Zwarte-pietenpakpapier

Het voelde bijna ouderwets aan: pakjesavond vieren met de kinderen. Maar we hebben het lekker tóch gedaan, op verzoek van onze schoondochter zelfs. Die had wel zin in een ouderwets 'heerlijk avondje' met z'n allen. Surprises, daar had eigenlijk niemand trek in (wel om te krijgen, niet om te maken). Dus werd overeengekomen dat we wél lootjes zouden trekken, maar verder alleen maar een gedichtje bij de pakjes zouden hoeven schrijven. 

Het trekken van de lootjes hebben we fysiek gedaan en na vijf of zes rondjes was er niemand meer die zichzelf had getrokken. Waarom we niet voor de digitale vorm van lootjes trekken hadden gekozen weet ik ook niet meer, maar waarschijnlijk had het er mee te maken dat we op deze manier de kinderen nog een keer extra konden zien; alles om je kinderen naar huis te lokken.

Enfin, eindelijk was het heerlijk avondje daar. Iedereen had z'n best gedaan op de cadeautjes en de gedichten. Toen was mijn pakje aan de beurt. Nog voordat het gedicht was voorgelezen en het pakje uitgepakt, leidde het al tot boze reacties. Ik had het pakje namelijk in het verkeerde papier ingepakt: een met het dessin van een 'foute' zwarte piet, zo een met gouden oorbellen en zo.

Dat had ik niet speciaal voor deze gelegenheid gekocht, maar lag al een jaar of tien te verstoffen in de kast en moest een keer op. De kinderen vonden het echt niet kunnen, en waren niet onder de indruk van mijn argument dat ik het anders weg had moeten gooien en dat dat toch niet echt milieuvriendelijk zou zijn.

Stiekem was ik echter best trots op ze. Ze hadden gelijk, ik had het verfoeilijke papier in het vuur moeten gooien. Of toch niet? Wat vinden jullie?

En nu weg van dat Facebook!

En gewoon ouderwets sinterklaas gaan vieren!

Mooie Sinterklaascolleges

Mooie Sinterklaascolleges uit de reeks colleges van de Universiteit van Nederland:

Een pakje met strik over sinterklaasgedichtjes (door Geert Buelens):



En een pakje met strik over de vraag of Sinterklaas bestaat (door Bas Haring):



Fijne pakjesavond! Met veel poëzie als het kan.....

Sinterklaas anno 1970

Hadden sinterklazen destijds witte mijters? Enfin, dat fietsten viel nog niet mee, bleek later...

Bol en Sint

Ik dacht: laat ik eens modern doen en m'n kado voor de surprise bij Bol bestellen. Helaas kreeg ik op 30 november een mail dat het kado (gewoon een papieren boek) helaas niet binnen de aangegeven levertijd van 8 dagen geleverd kon worden; dat ze verwachtten dat het artikel uiterlijk 7 december op het opgegeven adres bezorgd zou worden. 7 December? Dat zou veel te laat zijn! Pakjesavond was bij ons op 4 december.
En wie schetst mijn verbazing over het daarop volgende mailtje, gestuurd op 1 december: 'Wij zijn helaas niet in staat om onderstaand artikel te sturen. De leverancier bleek niet in staat om genoemd artikel te leveren. Onze welgemeende excuses voor het ongemak'.

Hadden ze niet meteen bij de leverancier kunnen informeren? Dan had ik tenminste nog ruim de tijd gehad een ander kado te bedenken; nu werd het weer een afgezaagde iTunescard.

Bol, bedankt! Jullie krijgen van mij de roe in de schoen! En volgend jaar geen verlanglijstje.

Digitale sinterklaas

We vieren nu al een paar jaar achter elkaar sinterklaas met een 'samengeraapt clubje': de buren, mijn ouders en wij. En dat naar ieders zin, vooral naar die van de pubers, want die houden nu eenmaal van wat grotere groepen dan alleen het eigen gezin.

Dit jaar konden we echter geen datum vinden om gezamenlijk lootjes te trekken. Dus voor het eerst maar eens digitaal geprobeerd. Daartoe moesten we wel een emailadres voor mijn vader aanmaken, want die had er nog geen. Wát, geen emailadres? Ja, er bestaan werkelijk nog mensen die geen emailadres hebben. Maar nu misschien niet meer dus. En, surprise, het lukte nog ook allemaal. We moesten weliswaar een paar keer heen en weer bellen met mijn ouders voor de laatste instructies, maar dat is nog altijd beter dan dat steeds weer iemand z'n eigen lootje trekt, of van degene die hij vorig jaar ook al had.

