Ik zocht vandaag een recept en keek even mijn kookboek in. Mijn kookboek bestaat uit een verzameling uit Allerhandes en allerhande andere supermarktblaadjes geknipte recepten. (Ik ben de enige die er de weg in kan vinden, je weet wel,
zo'n kookboek).
En ineens viel mijn oog op een kopie van een recept dat ik heel lang geleden van een collega van het
TBL had gekregen - een recept voor vruchtenbrood. En ik kreeg meteen een warm gevoel, omdat ik weer even aan mijn collega moest denken van wie ik dat recept gekregen heb - we zien elkaar nog ongeveer een keer per jaar, meestal eten we bij haar en zij kan ontzettend goed koken - en omdat ik me het schitterende verhaal dat bij het recept hoort me weer te binnen schoot.
Het recept komt uit de krant (de NRC?) en is van Anne Scheepmaker. Het verhaal dat aan het recept voorafgaat is weliswaar prachtig, maar heeft niets, maar dan ook helemaal niets met het recept te maken.
Het gaat over de repeterende bewegingen in het huishouden die een erotische uitwerking schijnen te hebben en Scheepmaker vindt het opmerkelijk dat er geen literatuur bekend is over het erotische karakter van het koken.
Lees mee en geniet:
Een van de ondervraagde vrouwen verklaarde dat ze explosies van vreugde voelde als ze er mee bezig was. “Elke keer als ik er na een paar uur aan terugdenk heb ik weer dat gevoel. Ik voel me de hele dag beter. “
Een ander vertelde dat ze steeds weer overvallen werd door een gevoel van emotie als ze de theedoek aanraakte. Ben Williams, psycholoog in Edinburgh, vond deze uitspraken niet verrassend. “Het is zoiets als een mantra. Dingen die steeds weer in een bepaald ritme terugkeren verhogen de bevrediging. Er komt endorfine in het bloed, waardoor je je prettig voelt.“
Endorfine is een morfine-achtige substantie die een pijnstillende werking heeft. Morfine heeft een sterke roeswerking en werkt verslavend. De conclusies die de aan de Franse Sorbonne verbonden socioloog Dr. Jean Claude Kaufmann trok uit zijn onderzoek naar de beleving van het huishouden zijn dus zo gek nog niet. Kaufmann vroeg aan 1.000 vrouwen hoe zij huishoudelijk werk beleefden. Praktisch alle vrouwen (die overigens niet buitenshuis werkten) vonden de steeds terugkerende werkzaamheden sensueel en erotiserend.
Stofzuigen, afstoffen, strijken, afdrogen en andere repeterende werkjes waar nooit een eind aan komt zorgen ervoor dat er in de hersenen hormonen vrijkomen die een prettig gevoel geven. Het is zelfs zo dat vrouwen die bevrediging putten uit huishoudelijk werk ook onbezorgder waren over andere dingen in hun leven.
Valeris Swales, lector aan de Universiteit van Portsmouth, gaat nog iets verder dan Kaufmann. Zij stelt dat het uitvoeren van huishoudelijk werk te vergelijken is met het hebben van seks. “Er is een gevoel van tekort schieten, tekort komen, voor je met de karweitjes begint en een gevoel van afronding al je er mee klaar bent. Het steeds terugkerende karakter is in wezen te vergelijken met het krijgen van een orgasme.” Hoewel het klaarmaken van eten ook een steeds terugkerend werkje is kwam ik daar geen uitspraken over tegen.
Ik heb echt het verkeerde beroep gekozen....
En dan nu het recept voor het vruchtenbrood:
Ingrediënten:
100 gram rozijnen
100 gram krenten
75 ontpitte en in kleine stukjes gesneden dadels
300 ml koude thee
2 eieren
200 gram bruine suiker
275 gram zelfrijzend bakmeel
Bereidingswijze:
Laat de vruchten een nacht in de thee wellen. Voeg de volgende dag eerst de losgeklopte eireen en dan de suiker en het bakmeel toe. Roer alles ritmisch en zorvuldig door elkaar. Doe het mengsel in een met boter ingesmeerde en bloem bestoven cakevorm. Of gebruik een vorm met teflonlaag. Bak het brood ongeveer 1 1/2 uur in en voorverwarmde oven van 180 graden. Eet lichtgezouten boter op dit brood.
Eet smakelijk!
