Hadestown

Eigenlijk ben ik niet zo'n fan van musicals, maar gezien de lovende recensies, het klassieke thema én de chique locatie waarin- ie werd opgevoerd kon ik Hadestown niet laten schieten. 

En wát een spektakel was het! Een combinatie van twee aloude mythen in een modern jasje gestoken. Alles prachtig gezongen, inclusief de voice over. In ons geval was dat Claudia de Breij, die ik als caberetière al heel goed en stoer vond, maar nu nog meer waardeer: wat een multitalent! Zelf heeft ze dit over het stuk te zeggen:

 

De voorstelling speelt zich voor het grootste deel van de tijd af in een jazzcafé en later in de onderwereld. Mensen komen op en verdwijnen door de beweegbare ronde 'middenstip' in het café. Voor de danspartijen zit daar ook nog een in eerste instantie onzichtbare schijf omheen, die concentrisch om die middenstip draait. 

De fantastische band blijft gedurende het hele stuk gewoon op het podium, evenals de Fates, die net als de band bij de originele Britse cast horen:

 

En dan heb je natuurlijk nog de (Nederlandse) protagonisten: Orpheus (Jeangu Macrooy) en Eurydice (Sara Afiba), en natuurlijk Hades (Edwin Jonker) en Persephone (Joy Wielkens). Die laatste twee sprongen er echt uit qua zang (ach, dat prachtige en actuele Why we build the wall, hier in het origineel door Patrick Page) en dans.

Uiteraard moest het stuk wel eindigen met het dramatische omkijken en jammerlijk weer naar de onderwereld verdwijnen door respectievelijk Orpheus en Persephone. Of eigenlijk kwam er bij wijze van troost nog een tragische lofzang op de moedige en überromantische Orpheus achteraan. Kippenvel!

Een klein beetje van de sfeer kun je proeven bij Eva Jinek, waar een deel van de cast was en zong en speelde. En als je nou denkt 'hé wat doet die Maarten Heijmans daar'? Dan is dat omdat Claudia de Breij en hij de rol van verteller/ Hermes om de beurt vertolken. Echt waar! En de keren dat Claudia speelt, is ze Missus Hermes, wat een vondst. Eigenlijk zou ik nog een keer moeten gaan om te vergelijken met de versie met Heijmans. Gelukkig maar dat de voorstelling met nog twee weken verlengd is....

 

Heraclescement

Gelukkig zijn er nog genoeg Grieken die hun eigen cultuur waarderen, bijvoorbeeld door merknamen te geven aan producten of gebouwen die aan hun eigen mythologie herinneren, bijvoorbeeld Heraclescement (zie plaatje hierboven).

Soms kiezen ze voor iets minder voor de hand liggende namen, ook leuk. Zo heb ik een auto gehuurd bij verhuurbedrijf Centauro, gegeten bij restaurant Antigone en boodschappen gedaan in supermarktketen Dionysos.

De boot huren bij bootverhuurbedrijf Medusa ging me echter wat te ver.

Podcasts over Griekse mythen

Nu we weer even niet meer naar feestjes kunnen en heerlijk de tijd aan onszelf hebben, heb ik weer een tip voor jullie: een lijstje met podcasts over Griekse mythen.

De Sisypusmythe is waarschijnlijk het meest van toepassing op deze tijd...

Stille tentoonstelling

Niets is zo sneu als een tentoonstelling die niet door mensen bekeken wordt. En toch is dat het lot van veel tentoonstellingen in deze dagen. Ook die van ons over het doorleven van heldinnen uit de klassieke oudheid. Deze leeft nog steeds voort, maar in stilte ondanks haar verleiding en dynamische tijdlijnen.

En de vrouw strijdt nog steeds, maar nu even niet tegen maatschappelijke ongelijkheid, nee, schouder aan schouder met (de) man (en macht) tegen het coronavirus.

Ik ben blij en dankbaar dat we de tentoonstelling vorige week nog wel groots hebben kunnen openen, met professor Bé Breij die als wapen scherpe, maar ook hartelijke en humoristische retorische taal had meegenomen, en verder publiek (wetenschappers en studenten) van de opleidingen Algemene Cultuurwetenschappen en Griekse en Latijnse Taal en Cultuur plus enkele geïnteresseerde UB-collega's en toevallige passanten.