En de verlanglijstjes? Die zien er bij bijna allemaal hetzelfde uit: een iTuneskaart graag. Behalve mijn ouders, die vragen tenminste nog normale kado's, niet van die malle kaartjes om lucht mee te kopen.

Maar nu mijn vader een emailadres heeft, ben ik er niet meer zeker van of zij niet volgend jaar ook.....een iTuneskaart willen.

Surprise onder de kerstboom

Een beetje raar voelt het wel: de kerstboom staat al in huis en pas vanavond vieren we het heerlijk avondje met heerlijke surprises. En waarom? Omdat een gedeelte van het lootjestrekgezelschap vorige week in Engeland ingesneeuwd was.....

De concurrentiestrijd tussen Sinterklaas en de kerstman neemt inmiddels groteske vormen aan en geen middel is geschuwd, denk je dan automatisch.

Ik tenminste wel. Ik vermoed altijd overal een complot.

Nijmeegse platheid

Je zou - de zevenheuvelenloop indachtig - denken dat in Nijmegen platheid niet bestaat, maar niets is minder waar! Er zijn de afgelopen weken een paar stijvige relletjes geweest....

Eerst was er het college van bestuur dat viel over de te sexy promotiefilmpjes van de universiteit met voormalig playmate Ancilla Tilia. Foei, afdeling communicatie!

En daarna was er de intocht van Sinterklaas, waarbij half Nijmegen viel over het sexistisch getinte lied met de verheffende tekst "Ik ben een zwarte P, en heb een witte L, en als je die niet lust, je moeder lust hem wel"

Zou de culturele kaalslag hier al begonnen zijn? Oh, oh, Noviomago!

Surprise: geen dammen

Mijn dochter heeft lootjes getrokken voor de surprisefun op school. Op de lootjes (lijstjes) moesten de kinderen hun hobby's invullen. Mijn dochter zei dat ze er dit jaar géén dammen op had gezet, want ze had al 3 jaar achter elkaar een dambord als surprise gehad (en mijn zoon daarvoor ook al).

Gelijk heeft ze. Ben benieuwd wat ze nu dan krijgt.

Dame van de thee

Dame van de thee, zo heet ik sinds gisteravond, het heerlijk avondje. We hadden namelijk voor het eerst een surpriseavond met de kinderen gedaan, want ze geloven nu ECHT niet meer. Het kado waar we nu allemaal nog een beetje wiibelig van zijn accepteerden ze nog graag hoor, daar niet van, maar voor de rest ging het toch echt om de surprises en de gedichten.

Voor de gelegenheid hadden we ons basisteam (ons gezin en opa en oma) uitgebreid met de buren (een mams met twee kinderen), De laatsten hadden namelijk vorig jaar met z'n drieën lootjes getrokken, maar dat was niet echt een succes: ten eerste duurde het lootjes trekken behoorlijk lang - steeds had iemand zichzelf -en ten tweede was het nogal voorspelbaar wie wie had.

Op dit soort momenten merk je bij wie de echte fantasie aanwezig is - natuurlijk niet bij de ouders!
Mijn moeder had wel een originele wens op haar verlanglijstje staan, namelijk een uur computerles. Mijn buurjongetje, die haar getrokken had, wist daar wel raad mee! Hij heeft haar alle hoeken van het digitale veld laten zien door middel van een cyberspeurtocht via hyves, boodschappen op de USB-stick en weer terug naar hyves. Om uiteindelijk uit te komen bij Google Earth, waar door middel van een prikkertje aangegeven stond waar het kado verstopt lag. Buiten, een paar straten verderop!

Nee, hier konden wij echt niet tegenop! Een theemuts, zo voel je je op zo'n moment....

Nog geen verlanglijstje?

Nog geen verlanglijstje opgestuurd naar de Sint? Kun je nog snel doen. Via twitter.

Sinterklaas kapoentje

Onze kinderen doen 'af en toe' op school iets anders dan taal en rekenen. Rond sinterklaastijd mogen ze bijvoorbeeld werkbladen rondom het thema sinterklaas maken. Een van de dingen die ze gisteren in het woordenboek moesten opzoeken, was het woord kapoentje. In het door de school ter beschikking gestelde woordenboek was er geen kapoentje te vinden. Dus wat doet een moderne basisschoolscholier? Die zoekt kapoentje op op het internet. En wat blijkt kapoentje dan te zijn? Ik had altijd geleerd een lieveheersbeestje; dat past ook wel bij Sinterklaas met zijn geweldloze vrijgevigheid en rode mantel. Nee dus, het betekent gecastreerde haan. Tja, om die kinderen daar nou mee op te zadelen. Enfin, we hebben toch een heerlijk avondje gehad (en voor de zekerheid maar geen Sint uitgenodigd).