Ga toch fietsen!

Trouwe lezers van dit blog weten het al: ik ben gek op fietsen en vind het belangrijk dat fietsen zo veel mogelijk gestimuleerd wordt.

En het is dus maar goed dat ik in Nederland - fietsland bij uitstek - woon. Hoewel het in ons land voor de hand lijkt te liggen dat er veel gefietst wordt door de geringe hoogteverschillen in ons landschap, is dat toch ook het gevolg van bewuste politiek (waar nu heel veel landen jaloers op zijn) van het aanleggen van een uitstekende fietsinfrastructuur, waaraan onder andere de protesten tegen de vele kinderdoden ten gevolge van het snel toenemende autoverkeer ('stop de kindermoord') én de oliecrisis in de jaren zeventig hebben bijgedragen.

En ik vind het dus ook prachtig dat in Nijmegen veel maatregelen worden genomen om het fietsen te stimuleren, want autorijden gaat uiteindelijk altijd ten koste van de natuur.

Je hebt al het RijnWaalpad (de snelle fietsverbinding tussen Arnhem en Nijmegen) dat z'n voltooiing nadert, en futuristische verlichting en paarse bewegwijzering krijgt en nu komt daar de fietsapp Toury nog bij.

De Toury-app is opgezet als een game, waaraan je individueel en als groep collega's aan mee kunt doen. Degene die het vaakst de fiets pakt (dat wordt op de app bijgehouden) en dus de meeste kilometers in het 'spel' maakt, wint een weekend Parijs; tevens wordt elke week onder alle deelnemers een fiets verloot.

Toch maar eens gaan downloaden, die app.

Blijde boodschap

Al vaak gezien de laatste tijd op verschillende sociale media, maar toch maar eens vastleggen hier. Omdat-ie zo leuk is ...

Co-bomen

Jaaaa, dat is nog eens een sympathieke club, daar ga ik meteen lid van worden, dacht ik toen ik hoorde over de stichting Co-bomen.

De stichting wil namelijk dat de vergeten boomgaarden in Lent en omgeving weer vruchten gaan afwerpen. Door middel van burgerparticipatie. Doneren, samen snoeien (als je wilt), plukken, picknicken en smullen maar van die noten, appels, peren en vlierbessen. Niets hoeft, alles mag.

Het is net de Hof van Eden. Een beetje van jezelf, maar vooral van ons allemaal.

Binnenkort de eerste bijeenkomst....

Ontdek je plekje

Door de komst van het heerlijke weer werd ik de afgelopen dagen menigmaal naar buiten gelokt. En ik was verrast door wat ik ineens allemaal zag in mijn dorp.

Waarlijk, er was een geheel nieuw strand in onze achtertuin aangelegd in de tijd dat wij winterslaap hielden!

En een eindje verderop, op het landgoed Doornik, was een heel Wijland neergestreken. Wijland? Ja, een mobiele camping voor zogenaamde wijmensen, mensen die gezamenlijk willen genieten op een mooi gelegen weiland. Dit jaar in Lent, volgend jaar weer ergens anders. Op deze kleine, sfeervolle en natuurvriendelijke camping kun je kiezen uit verschillende slaapgelegenheden: een pipowagen, een originele indiaanse tipi of gepimpte oldtimercaravan. Eten doe je het liefst gezamenlijk bij het kampvuur.Wil je daarna lekker badderen? Dat kan in de hottub!

Goh, zo ontdek je je plekje nog eens!

Iedereen komt door de deur behalve....

Ilja Leonard Pfeiffer heeft dinsdag de Libris Literatuurprijs gewonnen met zijn fantastische boek La Superba, dus ik verwachtte dat hij woensdag wel bij DWDD zou aanschuiven. Niets hoor! En donderdag en vrijdag ook niet.

