft opgeleverd? Voor jullie hopelijk: een open gordijn, een inkijkje in mijn leven (hopelijk, hoewel ik niet alles bespreek....): dank voor het lezen en de opmerkingen, lieve mensen, ze worden zeer gewaardeerd.
Voor mij: een heleboel geweldige nieuwe verhalennetwerken en contacten. Hierboven bijvoorbeeld een Festina-Lente-foto die ik kreeg van Leendert de Vink, die ik nog maar net heb leren kennen via de blogsphere en wiens Huize Zeezicht-stukjes ik altijd met plezier lees, waardoor ik me soms even in Katwijk waan. Als je heel goed kijkt, zie je hem in de weerspiegeling van het raam de foto nemen.
Dat is het mooie van de online contacten die je opdoet: je kunt ze bijna aanraken. En soms ontmoet je ze na een tijdje in real life en kun je ze nog écht aanraken ook!

Andere, al bestaande contacten, veranderen soms door het bloggen; sommige vriendschappen of familiebanden zijn absoluut sterker geworden door het blogavontuur. Sommige familieleden zijn zelf een weblog begonnen.

Bovendien heb ik een leuk archief van gebeurtenissen en gedachten opgebouwd: handig voor als ik ooit mijn memoires wil schrijven (daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen). En heb ik een hoop ICT-angsten overwonnen.

Maar bovenal is het schrijven zelf leuk. Het is (uitleg voor wie het zelf nooit doet) een heerlijke bezigheid; je vergeet even alles om je heen. Je bent even op avontuur (hallo, ik ben er even niet, ik ben even op avontuur), je ontrukt je even aan de dagelijkse beslommeringen.

En dat is uiteindelijk het mooiste wat er is: er even niet zijn. En daardoor juist te zijn.

One thousand

De duizendste blogpost, dat is toch wel iets om even bij stil te staan. Duizend verhaaltjes over.....niets! Want dat is wat ik uiteindelijk probeer: over het schijnbare niets iets te schrijven.

Deze mijlpaal grijp ik aan om eenieder die het geduld heeft (gehad) om de niet(s)ige verhaaltjes over mijn niet(s)ige leven, mijn lieve pubers, mijn (en misschien wel jouw) geliefde boeken, mijn (en misschien wel jouw) geliefde oudheid, mijn (en misschien wel jouw) geliefde Perzië, mijn (en misschien wel jouw) mooie bibliotheek en andere hobby's te lezen.

Dat deze hobby zo uit de hand zou lopen, had ik van tevoren niet gedacht. Maar het heeft me veel gebracht: nieuwe vrienden, nieuwe interesses, nieuwe ideeën, leuke reacties, leuke brainstormsessies......

Kortom: tijd voor een feestje!

Reageren op Wordpress

Het stikt de laatste tijd van de raadsels. Want waarom kan ik ineens niet meer reageren op wordpressberichten? Ik kies toch netjes om te reageren via googleaccount? En dat wordt niet (meer) geaccepteerd. Terwijl ik dat wel heb. Ben ik als blogspotter soms ineens een ongewenste vreemdeling (die verdwaald is zeker). Sorry, wordpressers, dat jullie nu mijn briljante commentaar moeten missen :(

Migratieraadsel

Tegenwoordig zie je vaker bij weblogs die niet zo vaak gebruikt worden een blogpost verschijnen met daarop de titel: wij zijn aan het migreren. En daarna een aantal blogposts met (ik neem aan) zogenaamde reacties daarop. Weet iemand wat dat is? Moderne spam of....??

Statistieken

Heel soms, bijvoorbeeld als ik vakantie of niets beters te doen heb, kijk ik wel eens naar de statistieken Festina Lente van blogspot, hoewel ik meer gewend ben aan die van get clicky.
En dat levert verrassende conclusies op, want de stukjes die niet per se het meest interessant of leuk zijn naar mijn mening, worden het meest gelezen. De top 3 van dit jaar is namelijk:

iPad: 32.461 views
CDA-congres: 7.915 views
Afscheid: 4.319 views

In totaal is mijn weblog dit jaar 120.000 keer bekeken; de twee zinnen (inclusief verwijzing en flimpje) over de iPad waren dus goed voor ruim een kwart van de pageviews.

