maandag 22 augustus 2016

Reclame 538


Zelden zo'n lelijke reclame gezien als deze voor radio 538. Maar ik geloof ook niet dat ik tot de doelgroep behoor....gelukkig!

zondag 14 augustus 2016

Kijken in de ziel van wetenschappers


Voorwaar een mooie serie, die Kijken in de ziel van de NTR. Verschillende beroepsgroepen (rechters, psychiaters, voetbaltrainers etc.) zijn de afgelopen jaren al aan de tand gevoeld over het waarom en de kansen en bedreigingen van hun beroep; nu zijn de wetenschappers aan de beurt. Het enige wat je er op aan te merken zou kunnen hebben is dat er wat weinig alfa-wetenschappers aan het woord komen (1 welgeteld), maar voor de rest is het een genot om naar te kijken.

Via de site van het programma kun je doorklikken naar een kennis-van-nu-special over het programma met verwijzingen naar interviews met en optredens van de betreffende wetenschappers. Zelf heb ik uiteraard even doorgeklikt naar het interview met Ineke Sluiter, de classica. Grappig dat ze eigenlijk voetballer (of dierenarts) had willen worden; had ik niet achter haar gezocht.

Overigens waren de wetenschappers, of liever gezegd, (de Leidse) professoren al eerder dit jaar onder de loep genomen bij een ander programma, namelijk de hokjesman. Hierin doet een bètaprofessor naast nuttige ook wel heel badinerende uitspraken over de collega-gammaprofessoren ('die tellen eigenlijk niet mee'). Het is wel duidelijk wie er bovenaan de wetenschapsapenrots staat....

Rare, maar wel zeer nodige jongens, die professoren.

woensdag 10 augustus 2016

Vakantiebelevenissen op zwarte zaterdag



Iedereen verklaarde ons voor gek: op zwarte zaterdag naar Oostenrijk rijden. Maar mensen, we vertrokken pas 's middags, kónden pas 's middags vertrekken.

Onderweg zouden we in een hotel overnachten. We hadden niets besproken, want we wilden vóór donker nog zo ver mogelijk komen. Het werd uiteindelijk Neurenberg, bij het eerste het beste hotel dat we tegenkwamen, zoals we hadden afgesproken. Een beetje avontuur hè, da's nooit weg, niet die hele vakantie al van tevoren al van minuut tot minuut plannen, dat lijkt te veel op werk.

En het avontuur kregen we, bij dat eerste beste hotel. Want de eigenaar bleek nogal een sjacheraar. Geen receptie bij het - overigens leuk uitziende - etablissement, gelukkig wel een bel waar je op kon drukken. Om de zeer kort gebroekte baas uit de luie stoel te krijgen.

Nee, helaas had hij geen tweepersoonskamer meer, wel een familiekamer (à 110 euro). Hmm, we waren moe, dus oké. Als we contant zouden betalen, zouden we 5 euro korting krijgen. Het ontbijt was trouwens ook 5 euro per persoon.

We zagen een bordje café staan. Zouden we daar een biertje kunnen krijgen? Nee, het café was dicht, maar hij zou buiten op het terras wel even twee flesjes bier neerzetten, dat hadden we wel verdiend vond hij. En toen we eenmaal buiten zaten - we dachten dat het service van de zaak was - vroeg meneer of we daar even tien euro voor wilden neertellen. Nou ja zeg! Maar we waren moe.

In de kamer aangekomen hebben we de site van het hotel opgezocht op de mobiel. Vernietigende recensies, met name de houding van de eigenaar (onbeschoft, racistisch, geldwolf, uitbuiter enzovoorts). De truc met de familiekamer bleek hij al vele malen uitgehaald te hebben. Ik was blij dat we in ieder geval met z'n tweeën waren, want zou in m'n eentje geen oog dichtgedaan hebben met zo'n raar mannetje in de buurt.

Het ontbijt was gelukkig wel goed. Heel goed zelfs, en we mochten ook een gratis lunchpakketje meenemen. Service van de zaak. De vrouw die ons bediende was ook nog eens superaardig. Voorwaar, zwarte zaterdag was snel vergeten.

vrijdag 5 augustus 2016

Wenen


Het schijnt dat Marcus Aurelius er is overleden. In Vindobona.

Wij gingen er niet heen om te overlijden, maar gewoon op vakantie. Een stedentrip. En we waren er zeer tevreden over. Misschien wel omdat er relatief weinig toeristen waren. Geen rijen, en de toeristen die er waren, waren van het zeer beschaafde soort. Kom daar nog maar eens om, tegenwoordig.

