Wereldkampioen dammen

Dammen is - volgens kenners - minstens even moeilijk als schaken of Go, maar heeft absoluut niet dezelfde status. Vandaar dat het ook weinig opzien baarde dat de Nederlandse Jan Groenendijk onlangs wereldkampioen is geworden in deze discipline, terwijl dat een enorm knappe prestatie is.

Gelukkig maakte de NOS er nog even melding van, maar verder bleef het vrij stil. Totdat de Vox, het universiteitsblad, er deze week eindelijk een artikel aan wijdde. Ik dacht al 'waar blijven ze nou?' Want Jan studeert toch al een aantal jaren aan onze universiteit. Hoe anders zou dat zijn geweest als hij wereldkampioen schaken of Formule 1 zou zijn geworden!

En dat terwijl dat dammen zo'n mooi spel is. Ik kan hier nu ook best verklappen dat ik wel eens tegen Jan gespeeld heb; hij was toen 11 jaar oud en al een grote belofte in de damwereld. Mijn dochter trouwens ook - zij was net als hij in Polen voor de Europese jeugdkampioenschappen en ik mocht toen mee om haar te begeleiden.

Jan nodigde mij daar uit voor een potje sneldammen. Na 1 minuut stond ik al dik achter. 'Zullen we van plaats ruilen', stelde hij voor. 'Nou, prima, dan maak ik misschien nog een kans.' Niet dus, want na 1 minuut stond hij vanuit die achterstand weer flink voor.

En ik had nog wel m'n speciale damsokken aangetrokken....

NK schooldammen

Gisteren was ik met mijn dochter in het (mooie) gat Brandwijk. Daar werd namelijk het NK schooldammen georganiseerd. Het team van mijn dochter maakte enige kans op de titel, maar helaas, ze werden derde. Nou ja, nog knap hoor!

En nu? Nu is het klaar voor mijn dochter. Ze wil definitief van dammen af. Ze vindt er namelijk al een tijdje helemaal niets meer aan en we hebben haar met de grootste moeite kunnen oppeppen voor dit toernooi. En het was nog wel zo'n mooie zaal, in 'Grieks/Romeinse sfeer' (maar cappuccino schenken ho maar).

Nee, niets mag meer baten. Het is uit tussen Mandana en dammen.

Lentse air

In de zomer van dit jaar vroeg men bij het plaatselijke suffertje (Lentse Lucht) of er mensen waren die in de redactie van hun maandblad zitting wilden komen nemen. Aan mijn buurvrouw had ik wel eens door laten schemeren dat ik best wel eens een stukje voor het blad wilde schrijven. Prompt werd ik gevraagd om dan maar in de redactie plaats te komen nemen. Mijn buurvrouw kent namelijk veel mensen in Lent en waarschijnlijk ook redactieleden.

Maar toen ik hoorde hoe veel tijd er ging zitten in het zitting nemen in de redactie van het plaatstelijke suffertje, heb ik bedankt voor het zitting nemen in de redactie van het plaatselijke suffertje.

Wel zegde ik toe af en toe eens wat te zullen schrijven. Want schrijven vind ik uiteindelijk het leukst. En 2 maanden geleden vond ik de moed om voor de Lentse Lucht de nieuwe jeugddamleider te interviewen; dat leek me goed voor de PR van de damclub.

Ik maakte er een stukje van en stuurde het op naar het plaatselijke suffertje. Ik kreeg geen bedankje en het stukje kwam er ook niet in. Maar wie schetst mijn verbazing: deze maand wel! En niet in de oorspronkelijke vorm, maar bewerkt door één van de redactieleden. En dat zonder overleg! Bovendien was de foto die ik er bij had geleverd van de damleraar met een paar leerlingen ook niet geplaatst, maar was er een foto bij geplaatst met mijn kinderen erop, iets wat ik nou juist had willen vermijden.