Wat me verder opviel, was dat de mensen die het item over het CDA-congres en het afscheid bekeken, meestal een minuut of drie, vier de tijd namen om het stuk (in het geval van het CDA-congres ook het stukje YouTube film met optreden van Camiel Eurlings) te lezen. En dat kan van de iPadmensen niet gezegd worden; daar bleef het bezoek vaak beperkt tot 10 seconden.

Blijft interessante materie, die statistieken. Ben nu al benieuwd naar volgend jaar!

Oud en nieuw

Dit jaar hebben we met grote, grote weemoed afscheid moeten nemen van een aantal zeer geëngageerde bloggers: ik noem hier met name schrijverdezes en dr.henkenstein.

Maar gelukkig zijn er ook nieuwe bloggers bijgekomen, waarvan ik er twee speciaal noem: Bas van Houwelingen met z'n DRIE blogs (Basblog, Het is gezien... en Lezen in de kunst (met eervolle vermelding door Onze Taal)  en Hans met z'n Tabula Cerata.

En samen met Hans wens ik voor iedereen: bonus, felix, fautusque annus sit!

Bloggen niet meer hip?

Daar geloof ik niets van! Maar als het (weer) een cultstatus krijgt, des te beter....

400 bezoekers

Normaal heb ik zo rond de 70 bezoekers op mijn blog, maar gisteren had ik er ineens 400! Hoe dat zo ineens kwam? Doordat mensen op zoek waren naar informatie over de iPad en ik er ooit een stukje van 2 regels over heb geschreven. Het vreemde is, dat als ik zelf op iPad google, ik absoluut niet bij mijn weblog terechtkom. Weird.

Dat kan toch zomaar niet?

Dat kan toch zomaar niet? Schrijverdezes definitief gestopt? Al een paar weken hoop ik dat ze het toch niet kan laten en weer opnieuw begint, maar nee hoor, ze blijft bij haar besluit deze keer. Het biblioblogveld is er een stuk kleurlozer op geworden: geen heerlijke pleidooien meer voor de menselijke maat in de bibliotheek, geen (h)eerlijke blogbrieven meer, geen heerlijke beschrijving van leuke voorvallen in Rotterdam meer, geen heerlijke boekbesprekingen van door haar gelezen boeken meer, geen heerlijke in alle eerlijkheid gedeelde twijfels meer.
Schrijver, het is wennen zonder jou!!

Nieuwe volger

Leuk, we hebben er een stamgast bij: R. Seip. Geen bekende van mij, maar ik zie wel bekenden in haar kring: Wilma en Matti. Ze heeft een onlangs opgestart blog (met mooie foto), waaruit ik het een en ander kan opmaken, namelijk dat ze afkomstig is uit Zuid-Holland en altijd al een boek heeft willen schrijven en uitgeven. Ze is er al een aantal keer aan begonnen maar heeft het nog nooit afgemaakt. Nu gaat ze het op een andere manier proberen en wel door blogs te schrijven. Als ze genoeg blogposts heeft gaat ze er een boek van laten maken. Lijjkt me een strak plan. Haar favoriete films zijn Julie and Julia en haar favoriete boeken zijn De flamboyant en Bezonken rood.

O ja, en ze is bang voor de tandarts. Dat heb ik in ieder geval met haar gemeen en schept meteen een band! Welkom!

Sneukelen

Om niet nodeloos op een blog te hoeven klikken om te zien of er wat nieuws is verschenen, maak ik gebruik van de Google Reader. Daar kun je netjes de adressen (rss feeds) van al de blogs die je volgt inzetten; de namen van de blogs worden vet als er iets nieuws op het blog verschijnt. Je kunt ook wat grafiekjes met betrekking tot de blogs bekijken, sterretjes toevoegen voor blogteksten die je wilt bewaren of later nog eens uitgebreid wilt lezen en je wordt geattendeerd op blogs die voor jou misschien interessant zijn. Dat laatste is gevaarlijk voor een suggestiegevoelig persoon als ik.