Het was een mooie bijeenkomst, zonder dat we het wisten een van de laatste op de campus voorlopig en daardoor extra dierbaar. Maar nu staat de tentoonstelling dus een beetje voor niemand mooi te zijn. Hoewel, voor niemand? De UB was tot 24 maart 'gewoon' open voor maximaal 99 personen per zaal/ locatie, dus wie weet zijn er nog bezoekers langsgelopen.

Het vervolgevenement dat in de Week van de Klassieken zou plaatsvinden hebben we evenwel moeten cancelen. En daar hadden we nou juist zo'n zin in! Verteller Paul zou ons op 2 april het verhaal van koningin Dido, sterke vrouw uit de oudheid, komen vertellen in Theaterzaal C, gelardeerd met epische werken uit onze collectie oude drukken. Zó jammer!

Maar gelukkig biedt hij bij wijze van troost morgen tóch deze vertelling aan. Niet live voor een groot publiek natuurlijk, maar wel van 16.00 uur tot 17.00 uur via zijn YouTubekanaal. Waarom? Omdat het morgen wereldverteldag is, en we tijdens deze crisis meer dan ooit verhalen nodig hebben.

Opening van het digitale gedeelte van de tentoonstelling

Ook wij hadden bij onze expositie trouwens een digitaal gedeelte, samengesteld door de drie studenten Algemene Cultuurwetenschappen, die ook de fysieke tentoonstelling gemaakt hadden. Bij deze digitale tentoonstelling waren ze echter bijgestaan door een UB-studentmedewerker en een van onze onvolprezen functioneel beheerders. En dat gedeelte van de tentoonstelling gaat zeker doorleven, want een van de docenten van ACW vroeg ons meteen of het ook beschikbaar was voor haar om tijdens haar colleges te gebruiken. Lijkt me persoonlijk een mooie spin-off van onze tentoonstelling, en wie weet wat er allemaal nog meer voor moois uit voortgekomen zou zijn, als deze crisis er niet tussendoor was gekomen! Enfin, gelukkig hebben we de foto's nog...

fragment digitale tentoonstelling: voortleven in de muziek

de drie terecht trotse studentassistenten ACW...

...waarvan een met toepasselijk t-shirt!

And now for something completely different

Een animatiefilmpje in stijl over de mythe van Orpheus en Euridike. Omdat-ie zo leuk is en zo lief (niet zo tragisch als in het echte verhaal) eindigt:



via

Fijne kerstdagen!

Ook namens Achilles en Ajax.....

origineel
bewerking via The Classics Library

Niemand vindt de andersom-centaur leuk

En hij is juist zo leuk...

meer centaurstuff

De twaalf werken van Poetin

да, dat is een leuk cadeautje voor onze held Poetin: een eretentoonstelling met voorstellingen van de president als Hercules, terwijl deze zijn twaalf beroemde werken volbrengt.

Op de afbeelding zie je hem in gevecht met Europa, Japan, Canada en de Verenigde Staten oftewel tezamen de Hydra van Lerna. 

Ideetje voor Ruttes volgende verjaardag? Laat je door hierdoor inspireren!

Medea en Spaanse peper

Theater op locatie is prachtig; vooral aan zee. Vandaar dat ik eigenlijk wel naar de Homerische rockopera O die zee in Vlissingen had gewild. Maar ja, helaas een kleine odyssee te ver weg.

Gelukkig hebben we in Nijmegen nog altijd de theatergroep Spaanse Peper die voorstellingen op mooie plekken speelt, bijvoorbeeld aan de rivier.

En deze week speelden ze in een sfeervol bosje aan het Lentse strand, in mijn achtertuin dus. Het stuk gaat over de ontmoeting tussen Medea en Jason en of Jason Medea nog kan vergeven na haar gruweldaad (het doden van hun beider kinderen). Vergeving na zo'n daad is namelijk even extreem als de daad zelf.

Het was een heerlijke avond met mooie tekst en mooi spel, toepasselijke gitaar- en mondharmonicamuziek, welriekende kaarsen, boten die langsvoeren en golven die op de achtergrond voortkabbelden. De rekwisieten (zakken met aardappelen en meel en megafoons) hingen aan de bomen.