Echt netjes vond ik dat niet. Bij wijze van 'wraak' plaats ik hierbij mijn eigen, oorspronkelijke stukje.

Op vrijdagavond 24 september hield één van onze verslaggevers een interview met de sympathieke nieuwe jeugdleider bij DC Lent, de damclub van Lent, in het mooie damclubgebouw naast de tennisbaan.

- Sinds een paar manden ben je de nieuwe jeugddamtrainer. Hoe bevalt dat tot nu toe?
Het is hartstikke leuk, elke week enthousiaste kinderen van wie de meesten ook elke week trouw terug blijven komen. Zelf doe ik de PABO, dus ik vind het leuk om met kinderen om te gaan. Ik leer veel bij, ook op damgebied, en krijg nieuwe ideeën over aanvalsmogelijkheden of dampatronen waar ik zelf nooit opgekomen zou zijn van de kinderen.

- Wat doe je eigenlijk precies als trainer?
Eigenlijk ben ik niet in m’n eentje trainer, maar er is een hele club trainers. Henk, Joop, Frank en Peter doen de individuele begeleiding van de kinderen (meestal in tweetallen) en bespreking van de gespeelde partijen; zelf loop ik rond coördineer ik het geheel.
Ik leg natuurlijk damtechnische zaken uit, maar probeer ook de lol in het dammen verder aan te wakkeren, de kinderen te enthousiasmeren, bijvoorbeeld door leuke verhalen rondom dammen te vertellen.

- Hoe lang dam je zelf al?
Vanaf 8 jaar speel ik in clubverband, daarvoor vooral met mijn opa. Ik woonde bij de familie Lemmen – bekende Bemmelse dammers - in de straat; die hebben een keer meegenomen naar de club in Lent en daar speel ik nu dus nog.
Als jeugdlid ben ik getraind door dezelfde trainers die ook nu nog de individuele trainingen verzorgen: Joop Geurts, Frank Barten, Peter Vink en Henk Derksen. We hadden echt een hele leuke club vaste vrienden bij de damclub, met wie we vaak viertallen speelden en veel wonnen. Sommigen zijn gestopt, maar de meesten spelen nu nog bij de club.

- Wat beschouw je zelf als je grootste damsucces?
Als grootste succes uit mijn jeugddtijd beschouw ik de deelname aan de Europese kampioenschappen. Daar heb ik twee keer aan meegedaan en 1 keer ben ik daar zelfs gedeeld 4e geworden.
Als senior die ik nu dus ben, ben ik het meest trots op het feit dat ik deze zomer 7e geworden ben bij sterk bezet internationaal toernooi in Nijmegen en zelfs de grootmeester Alexsej Domchev verslagen heb.

- Wat is er eigenlijk leuk aan dammen?
Dat is moeilijk uit te leggen. Vroeger zat ik op voetbal en dammen. Als we met voetbal wonnen, dan kwam dat niet of nauwelijks in de krant, als we bij dammen wonnen, dan werd dat meteen breed uitgemeten in de krant.
Maar ook geniet ik van de dampatronen, de figuren die je ermee kunt maken: een blok, een vis of een drietand. Je kunt er je fantasie in kwijt. En verder win ik natuurlijk vaak!
Er zijn verschillende soorten spelers, dat is ook wel grappig om te zien: je hebt hele technische spelers en hele tactische spelers. Ik beschouw mezelf meer als een technische speler.

- Is dammen nou makkelijker dan schaken?
Die zijn eigenlijk best lastig met elkaar te vergelijken, dat is hetzelfde als voetbal en tennis met elkaar vergelijken - dat zijn ook allebei balsporten. Bij dammen heb je natuurlijk schijven en bij schaken stukken met verschillende mogelijkheden. Bij dammen moet je slaan en bij schaken mág je slaan. Tevens is het bord bij dammen groter (100 ten opzichte van 64 vakken), tenminste bij het systeem dat wij spelen.