Want ooit ben ik bijvoorbeeld door de reader geattendeerd op het blog Woord van de dag (Google had ontdekt dat ik van taal houd) en daar ben ik nu dan op geabonneerd. Ik vind het zowel een beetje raar als interessant blog. Voor zover ik het begrijp, mag eenieder die op het blog geregistreerd staat een woord voorstellen en anderen kunnen daar op reageren en een waardering aan toekennen. Wat je in de Google Reader ziet, is een woord met betekenis(sen) en eeen waarderingscijfer voor dat woord. Ik vind het aan de ene kant raar om woorden van een cijfer te voorzien (wordstars), maar aan de andere kant leuk dat in onbruik geraakte woorden een minute of fame krijgen. En dat mensen worden geënthousiasmeerd om naar leuke woorden op zoek te gaan.

De meeste woorden die langskomen ken ik wel, of min of meer, maar soms komt er ook een woord voorbij waar ik nog nooit van gehoord heb, bijvoorbeeld sneukelen 1. snoepen, smullen, smikkelen 2. snuffelend naspeuren 3. heimelijk vrijen 4. in ontucht leven. Het kreeg een waardering van 7,4, maar van mij had-ie waardering echt wel hoger gemogen. Wat een ontzettend grappig woord! Om je over te verkneukelen (7,8).

Google Reader, bedankt voor de tip!

Meneer Foppe sluit zijn blog

Hé, dat is nou jammer. Meneer Foppe sluit zijn blog. Omdat-ie alleen maar was opgezet om z'n boek te promoten. En ik was er net aan gewend dat 'Bieslog' weer terug was. Nou, nu ga ik 'm ook met grof geweld uit m'n sidebar verwijderen. Zal hem leren!

Eerste blogverjaardag

Zo zie je maar weer dat dingen altijd anders lopen dan je van tevoren kunt bedenken: ik had een jaar geleden echt niet kunnen denken dat ik een blogverjaardag zou gaan vieren.
Hoe het zover gekomen is dat ik een blog, weet ik eigenlijk niet zo preceis meer. Het zal wel iets te maken hebben met een informatiebijeenkomst op het werk onder leiding van Wow!ter over web 2.0, de verhuizing naar een kamer met veel web 2.0-kennis, de gedachte van 'nou, dat kan ik ook wel' en de verbluffende eenvoud van het maken van een blogaccount. Ik ben in ieder geval niet zo'n 23 dingenproduct.

En wat me drijft om door te gaan, weet ik eigenlijk ook niet. Dat zal vooral te maken hebben met het aantal avonturen dat ik door de blogs (zowel lezen als schrijven) beleef, de leuke mensen die ik op deze manier ontmoet en ontmoet heb, de kennis die ik opdoe (ik kan nu tenminste een béétje meepraten met mijn collega's), de informatie die ik op deze manier zelf heb opgeslagen (erg leuk om af en toe terug te bladeren, net als in een fotoalbum), uitgezocht (blogendo discimus) en gedeeld. Het allerleukst zijn natuurlijk de reacties. Hierdoor komen vaak verhalen en discussies los die je altijd weer doen verwonderen en soms verblijden. In de reacties tonen mensen misschien nog wel hun echtste kleuren en diepste dimensies. Ze houden je wakker en je hebt elke dag 'post'.

Soms is het ook leuk om te jennen (dat deed ik vroeger altijd met mijn leerlingen, maar dat kan nu niet meer, o.k., de collega's soms) of te provoceren en dat alles wanneer je er maar zin in hebt. Geen urenlang overleg over het te voeren beleid, maar gewoon DOEN, eigen baas zijn in eigen huis. Het wordt daardoor af en toe wel een ratjetoe van onderwerpen, maar dat moet iedereen maar mooi voor lief nemen. Iemand heeft me ooit eens ondergebracht bij de biblioblogs, maar dat heeft me er toch niet van weerhouden meer over andere onderwerpen dan over bibliotheken te schrijven. There's more in life!

I love you all!

mijn eerste blogpost: aandoenlijk hè?

Leraar klassieke talen 2.0

Wat leuk, de eerste leraar klassieke talen in Nederland die een blog heeft! (Bijna een collega, want ik ben een per slot van rekening ex-leraar klassieke talen.....)

