Doornroosje, poptempel van alternatief Nijmegen, 'Roosje' voor de insiders, krijgt eindelijk nieuwe huisvesting en wel naast het station. Ruim verdiend, zou ik zo zeggen!
Maar....vraagt Gewoon Nijmegen zich af, wat moet er met de voor Roosje zo kenmerkende graffiti gebeuren? Vernietigen, zonde van het geld, vinden sommige reaguurders. Absoluut bewaren, vinden anderen, en liefst het hele gebouw, monument in pop- en kraakgeschiedenis. Nee joh, gewoon levensgrote, professionele foto's van maken en in of rondom het nieuwe onderkomen van Roosje plaatsen, vinden nog weer anderen. Het schijnt namelijk dat sommige van de muurschilderingen zijn aangebracht door kunstenaars van wereldfaam op dit gebied.
In verhuisdozen meenemen zal in ieder geval waarschijnlijk een beetje moeilijk worden....
vrijdag 11 maart 2011
donderdag 10 maart 2011
Reis naar Utrecht
Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen: de vergadering van het Groot Benchmark Team van alle UB's van Nederland, 13 in totaal (what's in a number?). De vergadering is standaard in Utrecht, zodat niemand een ècht lange reistijd heeft.
Voor mij duurt-ie bijvoorbeeld maar een uur en van onze universiteit mag iedereen eerste klas reizen, dus het is nog een aangename reis ook, vooral omdat ik 'm altijd in de stiltecoupé afleg. Niet dat het daar altijd is hoor, overigens; meestal neem ik voor de zekerheid m'n iPod mee als harnas tegen de stilteonderbrekingen en die kunnen, ook in de eerste klas, behoorlijk hinderlijk zijn. Ook deze keer hadden we weer last van een bellemans, een proleetachtig type dat zich als zakenman voordeed, gelukkig geen aardappelkeel dit keer. En hij kon makkelijk tot bedaren gebracht worden door een van de medepassagiers.
En de benchmarkvergadering? Ook die verliep rustig; iedereen was op tijd, niemand kreeg telefoon, de agenda was strak, er waren veel nieuwe gezichten, waaronder het voorzittersgezicht. En we hebben heerlijk gediscussieerd over het meten van de tijdschriftabonnementen (via de catalogus, besteladministratie, A-Z lijst, SFX, wel of niet de gratis tijdschriften meenemen, wel of niet afgesloten tijdschriften en/of archieven meenemen, hoe ontdubbel je het gemakkelijkst), meet je de universitaire wetenschappelijke output via Metis, jaarverslag of WOS, wat zijn 'volledige' openingstijden eigenlijk, hoe werken raadplegingen via eigen zoeksystemen in op het gebruik van commerciële bibliografische bestanden en meten we eigenlijk wel de goede items, zijn de metingen niet te veel op de collecties gericht?
Enfin, we hadden de lunch achteraf (of liever gezegd, tussendoor) dik verdiend......
Voor mij duurt-ie bijvoorbeeld maar een uur en van onze universiteit mag iedereen eerste klas reizen, dus het is nog een aangename reis ook, vooral omdat ik 'm altijd in de stiltecoupé afleg. Niet dat het daar altijd is hoor, overigens; meestal neem ik voor de zekerheid m'n iPod mee als harnas tegen de stilteonderbrekingen en die kunnen, ook in de eerste klas, behoorlijk hinderlijk zijn. Ook deze keer hadden we weer last van een bellemans, een proleetachtig type dat zich als zakenman voordeed, gelukkig geen aardappelkeel dit keer. En hij kon makkelijk tot bedaren gebracht worden door een van de medepassagiers.
