Jaha, daar keken mijn kinderen wel van op, dat er in Turkije nog gewoon telefooncellen zijn die nog gebruikt worden voor het doel waarvoor ze ooit ontworpen zijn; ze dachten dat die alleen nog maar voor de sier waren, zeker sinds onze reis naar Engeland. Mooi niet dus.
Een interessant fenomeen was dat ze - mijn zoon wees me daarop, hij heeft daar een speciaal oog voor ontwikkeld - wél oplaadpunten voor mobiele apparatuur op straat hadden staan. Dat had ik dan weer nog nooit gezien.
Waar ik zelf wel van gecharmeerd was, was dat ze bij de tramstations en in de parken bankjes in de vorm van boeken hebben staan. Daar kunnen we in Nederland nog wat van opsteken!