- Wat doe je naast dammen?
Zoals ik net al zei doe ik de PABO; ik ben net op kamers gegaan. Verder doe ik ook aan fitness – iets lekker fysieks naast al dat denken.

- Wie is je grote damvoorbeeld?
Vroeger was dat Jasper Lemmen; die speelde Europese kampioenschappen en dat wilde ik ook.
Momenteel is dat Alexander Baljakin, een Witrus die nu in Arnhem woont en van wie ik zelf ook les heb gehad. Hij speelt voor Nederland en is al een paar keer Nederlands kampioen geweest. Ik vind hem echt een hele sterke speler.

- Kunnen jullie nog nieuwe leden gebruiken bij de damclub?
Zeker, die zijn altijd welkom. We hebben trainers genoeg!
Ze kunnen gewoon langskomen, elke vrijdagavond van half 7 tot half 8. Ons telefoonnummer is 3600137, maar dat kun je ook op onze website vinden. Ze kunnen mij natuurlijk ook persoonlijk bellen voor meer informatie. Mijn telefoonnunmer is 06 136 44032.

Surprise: geen dammen

Mijn dochter heeft lootjes getrokken voor de surprisefun op school. Op de lootjes (lijstjes) moesten de kinderen hun hobby's invullen. Mijn dochter zei dat ze er dit jaar géén dammen op had gezet, want ze had al 3 jaar achter elkaar een dambord als surprise gehad (en mijn zoon daarvoor ook al).

Gelijk heeft ze. Ben benieuwd wat ze nu dan krijgt.

Dammen zult gij!

Als jullie nog een neefje hebben of zo dat nog geen hobby heeft of al op schaken zit of iets dergelijks, zeg hem dan dat hij beter op dammen kan gaan! Want we liggen echt niet ver achter op de Russen met dammen. Die afstand moet ingehaald kunnen worden. En zeg nou zelf, zelfs duiven kunnen dammen!

Wil je je alvast inlezen, bezoek dan deze sites:

Dammentor (inleiding op dammen met oefeningen in thema's)
Playok (online dammen met bekende en onbekende tegenstanders)
Er bestaat ook een gratis damapp: checkers 10x10

En zelfs hooligans zijn welkom:

Berekend

Omdat de dammers geen slaap- en uitrustplek bij de speelzaal zouden hebben deze week, had onze teamchef bedongen dat wij in de damtempel een rustruimte met matrassen zouden kunnen krijgen.

Die hebben we inderdaad gekregen in de vorm van een eigen (biologie)lokaal. Twee dagen later zijn we daar echter weer uitgezet, omdat we te dicht bij de toiletten van de damzaal zouden zitten en dus voor zouden kunnen zeggen. Daar hadden de Russen over geklaagd. En zelf stonden de Russische spelers nota bene tijdens de wedstrijd soms gewoon te bellen bij de toiletten.

Enfin, wij werden naar een ander lokaal gedirigeerd, ver van de toiletten. Het economielokaal dit keer. De Russen blij. En wij ook.

Het lokaal bleek echter een merkwaardige invloed uit te oefenen op mijn dochter en het zusje van een van de pupillenjongens. Zij gingen ineens geld vragen voor de kopjes koffie die ze hadden leren zetten. En, daartoe aangezet door de poster over inflatie waren de kopjes koffie de volgende dag ineens 2 keer zo duur...

Maar niemand klaagde, want Nederland heeft het goed gedaan dit toernooi: tweede in het landenklassement (achter de Russen) en een heuse winnaar bij de pupillenjongens (Jan Groenendijk, in de gaten houden die naam!) en juniorenjongens (Roel Boomstra). Verder een paar tweede, derde en vierde plekken.

Helaas is Mandje niet zo goed geëindigd, maar ze mag heel trots zijn op haar 14e plek (van de 24 deelnemers). Met name haar laatste partij was verdiend gewonnen en uitstekend volgens de coaches. Veel geleerd dus deze week.