Saxa loquuntur :-)

De speeltjeskeuze

Het is weer blogkermis! Deze keer is het thema: kiezen tussen web 2.0 applicaties. Want er komt wat op de (gratis) markt op dat gebied! En voor je het ene onder de knie hebt, komt de volgende handige tool er al weer aan. Welke keuze is nou verstandig? Het is moeilijk, omdat je niet kunt voorspellen welke hype een blijvertje zal blijken te zijn en welke niet. Want wat als je je bedrijfsprocessen hebt aangepast op iets wat niemand meer gebruikt? Het lijkt me in ieder geval goed van alle toepassingen kennis te nemen en alle ogen en oren goed open te houden. Bovendien zul je ongelooflijk flexibel moeten zijn en meer lef dan ooit tevoren moeten tonen. Ontstoffen zeg maar gerust. Niet eeuwen vergaderen over een verandering. Doen! Zeker in tijden van krimpende middelen.

De moeilijkheid zit 'm onder andere daarin, dat snap ik, dat je geen rechtstreekse SLA's kunt afsluiten met de aanbieders van de diensten. Als er bijvoorbeeld iets verandert, wat jou niet zo goed uitkomt als bedrijf, sta je minder sterk in het eisen van het terugdraaien van de veranderingen. Ik merk dat als particulier ook; ineens zijn de volgers van mijn blog aangesloten bij Google Friends. Ik kan daar niets aan veranderen. Aan de andere kant kun je wel dingen aangeven, waar serieus naar gekeken wordt en soms wordt je advies nog opgevolgd ook!

In ons geval - het geval van de universiteitsbibliotheken - moeten we zorgen dat we op z'n minst in de pas blijven lopen bij de wetenschappers. En aangezien dit een groep is waar veel kennis aanwezig is, moeten we zorgen dat ze niet alleen consumeren, maar ook participeren (in dit geval betekent dat ook profiteren). En mochten ze iets willen, maar niet weten hoe dat moet, moeten wij ze daarbij kunnen ondersteunen. Dat zou tenminste mooi zijn.

Bij de UB Amsterdam heeft men web 2.0 (rss) ingezet voor het aanbieden van aanwinstenlijsten (bij andere UB's doet men dit via blogs en Flickr).

Ik kan zo gauw geen voorbeeld noemen van wat onze UB aan web 2.0 toepassingen inzet voor haar klanten, maar als iemand wil, kan-ie aanvullen! Er is in ieder geval wel een werkgroep opgezet om de mogelijkheden te inventariseren.

De Nijmeegse wetenschappers zetten intussen op allerlei gebieden wèl web 2.0 in, bijvoorbeeld een oratie 2.0, een onderzoek (ontsluiting van een Middeleeuws boek) op opzetten van een interdisciplinair onderzoek met behulp van een wiki, blogs en ga zo maar door.

Gelukkig hoef ik die keuzes niet te maken; ik ben maar medewerker bestuurlijke informatievoorziening, dus vèr op de achtergrond! Maar ik kan me natuurlijk ontwikkelen tot medewerker bestuurlijke informatievoorziening 2.0. Ik zal er de komende tijd nog eens over nadenken welke middelen ik daar nou voor in kan zetten!

Stoppen met bloggen

Nee, geen paniek, ik ga niet stoppen met bloggen! En houd voorlopig ook nog geen zomerreces, zoals sommigen van mijn collega's.

Maar ik zag pas een netjes door de immer ijverige Edwin vertaalde vragenlijst met betrekking tot dit onderwerp voorbijkomen en ik dacht: laat ik die vragen ook eens bij wijze van reflectie voor mijzelf beantwoorden en met jullie delen (want jullie weten: ik houd van delen, anders zou ik geen blog hebben):

1. Welke doelen heeft dit blog? Bereik ik die doelen ook?
Geen speciale doelen, anders zou ik er acuut mee ophouden! Egoïst als ik ben, schrijf ik vooral over dingen die ik zelf leuk vind. Als jullie ze ook leuk vinden, is dat mooi meegenomen. Of hoewel, ik houd natuurlijk ook wel een beetje rekening met jullie.

2. Ben ik geïnteresseerd in het onderwerp?
Als ik niet in dingen geïnteresseerd ben, ga ik er ECHT niet over schrijven!

3. Geeft het posten van berichten bevrediging?
Ja, dan is het uit mijn hoofd. Soms ga ik stiekem even kijken of er al reacties zijn; daar ben ik - nieuwsgierig als ik ben - altijd wel benieuwd naar.

4. Hoeveel posts schreef ik in de afgelopen maand?
16 tot nu toe. Inclusief deze: 17.

5. Heb ik tijd genoeg om het blog te onderhouden?
Eigenlijk niet; het is een keuze. Sinds ik blog en blogs lees, kijk ik minder televisie.