En de benchmarkvergadering? Ook die verliep rustig; iedereen was op tijd, niemand kreeg telefoon, de agenda was strak, er waren veel nieuwe gezichten, waaronder het voorzittersgezicht. En we hebben heerlijk gediscussieerd over het meten van de tijdschriftabonnementen (via de catalogus, besteladministratie, A-Z lijst, SFX, wel of niet de gratis tijdschriften meenemen, wel of niet afgesloten tijdschriften en/of archieven meenemen, hoe ontdubbel je het gemakkelijkst), meet je de universitaire wetenschappelijke output via Metis, jaarverslag of WOS, wat zijn 'volledige' openingstijden eigenlijk, hoe werken raadplegingen via eigen zoeksystemen in op het gebruik van commerciële bibliografische bestanden en meten we eigenlijk wel de goede items, zijn de metingen niet te veel op de collecties gericht?
Enfin, we hadden de lunch achteraf (of liever gezegd, tussendoor) dik verdiend......
woensdag 9 maart 2011
#bibliokermis11: Bibliotheken en reclame
Het is aswoensdag, dus een goede dag om een blogkermis op te starten. Voor degenen die niet weten wat dat is, een blogkermis:
Een blogkermis (of blog carnival) is een verzameling postings rond een thema met als doel een aantal bloggers bij elkaar te brengen. Iemand start een onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting. Meestal met link naar die originele oproep, en na verloop van tijd worden de postings verzameld in een overzicht.
En deze blogkermis gaat over een rechtse hobby: reclame. Is deze te verenigen met een linkse hobby: bibliotheken? Of dreigen we dan uit de bocht te vliegen? Zelf vind ik eigenlijk van wel, omdat ik bibliotheken nou juist een heerlijke waardevrije plek vind, maar gezien de vele bezuinigingen die op komst zijn zou je (en ik?) er misschien anders over kunnen gaan denken.
In bibliotheekland ken ik eigenlijk weinig voorbeelden van reclame, maar misschien vergis ik me. Wel viel me op dat er de laatste tijd veel hulp van de steenrijke, maar niet helemaal onbesproken ondernemer Diego Della Valle komt voor het Romeinse culturele erfgoed. De eigenaar van onder andere het schoenenmerk Tod's gaat 23 miljoen steken in de redding van het Colosseum en waarschijnlijk ook enkele miljoenen in het onderhoud van de resten van Pompeii. Bij wijze van dank mag bijvoorbeeld het logo van Tod's op het toegangskaartje voor het Colosseum en/of Pompeii gedrukt worden. De Italianen hebben al eerder succesvol zaken gedaan met Nippon Television voor de restauratie van de Sixtijnse kapel; dat verwierf hierdoor onder andere een tijd lang de exclusieve beeld- en televisierechten voor de meesterlijke fresco's van Michelangelo.
Een ideetje voor het behoud van onze bibliotheken? Of smakeloze uitverkoop?
Hoe je mee kunt doen met de blogkermis?
Je kunt een post maken met hieronder een verwijzing daar naartoe, maar je mag natuurlijk ook gewoon hieronder of via twitter je mening geven. Als je maar reclame maakt met de hashtag #bibliokermis11. De kermis sluit op zondag 8 mei.
Een blogkermis (of blog carnival) is een verzameling postings rond een thema met als doel een aantal bloggers bij elkaar te brengen. Iemand start een onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting. Meestal met link naar die originele oproep, en na verloop van tijd worden de postings verzameld in een overzicht.
En deze blogkermis gaat over een rechtse hobby: reclame. Is deze te verenigen met een linkse hobby: bibliotheken? Of dreigen we dan uit de bocht te vliegen? Zelf vind ik eigenlijk van wel, omdat ik bibliotheken nou juist een heerlijke waardevrije plek vind, maar gezien de vele bezuinigingen die op komst zijn zou je (en ik?) er misschien anders over kunnen gaan denken.
