Tweetbook

Zouden ze in Amerika het thema van de Nederlandse boekenweek kennen? Je zou het haast denken, want vanaf 14 maart gaat de Amerikaanse science fiction auteur Clare Bell als eerste ter wereld de micro-blogsite Twitter gebruiken voor het publiceren van een kort verhaal.

Elke dag zal ze stukjes van het verhaal posten; al deze stukjes zullen verzameld worden op de website van de schrijfster, zodat iedereen op elk moment het verhaal in kan vliegen.

Et ita res parvae crescunt.

Eigen straat voor een rockband

Een tijdje geleden las ik in de krant dat U2 gedurende een week een eigen straatnaambord in New York kregen ter ere van het uitkomen van hun nieuwe CD.

Een week! De Rolling Stones hebben voor altijd hun naam verbonden aan onze straat! Ze hebben het straatnaambord nog gesigneerd ook, toen ze even voor een optreden in Nijmegen waren. Het gesigneerde bord is te bewonderen in het voorzieningenhart in Lent. Zelfs de ambtenaren van de gemeente snapten dat je zo'n gesigneerd straatnaambord beter niet in de straat kunt neerzetten.

Toevallig stond er een paar maanden geleden ook een artikel in de krant dat er in Dartford nu een hele wijk is waar de straatnamen geïnspireerd zullen gaan worden op de Rolling Stones. Natuurlijk! Je hebt altijd baas boven baas. Maar Mick Jagger en Keith Richards komen dan ook uit Dartford. Voorbeelden van mogelijke straatnamen in Dartford zijn Stones Avenue, Ruby Tuesday Drive and Little Red Walk. Ook Satisfaction Street and Black Boulevard zijn voorgesteld, maar daar werden meteen enkele vraagtekens bij gezet.

Bij de straten bij ons in de wijk, getooid met de namen van Britse popbands, zijn op het laatste moment ook nog wat wijzigingen doorgevoerd: de Whostraat is vervangen door de Kinksstraat en aan de straatnamen Deep Purplestraat en Coldplaystraat voor de straten waar de sjiekste villa's aan kwamen heeft men nog lang getwijfeld. De bewoners vonden de staatnamen wat 'te modern.'

Crisis

Nu de crisis eindelijk lekker op gang is gekomen, neemt de vindingrijkheid van de mensen eindelijk ook weer toe. Nou ja, ik probeer het maar eens positief te bekijken. Dat kan ik ook makkelijk als ambtenaar met een vast salaris, vrouw in een niet-conjuctuurgevoelig beroep.

Bij het gamesmagazine Power Unlimited heeft men uitgerekend wat nou eigenlijk de goedkoopste hobby is. De uitslag was heel verrassend: gamen.

Gamen goedkoper dan lezen? Ja! Gezien de uitslag vermoedde ik het al: er is uitgegaan van gekochte boeken. Alsof er geen bibliotheken zijn waar je boeken kunt lenen! Alleen als je langzaam leest, is lezen weer goedkoper. Het lezen van gekochte boeken dan.

Naar de film gaan is relatief duur. Maar als je naar de film Kikkerdril gaat, leer je wel met de crisis te leven volgens Nausicaa - prachtige naam - Marbe. Door de film leer je namelijk dat de tering naar de nering zetten niet alleen tot misère hoeft te leiden. En dat bespaart je weer een heleboel therapiekosten, iets wat in het onderzoek van PU natuurlijk niet is meegenomen. Ook de kosten ter bestrijding van overgewicht zijn vast niet meegenomen....

Martin Bril wil ondertussen de economie een beetje helpen en koopt punaises en schildermateriaal. Ook geniet hij van de krant. Hoeveel zou dat eigenlijk kosten per uur, het lezen van een krant?

Jan Mulder - eigenlijk altijd wel vindingrijk - vergelijkt het crisisteam met een voetbalteam vol mannen waar hij allerminst van gecharmeerd is. Zonder Femke en andere stoere vrouwen zullen we nog wel een tijdje in deze crisis blijven hangen, zo voorspelt hij.

Staatssecretaris Heemskerk - geen lid van het crisisteam - wil dat we met z'n allen vakantie vieren in eigen land. Lekker genieten van de Zeeuwse stranden en de Drentse bossen. Kan de staatssecretaris dan misschien ook zorgen voor beter weer dan?

En dominee Gremdaat? Die verlangt gewoon naar de zon.

Ik ook.

Scheit

Enkele dagen geleden waren mijn kinderen naar het jeugdjournaal aan het kijken. Ik was met de afwas bezig. Maar ineens werd ik uit mijn huishoudelijke bezigheden opgeschrikt.

