Mag ik je wond zien?

 'Mag ik je wond zien?', vroeg de fysiotherapeut die ik nu wekelijks aan huis ontvang. 

'Pardon?'

'Ja, de pleister is er nu toch af?'

'Uhm ja, maar dan moet ik wel even de gordijnen dicht doen, voordat de hele straat mee kan kijken.'

Ik wist niet dat fysiotherapeuten tegenwoordig ook verstand van wonden hebben, maar het is wel efficiënt natuurlijk dat niet én de huisarts én de fysiotherapeut na de operatie aan huis hoeven te komen.

'Over een halve week zouden de hechtingen opgelost moeten zijn, en anders kun je ze ook zelf verwijderen met een pincet'. 

WÁÁÁT?

Ik hoop dat de hechtingen vanzelf oplossen, anders denk ik dat ik tegen die tijd toch maar even richting huisarts loop. Zelfwerkzaamheid heeft zo z'n grenzen.....

In de wachtkamer

Vandaag moest ik even naar de huisarts. En zoals gewoonlijk liep hij uit. Eigenlijk vind ik dat uitlopen niet zo'n probleem (behalve als ik haast heb), want dat geeft me de gelegenheid om de mensen in de wachtkamer eens lekker te observeren.

Deze keer waren er twee wat oudere mensen en twee moeders met kinderen. De een had één kind, de andere twee kinderen bij zich. Het kind van de ene moeder was Angry birds aan het spelen op de iPhone van zijn moeder; de twee kinderen van de andere moeder keken in een boekje. De moeder van het ene kind keek eerst wat strak voor zich uit en pakte toen wat te lezen; de moeder van de twee kinderen begeleidde haar meisjes bij het lezen en had daar duidelijk plezier in.
Het jongetje dat Angry birds aan het spelen was, werd naar het vrolijke leestafereel toe getrokken, nadat hij een paar keer tevergeefs zijn moeder de score van zijn spel had doorgegeven, waar niet op gereageerd werd; de moeder was te druk met haar tijdschrift.

Een van de spelletjes die de moeder van de twee meisjes verzonnen had, was dat ze een liedje mochten bedenken bij de plaatjes in het boek. Was er een plaatje van een vogel, dan mochten ze een liedje over een vogel verzinnen. En eigenlijk was dit spelletje veel leuker dan Angry birds, vond het jongetje, dus hij legde zijn iPhone weg en begon gezellig mee te raden en te zingen.

De wat oudere mensen keken geamuseerd toe en de moeder van het jongetje pakte blij de iPhone om haar mail te checken.

Was zij even gelukkig!

Blefaritis

Zo. Weer een nieuw woord geleerd dat ik liever niet had leren kennen: blefaritis. Zou er dat aan de hand zijn met mijn oog? Met kerst vertelde mijn broer me namelijk dat hij dezelfde klachten had gehad als ik en dat het uiteindelijk 'gewoon' een bacteriële infectie bleek te zijn. Ook hij dacht dat het misschien wel door veel beeldschermwerk kwam en ook hij kreeg het advies van zijn huisarts om zijn ogen vet te houden (vasaline, sudocrem). Wrong!

Gewoon ooghygiëne door een paar maal daags steriel water met een wattenstokje opbrengen. Of een oogcompres (er zijn verschillende middeltjes voor, maar MIJN apotheek kende ze niet).

Op de site staat dat het een kwaal is die veel voorkomt, vooral bij vrouwen (sorry broertje!) en veroorzaakt kan worden door droge lucht. Dat kan kloppen, want mijn klachten begonnen toen de verwarmingen aangingen.

Wat mij echter verbaast, is dat de huisarts dit niet heeft herkend. Ik ben toch twee keer bij hem geweest met deze klachten. Ook de apotheek kende de klacht niet en had de bijbehorende middeltjes dus niet.

Nou ja, ik mag volgende week dinsdag naar de oogarts, moet die maar eens kijken. Ik kan er natuurlijk ook gewoon helemaal naast zitten. Zo makkelijk is dat niet, doktertje spelen....

Bij de opticien

'U alterneert', was de conclusie van de opticien. Dat bleek met name uit een testje dat bestond uit een plaatje van een rood driehoekje met daaronder twee groene kruisjes en een wit rondje. Ik zag afwisselend een rode driehoek met een rood rondje en twee groene kruisjes en een groen rondje. Mijn ogen werken niet goed samen, maar doen afwisselend hun werk, waarbij rechts dominant is. Een VVD-profiel dus.

Ik was maar eens naar zo'n brillenzaak gegaan om te kijken wat er precies aan de hand was met mijn ogen: ze zijn wat branderig de laatste tijd. Er zou wat aan de hand kunnen zijn met mijn gezichtsscherpte, want ik ben inmiddels de veertig inmiddels gepasseerd. Dat suggereerde de huisarts tenminste. Ik zei nog tegen hem: 'volgens mij heb ik vooral moeite met de focus', maar daar wilde hij niets van weten. Nu moet ik weer naar hem terug, want ik moet een afspraak maken met de optometrist in het ziekenhuis Zo gaat dat hier in Nederland. Altijd weer terug naar de huisarts. Ik zou eens een onterechte claim op de tijd van de oogarts doen.

Heel misschien moet ik misschien namelijk aan de prismaglazen. Die zouden de focus beter maken. Maar dat zijn nogal specialistische metingen, dus die kon de opticien niet zelf doen. Ik zou ook bij een optometrist bij een brillenzaak kunnen gaan, maar dat vond de opticien niet zo'n goed idee, want tja, dan zit je met dat commerciële belang, hè? Op de vraag of hij dan geen commercieel belang had, antwoordde hij dat dat toch anders was. En bovendien zou het beter voor de verzekering zijn als ik de meting bij het ziekenhuis zou verrichten.

Hij maakte voor mij netjes een briefje met allerlei ingenieuze afkortingen voor de afwijkingen. Aangezien ik er niet van houd als mensen iets over mij opschrijven wat ik niet begrijp, vroeg ik naar de betekenis van de afkorting OSD. Oculus Sinister Dexter, antwoordde hij mij netjes. Even later zag ik OD staan. Aha, dat gaat dus over mijn rechteroog, zei ik. Hoe weet u dat, komt u uit de medische hoek? Nee, u heeft het mij net uitgelegd en ik kom uit de Latijnse hoek. Heel soms heb je daar wat aan. En als je het kunt inzetten, moet je dat doen, want waar heb je anders al die uren voor zitten zwoegen? En dat zonder focus.

Eén troost: loensende vrouwen schijnen sexy te zijn.