In bibliotheekland ken ik eigenlijk weinig voorbeelden van reclame, maar misschien vergis ik me. Wel viel me op dat er de laatste tijd veel hulp van de steenrijke, maar niet helemaal onbesproken ondernemer Diego Della Valle komt voor het Romeinse culturele erfgoed. De eigenaar van onder andere het schoenenmerk Tod's gaat 23 miljoen steken in de redding van het Colosseum en waarschijnlijk ook enkele miljoenen in het onderhoud van de resten van Pompeii. Bij wijze van dank mag bijvoorbeeld het logo van Tod's op het toegangskaartje voor het Colosseum en/of Pompeii gedrukt worden. De Italianen hebben al eerder succesvol zaken gedaan met Nippon Television voor de restauratie van de Sixtijnse kapel; dat verwierf hierdoor onder andere een tijd lang de exclusieve beeld- en televisierechten voor de meesterlijke fresco's van Michelangelo.
Een ideetje voor het behoud van onze bibliotheken? Of smakeloze uitverkoop?
Hoe je mee kunt doen met de blogkermis?
Je kunt een post maken met hieronder een verwijzing daar naartoe, maar je mag natuurlijk ook gewoon hieronder of via twitter je mening geven. Als je maar reclame maakt met de hashtag #bibliokermis11. De kermis sluit op zondag 8 mei.
dinsdag 8 maart 2011
Khadaffi hoepelt misschien op
Eindelijk lijkt het besef bij meneer Khadaffi doorgedrongen dat hij beter kan gaan, maar gestraft voor zijn wandaden wil hij liever niet worden. Ja, mooi is dat!
Ondertussen lijkt er ook in de Nederlandse kranten een oorlog te woeden: hoe schrijf je 's mans naam nou eigenlijk? Khaddafi? (zoals men bij De Tijd meent), Gaddafi? (zoals men bij de NRC meent), Khaddafi? (zoals men bij Elsevier meent), Khadafi? (bij Nieuwsuur), of toch Kadhafi? (zoals men bij de Volkskrant meent). Bij die laatste maken ze het trouwens wel heel bont, want in 1 artikel komt zowel de schrijfwijze Kadhafi als Kaddafi voor.
Wie het weet mag het zeggen.
Of zingen.
Ondertussen lijkt er ook in de Nederlandse kranten een oorlog te woeden: hoe schrijf je 's mans naam nou eigenlijk? Khaddafi? (zoals men bij De Tijd meent), Gaddafi? (zoals men bij de NRC meent), Khaddafi? (zoals men bij Elsevier meent), Khadafi? (bij Nieuwsuur), of toch Kadhafi? (zoals men bij de Volkskrant meent). Bij die laatste maken ze het trouwens wel heel bont, want in 1 artikel komt zowel de schrijfwijze Kadhafi als Kaddafi voor.
Wie het weet mag het zeggen.
Of zingen.
zaterdag 5 maart 2011
Bloggend personeel productiever
Bloggend personeel productiever: aldus de kop boven een artikel uit nu.nl. Kijk, quod erat demonstrandum. Uit onderzoek blijkt dat werknemers die vrijuit mogen bloggen over zowel hun zakelijke als persoonlijke leven (dat laatste is ook belangrijk), productiever zijn op het werk; het helpt ze namelijk om dichter bij elkaar te komen en goede relaties op te bouwen. En daarnaast - daar komt het - verhoogt het na verloop van tijd zelfs de productiviteit. Het bloggen vergroot (net als Facebook en Twitter) ook nog eens de persoonlijke relaties op het werk: een online gesprek leidt vaker tot een offline gesprek. Mooi toch?
Hoewel ik zelf altijd in mijn vrije tijd blog, denk ik dat het, naast dat ik het erg leuk vind, ook mijn productiviteit op mijn werk verhoogt - cadeautje voor mijn werkgever dus. Je hoort namelijk nog eens wat, je leest nog eens wat (bloggen is namelijk ook lezen, onder andere van andere blogs, anders zou je niet van een relatie kunnen spreken). En met een beetje geluk bouw je ook nog eens relaties met vakcollega's buiten je eigen werkkring op. Ook dat kan nuttig zijn. En leuk. Want bloggende medemensen zijn over het algemeen vooral ..... leuk!
