Mag ik je wond zien?

 'Mag ik je wond zien?', vroeg de fysiotherapeut die ik nu wekelijks aan huis ontvang. 

'Pardon?'

'Ja, de pleister is er nu toch af?'

'Uhm ja, maar dan moet ik wel even de gordijnen dicht doen, voordat de hele straat mee kan kijken.'

Ik wist niet dat fysiotherapeuten tegenwoordig ook verstand van wonden hebben, maar het is wel efficiënt natuurlijk dat niet én de huisarts én de fysiotherapeut na de operatie aan huis hoeven te komen.

'Over een halve week zouden de hechtingen opgelost moeten zijn, en anders kun je ze ook zelf verwijderen met een pincet'. 

WÁÁÁT?

Ik hoop dat de hechtingen vanzelf oplossen, anders denk ik dat ik tegen die tijd toch maar even richting huisarts loop. Zelfwerkzaamheid heeft zo z'n grenzen.....

Verschillende behandelingen

 

Nou, het zit erop, ik heb een nieuwe heup. Been en prothese moeten nog wel een beetje aan elkaar wennen en de wond trekt nog behoorlijk, maar ik mag niet klagen.

En gelukkig ben ik uit het ziekenhuis en kan ik gewoon thuis en in de tuin uitrusten. Zelfs even op de laptop schrijven zoals ik nu doe, wat een verademing!

Of het zo vervelend was in het ziekenhuis? Nou eigenlijk helemaal niet; het was er zelfs gezellig. Soms was ik zo diep in gesprek met mijn buurvrouw aldaar dat we helemaal vergaten dat we ook nog een prikje of fotootje moesten en keken we verstoord op als zoiets moest. Zo van 'hé, we waren net lekker in gesprek, zie je dat niet?'.

Wat ons opviel, was dat de behandeling zo verschillend was. Tenminste, daar wees mijn 81-jarige buurvrouw mij op. Niet zozeer vanwege het leeftijdsverschil, maar door de verpleegkundige die je toevallig net trof. Zelf mocht ik bijvoorbeeld meteen de eerste nacht op de postoel, terwijl zij het had moeten doen met een soort bedpo waar de niets op 'gedaan' kreeg. Zij bleef met haar infuusje waar de slangen uitgehaald waren steeds haken, terwijl ik er meteen een kousje over kreeg om te voorkomen dat ik overal aan bleef haken.

Of zou het toch de persoon zelf zijn die dat afdwingt? Dat ze bijvoorbeeld meteen aan mij zagen dat ik - potdomme - wel even als een koningin behandeld wil worden en bovendien zo onhandig ben dat ik overal aan zou blijven haken als ik geen kousje over mijn infuus zou krijgen en ze dus een bloedbad wilden voorkomen?

CWZ only knows...

'Ik wou dat jij mijn moeder was!'

Het moestuinseizoen is weer van start gegaan en dat was te merken aan de drukte op de percelen op het complex. Hele gezinnen waren uitgerukt.

Lekker naar buiten dus, maar ook: werk aan de winkel! Ons moestuintje is gelegen aan een laan met veel eikenbomen en eikenblad is niet goed voor de grond (die wordt daar zuur van) en moest dus opgeruimd worden. Lekker karweitje voor de zaterdag. Bruine blaadjes rapen.

Ik was nog geen vijf minuten bezig, of daar kwam een jongetje van een belendend tuintje me vergezellen. 

'Waarom doe je die bruine blaadjes allemaal in een plastic zak?' 

'Die zijn lelijk en stom, die wil ik niet in mijn tuin.' 

'Mag ik helpen?' 

'Ja hoor!'

Ik had er een tijdje een goede hulp aan. Af en toe liep hij naar zijn ouders toe en kwam hij met iets verantwoord lekkers terug. Ik mocht van zijn appelsap drinken en stukjes bananenchips en wortel van hem eten. We hadden het gezellig. Opeens zei hij: 'Ik wou dat jij mijn moeder was!'

Dat snapte ik wel; zijn eigen ouders waren druk bezig met omspitten van hun eigen tuintje en managen van hun andere drie kinderen - die konden hem niet zo veel aandacht geven als ik.

Na een tijdje kwam zijn grotere zus hem vergezellen. Die was meer van het praten dan van het werken.

 'Welke bloem vind jij het mooist?' 'Die blauwe, want daar zit een bij op', zei ik.

'Dat is geen bij, dat is een hommel!' 

'O.' 

'Ja, dat weet ik nog uit mijn hommel- en bijentijd' en ze somde alle verschillen tussen de hommel en de bij en detail op. 

Ai, viel ik even door de mand! Ik heb ze maar gauw naar hun eigen moeder teruggestuurd. Dan maar geen kinderen oogsten in de moestuin....

Bij de SURF webinar met ons uitgewerkte voorbeeld van open pedagogy

Weet je nog dat we vorige jaar samen met de docenten en studenten geschiedenis voor de Week van de Klassieken een digitale tentoonstelling over propaganda hadden gemaakt? Eigenlijk een noodgreep omdat we vanwege de lockdown geen fysieke tentoonstelling konden organiseren? Nou, dat heeft nog een paar mooie spin offs gekregen!