Nu morgen nog een half dagje sneldammen en daarna traagterugreis met de bus. Een hele klus.

Maar de eerste klus die nu nog geklaard moet worden is een partijtje tennis tussen Mandje en een van de coaches. Ben benieuwd.

Remise

Vandaag was het remisedag voor Mandje. 's Ochtends een leuke, zwaarbevochten en gelijkwaardige remise van 3 en een half uur en daarna een remise die gewonnen had kunnen worden in de middag.
Morgen nog één wedstrijd en dan is het toernooi voorbij. Nou ja, nog wel een dagje sneldammen op zaterdag. Maar da's pure ontspanning.

Net als het tennis gistermiddag. Van paardrijden is het niet meer gekomen; dat bleek namelijk niet echt kind- en paardvriendelijk. Net als de rest van de kinderboerderij. Wat dacht je van konijnen in een wasmachine, twee everzwijnen in een hok van 2 bij 1 en kippen die met een zweep het hok in teruggejaagd werden.

Cultuur tijdens het damtoernooi

Het is wel een beetje wennen, een weekje weg naar het buitenland zonder cultuurdoel. Maar goed, als je goed kijkt, manifesteert cultuur zich overal.

in de damtempel bij de toiletten (welke uitspraak?)

op het podium in de damspeelzaal (gemaakt door een Poolse damlegende (warcaby is dammen in het Pools)

op het terrein bij het hotel,  alwaar een soort landbouwmuseumpje is ingericht

En verder veel damcultuur natuurlijk. De uitslag voor mijn dochter? Remise na 3 uur en 1 kwartier speeltijd. Hm, en ze had nog wel kunnen winnen deze keer! Gelukkig vanmiddag vrij en misschien paardrijden bij het hotel. Toch een beetje vakantie dus!

Super....

Hierboven een foto van onze buurtsuper bij de damtempel. Die is goud waard voor het inkopen van water en chips en ijsjes (na de wedstrijd, a 25 cent de cornetto). De eerste dag wist de supermarktvrouw niet wat haar overkwam - een invasie van dorstigen - maar inmiddels staat er steevast 3 man bij de toonbank en kassa.

De damtempel zelf (zie hieronder) heeft geen enkele voorziening voor koffie voor de ouders, maar met een beetje VOC-mentaliteit hebben we toch iets aan koffie kunnen organiseren. Nee, niet in een café (die zijn echt te ver weg; je moet in de buurt van je kind zijn als er iets gebeurt); we hebben gewoon een koffiezetapparaat gekócht (voor 10 euro bij de Tesco). Die melken we helemaal uit.

En de wedstrijd? Eén verloren en één remise. De verloren partij was zo'n beetje tegen dochter èn moeder en de tweede duurde maar liefst 3 uur lang. Langste partij ooit voor mijn dochter.

Gordijnen in Polen

De gordijnen in ons Poolse hotel zijn niet om naar huis te schrijven (dat doe ik dus toch), maar de partijen gingen beter: 's ochtends winst en 's middags remise (dochter stond op winst, maar werd geintimideerd door een huilende tegenstandster en grommende scheidsrechter).

Dank voor het meeleven!

Opening en eerste speeldag

Na een wat onrustige nacht (in hetzelfde hotel waarin de wedstrijddammertjes zaten was een Poolse bruiloft die tot 5 uur in de ochtend duurde) eindelijk de eerste dag van het toernooi. Met:

De officiële opening (speeches en muziek)

Een groepsfoto

De eerste wedstrijd (helaas verloren)

Analyse achteraf

Polen wordt luxer

Gelukkig, de Nederlandse Dambond heeft besloten dat we niet in het internaat, maar in een hotel in de buurt gaan overnachten voor het Europese damkampioenschap. En je gelooft het of niet, maar er is een ténnisbaan bij het hotel. En er is zelfs een klein kansje dat we niet in het internaat, maar in het hotel zullen gaan eten.

