Idyllische pauzeplek

Fantastisch, we hebben er op het werk een heerlijke pauzeplek bij. Normaal gaan we als het even kan tussen de middag met een groepje wandelen, en voorheen gingen we ook wel eens in de botanische tuin lopen of daar op het terras zitten (omdat mijn (nu ex-)collega de koffie daar beter vond dan op kantoor - sfeervoller is het sowieso).

Maar sinds kort is er een attractie bij: hangmatten in de botanische tuin. Da's pas fijn tussen de middag, een beetje heen en weer schommelen en dommelen tussen de ridderspoor en vrouwenmantel! En ze hangen tenminste altijd klaar. Vorig jaar had je bij de studentenkerk ook hangmatten, maar daar moest je altijd vragen of ze ze voor je ophingen; dat maakt het toch iets minder lux.

Bijna jammer dat ik vandaag vrij had....

Mijmermat

In de pauze maak ik meestal (met iemand of alleen) een wandeling. Heerlijk even de buitenlucht inademen in plaats van al die kantoorlucht. En tijdens die wandelingen op de campus is er altijd wel iets leuks te ontdekken: nieuwe kunst, nieuwe bloemen, nieuwe dieren, nieuwe gebouwen, nieuwe mensen, nieuwe inzichten....

En pas stuitte ik op een van mijn wandelingen op een alleraardigst project: de mijmermat (doorbreek je verticaliteit). Het is een kunstproject van de studentenkerk, maar is uitdrukkelijk niet alleen voor studenten, maar ook voor medewerkers bedoeld. De eerste keer dat ik voorbij het uitnodigende bord liep, was mijn pauze al voorbij, dus kon ik het niet maken om er nog een half uur aan vast te plakken om in zo'n hangmat (er hangen er 3) in de stiltetuin te gaan liggen, maar ik wist wel zeker dat ik me er zeker een keer in wilde vlijen.

En van de week kwam het er een keer van. Heerlijk! Ik geloof dat ik zelfs even in slaap gevallen ben, want schrok op van het kerktorenbelletje.

Couch computer

Vorige week zou ik gaan pauzeren (i.e. wandelen) met onze programmamanager, maar aangezien we meteen al aan de praat raakten over onze gezamenlijke interesse (lees- en zoeksystemen, en de functionaliteit daarvan in verhouding tot de kosten) en de computer nog aanstond, hebben we geen stap buiten gezet.

Door zijn enthousiaste verhalen kwam ik in aanraking met de couch computer en ik was meteen verliefd op dat ding. Een soort elegante snoerloze plaat van nog geen 2 centimeter dik (ook wel webtablet genoemd) die de hele wereld bij je in huis brengt, terwijl je lekker op de bank ligt. Niets toetsenbord, niets muis, maar gewoon scherm aanraken.

Als deze nou ook eens als e-bookreader kon dienen, (via een switchknopje of zo) zou ik heel gelukkig zijn en 'm overal mee naar toe nemen, zelfs in bed. Het gebruikersgemak straalt er van af, het lijkt me ook fijn in je tas te passen.

Verder liet hij mij ook de mu table zien, die ook nog eens waanzinnig goedkoop schijnt te zijn (30 euro per stuk), mobiele telefoons kan lezen en weet ik veel wat voor fun nog meer.

Tja, soms is wandelen over het web nog leuker dan een wandeling door de botanische tuin.