Hemelvaart in de Ardennen

Dinant

Het lijkt dit jaar wel Belgiëjaar voor ons: na de goede ervaringen in Antwerpen togen we deze hemelvaart naar de Ardennen. We hadden onszelf een sportieve vakantie in het vooruitzicht gesteld, maar behalve tafeltennis, tennis en wandelen is daar weinig van terechtgekomen: het vakantiepark bleek te leuk en de meegenomen boeken bleken te mooi.

Bovendien hadden we de eerste dag al klop gekregen van onze zoon en dochter in een potje tennis van ouders tegen kinderen; we vreesden voor nog meer gezichtsverlies als we zouden gaan kanoën, klimmen, abseilen of paintballen; dat zou ons mentaal failliet betekend hebben.

Een paar leuke stadjes in de buurt bezoeken: veel veiliger!

Crypto

Hij praat alles wit wat zwart is; dat geef ik je op een briefje (6).

Discriminatie van meisjes bij de Franse les

Mijn dochter kwam vandaag behoorlijk beteuterd thuis, want ze vond dat ze oneerlijk behandeld was bij de schriftelijke overhoring Frans op haar school. En niet alleen zij, maar alle meisjes uit de klas.

Wat er gebeurd was:
De kinderen hadden moeten opschrijven dat ze goed waren in skiën. Dus mijn dochter had netjes opgeschreven 'je suis fort en ski'. Want zo stond het ook in de leerstof.

'Nee', redeneerde de lerares Frans, 'je bent een meisje, dus je had op moeten schrijven ' je suis forte en ski''.

En niemand van de meisjes had dat goed geschreven, want het was nog niet behandeld. En voor dit verschil in behandelde en getoetste stof - de juffrouw was fout dus - moesten alle meisjes uit de klas boeten.

Daar was toch zo'n meldpunt voor?

Voilà, en route!

iPad en middelvinger

Mijn kinderen lachen me er altijd om uit: dat ik de iPad meestal met mijn rechtermiddelvinger bedien. Maar dat gaat gewoon vanzelf! Ik heb het even met mijn rechterwijsvinger geprobeerd, maar dat voelt heel onnatuurlijk - alsof ik met links typ of zo.

Hebben jullie dat nou ook?

Tweehonderdduizend bezoekjes

Tweehonderdduizend bezoekjes (pageviews) heeft dit weblog inmiddels al gehad. Tweehonderdduizend!
Als ik per klik op mijn blog een euro had gehad, dan was ik nu rijk geweest. Maar dan zouden er waarschijnlijk ook minder op geklikt hebben.

Nee, het is beter zo. Me happy.

Bedankt, klikkers!

Geen opa en oma meer

Vroeger was je met 40 à 50 jaar al stokoud, maar heden ten dage met 50 à 60 jaar nog piepjong.

Het schijnt dat tegenwoordig zelfs niet iedereen van die leeftijd die opa en oma wordt, meer zo genoemd wil worden. Want als je grootvader of grootmoeder wordt, dan lijk je ineens zo oud. En dat willen de moderne opa's en oma's niet meer! Tenminste, niet in België. Maar het zou me niet verbazen als dat voor de Nederlandse bonpa's en bomma's ook geldt.

Maar ja, hoe zou je de jonge grootouders dan moeten noemen? Kerel en merel? Mozes kriebel!
En dan ook alsjeblieft geen u meer natuurlijk. Gewoon joh! Of hé!

Zelf heb ik helaas geen opa of oma meer. Maar ik zou ze wel met opa en oma aanspreken, geloof ik, en ook niet tutoyeren. Een totaal andere generatie.

Mijn ooms en tantes van mijn moeders kant wilden vroeger ook niet met de bij hun horende familiestatus aangesproken worden. Niets oom Sjors, gewoon: Sjors. Zelf voel ik me daar ook prettiger bij. Aanspreken met tante Monique sta ik niet toe. Vandaar dat ik pas door mijn lieve nichtje van zes jaar oud op 22 jaar geschat werd.

Het werkt dus blijkbaar wel!

via

Yoga en humor

Yoga en humor, het blijft een gouden combinatie:



via