I.M.

Pas was ik in de bibliotheek in Lent en - ze hebben daar niet veel boeken - mijn oog viel op de roman I.M. van Connie Palmen. Die roman wilde ik eigenlijk 15 jaar geleden lezen, maar toen had ik geen tijd.

Nu wel, maar ik moet bekennen dat ik er niet veel aan vond: te klef, te dweperig en te expliciet, met te veel details die ik eigenlijk niet wil kennen, bijvoorbeeld dat zowel Ischa als Connie in hun broek moesten poepen toen Connie voor het eerst met Ischa mee naar huis ging, of dat de ballen van Ischa na zijn overlijden even koud waren als de rest van zijn lichaam. Maar ik heb toch doorgelezen, omdat er af en toe ook aardige zinnen, gedachten, en woorden in stonden, zoals het verschil tussen literatuur en journalistiek, lezen en beleven, delen is verdubbelen en rouw is rauw (en spruw in Connies geval) en adieuïteit (een door Ischa verzonnen woord).

En het levensverhaal van Ischa boeide me toch ook wel: het begin van zijn leven in een concentratiekamp en later de verstoting door zijn eigen ouders, iets wat al begon met de verstoting door zijn vader van alle boeken van zijn boekenkast behalve de thora, die juist weer extreem goed gekend moest worden.

Eigenlijk had ik überhaupt nog nooit iets van Connie Palmen gelezen, maar heb haar wel vaak op televisie gezien.
Gek toch; eigenlijk hoort dat andersom te zijn. Maar om echt een oordeel te vormen moet ik misschien de wetten of de vriendschap eens lezen. De voorbereidingen voor het boek de vriendschap heb ik door het lezen van dit boek in elk geval wel tot me genomen.

Wie heeft er wel eens iets van Connie Palmen gelezen en: wat vond je ervan?

De eerste twee uur vrij

En ineens is de school weer begonnen; mijn zoon moest zijn rooster ophalen. Twéé achtste uren maar liefst dit jaar, maar ook een paar keer in de week het eerste uur vrij. Ook op maandag en daarna Engels.
De eerste twéé uur vrij dus, grapte een van zijn klasgenoten. De afspraak is al gemaakt dat er het eerste uur naar de supermarkt gegaan wordt om de snacks voor tijdens de Engelse les te gaan halen. Dat belooft weer wat voor de lessen Engels dit jaar. Fun....

Beter spellen

Een beetje hersengymnastiek elke ochtend - al is het maar 10 seconden -  is nooit weg, vandaar dat ik me geabonneerd heb op beterspellen.nl.

Goed begin van de dag.

Zou iedereen moeten doen.

Wie weet helpt het.

Farsi en Arabisch zijn hot

Steeds meer Amerikanen schijnen Farsi, Dari en Arabisch te leren (zie filmpje hierboven). De reden daarvoor is dat er behoorlijke werkgelegenheid is voor degenen die die talen beheersen. Vooral de geheime diensten vragen vaak kennis van deze talen in hun op te vullen vacatures, maar ook bijvoorbeeld IT-bedrijven.

Zou dat in Nederland ook zo zijn? Blijkens de opheffing van de vakgroep Arabisch bij onze universiteit niet; daar hadden ze stelselmatig te weinig studenten.

Hadden wij onze kinderen nou toch maar tweetalig opgevoed. Had de wereld aan hun voeten gelegen...

Ooggetuigen: de Griekse beleving

Literaire teksten uit de oudheid zijn natuurlijk prachtig, maar de graffititeksten uit de Griekse en Romeinse wereld zijn ook niet te versmaden: ze brengen je dicht bij de 'gewone mens'.

Classica Evelien 't Wout  heeft een aantal van die mooie graffititeksten en teksten op scherven, stenen, loden en gouden plaatjes uit de Griekse oudheid bij elkaar gezet in het boek Een wereld vol goden. Nou ja, er staan een paar literaire teksten bij, zoals de beschrijving van geschiedschrijver Thucydides over de ziekte de pest, waar hij zelf getuige van was.

Gisteren was ze bij de avonden te gast en vertelde met groot enthousiasme over de 'sms-jes' uit de oudheid: boodschappenbriefjes, smeekbeden aan goden, vervloekingen et cetera.

Leuke aflevering met - zoals altijd bij de avonden - mooie muziek. Het boek ga ik zeker eens kopen/ lezen en ik raad degenen die ècht iets over de Griekse oudheid te weten willen komen dat ook aan!

Volgens 't Wout helpt het begrijpen van de antieke Griekse cultuur je bij het begrijpen van andere (soms vreemd aandoende) exotische culturen en helpt daarmee waarlijk begrip te krijgen voor deze culturen; je kunt als het ware oefenen met de Griekse cultuur.

Als dat geen mooi streven is!

Afscheid

Mijn schoonouders vertrekken na 3 maanden bij ons vertoefd te hebben morgen weer naar Iran.

Het is natuurlijk jammer dat ze weggaan, maar ik zie er ook wel weer naar uit om het huis voor onszelf te hebben. Het was soms een beetje vol en helemaal vrij heb ik me niet gevoeld de afgelopen 3 maanden; je houdt onbewust toch rekening met het bezoek. Ik kon bijvoorbeeld niet zo maar in m'n onderbroek door het huis lopen. Niet dat ik dat met grote regelmaat doe, maar het KAN tenminste.

Nu ligt dat meer aan mij dan aan mijn schoonouders, want dat zijn echt schatten van mensen. Ze hebben ons geholpen met de was, de afwas, het eten, de tuin (de buurvrouw werd erdoor aangestoken en ging ook de tuintegels elke dag vegen). In die zin was het 3 maanden een beetje een betere wereld. En zelf hebben ze ook enorm genoten van de vrijheid hier, het even niet onder druk en met woekerprijzen leven. Dat was fantastisch om te zien. En ze hebben natuurlijk heerlijk met de kleinkinderen gespeeld en gisteren zelfs nog leren dammen.

Met andere woorden: we gaan ze missen!

Nieuw argument om te lezen

Ronald Giphart lanceerde vandaag een nieuw argument om te gaan lezen: lezen is gezond, met name boeken met humoristische inslag.

Kom op, gij zult lezen en vooral de boeken van Herman Brusselmans, want gij zult meer dan die schamele 6 minuten per dag moeten lachen voor een langer leven!

Want verder is er eigenlijk maar bar weinig te lachen in de wereld! Behalve natuurlijk leuke films, cabaret, grappige vrienden en collega's en kabinetsformaties met krokettenhumor...