Er was namelijk een scheit geboren op de St. Bernardusschool in Joppe. En laat dat nou MIJN oude lagere school zijn! De school waar ik zo veel geleerd heb, niet alleen taal en rekenen, maar ook veel over de natuur. De school was namelijk idyllisch gelegen, midden in het bos. Er was een groot dierenpark omheen en we hadden in de bovenbouw een eigen volkstuintje, waar we zelf groenten mochten verbouwen. Levend stratego deden we gewoon in het bos.

En nu was daar dus zomaar een scheit geboren, een kruising tussen een mannetjesschaap en een vrouwtjesgeit (andersom heet het een gaap). Feest! En juffrouw Anja, die ook nog mijn juf is geweest, vertelde het verhaal op het journaal. Ik vond het wel heel bijzonder allemaal.

In mijn tijd liepen er nog hangbuikzwijnen en damherten in het dierenpark. Of die zich ooit verenigd hebben, weet ik niet. Maar wat zou dat opgeleverd hebben? Hangbuikherten en damzwijnen? Nee, doe maar gewoon een scheit!

Spinning: de eerste keer

Sommige collega's gingen er al van uit dat er wel een verslag van het spinningavontuur op mijn weblog zou verschijnen: u bestelt maar! Mijn voordeel zal in ieder geval zijn dat ik niet tien keer hetzelfde verhaal hoef te vertellen. Het sporten zelf was al vermoeiend genoeg! Lees en huiver mee:

Het was natuurlijk hopeloos - met mijn conditie gesteld. En tot overmaat van ramp moest ik vooraan plaatsnemen. Bij dit soort gelegenheden heb ik sterk een voorkeur voor een plaats achterin. Ik weet niet of andere mensen dat ook hebben, maar ik vermoed van wel.

Gisteravond had ik al netjes mijn sporttas ingepakt, want als ik dat 's ochtends doe, wil ik nog wel eens de helft vergeten in te pakken. Ik had alles mee: sportkleding, sportschoenen, een euro voor het kluisje, een handdoek en douchegel.

Al snel bleek dat ik er weliswaar goed aan had gedaan een joggingbroek aan te doen, maar dat ik er beter aan had gedaan een wat kortere joggingbroek aan te trekken: binnen de kortste keer zat mijn joggingbroek zo'n beetje verstrikt in de bidonhouder, zodat ik m'n broekspijpen moest oprollen. Niet dat dat zo'n straf was, want na een minuut had ik sowieso de behoefte om zo weinig mogelijk kleding aan m'n lijf te hebben. En in die bidonhouder had ik liever een bidon met water gehad. De handdoek had ik mee de zaal ingenomen, want dat zag ik iedereen doen. En daar was ik achteraf heel erg blij mee, want na vijf minuten was ik zo bezweet, dat ik constant mijn handen, gezicht en stuur moest afboenen. En dan had ik nota bene nog bijna een uur te gaan....

Nu had de instructrice wel het zwaarste programma in het begintraject gezet, zodat we het later wat rustiger aan konden doen. Maar rustig werd het het hele uur natuurlijk niet meer. Vooral de staande sprint met de fiets op hoge weerstand was lichtelijk zwaar voor mij en heb ik gedeeltelijk zittend afgelegd. Weinig motiverend natuurlijk voor de sporters achter mij, maar daar kon ik ook niets aan doen. De volgende keer zoek ik gewoon een plaatsje achteraan.

De volgende keer? Ja, zo erg was het nou ook weer niet.

Het mooiste gedeelte vond ik de cooling down. De fiets werd hierbij gebruikt als een soort driedimensionale yogamat. Het achtergrondmuziekje was alleen geen Indiase hymne, maar een Franse chanson. Weer eens wat anders. Variatio delectat.

Sigmund en het archief

Zie ook hier.

Spinning

Nou, vandaag flink in de sportfuik gelopen! Ik dacht nog weg te kunnen komen met mijn sportblessure van een half jaar geleden, maar nee! Uit overleg met mijn sportdocent bleek dat ik nog best zweetsporten kon beoefenen zonder mijn heup al te zeer te belasten, bijvoorbeeld spinning. Had ik daar wel eens aan gedacht? Nee! Eigenlijk ongelooflijk voor een fietsliefhebber als ik.

Ter voorbereiding van het gesprek had ik nog even geïnformeerd welke sporten er momenteel eigenlijk in Lent te beoefenen zijn. Stoeigym leek me wel leuk, maar dat bleek voor kinderen te zijn, BBB leek me gunstig, maar de tijd was ongunstig, bodystep sprak me aan, maar dat zou een te grote schokbelasting opleveren.

En spinning dan, zou dat niet überhaupt een te grote schok zijn? Nee, lekker je verstand op nul en jezelf laten gaan. Nou, vooral dat eerste sprak me direct aan. Aan de slag dus morgen!