Af en toe werd er een zak met aardappelen losgereten; de aardappelen werden door Medea naar Jason geworpen. Jason begroef ze vervolgens.

De goden grepen evenwel niet in toen Medea een toeschouwer uit het publiek raakte. Ze kan niet zo goed mikken, bekende ze na afloop en spijtbetuiging.

De toeschouwer vergaf het haar.

Dozen van Pandora

......zijn van alle tijden.

Moderne sirenen

Sirenen zijn van alle tijden....

via addisco

Op welke Griekse god lijk jij het meest?

Een mooi testje om te doen in de Week van de Klassieken: Op welke Griekse god lijk jij het meest?

Als je daarmee klaar bent, dan kun je als beloning gratis het e-book Keizers sterven niet in bed bij Uitgeverij Athenaeum downloaden. En natuurlijk bezoek je daarna op vrijdag het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden alwaar de NKV-Homerusprijs 2014 wordt uitgereikt.

Fijne week van de klassieken!

De opkomst en ondergang van Narcissus

In bovenstaand filmpje een aannemelijke verklaring voor het ontstaan van de figuur Narcissus: een vergissing van Cupido doordat hij even afgeleid was; maar gelukkig weet hij het in dit filmpje op zijn eigen wijze nog (enigszins) te herstellen.

Ik hoop dat jullie jullie Valentijnsdag beter doorgekomen zijn! En mocht je tóch nog iemand de liefde willen verklaren - dat kan namelijk altijd, wacht vooral niet tot de volgende Valentijnsdag - dan kan ik deze met liefde gemaakte site aanbevelen.

via

Op welke antieke held(in) lijk jij het meest?

Via de Liviusnieuwsbrief (een maandelijkse door Jona Lendering verspreide schat aan nieuwtjes en wetenswaardigheden over de oudheid) stuitte ik op een quizje genaamd which classical character are you?.

Van de klassieke heldinnen kwam ik het meest overeen Penelope, de hondstrouwe vrouw die twintig jaar lang op de terugkomst van haar echtgenoot Odysseus wachtte en met behulp van sluwe listen de vrijers op afstand wist te houden. En natuurlijk beloond werd met zijn terugkomst.

Ben benieuwd waar jij op uitkomt!

Niobe in Lego

Mooi gemaakt in Lego-stop motion: de mythe van Niobe, die zó trots was op haar zeven zonen en zeven dochters, dat ze Leto/Latona beledigde door te pochen dat ze meer kinderen had dan zij (de laatste had immers 'alleen maar' Apollo en Artemis gebaard), dus meer recht had op verering en dat moest bekopen met de dood van haar veertien kinderen. Van verdriet veranderde ze in een altijd huilende rots.

Ook ik moest er bijna van huilen op het eind. Omdat het zo mooi gemaakt is; niet om de kerstgedachte, want die zit er niet echt in. Er was immers nog geen Jezus.

via: NKV - hier een variant op hetzelfde thema
filmpje is helaas niet af te draaien op mobiele apparaten

Zeus is zó 2012

Via NKV

Foute goden

Iedereen kent ze wel: foute mannen. Je hebt ze in allerlei categorieën: de zakenfreak, de perverseling, de geldwolf, de agressieveling, de moederlover, de patser, de computernerd, de gangmaker, de slapjanus, de bezitterige, de verzamelman, het warhoofd, de crimineel (vooral die natuurlijk), de ladykiller, de betweter, de onberekenbare, de gesloten oester en de machtswellusteling.
Allemaal garanties voor ongelukkige relaties.

En vrouwen blijven daar om onverklaarbare reden toch maar op vallen.

In de Griekse godenwereld was dat niet anders. De zeven foutste goden op een rij:

1. Zeus (ladykiller en machtswellusteling)
2. Poseidon (glibberige patser)
3. Ares (agressieveling)
4. Pan (perverseling)
5. Hephaestus (technieknerd)
6. Dionysus (dronkenlap)
7. Hades (killing guy)

En foute vrouwen dan? Geen paniek, die bestaan ook. Maar in veel minder groten getale.

via NKV

Griekse goden op Facebook

 

Genieten voor Zeus!

 

 

Maar niet voor de vrienden van Medusa.....

via stilus

Moderne Sisyphus

via stilus