Normen voor informatievaardigheid

Hoe informatievaardig je bent, kun je uitdrukken met behulp van normen (en eventueel de daarbij behorende door Jos van Helvoort ontwikkelde rubrics). Normen die - voor het hoger onderwijs althans - opgesteld zijn door een internationaal netwerk van belangrijke bibliotheekmensen. Deze worden ook gebruikt bij het ontwerpen van de cursussen informatievaardigheden voor deze doelgroep.

Tot nu toe pasten we daarbij de traditionele ACRL-normen toe, maar die vonden de belangrijke mensen verouderd. Dus zijn er nieuwe normen opgesteld door de ACRL. Die zijn op zich goed, maar wel een beetje vaag, vinden wij op de werkvloer. En sowieso moeten ze eerst vertaald worden.

Misschien moeten we bij het ontwerpen van cursussen dus liever voorlopig uitgaan van de Researcher Development Framework, bedacht men bij de bibliotheek van de TU Delft. En dat ziet er zo op het eerste gezicht bruikbaar uit, hoewel het alleen nog maar voor promovendi ontwikkeld is (en nog niet helemaal klaar).

Stof tot nadenken, ook voor de ontwikkeling van onze online cursussen.
Ja, het was weer een mooie LOOWI-middag daar in Leiden; we kunnen weer een half jaar vooruit. Met onder andere dank aan Anneke Dirkx, die onze gastvrije gastvrouw was en ons de nieuwe normen helder heeft uitgelegd.

Cheers!

Bezoekje aan het iXperium

Soms is het leuk om ter inspiratie eens een bezoekje aan de buren te brengen. Zo was ik afgelopen week een uurtje te gast in het nieuwe iXperium van de HAN.

Prachtig uitgeruste lokalen van de toekomst daar. Met de nieuwste apparatuur en kleurrijk meubilair. Alles op wieltjes. Flexibiliteit ten top.

Weliswaar ingericht voor gebruik voor kinderen van het lager en middelbaar onderwijs, maar zeker ook een voorbeeld voor hoe het voor studenten en universitair docenten zou kunnen; die zouden hier zeker van smullen! Niet dat in het iXperium geen studenten komen, juist wel: leraren in opleiding. En natuurlijk ook docenten van de HAN, om nieuwe vindingen als 3D printen eens uit te proberen. Of een iPad, lego-robot of drone te lenen, een kennisclip op te nemen of eens te spelen met een nieuwerwetse overheadprojector die je te demonstreren 3D objecten tegelijkertijd ook kan scannen.

Een snoepwinkel! Maar wel een die bedoeld is om docenten uit het primair en secundair onderwijs uit hun comfortzone te halen. Want wat vang je aan in een lokaal waarin al dit soort apparatuur gewoon voorhanden is? Hoe gaan kinderen hierop reageren? Zie je verschillen met de normale klassensituatie en wat zijn de voor- en nadelen hiervan?

Ik zou best wel eens om een hoekje willen kijken bij die kids.....

E-learning @ UBNijmegen

Eindelijk eindelijk mag-ie dan gedeeld worden: onze e-learningpagina E-LITE (Electronic Library Instructions To Explore).

En we hebben het niet ongemerkt voorbij laten gaan. Toespraakjes, hapjes, drankjes, de rector die de openingshandeling verrichte, Kortom een welverdiend FEESTJE na anderhalf jaar hard werken.

Trots? Ja!

Doe me plezier, neem een kijkje en laat hieronder weten wat je ervan vindt.....

Homo canem mordet

Een week ná de Week van de klassieken had Man bijt hond nog een leuk staartje in petto: een eigen Week van de klassieken.

Deze bestond uit kleine fragmentjes waarin door de 23-jarige docent klassieke talen Sean Keller de verrassende gelijkenis tussen mensen uit de oudheid en mensen anno nu wordt getoond: followers, graffiti, zebrapaden, make up et cetera.

Hier vind je de videootjes van afgelopen week netjes bij elkaar. Vidisti?

Scholierensupermarkt

Mijn zoon is er blij mee, met z'n baantje als supermarktmedewerker. Heel afwisselend werk ook; de ene helft van de tijd als vakkenvuller, de andere helft van de tijd achter de kassa. Maar het fijnste van alles: hij kan er een heerlijk leventje van leiden en er voldoende smartphoneabonnementen, festivalkaartjes, kleding en spiritualiën van bekostigen.

En dat alles op loopafstand, hij kan er bij wijze van spreken heen rollen!

Mijn dochter (14 jaar) kan niet wachten tot ze oud genoeg is om eindelijk ook toe te mogen treden tot het gewilde gilde van middelbarescholier-supermarktmedewerkers.

En ze zal straks niet de enige uit haar vroegere lagere schoolklas zijn. Zowat alle koppies die ik vroeger op het schoolplein zag, werken er inmiddels al vanaf hun vijftiende.

Best een leuk gezicht en ze doen het goed, die middelbare scholieren. Ze hebben officieel een baas, maar eigenlijk hebben ze die niet nodig; ze regelen alles zelf en inspireren elkaar tot hard werken (een enkele uitzondering daargelaten).

Zo af en toe komt de filiaalchef eens kijken hoe het gaat en wat jongeren onterecht uitkafferen. Achter zijn rug wordt hij keihard uitgelachen; de scholieren en studenten die er werken zijn een stuk slimmer dan hij. Het Engels dat hij bijvoorbeeld produceert ten overstaan van klanten schijnt bijvoorbeeld ronduit lachwekkende te zijn. Daar win je geen respect mee bij deze generatie. Met een dictatoriale top-downmethode van leidinggeven ook niet. Deze generatie werkt prima in zelfsturende teams. Ze houden zelf in de gaten of de rijen bij de kassa niet te druk worden; ze roepen er zelf een van hun collega-vakkenvullers bij in dat geval. 'Jelle kassa 4 alsjeblieft'.

