Mijn week in podcasts

Nu ik in mijn revalidatieproces zit, heb ik volop tijd om boeken te lezen, radio te luisteren en televisie en Netflix te kijken. En podcasts te luisteren.

Ik kan inmiddels ook echt uitkijken naar nieuwe afleveringen van podcasts die ik volg. Maandag is wat mijn podcasts betreft een rustige dag. Natuurlijk start ik net als elke doordeweekse dag even op met Weer een dag, maar verder biedt het niet heel veel speciaals. Ja, Boekestijn en De Wijk voor het duistere oorlogsnieuws en wat losse podcasts van landelijke dagbladen.

Nee, dan de dinsdag. Dan is het Rare jongensdag: de podcast waarin Olivier Hekster een thema dat in de Romeinse tijd speelde, maar ook in de moderne tijd nog actueel is, bij de horens vat. Je moet hierbij denken aan boerenprotesten, racisme, hooligans en feminisme.

Woensdag is er gewoontegetrouw een aflevering van de onvolprezen podcastreeks de Oudheid van Timo Epping; die zet ik dan meteen ook op 'mijn' community Geschiedenis van de Oudheid en Middeleeuwen als Open Educational Resource op het nationale leermiddelenplatform edusources. Tja, is dat nou werk of hobby? Jij mag het zeggen.

In ieder geval staat er die dag ook altijd een aflevering van Lia van Bekhovens Britten klaar.

En dan donderdag: dan is er altijd een aflevering van Europa draait door. Dat is eigenlijk altijd smullen. Op informele en luchtige wijze ben je na het beluisteren van dat uurtje weer helemaal bijgepraat over de capriolen van ons mooie continent Europa (inclusief muziek).

Vrijdag is de dag van de politieke podcasts. Dan luister ik altijd naar De Stemming van het olijke duo Xander van der Wulp en Joost Vullings. En als tegenwicht/aanvulling De kamer van Klok van de Volkskrant.

De zaterdag is er voor de taal met De Taalstaat, extra fanatiek beluisterd sinds ik er een keer in opgetreden heb.

En zondag is natuurlijk rustdag, dus bakkie koffie en praten met en luisteren naar familie en vrienden.

Ook jullie heel fijne Paasdagen gewenst. Lekker luisteren naar elkaar!

De vrije schildpad

Toen ik vandaag die schildpad, die in dat net verstrikt zat met dat hoge I-want-to-break-free-gehalte, in duizendvoud zag langskomen vanwege de campagne, dacht ik: ‘Ja wat goed dat wij als universiteit duurzaamheid in al onze curricula een belangrijke plaats laten innemen’. Om te voorkomen dat we straks verstrikt in een net onder de zeespiegel staan les te geven.

Maar hoe zit het met de duurzaamheid van onze eigen onderwijsmaterialen? Zijn die over een decennium of vijf nog te raadplegen? 

Onze wetenschappelijke output wordt netjes verzameld in repository’s, maar hoe zit het met onze onderwijsoutput? Is die over een eeuw nog bekijken of moeten we ons er maar tevreden mee stellen dat dat vluchtig materiaal is, onder het mom van verba volant scripta manent?

Ja, het materiaal dat op Blackboard en Brightspace staat wordt netjes zeven jaar bewaard, want daar moet de visitatiecommissie nog iets van kunnen vinden, maar daarna? Verdwijnt het daarna op de digitale schroothoop? Of kunnen we er nog iemand blij mee maken? Toekomstige generaties bijvoorbeeld, als ze – ik noem maar wat - onderzoek willen doen naar de evolutie van hoorcolleges?

 Wat heerlijk zou het voor ze zijn als ze daarvoor in ons goed doorzoekbare weblecture-archief zouden kunnen grasduinen! Of kennnisclips die in coronatijd gemaakt zijn zouden kunnen bekijken. Als je denkt dat daar niemand in geïnteresseerd zou zijn dan hoef je je alleen maar te bedenken wat een gejuich er opsteekt als er toevallig weer een aflevering van ‘Ja zuster nee zuster’ opduikt. Of hoe blij we zijn met een Instituut voor Beeld en Geluid.

Gemakkelijk zal dat niet zijn, dat bewaren. Maar we zullen er wel duurzaam impact mee hebben.

En waarom zouden we er nu al niet over na beginnen te denken welke vorm dat zou kunnen hebben? Of wat we er meteen al aan zouden kunnen hebben? Want als we het nu overzichtelijk bewaren, waarom zouden we daar al niet zelf gebruik van kunnen maken? 

