Ti kanis?

 

Of we zin hadden om weer naar hun tweede huisje in Nikiti te komen en wel zo rond het Iraanse Nieuwjaar. Maar natuurlijk! Vorig jaar was het ook al zo ontzettend goed bevallen, en toen waren ze niet eens zelf aanwezig. 

Eigenlijk kun je wel zeggen dat we een upgrade hadden ten opzichte van vorig jaar. We hadden nog steeds onze eigen appartementlaag, dus voldoende privacy, maar dit keer werden we (meestal) begeleid tijdens onze uitjes en kregen we elke ochtend een uitgebreid ontbijt en elke namiddag een echt Grieks diner voorgeschoteld. En passent leerden we ook nog wat Nieuw-Grieks, aangezien de gastvrouw van origine Griekse is en naast haar baan als laborante ook Griekse les heeft gegeven. Kalimera, ti kanis, klonk het dus elke ochtend, en op een gegeven moment ook mét de bijbehorende muziek:

En elke namiddag dus een echt Grieks diner; beiden zijn uitstekende koks. Eleni omdat ze in de Griekse keuken opgegroeid is en Ferry omdat hij z'n eigen restaurant gehad heeft. Boodschappen deden we wel samen en ook dat was geen straf. Heerlijk langs de boulevard naar de markt en de winkel; de vis soms zelfs rechtstreeks van een van de visboten. Hoe vers wil je het hebben? 

En natuurlijk hebben we ze bij wijze van wederdienst geholpen in de tuin; dat was wel het minste wat we voor hen konden doen en was nog leuk ook! 

Een dolle dag was ons uitje naar het eiland Ammouliani, dicht bij het Athosgebergte, waar een neef van Eleni woont. Een heerlijke hippie die met zijn vrouw in een zelfgebouwd huisje woont en daar alles heeft wat zijn hartje begeert (zon, zee, strand, verse groenten, vis en drank), inclusief een oude pick up truck, die enkele jaar geleden nog in een muziekfilmpje over het eiland figureerde:

Verdere tripjes waren naar het prachtige Vergina, het bosrijke Metamorphosi, de mooie zonsondergang bij Parthenonas en de sprookjesachtige Petralonagrot. De laatste bezienswaardigheid was eigenlijk een niet-bedoelde trip; het oorspronkelijke doel was Olynthus, dat vorig jaar gesloten was vanwege een grootscheepse verbouwing in verband met de klimaatverandering en dit jaar....gewoon zomaar een dagje dicht blijkbaar. En dat terwijl Ferry een paar dagen ervoor nog gebeld had of het op de geplande dag open zou zijn. 'Maar natuurlijk meneer!'. Niet dus. Ferry en Eleni keken er niet van op. 'Dat is Griekenland.' 

Eén voordeel: nu moeten we volgend jaar weer. Yamas!

Heerlijk weekje Griekenland

Het was een heerlijk weekje Griekenland afgelopen week; ik was er te lang niet geweest (ja, vorig jaar naar Cyprus, maar dat telt niet echt). Eigenlijk wilden we gewoon vrienden in hun tweede huis in Griekenland bezoeken, omdat ze daar altijd zo enthousiast over vertelden, maar zij konden niet in de periode waarin wij verlof hadden. 'Maar maak gewoon gebruik van ons huisje, dan maken we daarna gauw een afspraak voor als we er wél zijn', want na een week zullen jullie net als wij verslaafd zijn aan Nikiti en dan zien we jullie lekker vaak daarna'.

Nou, die proef op de som wilden we best nemen.

En hun snode plannetje bleek gelukt; we hebben ons hart verloren aan Nikiti (en Chalkidiki). En eigenlijk waren ze er gewoon bij; ze belden zeker twee keer per dag om te vragen hoe het was en om ons nog wat extra tips te geven. Soms liepen we al facetimend door de supermarkt of op de markt, zodat ze ons persoonlijk konden begeleiden en zeggen bij welke kraam we wat moesten kopen. 

Handig, zo'n persoonlijke reisgids; misschien wel een gat in de markt en zeker vertrouwder dan een AI!