Beste bij(d)rol

Schermmoe

Ik ben een beetje schermmoe. Zit ik de hele dag op m'n werk met een beetje pech al voor een scherm, krijg ik er met het sporten wéér een voor m'n neus.

Dat laaste overigens pas sinds begin van dit schooljaar, omdat er bij het sportcentrum nieuwe spinningfietsen zijn gekocht. Met computerschermpjes. En met de eveneens nieuwe spinningleraar kan ook al niet gesold worden. Kon ik eerst nogal smokkelen: als de spinningjuf bitcherig zei 'we gaan er weer een stukje weerstand bij doen' dan deed ik er gewoon soms stiekem een stukje weerstand af. Kom op zeg, ik ben geen anabolenrobot.

Maar met de nieuwe schermpjes kan dat niet meer. De sportleraar ziet scherpjes hoeveel weerstand er bij hoeveel rotaties per minuut op staat. 'Kom op, minstens 70 rotaties per minuut bij deze weerstand, niet afzakken naar de 60!'

Amai!

Maar toch smelt ik weer als hij dan zegt: 'Het gaat om jou, de training en de muziek'.

En de schermpjes denk ik dan.

Nieuwe volger

We hebben er een nieuwe volger bij: Juul. Juul en ik zijn bevriend geraakt door onze mannen (stadsgenoten in hun 'vorig leven'). We hebben samen fietsvakanties gedaan en af en toe brengen we weekendjes samen door. Véél te weinig eigenlijk de laatste tijd!
Verder is Juul de tofste huisarts van Almere.

Welkom Juul; al was je er al langer....

Retrobruiloft

Als ik een top 5 van bruiloften zou mogen samenstellen, zou het bruiloftsfeest waar we afgelopen vrijdag naar toe zijn gegaan er honderd procent in staan. Wat een geweldig feest op een geweldige locatie!

Alles retro, niks sjieke pakkengedoe (de bruid had haar jurk van blauwe tule zelf gemaakt en de bruidegom had een een eerste luitenantpak uit Rusland laten overkomen). De muziek kwam uit een oude brandweerwagen, gedanst kon er worden op de Perzische tapijtjes die daar waren neergelegd, er waren allerlei fauteuilzitjes met oude schemerlampen, er liepen honden en geiten rond, er was een kampvuur.

Beter dan retrosprookjes....kun je gewoon niet bedenken.

Ik droom nog even verder.

Hoesjes voor de leesbril

Gisteren was ik bij de kapper, ja bij de dorpskapper, niet bij de dure modekapper in de stad. Ik was er enorm trots op dat ik - ik moest immers mijn haren verven en weet dat ik dan inclusief knippen en drogen zo'n anderhalf uur kwijt ben - mijn leesbril had meegenomen voor de consumptie van de blaadjes. Dat soort dingen vergeet ik namelijk nogal snel.

En eindelijk was het zover: de verf was aangebracht en ik kon beginnen met het verslinden van de Weekends, de Linda's en de Viva's. Ik pakte mijn leesbril en zette hem op.

'Kopje koffie?' 'Ja, lekker.'

'Wilt u geen hoesjes voor de pootjes van uw leesbril?'

'De watte?'

'Ja, dan beschadigt de haarverf de pootjes van uw leesbril niet.'

'Ehh, doe maar dan'.

En er werden netjes twee hoesjes over de pootjes van mijn leesbril geschoven.
Cool. Ik ben benieuwd wat de modekapper uit de stad daar tegenover weet te stellen.

Scholier in Nijmegen

Je zal maar middelbare scholier in Nijmegen zijn. Dan kun je zo maar twee vreemde dingen in één week meemaken: een rukker in het (Kronenburger)park voor je school of een man die zichzelf van het leven berooft terwijl je de brug over fietst om naar huis te gaan.

Heftig. Gelukkig krijgen we binnenkort een rechts kabinet. Dan zullen we dit soort dingen niet meer meemaken. Ik voel me bij voorbaat veilig.

Linkshandig en boos

Ik heb een lieve dochter. Maar af en toe is ze boos. Nieuw onderzoek heeft uitgewezen dat dat kan komen doordat ze linkshandig is.

Niet dat dat erg is; ze bevindt zich immers in goed gezelschap: Obama, McEnroe....
Heerlijk om die weer eens (boos) terug te zien!

Zie meer over linkshandigheid in het boek het raadsel van linkshandigheid.