Gerrit haalt uit

Gerrit (nee, niet die, maar Komrij) haalt uit naar twee schrijvers die momenteel zeer in de goedkeurende belangstelling staan bij het Nederlandse publiek: Kluun en Kader Abdolah.
Het zijn geen nieuwe artikelen, maar oude stukken uit Vrij Nederland. Helaas nog steeds diep raak. Wat Kader Abdolah betreft, ben ik milder, maar ik kan me er toch iets bij zijn kritiek voorstellen. Meneer Festina snapt al langer niet wat ik aan zijn boeken vind; daar zal ik vast door beïnvloed zijn.....

Kader Abdolah begrijpt het

Kader Abdolah begrijpt hoe je bruggen bouwt! Over het bezoek bij de paus gisteren zegt hij: ,,Het leek wel of ik mijn familie terugzag, alleen in andere kleuren. De imam van onze moskee, mijn oom, droeg altijd gele pantoffels, de paus droeg vandaag rode schoenen. Ik zie weinig verschil''.

Kijk, zo hoort het.

Verdere uitspraken:

,,Het was een buitengewoon mooie ervaring om de paus in deze omgeving en op deze manier te mogen ontmoeten. Dat had ik niet verwacht, maar het heeft me zeker geïnspireerd om nu nog mooier te schrijven.''

,,Het voelt alsof ik de voetstappen van God achter de gordijnen heb gehoord".

,,Er was duidelijk oogcontact. Ik was natuurlijk ook de enige die er Oosters uitzag. Het was verrassend sfeervol, je voelde er de glorie, de macht, de kunst. De paus zei dat God ons talent heeft gegeven en riep ons op dat te gebruiken om pijn, verdriet en geluk te tonen. Dat mijn talent van God komt, heb ik altijd al ervaren en het is mooi om dat bevestigd te zien door de paus.''

Zie NRC en SPQR voor de meeting paus/ beroemde kunstenaars.

Jip en Janneke in het Perzisch vertaald

Ongelooflijk dat het nog niet eerder is gebeurd, maar Jip en Janneke is in het Perzisch vertaald. Ik had eigenlijk gedacht dat Kader Abdolah dat wel op zich zou nemen (die is altijd zo enthousiast over de beroemde schepping van Annie M.G. Schmidt).

Aangezien boeken die in Iran verschijnen eerst door het ministerie van Islamitische Begeleiding goedgekeurd moeten worden, heeft het op de markt brengen van de vertaling enige vertraging opgelopen. Het grootste probleem bleek de hond Takkie te zijn: honden zijn namelijk verschrikkelijk onrein in de Perzische islam. Maar men heeft blijkbaar over z'n hart gestreken.

Een leuk detail is dat de namen van de personages hetzelfde zijn gebleven. Leuke aanwinst voor wie ooit Perzisch wil leren. Waarom je dat zou willen? Omdat het een prachtige taal is!

Denken buiten de kaders

Kader Abdolah heeft een aantal prachtige boeken geschreven, maar de gedachtengang in zijn columns kan ik niet altijd volgen. Zijn laatste colomn voor de Volkskrant, getiteld onvermijdelijke ayatollah's, vond ik ook weer wat vaag. Het is duidelijk dat hij hoopt op een nieuwe lente voor zijn land, maar de rest van zijn artikel? Bij meer lezers riep het tegenstijdige gevoelens op, getuige het aantal reacties. Ik heb maar niet gereageerd en houd me voorlopig bij het lezen van de prachtige Perzische poëzie, verzameld in de bundel Een karavaan uit Perzië, waaruit je hier een selectie kunt vinden. Escapisme ten top.

De onvermijdelijke Kader Abdolah heeft over deze bundel in de Volkskrant geschreven:

"Wie van poëzie houdt, moet het lezen. Wie zich dichter acht, moet het hebben."

Tot slot een toepasselijk gedichtje van Baba Afzal (dertiende eeuw):

Spreek weinig, zeg niets als 't er niet toe doet.

Zwijg, geef je mening niet tenzij het moet.

Je hebt twee oren en één tong gekregen:

na twee maal luisteren één keer spreken is dus goed.