Ten eerste het filmpje over dit mooie project (maar daar had ik jullie al over bericht), ten tweede een eervolle vermelding in een blog van SURF over open pedagoy en ten derde een optreden samen met de SIG open pedagogy, SURF en de studenten (de docent kon helaas niet) tijdens de wereldwijde Open Education week. Zie hier het verslag van de webinar en hieronder de opname (ons stukje begint rond min.4:20):

 

 Zo zie je maar weer dat je nooit een good crisis moet wasten. Het levert je altijd mooie avonturen op (en de studenten ook)!

Edusourcesstandje

Afgelopen week was het wereldwijd Open Education Week. Dat konden we als bibliotheek natuurlijk niet langs ons heen laten gaan, dus stonden we met een standje in de bibliotheek om de landelijke website met open en online leermateriaal Edusources aan te prijzen. 

Dat leverde leuke gesprekken met studenten op. Een vraag was bijvoorbeeld 'hebben jullie die site zelf gemaakt?'. 'Nee, duh, dat hadden we wel gewild, maar dat heeft de landelijke organisatie SURF gedaan'. 'O, maar toch tof dat er ook materiaal van de Radboud Universiteit in staat, misschien kan ik er iets van gebruiken voor m'n scriptie'. 

Om de studenten te verleiden naar de stand toe te komen hadden we wat snoepgoed neergezet - het eigenlijke snoepgoed is de site zelf, maar het is wellicht wat al te hoog gegrepen voor de studenten om meteen te doorzien, hoewel sommigen de site wel kenden; de meesten hebben daar hebben daar toch wel wat extra uitleg voor nodig. 

Volwassenen waren makkelijker aan te spreken; deze hadden geen koptelefoons op of oortjes in als ze langs ons liepen en waren ook zonder snoepaanbod nieuwsgierig naar de website op het scherm. Eén van de mensen die ik aansprak bleek lifestyle coach te zijn en UB te gebruiken ter bestrijding van haar SOG-gedrag. Ze was bezig een lessenserie over darmgezondheid te maken en was meteen heel blij met wat we samen als auteursrechtvrij leermateriaal over gezondheidspreventie op Edusources vonden en was absoluut van plan dit te gebruiken bij het ontwerpen van haar eigen cursus. En als deze af was, wilde ze deze ook op Edusources zetten om deze wereldwijd verder te delen. Of er ook Engelstalig materiaal op stond? Ja hoor, bakken!

En ook sommige docenten hebben we van het nut van landelijk delen van hun onderwijsmateriaal kunnen overtuigen. 'Maar ik ga toch niet zo maar onderwijsmateriaal waar ik zo veel tijd aan heb besteed delen?' 'Maar door het te delen kunnen er toch juist nog meer mensen profiteren van je goede werk, misschien zelfs in oorlogsgebieden? En je hebt het toch in werktijd gemaakt, dus betaald van ons belastinggeld?' 'Tja, zo had ik er nog niet naar gekeken.'

In principe bemensten we de tafel en het grote computerscherm met z'n tweeën, maar er waren momenten dat we allebei het honk even moesten verlaten, bijvoorbeeld voor een sanitaire stop, even wat folders uit te delen of iemand de weg te wijzen. Op een van die momenten was de stand even onbemand. En reken maar dat de studenten als aasgieren op het snoep afkwamen. Blijkbaar was het snoep toch interessanter dan wij?

Ach, het is de studenten gegund. Evenals het platform Edusources, een schatkist in wording.

Trapveldje (12)

Ik houd van trapveldjes. Vandaar dat ik jullie in het verleden heb meegenomen in het tot stand komen van het trapveldje in Lent (klik maar op de hastag trapveldje hieronder), zo ongeveer op de plaats waar het noodschoolgebouw van onze kinderen stond.

Sinds enkele jaren is het trapveldje af en wordt het gebruikt waar het voor bedoeld is: lekker bewegen en elkaar ontmoeten door kinderen (en vaders en moeders) in de buurt. Ik kan niet wachten totdat ons kleinkind Xavi (Xaaf voor intimi) er een balletje gaat trappen.

Vrolijke update

Je zou bijna kunnen denken dat ik een vette vakantie heb gehad, zo lang als ik niet geblogd heb. Maar niets is minder waar, ik heb het druk gehad. In januari en februari? Maar dan is er toch juist niets te doen?

Nou, bij ons wel! We hebben er in korte tijd namelijk drie kinderen bij gekregen: een kleinzoon, een dochter die weer een tijdje bij ons in huis komt wonen en een schoonzoon die het bij ons ook gezellig vindt.

Het is pure rijkdom, maar niet zo bevorderlijk voor het bloggen. Dry January heb ik dit jaar ook maar overgeslagen - te veel te vieren. Hopelijk hebben jullie het ook fijn gehad de laatste tijd. 

We spreken elkaar nog. Toch?