Ook de namen van de tegenstanders zijn inmiddels bekend. Allemaal uit Oosteuropa (Rusland, Wit-Rusland, Polen, Estland, Letland, Litouwen, Oekraïne, Hongarije en Moldavië). Met klinkende namen als Jelena Cesnokova, Ieva Pileckaitė, Ana Sleahvscaia en Daria Waszczuk.

Gelukkig doet er ook nog een ander Nederlands meisje mee met de meisjeswelpen. In totaal gaan we met een man of 50 (spelers en speelsters tot 18 jaar, ouders en 'talentcoaches').

Nog maar een weekje wachten!

Polen: een week lang gekookte aardappelen

Deze vakantie wordt echt heel anders dan alle andere vakanties tot nu toe. Ten eerste hebben we dit jaar bezoek van mijn schoonouders uit Iran (we waren eigenlijk van plan dit jaar naar Iran te gaan, maar vonden de situatie daar te gespannen om een ontspannen vankantie met de kinderen te gaan vieren; daarom hebben we onze (schoon)ouders maar uitgenodigd) en ten tweede zal ik samen met m'n dochter binnenkort een weekje naar Polen afreizen om mee te doen met het Europees kampioenschap dammen.

Mijn dochter is namelijk pas tweede van Nederland bij de welpenmeisjes geworden, wat haar recht gaf op een ticket naar de Europese kampioenschappen. Vandaag gaan we meer horen over hoe dat precies zal gaan aldaar, maar we weten al dat we een busreis van 15 a 17 uur tegemoet kunnen gaan zien en elke dag gekookte aardappelen zullen eten.

Dat wordt ....eh......fun!

Girlpower

Hé, dat is leuk; de nationale damsite damZ heeft een You Tube fotocollage van de halve finale dammen die mijn dochter pas in Culemborg heeft gewonnen gemaakt.

Stoere meid, want al haar tegenstanders waren: jongens! Over enkele weken de meisjesfinale!!

Droeve dag

Het was een droeve dag, maar ook een mooie dag. Sowieso een dag met botsende emoties, want mijn zoon was jarig en tegelijkertijd had ik een begrafenis, de vader van een dierbare vriend was namelijk overleden. De dierbare vriend (en zijn zus) hielden een indrukwekkend praatje over hun vader, evenals zijn dochtertje (zijn zoontje durfde bij nader inzien niet, iets wat ik me heel goed kan voorstellen).

Eigenlijk kende ik zijn vader alleen van een afstand, wel eens bij verjaardagen ontmoet en zo, maar door de woorden van mijn vriend en zijn zus kwam hij prachtig tot leven. En natuurlijk moest ik huilen. En natuurlijk was ik vergeten zakdoeken mee te nemen, had niet verwacht dat het zo heftig zou worden. Waarschijnlijk komt het de hele dag ook niet meer goed.

En de verjaardag van onze zoon dan? Ach, die hadden we gisteren al uitgebreid gevierd met opa en oma; vandaag gaat hij met vriendjes naar de film en morgen en zondag krijgt hij nog meer bezoek.

Maar toch zal de avond waarschijnlijk ook nog een droef staartje krijgen, want de jeugdleider bij het dammen heeft plotseling zijn functie neergelegd. En jeugddamleiders zijn......onvervangbaar!

Jeugddamdag

Ajax en Achilles spelen een potje dammen

Vandaag, op deze Stille Zaterdag, werd er weer een jeugddamdag georganiseerd in Lent. Mijn beide kinderen deden mee - uiteraard - en ook deze keer mocht ik weer barjuffrouw zijn. En nog kassière ook! Was ik even blij dat de kas na afloop klopte!

Maar nog blijer was ik dat beide kinderen deze keer een beker hebben gehaald. Jammer dat ze geen champagne hadden bij de bar van de damclub.

Land of hope and glory!

Niets grafstemming!