Lentewind in Iran

Zin om een keer de lentewind in Iran op je huid te voelen? Deze video biedt de juiste inspiratie:

Ontdek je plekje

Door de komst van het heerlijke weer werd ik de afgelopen dagen menigmaal naar buiten gelokt. En ik was verrast door wat ik ineens allemaal zag in mijn dorp.

Waarlijk, er was een geheel nieuw strand in onze achtertuin aangelegd in de tijd dat wij winterslaap hielden!

En een eindje verderop, op het landgoed Doornik, was een heel Wijland neergestreken. Wijland? Ja, een mobiele camping voor zogenaamde wijmensen, mensen die gezamenlijk willen genieten op een mooi gelegen weiland. Dit jaar in Lent, volgend jaar weer ergens anders. Op deze kleine, sfeervolle en natuurvriendelijke camping kun je kiezen uit verschillende slaapgelegenheden: een pipowagen, een originele indiaanse tipi of gepimpte oldtimercaravan. Eten doe je het liefst gezamenlijk bij het kampvuur.Wil je daarna lekker badderen? Dat kan in de hottub!

Goh, zo ontdek je je plekje nog eens!

Lente en nowruz

haft sien

Jippie! Het is vandaag lente! En nog meer jippie: het is vandaag nowruz (Iraans nieuwjaar)!
Dubbel feest dus. En heerlijk weer. Wat wil een mens nog meer? Een haft sien misschien?

Ja, om met de Iraniërs het nieuwe jaar mee te vieren. In plaats van een kerstboom en vuurpijlen; leuk voor bij de paastakken. Je hebt er voor nodig: 7 voorwerpen die in het Perzisch met een 's' beginnen, bijvoorbeeld 'sieb' (appel), 'sombol' (hyacinth) en 'serke' (azijn). Verder zet je er een spiegel, een kaars, wat munten en geverfde eieren en een goudvis bij. Een koran erbij maak het helemaal af, maar dat is eigenlijk een latere religieuze toevoeging, dus die hebben wij bij onze haft sien maar weggelaten. Verder hebben we de azijn door wijn vervangen, want de kinderen vonden de azijn maar stinken.

En gelijk hebben ze: wijn is veel feestelijker bij zo'n gelegenheid. Proost!

Met de Nijmeegse bloggers de natuur in

Vandaag zomaar weer eens iets bijzonders meegemaakt, terwijl het toch een heel normale dag leek!
Via een berichtje op Nijmegen Direct en extra aansporing door blogger @niconij werd ik geattendeerd op een mooie natuurwandeling door Joop Koopman (natuurburgemeester van Lent) en ben nog gegaan ook.

Joop vertelde enthousiast over de rivier de Waal (de dichtstbevaarde van Europa, iets wat ik bijvoorbeeld niet wist), liet ons de begroeiing aan de kant van de Waal zien (hij wees ons onder andere op de wede, een plantsoort die alleen op de waaloever voorkomt en vaak voor koolzaad aangezien wordt, maar het absoluut niet is), vertelde over de aankoop van zijn huis aan de dijk en hoe dat huis mee mocht doen als decor in de film een brug te ver (ze hadden ineens 5 dagen Robert Redford in huis voor de opnamen van de film), nam ons zelfs mee naar zijn schitterende tuin en vertelde enthousiast over zijn bijenvolken, vervolgens gingen we naar het spiegelbos en het oude kasteel Doornik. Wat je allemaal NIET weet als je al een behoorlijke poos in een dorp woont! Erg interessant dus.

Wat verder interessant was, was de groep. Een groep Nijmeegse bloggers, die bloggen (en fotograferen) voor Nijmegen Direct, een site die poogt de Nijmegenaren dichter bij elkaar te brengen en zo de stad nóg leefbaarder te maken. Dat is natuurlijk een geweldig initiatief. Doen we graag aan mee.

En hoe dat dan onder andere vormgegeven werd? Door de wandeling natuurlijk, maar ook door de flessen wijn en hapjes die meegenomen waren en achteraf op het strand bij café Sprok picknicksgewijs genuttigd werden.

Kijk, zo vinden (blog)bourgondiërs elkaar! Meer weten/zien? Zie de hastag #ndwalk op twitter, de prachtige foto's van Peter Wassenaar op Flickr en het beeldverslag van Gerie Sandmann op Nijmegen Direct, waar ik - omg - ook een paar keer opsta.
Proost op de Nijmeegs/Lentse vriendschap!

Lent in de wolken

Eindelijk!

'Hè, hè, eindelijk trek je geen zwarte kleren meer aan!'
'Maar lieve dochter, het is ook lente!'

Lente!

't Is lente, dus feest voor de dames!

Thuislente

Kijk, bij ons thuis is het al lente! Nu buiten nog....

Eenzame narcis

Bij ons in de tuin is dit jaar maar één narcis opgekomen. Wel zo'n mooie roomwitte, maar het is er maar één. Ik heb toch van allerlei bolletjes gepoot van het najaar, maar ben de narcisjes dus vergeten dit jaar. Shame on me.

En ik moet altijd al denken aan het verhaal van Narcissus uit de Metamorphosen als ik een narcis zie, maar nu natuurlijk helemaal. Soms, als ik heel goed luister, meen ik zelfs een echo te horen in onze tuin.

Misschien moet ik eens een vijver vor de narcis gaan graven. Kan hij zichzelf tenminste zien...

Lente?

Het begon zo mooi, de lente! En nu alweer troosteloze regen en hagel. Ja, HAGEL, vanmorgen op de fiets. Ik had gedacht mijn handschoenen niet meer nodig te hebben tot november......

Nou, dus maar even een plaatje om ons allen weer op te vrolijken! Grappige jongens, hè, die Lentenaren? Mede door dit jaarlijks terugkerende narcissenkunstwerkje dacht ons oude buurmeisje dat wij naar LENTE gingen verhuizen. Was het maar waar!