Menig organisatie zou hier een voorbeeld aan kunnen nemen.

Er is alleen één probleem: als ze er drie jaar gewerkt hebben, moeten ze er automatisch uit en wordt hun plek weer ingenomen door een onervaren vijftienjarige. Wég vloeit de ervaring! Kostenbesparing is belangrijker. Hoewel, het is de vraag of je zoveel kosten bespaart door steeds weer onervaren krachten aan te nemen. Iemand zou hier eens onderzoek naar moeten doen.

Misschien wel iemand die er nu werkt.

Het Griekse alfabet leren op de melodie van vader Jacob

Altijd al de volgorde van het Griekse alfabet willen leren maar nooit gelukt? Probeer het eens op de melodie van Vader Jacob, dan lukt het je gegarandeerd!

Meer van dergelijke filmpjes via het YouTubekanaal tu quoque

OERLibrarian

Gisteren, op de themamiddag bibliotheken en open en online onderwijs, ben ik weer een term wijzer geworden: OERLibrarian: een bibliothecaris die zich bezighoudt met (het faciliteren van) open en online onderwijs.

Tijdens de middag stond de vraag centraal of en zo ja hoe hogeschool- en universiteitsbibliotheken zich hier mee bezig moeten houden. Moeten zij trekker zijn, moeten zij zelf open en online courses ontwikkelen, of moeten ze het onderwijsmateriaal (kennisclips, weblectures, MOOCs) gaan opslaan en/ of metadateren? En: ligt dat niet te ver van hun kerntaken af of hebben ze hier de juiste mensen wel voor in huis?

Het thema leeft blijkbaar, want er waren veel mensen op afgekomen.

Door Karianne Vermaas (die ooit een studie BDA heeft gedaan en dacht 'maar ik wil me meer met de relatie tussen mens en techniek bezig gaan houden', en nu zag dat dat eigenlijk precies is wat bibliotheken tegenwoordig doen) was een vooronderzoek gedaan. Hieruit bleek dat de meningen over dit onderwerp soms nogal ver uiteen liepen en dat dat mede te maken heeft met het verschil in instellingen en de rol die de bibliotheek daarin al heeft.

Er was behoefte aan nadere duiding rondom het begrip 'open': wanneer kun je precies spreken van een 'open course'? Gelukkig hielp Janina van Hees, programmamanager van open en online onderwijs  van SURFnet, ons wat dat betreft met haar definitie uit de brand.

Ten eerste en vooral moet de online cursus een Creative Commens Licentie hebben, zodat het leerobject hergebruikt en aangepast kan worden. Ten tweede moet het aan minstens één van de volgende kenmerken voldoen:

• open in tijd
• open in plaats
• open in programma
• open in toegang
• gratis beschikbaar

De cursussen die wij als UB Nijmegen in Xerte hebben gemaakt (zie hier een voorbeeld), hebben gelukkig al deze kenmerken van  openheid in zich; we zijn dus goed bezig! En bovendien zijn onze Xerties ook nog eens met open source software gemaakt.

Na de pauze was het de beurt aan drie good practices:

Nicole Will van de TU Delft Library:
In Delft worden veel kennisclips opgenomen bij het New Media Centre, dat bij de bibliotheek hoort. Tevens wordt er ondersteund bij de MOOCs waar Delft inmiddels beroemd om is en gezorgd dat de daar gebruikte materialen ook hergebruikt wordt bij de colleges voor de eigen studenten. De verregaande ondersteuning, opslag en openbaarstelling van deze 'onderwijsoutput' past goed bij het streven naar Open Science, dat de meeste bibliotheken middels Open Access en Open Data al hoog in hun vaandel hebben. Heerlijk ambitieus en modern.

Marie-José Lampe van de Mediatheek Hogeschool Rotterdam:
In Rotterdam heeft de mediatheek van de hogeschool een zogenaamd Digital Learning Lab opgezet. Het fungeert als een soort speeltuin voor docenten die hun lessen willen verrijken met ICT en eens wat dingetjes willen uitproberen, bijvoorbeeld met apps. Dat kunnen ze daar naar hartelust (zonder de tussenkomst van strenge ICT-mensen) doen. Tevens kunnen ze er kennisclips opnemen; deze worden door de mediatheek opgeslagen. Hun bevindingen kunnen ze kwijt in een door de mediatheek opgezette wiki.
Door dit DLL hebben ze als het ware een voet tussen de deur gekregen bij het onderwijs en worden ze meer en meer als een serieuze partner/adviseur in het ondersteunen van ICT in het onderwijs gezien. Mooi voorbeeld van hoe je met iets kleins iets groots kunt bereiken.

Frederike Verminnen van de UB Maastricht:
Bij de UB Maastricht is er een heuse afdeling e-learning support. Die bestaat onder andere uit enkele onderwijskundigen en functioneel beheerders van Blackboard. Tevens is er een Edlab, leveren ze op bestelling digitale readers en zit men er over te denken om in de toekomst kennisclips op te gaan slaan: UM Videoservices. Mooie totaalservice. Leuk dat er ook als vaste waarde een paar studenten in het team informatievaardigheden zitten.

Ben benieuwd wanneer we de eerste OERmensen in Nijmegen gaan ontmoeten!