Webarchivering bij de KB

De Koninklijke Bibliotheek heeft zich al behoorlijk wat jaar terug ten doel gesteld 'het web' te archiveren en dat wil natuurlijk zeggen websites te behouden die voor het nageslacht interessant of van belang zouden kunnen zijn. Toen ze in 2018 vroegen of ze in het kader van dit project mijn weblog mochten archiveren, heb ik daar uiteraard ja op gezegd.

Nu hebben ze een filmpje over dit onderwerp gemaakt en een van de eerste zinnen uit deze clip is meteen al raak: Oude websites zijn soms zeldzamer dan Middeleeuwse kronieken. Dat u het maar weet!

Bekijk ook deel twee en deel drie uit deze reeks.

Festina Lente officieel nationaal erfgoed

Ik was wel vereerd zeg, toen ik een mailtje kreeg van de Koninklijke Bibliotheek met de mededeling, dat mijn weblog gearchiveerd gaat worden. Zelfs ben ik namelijk natuurlijk veel te laks geweest om dat te doen.

Nieuwsgierig geworden heb ik op de bijgeleverde link van het grote websitearchiveringsproject van de KB gedrukt. Met name de reden waarom juist mijn weblog de eer krijg van het archiveren wilde ik graag weten; hoe veel weblogs zijn er wel niet in omloop en waarom is die van mijn er nou uitgepikt?
Ik denk dat ik het eigenlijk wel weet: het is ondanks alle persoonlijke shit die erop staat toch ook een biblioblog en daar zijn er niet zo veel meer van. Vroeger, toen ik begon, waren er veel meer en samenkomen deden we aan de stamtafel bij Edwin, de koning van het (biblio)bloggen.

Das war einmal.

Dan nu even over de selectiecriteria:

De KB baseert zich bij de selectie op het collectiebeleid van de KB. Binnen dit kader maakt de KB een beredeneerde selectie die bestaat uit een dwarsdoorsnede van het Nederlandse webdomein. In de selectie ligt de nadruk op Nederlandse taal, cultuur en geschiedenis. Daarnaast archiveert de KB ook websites met een inhoudelijk innovatief karakter die exemplarisch zijn voor de huidige trends op het Nederlandse deel van het web. De KB kijkt bij de selectie ook naar maatschappelijke relevantie en populariteit. Een volgende stap zal zijn om samenwerking te zoeken met andere kennisinstituten om op die manier de selectie te verbreden en daarbij gebruik te maken van de inhoudelijke expertise van deze organisaties.

Niet verkeerd. Good work!

Weblog over de oudheid met veel inscriptiemateriaal

Kijk, dat vind ik nou eens een leuk: een nieuw weblog met klassieke dingetjes, waaronder bijvoorbeeld een nu al mooie rijkdom aan vertalingen en inscripties met vertalingen en lesmateriaal eromheen. Het heet Legenda en is de lucht in gebracht door classica Silvia de Wild, die ook vertaalster is. En leuke koppen bedenken kan.

Hier bijvoorbeeld een inscriptie bij het graf van een hond, Parel geheten:

Gallië heeft me voortgebracht, een schelp uit de rijke zee/ gaf mij mijn naam, een naam die past bij mijn uiterlijk./ Ik was niet bang uitgevallen; zodoende had ik geleerd om onbekende wouden te doorkruisen en in de heuvels op ruigbehaarde zwijnen te jagen./ Nooit hoefde ik zware ketens te dragen,/ evenmin werd mijn glanzend witte lijf ooit wreed geslagen met een zweep./ Ik was gewend op de zachte schoot mijn baas en bazin te liggen/ en als ik moe was, mocht ik slapen op een opgemaakt matras./ Ik sprak vaker dan was toegestaan met mijn zachte hondenklank:/ niemand was bang voor mijn geblaf./ Maar nu ben ik dood na een lijdensweg bij de geboorte van mijn pups./ Onder een kleine marmeren steen lig ik begraven./ Parel.

Schattig toch?

Of deze voor Eucharis, actrice, danseres, kindster:

Eucharis, de vrijgelatene van Licina,
een talentvol (geschoold) meisje, getraind in alle vormen van kunst. Ze werd 14 jaar. 

Hé, jij daar, loerend bij de huizen van de dood,
sta even stil en lees mijn grafschrift eens goed door,
de liefde van een vader schonk dit aan zijn kind,
daar waar mijn overblijfselen geborgen zijn.
Vanaf mijn vroegste jeugd had ik talent voor kunst,
maar toen ik ouder werd en steeds meer roem verwierf,
kwam het bedroefde doodsuur dichterbij, te snel,
en heeft een verder leven ademtocht ontzegd.
Geschoold, getraind als door een Muzenhand was ik,
die pas nog dure feesten kleurde met mijn dans
en als actrice debuteerde op toneel.
Zie, hier in dit graf: de as van ons lichaam;
gehate Parcen zetten mij hier zingend bij!
Mijn mentor’s goedheid, zorgen, liefde, lof, haar trots
verstommen, zwijgen nu ik dood ben en verast.
Ik, dochter, liet mijn vader niets dan tranen na;
zijn nageslacht ging hem voor in de dag des doods.
Veertien verjaardagsfeesten neem ik met me mee,
voor eeuwig trots bezit in somber schimmenrijk.
Dit vraag ik nog: zeg voor je verder gaat ‘Rust zacht!’