Klassieke concerten en opera's hebben we niet bezocht, wel het Hundertwasserhaus en verschillende musea, vooral die met werken van Gustav Klimt (en Egon Schiele).

Een onverwacht fijne ontdekking was het Donau-eiland, waar tussen de oude en nieuwe Donau een bruisend stadsstrandleven opgezet was (compleet met bootjes, strandstoelen, parasols, palmbomen, cocktails enzovoorts). Heerlijk hoor, als het zo tegen de dertig graden is!

Het bijzondere aan deze reis was verder dat het de eerste van mijn man en mij was zonder kinderen. Dat was slikken en romantiek ineen. Klimt zou daar vast een mooi schilderij van hebben kunnen maken. Met bloemenweiden en goud.

zaterdag 30 juli 2016

And now for something completely different

Een animatiefilmpje in stijl over de mythe van Orpheus en Euridike. Omdat-ie zo leuk is en zo lief (niet zo tragisch als in het echte verhaal) eindigt:



via

woensdag 27 juli 2016

Sic transit gloria mundi


Heb je er problemen mee om in het Engels de afkortingen e.g, i.e. en etc uit elkaar te houden? Nou, dan heb je mooi geluk, want de Engelse overheid wil binnenkort al deze afkortingen uit haar taal gaan bannen.

De reden? Ten eerste zorgen ze soms voor verwarring, ook onder hoogopgeleiden, en ten tweede herkent voorleessoftware de termen soms niet (e.g. wordt bijvoorbeeld voor egg aangezien).

Zijn ze nu definitief de weg kwijt daar op dat eiland?

zaterdag 23 juli 2016

Zomerfeesten: totaalplaatje


Waar ik die blauwe plek op m'n linkerbovenarm vandaan had, vroeg mijn man. Nou, eh, waarschijnlijk omdat er tegen mij aangepogood werd gisteravond, tijdens het optreden van Che Sudaka. Ja, ruige bende bij de illegalen-uit-Zuidamerika-feestband uit Barcelona.

En die takken dan? Tja, die heb ik gebietst bij iemand die zo'n beetje een hele boom bij zich had en waar iedereen takken af kon scheuren om me te zwaaien tijdens het optreden van Kees van Hondt. Dat schijnt erbij te horen, evenals het gooien van strandballen en opblaasbootjes; kijk maar op hun site. Wat ze willen brengen is namelijk 'kwalitatief hoogstaande flauwekul voor de intelligente onbenul'.

Oké, maar je was toch ook naar dominee Gremdaat? Ja, dat klopt, maar dat was helaas maar een half uurtje. En ik kreeg ook nog eens een microfoon voor m'n snufferd geduwd. Wat ik zoal deed in het leven was de vraag van de dominee. Uh, dat kan ik niet in een paar woorden samenvatten hoor; nu heb ik in elk geval vakantie. 'Vakantie, dat kan wel, maar dat hoeft niet', riep het hele publiek de dominee na. Want dat riep het na elk antwoord op instrueren van de dominee. Het roer omgooien was het thema van de voorstelling. En dat roer omgooien, je raadt het al, dat kan wel, maar dat hoeft niet. Qua voorstelling hoefde hij niets meer om te gooien trouwens, want die was erg leuk, ondanks dat het kort was.

Ja, het was een geslaagde avond, net als alle avonden van de zomerfeesten geslaagd waren. Soms de drukte en soms de rust opzoeken, alles is mogelijk. Soms de bandjes in de stad opzoeken en soms op het eiland. Swingen in het Valkhofmuseum. Of gewoon een verjaardagsfeestje op een van de waalstrandjes, ook weer eens wat anders. Akoestisch concert van de Common Linnets in de Stevenskerk, ook bezocht, evenals het optreden van tukkerse cabaretier André Manuel. Kiek 'm zitt'n na z'n optreden in de theatertent, heerlijk toch?


Kortom, een geweldige week om de vakantie mee te beginnen. Of er ook wandelaars waren? Ja, ik geloof het wel, maar heb ze niet gezien. Het stoerst is het om ze om vijf uur te zien, als jij naar bed gaat en zij aan hun zware dagmars beginnen. Maar dát heb ik nou net niet gered dit jaar. Te warm. Jammer voor de wandelaars, want er liepen twee collega's van me mee. Of die het niet warm hadden? Jawel, maar dat zijn (ex) UB'ers, die hebben wel voor hetere vuren gestaan....