De sneeuwpop en de wortel

Afgelopen weekend maakte ik samen met mijn kleinzoon een sneeuwpop in het nabijgelegen speeltuintje. Of beter gezegd, ik maakte de sneeuwpop, terwijl hij vanaf de schommel toekeek. Meneer had het koud en wilde geen wanten aan.

Het maken van de sneeuwpop was trouwens een koud kunstje, omdat ik hem kon samenstellen uit de restanten van een omver getrapt eerder gemaakt exemplaar. Ik hoefde alleen nog maar de kop op de romp te zetten en ogen, neus, mond en sjaal toe te voegen. Zo gezegd zo gedaan.

De kleinzoon vond 'm heel geslaagd, hij had alleen één probleem: hij vond het zonde dat ik de meegebrachte wortel tot neus had gepromoveerd. Die wilde hij liever zelf opeten. 

'Dan krijgt de sneeuwpop ook geen snot', zo vatte hij de win-win situatie samen.

Renvlinder

'Had je dat al gezien, die mooie rendieren daar in die tuin?'

'Dat is geen rendier, maar een renvlinder!'

Wat is het heerlijk om met een driejarige te praten, ik ben jaloers op de taalcreatieviteit van zo'n mannetje...

Ondertussen verwaarloos ik jullie, mijn lezers, natuurlijk wel, maar daar hebben jullie vast begrip voor; de kleinkinderen zijn gewoonweg té verleidelijk! 

Heel fijne kerstdagen en tot volgend jaar, met hopelijk meer gevleugelde tekst van mijn hand.

Vrachtwanen

Niet veel dingen zijn zo machtig interessant als het leren van taal door kinderen. Iedereen die een kind of kleinkind heeft zal dat beamen. 

Alleen al in het kader van het observeren van de taalontwikkeling vind ik het dus al heerlijk om af en toe op mijn kleinkind(eren) te passen. Wat mij momenteel intrigeert is waarom mijn kleinzoon het woord vrachtwagen maar niet uitgesproken krijgt. Dat wordt altijd vrachtwanen, terwijl hij vuilniswagen wél goed uitspreekt. Graafmachine lukt ook aardig, evenals hijskraan (hoewel hij een hengel ook een hijskraan noemt).

Auto was na pappa, mamma, opa en oma het woord dat hij het eerst kende en kon uitspreken. Daar lag en ligt ook meteen zijn interesse: alles wat met voertuigen te maken heeft. Toen hij van de week op het stratenkleed met de graafmachine aan het spelen was, bleek dat hij zelfs het woord bouwplaats kende! Achteraf hoorden we van zijn ouders dat hij daar met het kinderdagverblijf geweest was, dus dat was niet heel gek, hoewel het wel een overweldigende indruk moet hebben gemaakt.

Soms hoor je ook de ouders er doorheen, zoals toen hem door zijn vader gevraagd werd of hij op het potje geweest was, of toch zijn boodschap in de luier gedaan had. 'Ik ben nu even bezig!' Hij wilde het er duidelijk NIET over hebben. 

Maar even terug naar de vrachtwanen. Ik zou het persoonlijk heel jammer vinden als hij het woord vrachtwagen goed gaat uitspreken, want dat zou betekenen dat hij zijn poëtische fase voorbij is. 

En poëzie, dat kan er niet genoeg van zijn in een kinderleven. In volwassen levens ook niet, trouwens.

Oma en kleinzoon aan de plas

Oma was heerlijk met haar kleinzoon aan het badderen in de plas. De kleinzoon was lekker aan het duiken met z'n nieuwe duikbril. 

'Kijk eens, allemaal waterhoentjes hier!'

'Waterhondjes?' 

'Nee, waterhoentjes. Je hebt eenden en waterhoentjes, en die drijven allemaal in de plas.' 

Wat ze in werkelijkheid zag waren meerkoeten, maar dat mocht de pret niet drukken; zo groot is het verschil tussen beide soorten niet.

Oma en kleinkind zaten inmiddels weer op het strandje, lekker keuvelen. De kleinzoon genoot er zichtbaar met volle teugen van. Na een tijdje had oma wel weer zin om het water in te gaan. 'Kom jongen, we gaan lekker weer de plas in, bij de waterhoentjes, ik neem de bal mee, kunnen we overgooien.' 

'Dat is goed oma, ga jij maar lekker met de bal spelen, dan ga ik duiken.'

Trapveldje (12)

Ik houd van trapveldjes. Vandaar dat ik jullie in het verleden heb meegenomen in het tot stand komen van het trapveldje in Lent (klik maar op de hastag trapveldje hieronder), zo ongeveer op de plaats waar het noodschoolgebouw van onze kinderen stond.

Sinds enkele jaren is het trapveldje af en wordt het gebruikt waar het voor bedoeld is: lekker bewegen en elkaar ontmoeten door kinderen (en vaders en moeders) in de buurt. Ik kan niet wachten totdat ons kleinkind Xavi (Xaaf voor intimi) er een balletje gaat trappen.

Vrolijke update

Je zou bijna kunnen denken dat ik een vette vakantie heb gehad, zo lang als ik niet geblogd heb. Maar niets is minder waar, ik heb het druk gehad. In januari en februari? Maar dan is er toch juist niets te doen?

Nou, bij ons wel! We hebben er in korte tijd namelijk drie kinderen bij gekregen: een kleinzoon, een dochter die weer een tijdje bij ons in huis komt wonen en een schoonzoon die het bij ons ook gezellig vindt.

Het is pure rijkdom, maar niet zo bevorderlijk voor het bloggen. Dry January heb ik dit jaar ook maar overgeslagen - te veel te vieren. Hopelijk hebben jullie het ook fijn gehad de laatste tijd. 

We spreken elkaar nog. Toch?