Aardig inkijkje in de klassieke (inscriptie)wereld.

Ik hoop dat er nog vele volgen!

via

Statistieken

Heel soms, bijvoorbeeld als ik vakantie of niets beters te doen heb, kijk ik wel eens naar de statistieken Festina Lente van blogspot, hoewel ik meer gewend ben aan die van get clicky.
En dat levert verrassende conclusies op, want de stukjes die niet per se het meest interessant of leuk zijn naar mijn mening, worden het meest gelezen. De top 3 van dit jaar is namelijk:

iPad: 32.461 views
CDA-congres: 7.915 views
Afscheid: 4.319 views

In totaal is mijn weblog dit jaar 120.000 keer bekeken; de twee zinnen (inclusief verwijzing en flimpje) over de iPad waren dus goed voor ruim een kwart van de pageviews.

Wat me verder opviel, was dat de mensen die het item over het CDA-congres en het afscheid bekeken, meestal een minuut of drie, vier de tijd namen om het stuk (in het geval van het CDA-congres ook het stukje YouTube film met optreden van Camiel Eurlings) te lezen. En dat kan van de iPadmensen niet gezegd worden; daar bleef het bezoek vaak beperkt tot 10 seconden.

Blijft interessante materie, die statistieken. Ben nu al benieuwd naar volgend jaar!

Nieuw weblog: Smetius

Je hoeft je maar een keer om te draaien of er is weer een nieuw weblog ontstaan. En ditmaal is het een bijzonder weblog: een die geheel gewijd is aan Smetius, een Nijmeegse geleerde uit de 17e eeuw, die geïnteresseerd was in oudheden en deze ook verzamelde.
Hij heeft ook nog 2 boeken over de Nijmeegse oudheden geschreven, namelijk Oppidum Batavorum en Antiquitates Neomagenses. Deze zijn onlangs in het Nederlands vertaald.

Het weblog is opgestart ter ere van een tentoonstelling (april/mei) in de UB Nijmegen over deze Smetius en zijn zoon, kortweg Filius genoemd. De maker van de tentoonstelling (in samenwerking met L.S.) is de vertaler van de Oppidum Batavorum en Antiquitates Neomagenses, die wij ook wel kennen als Velocitas en de man achter Stilus (van die klassieke cartoons). En sinds kort dus als blogger.

Nieuwkomer heeft het beste weblog

Emile Roemer, de nieuwkomer onder de lijsttrekkers, heeft het beste weblog van alle lijsttrekkers. Job Cohen schrijft te langdradig, Pechtold heeft de en-ziekte, Femke Halsema schrijft te wollige beleidstaal, Van der Staaij bezigt te veel de telegramstijl en de rest van de lijsttrekkers hééft niet eens een weblog.

Wat Roemer goed doet? Daar is onderzoek naar gedaan. De bevindingen: Roemer schrijft helder, daadkrachtig, persoonlijjk en enthousiast en creëert een wij-gevoel. En dat is blijkbaar de truc.

Dus op wie stemmen wij 9 juni allemaal?

Woensdagblues

Niet maandag, maar woensdag schijnt de ongelukkigste dag van de week te zijn. Hoe men dat weet? Door vier jaar lang weblogs (en het laatste jaar ook tweets) te onderzoeken op bepaalde woorden die gevoelens van geluk of ongeluk weerspiegelen. Bijvoorbeeld paradijs of zelfmoord.

En het grappige is dat dat onderzoek niet gedaan is door psychologen of sociologen, maar door wiskundigen.

Niets maandagochtendblues, woensdagochtendblues. Voor dergelijke bewijzen hebben we mathematici nodig.

Woensdag is namelijk het verst van het weekend verwijderd, dus de herinneringen aan het weekend het langst geleden. Op donderdag kun je al weer beginnen te fantaseren over het weekend.

De remedie: op woensdag vrijnemen! Dan is het altijd een dag geleden of nog een dag voor je weer weekend (of midweekend) hebt.

Zou er eigenlijk al onderzocht zijn wat de ongelukkigste dag is van degenen die op woensdag hun vrije dag hebben? En zouden parttimers gelukkiger zijn dan fulltimers? Dat lijken me nou typisch onderzoeken die beter in Nederland dan in Amerika plaats kunnen vinden.

Go for it!

Leuke Sigmund