Bij Pauw en Witteman dan? Nope. Wel zong Ellen ten Damme donderdag een lied waarvan de tekst door hem geschreven is en ging het over immigratie naar aanleiding van het boek van Chistine Otten en was ook Frans Timmermans aanwezig. Pfeiffer had daar gemakkelijk bijgekund, want in zijn bekroonde boek is immigratie immers een belangrijk thema.

Zou hij geen zin hebben gehad in kneuterig Hollands gekakel? Of zou hij soms bang zijn geweest op dezelfde stoel te belanden als Heleen van Rooyen met haar onsmakelijke selfies?

Ik kan me er iets bij voorstellen.

Gelukkig heeft hij zich overigens wel laten verleiden tot het houden van een radio-interview van maar liefst een uur lang bij Nooit meer slapen net na het winnen van de prijs. Misschien is dat inderdaad een betere keuze; het is een prachtig interview geworden, een Genuese dronk waardig.

En vandaag zag ik op zijn Facebookpagina dat Ilja uitgebreid gefêteerd werd door zijn terrasvrienden in Genua. Thuis. Zoals het hoort.

Mooi(e) man!

Update: dinsdagavond verscheen hij wel maar liefst twee keer live bij Nieuwsuur (min. 10-17 en min. 35-40). Ook mooi.

De 1.000 dollar prijsvraag

Via @emijnsbergen werd ik pas op een berichtje met een prijsvraag die uitgeschreven was door de universiteitsbibliotheek van Chicago geattendeerd. Het was iets met Grieks en Frans en je kon er 1.000 dollar mee verdienen, dus Edwin dacht meteen aan mij. Een volledige miscalculatie uiteraard, maar ik voelde me wel vereerd.

Het ging om het ontcijferen van de tekst die in de marge van een zestiende eeuws handschrift was geschreven. Eén blik op het gekriebel was genoeg om me te doen beseffen dat ik hier niet uit zou gaan komen; ik heb het nog wel even aan een collega voorgelegd en ook aan de hoogleraar Grieks op onze universiteit. Maar ook zij konden er geen chocola van maken.

Dat in tegenstelling tot het Italiaanse duo Daniele Metilli (systeembeheerder en softwareontwikkelaar met grote interesse in bibliotheken en archieven) en Giula Accetta (zijn collega, specialist in de contemporaine Italiaanse steno en de Franse taal), die het 'geheimschrift' kraakten en konden identificeren als een snelschrift uit de 18e eeuw.

Metilli's conclusie: het waren vooral de sociale media en wereldwijde beschikbaarheid van online bronnen die het hem mogelijk hadden gemaakt het mysterie van het handschrift te ontrafelen. "What great times we live in!"

As Mr. Metilli observed, social media and electronic resources made it possible for him “to identify the shorthand and translate the first fragments in a few hours on a Thursday night. If I didn’t have access to online sources such as Google Books, the Greek Word Study Tool of the Perseus Digital Library, and the French corpora of the CNRTL, I probably wouldn’t have won. What great times we live in!” It was also, for him, another confirmation of his desire to work in libraries or archives. “Where else would I find such wonderful mysteries to solve?” he wrote.

Van mij mag hij in de Nijmeegse UB komen werken!

Het hangende boek

Van een hangend kopje koffie had ik al wel eens gehoord, maar een hangend boek?

Eerst maar eens uitleggen wat een hangend kopje koffie is: dat is een kopje koffie dat voor je betaald is door de klant voor je; het is een sympathieke, oeroude Napolitaanse traditie.

Goh, dacht een Italiaanse boekverkoper, die met lede ogen aanzag dat de jeugd steeds minder boeken koopt, dat zouden we ook met boeken kunnen doen! Dus hij bedacht de actie #librosospeso, die op Twitter meteen een gigantische hit werd.

De bedoeling van de actie is dat de betalende klanten in zijn boekwinkel gevraagd wordt vrijwillig te betalen voor het boek van de volgende, hem/haar vaak nog onbekende klant; die klant moet wel achttien jaar of jonger zijn.

Zo creatief kunnen alleen Italianen zijn.