Hoewel ik zelf altijd in mijn vrije tijd blog, denk ik dat het, naast dat ik het erg leuk vind, ook mijn productiviteit op mijn werk verhoogt - cadeautje voor mijn werkgever dus. Je hoort namelijk nog eens wat, je leest nog eens wat (bloggen is namelijk ook lezen, onder andere van andere blogs, anders zou je niet van een relatie kunnen spreken). En met een beetje geluk bouw je ook nog eens relaties met vakcollega's buiten je eigen werkkring op. Ook dat kan nuttig zijn. En leuk. Want bloggende medemensen zijn over het algemeen vooral ..... leuk!
vrijdag 4 maart 2011
De collega van tienduizend
Al wekenlang zit de hele UB elke donderdag om stipt tien voor negen 's avonds voor de buis om de verrichtingen van onze collega van de Medische Bibliotheek (Gerard Schaafsma) en z'n broer te bekijken. En als klap op de vuurpijl zagen we ze ook nog een keer bij DWDD voorbij komen.
Maar nu is het voorbij helaas. Of helaas? De buit van tienduizend is binnen!
Gefeliciteerd, Gerard!
Voor wie het gemist heeft: hier kun je de uitzendingen bekijken.
Maar nu is het voorbij helaas. Of helaas? De buit van tienduizend is binnen!
Gefeliciteerd, Gerard!
Voor wie het gemist heeft: hier kun je de uitzendingen bekijken.
woensdag 2 maart 2011
Eindelijk
Eindelijk weer eens een vrije woensdag, in plaats van een vrije vrijdag.
Sinds begin van dit schooljaar heb ik een vrije vrijdag in plaats van een vrije woensdag. En waarom? Omdat de juffen (en meesters, maar dat zijn er niet zoveel) van mijn dochter liever een vrije vrijdagmiddag dan een vrije woensdagmiddag hadden. Dat kwam beter uit in verband met de adv's of zoiets. En ik als ouder moest dus volgen, want ik ga niet de hele dag zitten (ja, ik sta nog niet) werken als mijn dochter 's middags vrij heeft. Maar nu is er een studiedag voor de juffen (en de paar meesters) georganiseerd op woensdag. Dat betekent dat ik weer eens een woensdag vrij mag nemen. Een lekker midweekend dus.
Wat zal ik eens gaan doen? Winkelen met mijn dochter? Nee, net gedaan. Collega's omhelzen? Nee, dat was gisteren. Iemand een compliment geven? Nee, dat was ook gisteren. Gaan stemmen? Ja, dat lijkt me een goed idee. Gelukkig heeft mijn werkgever al een stemadvies gegeven: we mogen niet stemmen op partijen die het onderwijs om zeep helpen. Sappig.
Sinds begin van dit schooljaar heb ik een vrije vrijdag in plaats van een vrije woensdag. En waarom? Omdat de juffen (en meesters, maar dat zijn er niet zoveel) van mijn dochter liever een vrije vrijdagmiddag dan een vrije woensdagmiddag hadden. Dat kwam beter uit in verband met de adv's of zoiets. En ik als ouder moest dus volgen, want ik ga niet de hele dag zitten (ja, ik sta nog niet) werken als mijn dochter 's middags vrij heeft. Maar nu is er een studiedag voor de juffen (en de paar meesters) georganiseerd op woensdag. Dat betekent dat ik weer eens een woensdag vrij mag nemen. Een lekker midweekend dus.
Wat zal ik eens gaan doen? Winkelen met mijn dochter? Nee, net gedaan. Collega's omhelzen? Nee, dat was gisteren. Iemand een compliment geven? Nee, dat was ook gisteren. Gaan stemmen? Ja, dat lijkt me een goed idee. Gelukkig heeft mijn werkgever al een stemadvies gegeven: we mogen niet stemmen op partijen die het onderwijs om zeep helpen. Sappig.
Abonneren op:
Posts (Atom)