Docenten zouden bijvoorbeeld elkaars kennisclips of modules over duurzaamheid, ethiek, statistiek of privacy (in al dan niet gewijzigde vorm) kunnen hergebruiken. Scheelt ook weer in de werkdruk zodat docenten wat duurzamer ingezet kunnen worden. En ook studenten zouden eens over de muurtje van hun eigen opleiding kunnen kijken.

Maar ja, wie zet daarvoor de eerste stap? Want eenvoudig zal het niet zijn om al die silo’s met divers materiaal duurzaam te bewaren en liefst nog toegankelijk ook.

Gelukkig bestaat er een nationale organisatie voor wie dit soort zeeën niet hoog genoeg zijn en die zich daar al ruim 30 jaar lenig op beweegt. Zij heeft een voor iedereen toegankelijk en goed doorzoekbaar systeem gemaakt waarop al het onderwijsmateriaal van het hoger onderwijs dat de moeite waard is om te delen en/of te bewaren. Wat een vooruitziende blik! 

Natuurlijk is het nog niet ideaal, maar ik zou zeggen: typ maar eens wat zoektermen in op Edusources (want zo heet dat in potentie paradijselijke platform) en bedenk welke impact het zal hebben als jij als docent je materiaal daar op zet. En hoeveel mensen je daar blij mee zult maken. Een typisch gevalletje van win-win lijkt me. Ik zou zeggen break free en mail me gerust als je hier iets op wilt zetten. Dan zal ik je door de mazen van het net door leiden.

Hoe ik daar als UB-ert expert in geworden ben? Typ maar eens ‘informatievaardigheden’ in de zoekbalk in en je zult zien waarom. 

Edusources, het online onderwijsparadijs

Deze blog verscheen in november 2021 op de nieuwssite van het TLC en wordt nu via dit webblog duurzaam bewaard

Edusourcesstandje

Afgelopen week was het wereldwijd Open Education Week. Dat konden we als bibliotheek natuurlijk niet langs ons heen laten gaan, dus stonden we met een standje in de bibliotheek om de landelijke website met open en online leermateriaal Edusources aan te prijzen. 

Dat leverde leuke gesprekken met studenten op. Een vraag was bijvoorbeeld 'hebben jullie die site zelf gemaakt?'. 'Nee, duh, dat hadden we wel gewild, maar dat heeft de landelijke organisatie SURF gedaan'. 'O, maar toch tof dat er ook materiaal van de Radboud Universiteit in staat, misschien kan ik er iets van gebruiken voor m'n scriptie'. 

Om de studenten te verleiden naar de stand toe te komen hadden we wat snoepgoed neergezet - het eigenlijke snoepgoed is de site zelf, maar het is wellicht wat al te hoog gegrepen voor de studenten om meteen te doorzien, hoewel sommigen de site wel kenden; de meesten hebben daar hebben daar toch wel wat extra uitleg voor nodig. 

Volwassenen waren makkelijker aan te spreken; deze hadden geen koptelefoons op of oortjes in als ze langs ons liepen en waren ook zonder snoepaanbod nieuwsgierig naar de website op het scherm. Eén van de mensen die ik aansprak bleek lifestyle coach te zijn en UB te gebruiken ter bestrijding van haar SOG-gedrag. Ze was bezig een lessenserie over darmgezondheid te maken en was meteen heel blij met wat we samen als auteursrechtvrij leermateriaal over gezondheidspreventie op Edusources vonden en was absoluut van plan dit te gebruiken bij het ontwerpen van haar eigen cursus. En als deze af was, wilde ze deze ook op Edusources zetten om deze wereldwijd verder te delen. Of er ook Engelstalig materiaal op stond? Ja hoor, bakken!

En ook sommige docenten hebben we van het nut van landelijk delen van hun onderwijsmateriaal kunnen overtuigen. 'Maar ik ga toch niet zo maar onderwijsmateriaal waar ik zo veel tijd aan heb besteed delen?' 'Maar door het te delen kunnen er toch juist nog meer mensen profiteren van je goede werk, misschien zelfs in oorlogsgebieden? En je hebt het toch in werktijd gemaakt, dus betaald van ons belastinggeld?' 'Tja, zo had ik er nog niet naar gekeken.'

In principe bemensten we de tafel en het grote computerscherm met z'n tweeën, maar er waren momenten dat we allebei het honk even moesten verlaten, bijvoorbeeld voor een sanitaire stop, even wat folders uit te delen of iemand de weg te wijzen. Op een van die momenten was de stand even onbemand. En reken maar dat de studenten als aasgieren op het snoep afkwamen. Blijkbaar was het snoep toch interessanter dan wij?

Ach, het is de studenten gegund. Evenals het platform Edusources, een schatkist in wording.