De bouw van de zuil van Trajanus

Via de Classics Library stuitte ik op een mooi en leuk stop motion filmpje over de bouw van de zuil van Trajanus. Compleet met anachronismen als smartphones en gymschoenen.

Indrukwekkend hoe ze dat enorme 'stripverhaal in steen' met heldendaden van keizer Trajanus hebben vervaardigd. Knappe jongens die Romeinen!

Twintig vijftien

En zo leefden we ineens in het jaar twintigvijftien. Twintigvijftien? Bedoel je tweeduizendvijftien? Ja, twintigvijftien.

Sinds er allerlei beleidsnotities tot het jaar tweeduizendtwintig (twintigtwintig) verschenen zijn, heeft men het op het werk ineens over het jaar twintig dit en twintig dat. Ik vind dat verwarrend. Het doet me te veel aan de stand van een sportwedstrijd denken. Wat is er ineens mis met tweeduizend?

Of word ik nu definitief een oude zeur? Vermoedelijk. En dat nog wel op de iden van maart (vier vier voor Christus, het jaar waarin Caesar werd vermoord).

De zomer hou je niet tegen

Het lezen van het boekenweekgeschenk ook niet. Zeker met dit weer niet. ´Boeken, de beek waaruit wij dromers drinken´. Mooi geallittereerd en gezegd door Verhulst.

Als je het me vergeeft, ga ik nu nadenken over de door hem opgesomde ideale leeftijden: zestien, drieëndertig, vijfenveertig en achtenzeventig. Wat deed ik toen en wat ga ik dan doen?

Waarschijnlijk wegdromen; dat houd je immers ook niet tegen.

Harvard in Deventer

Toen het aanbod kwam om weer een training van Rianca den Ouden te volgen, zei ik meteen ja. En al helemaal toen bekend werd dat de training in de Latijnse School in Deventer was, de school waar Erasmus ooit les had.

Wat een feest!

Want binnen de kortste keren waren we stoelen aan het omverwerpen (een opdracht waarbij alle leden van de groep een elkaar tegensprekende stoelentaak kregen en we daar niet over mochten communiceren - hoe krijg je daar toch lijn in?). En daarna hebben we natuurlijk de stoelen in goed overleg weer rechtgezet en verschillende onderhandelingssituaties nagespeeld volgens de Harvardmethode.

Het grappige was dat onze medecursisten de medewerkers van de Latijnse School zelf waren; van hen hoorden we dat de School nu voornamelijk gebruikt als vergader- en cursuscentrum en dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt er de catering verzorgen.

Mooi op deze bijzondere plek: met z'n allen werken en leren voor het leven. Dat lijkt me wel in de geest van Erasmus. En Rianca.

Anchoring Innovation

Vandaag hadden we weer eens een boeiende lunchlezing op het werk. Het onderwerp was oudheid en innovatie: wat zouden wij van de oude Grieken en Romeinen kunnen leren op het gebied van innovatie? Want die hebben in die eeuwen dat ze de macht hadden, toch wel het een en ander geïnnoveerd (denk aan het omvormen van de staatsvorm tot een democratie in het 5e eeuwse Athene, denk aan de uitvinding van het geld, denk aan de wegen, huizen en aquaducten....).

Een interessante vraag in dat verband is hoe ze die innovaties aan de man brachten. Het antwoord daarop is eigenlijk heel simpel: door de nieuwe producten enigszins op de oude te laten lijken en/of door terug te grijpen op (eventueel zeer) oude voorbeelden. Of door ze te legitimeren door er een afbeelding van een godheid op te zetten (de godin Athene op het Atheens muntgeld).

Want mensen zijn rare jongens (wat dat betreft is er weinig veranderd): aan de ene kant houden ze van nieuwe dingen, maar aan de andere kant zijn ze zo conservatief als de pest en willen ze het oude en vertrouwde eigenlijk niet opgeven - een enkeling daargelaten).

Boeiende materie op levendige wijze verteld door professor André Lardinois, die onlangs anderhalf miljoen voor zijn landelijke project Anchoring innovation binnengehaald heeft.

Goed werk van deze geesteswetenschapper, die dat laatste voor elkaar heeft gekregen in een tijd waarin men vooral (en liefst alleen maar) geld wil pompen in techniek en bètawetenschappen.

Change perspective!

Blauw noorderlicht

'Wat waren dat voor een foto's van jou op Instagram pas, met dat blauwe noorderlicht?' vroegen mensen mij.

Van een kunstwerk van Daan Roosegaarde! Gemaakt in opdracht van het waterschap Rijn en IJssel, om te laten zien hoe hoog het water zou kunnen komen als er geen dijken zouden zijn om ons te beschermen.
Mooie bewustwordingskunst - het voelde een beetje alsof wij toeschouwers met z'n allen in een videoclip van Pink Floyd waren beland. En we voelden ons bevoorrecht, want het was voorlopig maar één weekend zichtbaar voor het publiek.

Waterlicht. Mooie naam ook.

Lents strandprotest

Gemeenten zijn soms onbetrouwbaar. Neem de gemeente Nijmegen. Die heeft in Lent een schitterende recreatieplas laten aanleggen. En er dure huizen omheen laten bouwen: het project Groene Oever. Prachtig.

Maar nu wil diezelfde gemeente de nog niet opengestelde recreatieplas vervuilen door er verontreinigd slib in te storten. What the fuck?

Ons is in allerlei folders voorgespiegeld dat we er zouden kunnen gaan recreëren; er is zelfs een strandje aangelegd. En er wonen allemaal kleine kinderen. Die ga je toch niet aan verontreinigd water blootstellen?

Natuurlijk was de actiebereidheid heel groot toen actiegroep de 'Schone Waaijer' voorstelde om bij wijze van protest een Lentse Stranddag te houden om te laten zien wat wij Lentenaren willen: strandrecreatie! Dus liep iedereen vandaag met z'n parasols, badlakens, ligstoelen, bootjes en luchtbedjes richting het strandje aan de recreatieplas.

Dat zal ze leren, die ambtenaren met hun verontreinigde geesten; wij willen een groene oever, geen gifgroene!