Het moest er een keer van komen: een reünie van onze lagere school, ofwel preciezer: van onze lagere schoolklas. En wat mij betreft nog verder gepreciseerd: mijn éérste lagere school, want ik ben halverwege de derde klas verhuisd.
Voor dat heuglijke gebeuren moest ik helemaal afreizen naar het plaatsje met de weinig verheffende naam Stompwijk. Want daar heb ik het eerste deel van mijn jeugd doorgebracht: het tuindersdorp in de schaduw van Leiden. Wat als ik daar was blijven wonen? Zou ik dan in Leiden gestudeerd hebben? En dan ook klassieke talen? Of toch de hogere tuinbouwschool, zoals een aantal van mijn klasgenootjes? Joost mag het weten, en Joost zat niet in mijn klas.
Wel een heleboel andere kinderen, want de klas was eigenlijk een dubbele klas, een babyboomklas, aangezien er veel nieuwbouw was in die tijd in Stompwijk. En ook een aantal grote gezinnen; dat waren met name de boerengezinnen. Een van de kinderen uit zo'n boerengezin heeft de ouderlijke boerderij omgetoverd tot hotelboerderij, daar heb ik overnacht, voor het echte Stompwijkgevoel.
Natuurlijk heb ik ook mijn ouderlijk huis van destijds bezocht, samen met mijn toenmalige buurmeisje, bij wie ik heb gegeten. Zij is altijd in Stompwijk blijven wonen, net als haar ouders.
En ik moet zeggen, misschien is dat helemaal zo gek nog niet, want Stompwijk ligt midden in het Groene Hart, dicht bij de grote steden en - niet onbelangrijk - dicht bij het strand. Onnodig om te zeggen dat we daar de volgende dag gretig gebruik van hebben gemaakt; om tien uur lagen we al te bakken op een strandstoel in Katwijk. Half oktober? Juist, half oktober: 25 graden!
Daarna hebben we, net als de dag ervoor, nog heerlijk door Leiden gezworven en genoten van de stad en de bootjescultuur aldaar.
Memory lanes zijn prachtig!
