Posts tonen met het label perzië. Alle posts tonen
Posts tonen met het label perzië. Alle posts tonen
vrijdag 4 januari 2019
Kijktip
Op de valreep van de kerstvakantie nog een kijktip: de vierdelige documentaireserie Silk road met Joanna Lumley. Joanna Lumley? Ja, die ken je vast nog wel van Absolutely Fabulous, waarin ze de rol van de altijd benevelde Patsy vertolkte. Een interessante vrouw met een interessante carrière, zoals je op Wikipedia kunt lezen. In de serie vertelt ze dat het niet veel gescheeld had, of ze was in Iran geboren. Dat is trouwens ook de enige aflevering die ik gezien heb, die over Iran, gisterenavond. Maar de rest wil ik ook nog gaan zien. Het begint allemaal in Venetië, dus vast de moeite waard.
De andere kijktip die ik eigenlijk voor de vakantie al had moeten geven (sorry), is die van de geniale vriendin, die gedurende de kerstvakantie in acht delen door Canvas werd uitgezonden met vanavond helaas alweer het laatste deel. Overigens krijg je nog een herkansing: op 31 januari kun je alle delen achter elkaar kijken op het Filmfestival in Rotterdam (maar dan kost het je wel geld).
Of ik nog tijd had om Grand Hotel Europa te lezen door al dat televisiekijken (en de gebruikelijke kerst- en oud en nieuwverplichtingen) door? Gedeeltelijk, want ik ben op de helft. Homo Sapiens heb ik echter al wel uit inmiddels. Een mens moet keuzes maken in het leven.
Over keuzes gesproken: ik heb er dit jaar voor gekozen om geen kerstkaarten te sturen (yeah, weer een boom gered), dus vanaf deze plek: een gelukkig nieuwjaar voor iedereen, oftewel frohes Neues!
Labels:
geniale vriendin,
iran,
perzië,
serie,
televisie,
tip,
zijderoute
woensdag 11 februari 2009
Denken buiten de kaders
Kader Abdolah heeft een aantal prachtige boeken geschreven, maar de gedachtengang in zijn columns kan ik niet altijd volgen. Zijn laatste colomn voor de Volkskrant, getiteld onvermijdelijke ayatollah's, vond ik ook weer wat vaag. Het is duidelijk dat hij hoopt op een nieuwe lente voor zijn land, maar de rest van zijn artikel? Bij meer lezers riep het tegenstijdige gevoelens op, getuige het aantal reacties. Ik heb maar niet gereageerd en houd me voorlopig bij het lezen van de prachtige Perzische poëzie, verzameld in de bundel Een karavaan uit Perzië, waaruit je hier een selectie kunt vinden. Escapisme ten top.De onvermijdelijke Kader Abdolah heeft over deze bundel in de Volkskrant geschreven:
"Wie van poëzie houdt, moet het lezen. Wie zich dichter acht, moet het hebben."
Tot slot een toepasselijk gedichtje van Baba Afzal (dertiende eeuw):
Spreek weinig, zeg niets als 't er niet toe doet.
Zwijg, geef je mening niet tenzij het moet.
Je hebt twee oren en één tong gekregen:
na twee maal luisteren één keer spreken is dus goed.
Abonneren op:
Posts (Atom)