6. Leest iemand mijn blog?
Ja, dat kun je zien aan de reacties. Verder reageren er vaak mensen 1.0 op mijn berichten.

7. Heb ik er voldoende tijd aan besteed?
Ja, al moet je vooral niet te veel tijd besteden aan het schrijven van een post; dan gaat het spontane ervan af. Het verzinnen van een blogpublicatie doe ik overigens vaak op de fiets van en naar het werk.

8. Zie ik mezelf nog steeds schrijven op dit blog over 18 maanden?
Ja, misschien minder frequent.

9. Groeit de niche of verdwijnt die?
Die groeit vreemd genoeg.

10. Levert het blog iets op?
Niets in financiële zin. In ieder geval wel in de zin van leuke contacten en misschien doet het iets qua personal branding, om maar eens een hippe term te gebruiken.

11. Draagt het blog iets bij aan mijn 'profiel en expertise'?
Ja, je laat andere kanten van jezelf zien dan normaal en je leert er wel van.

12. Levert het blog nog andere dingen op?
CO2 uitstoot.

13. Geeft het blog mij energie of zuigt het me leeg?
Over het algemeen geeft het me energie.

14. Groeien het verkeer naar en de inkomsten uit het blog of juist niet?
Ik ben nog geen miljonair en houd vooral van langzaam verkeer.

15. Voelen de lezers zich betrokken bij de inhoud van het blog?
Vermoedelijk wel. Ze komen er namelijk ook zelf in voor.

16. Wat zeggen lezers, als ze commentaar geven op het blog?
Kijk zelf maar!

17. Wat schrijven andere bloggers over mijn blog?
Dat ze de stukjes over het alledaagse leven het leukst vinden, dat ze mijn stijl af en toe op die van Martin Bril vinden lijken, maar dan afwisselender van stof. Dat is echter te veel eer.

18. Heb ik iets origineels en nuttigs te zeggen over het onderwerp?
Welk onderwerp?

19. Wat zou ik nog meer kunnen doen met de tijd die ik besteed aan dit blog?
Lezen, korte verhalen schrijven, lange verhalen schrijven, gedichten schrijven, televisie kijken, sporten, wandelen, fietsen, een taal erbij leren, in de tuin zitten, truien breien, speksteen bewerken, eindelijk leren hoe die naaimachine die al jaren bij mij op zolder staat nou werkt en daar kleren mee maken of herstelwerkzaamheden van kapotte kleding of dekbedovertrekhoezen mee verrichten, opruimen, meer uren werken, foto's bewerken, tijd aan mijn kinderen & man besteden, vrijwilligerswerk verrichten, een EHBO-cursus volgen, yoga (het konijn en de kameel moet ik nog leren), me bezatten....

20. Welke impact zou stoppen met bloggen hebben op mij en mijn lezers?
Een van de moeilijkste dingen die er zijn: het meten van impact. Wat jij, waarde kamergenoot?

Vrienden en volgers

Dit plaatje vond ik bij Astrid. Ik vond 'm zo leuk, dat ik 'm hier ook maar even geplaatst heb.

Ongeveer gelijktijdig merkte ik dat ik een nieuwe volger heb, Garri. Het is een Spanjaard en ik heb nog nooit van hem gehoord. Hoe is hij mij in 's hemelsnaam op het spoor gekomen?

Mensen die mijn blog al langer volgen, weten dat ik een nieuwe volger altijd even met een korte laudatio introduceer bij mijn lezers. Maar hoe introduceer ik Garri?

Als je zijn blog bekijkt, is hij dol op fotoshoppen. Zelf introduceert hij zich - of liever zijn weblog -als volgt:

Todos los videos tutoriales de este blog están hechos por mi, y expuestos de forma educativa, este es un blog nuevo mandarme los tutoriales que os gustaría que hiciera,----garrierik@gmail.com

ofwel volgens de vertaalservice van Google, waardoor alles helemaal duidelijk wordt:

Alle video's tutorials in deze blog zijn gemaakt door mij, en zijn op een school, dit is een nieuwe blog zenden mij naar de tutorials die je zou willen maken ,---- garrierik@gmail.com

Tja, welkom ehhhhh...vriend!