donderdag 25 juni 2020

LIBER-congres online


Het LIBER-congres had ik nog nooit bezocht, terwijl dat eigenlijk te boek staat als hét Europese bibliotheekcongres, waar ook de bibliotheekdirecteuren op afkomen en zo. Dit jaar was het in Belgrado en zou ik het eindelijk bezoeken, omdat ik gevraagd was een deel van een workshop te verzorgen.

Maar helaas, het coronavirus kwam er doorheen fietsen. En het ECIL-congres, dat ik elk jaar probeer te bezoeken, ging/ gaat ook al niet door. Lekker dan! Alleen: toen kwam ineens het bericht dat het LIBER-congres wél doorging. Online dan. En de presentatie moest dus ook online. Vanuit de slaapkamer….

Maar het was toch leuk; iets van de enthousiaste sfeer die je normaal op een congres aantreft kwam toch over. Onze workshop was geïnitieerd door Hilde van Wijngaarden, directeur van de bibliotheek van de VU, een heerlijk enthousiaste leider die weet wat ze wil. Een van haar strevens is om de bibliotheek niet alleen onderzoek te laten ondersteunen, maar ook onderwijs. En dan vind je mij al gauw aan je zijde. Zij is ook de kartrekker van de landelijke open-en-online-onderwijsbibliotheekgroep, al heeft ze deze taak onlangs overgedragen aan haar collega Sylvia Moes.

Binnen LIBER is zij degene die de (open online) onderwijsondersteuning op de kaart wil zetten en dat was ook het thema van onze workshop: hoe doe je dat en zijn er al good practices waar op voortgebouwd kan worden? Daartoe waren zes mensen uitgenodigd om een presentatie te verzorgen en ik was er dus een van. De beschrijving van de workshop was als volgt:

The support for teaching and learning at research libraries is expanding and there is a growing focus on new and innovative ways of delivering different types of educational content, facilitating educational innovation and training on data/information literacy. There is a growing need to exchange ideas and learn from each other on how to implement new services, such as maker spaces or augmented reality, in the library. This workshop provides its participants an opportunity to share some success stories, as well as issues arising when reality doesn’t meet the plans. During the workshop participants will also draft ideas for further (Liber-) activities around this topic.

En de uiteindelijke invulling:

foto: @fribban

LIBER Online Workshop: Libraries for Teaching and Learning

PROGRAMME 

14.00 Welcome worlds and introduction to the workshop (Hilde van Wijngaarden, Vrije Universiteit Amsterdam)

14.15 Three paths for libraries to embrace teaching and learning

1: Facilitation in makerspaces

       Supporting the creation and usability of new forms of content (Sylvia Moes, Vrije Universiteit Amsterdam)

       Incentives for new services at Linköping University Library- the rise of Digimaker (Anneli Friberg, Linköping University Library)

2: Open educational resources (OER)

       Unesco guidelines and Network of European Open Education Librarians (Vanessa Proudman, SPARC)

       Examples of OER support in Spanish libraries (Gema Santos Hermosa, Library Open University Cataluna)

3: Librarian as a guide to the future

       Artificial Intelligence Bazars at University of Oslo Library (Andrea Gasparini, U University of Oslo)

       Teaching in the brave new open world: how can libraries help (Monique Schoutsen, Library Radboud University Nijmegen)

15:25 Break
15.45 Breakup groups: Discussion on the three paths
16.15 General discussion: What is the role of the library in teaching and learning? How do we utilise our traditional competencies in this new role?

Een paar highligts:
Content is king; could the library be the queen? (aldus Sylvia met een mooi verhaal over maker spaces, Virtual Reality (bijv. het PleitVRij-project) en 3D printing- het zogenaamde driedimensionale leren. Of dit academisch genoeg is, werd er gevraagd. Jazeker, onderzoek toont aan dat dit het zogenaamde diepe leren enorm bevordert, zelfs het nabouwen van modellen met legoblokjes). Mooi om mee te nemen. En die vogeltjes op de achtergrond bij haar presentatie die luidkeels meekwetterden, ach, dat was alleen maar grappig, dat heb je bij een 'echt' congres niet….

Vanessa Proudman over de UNESCO Guidelines on Open Education en Network of European Open Education Librarians: de UNESCO heeft 5 actiegebieden op het gebied van Open Educatie vastgesteld en zoekt daarbij nadrukkelijk contact met de bibliotheeksector.
Tevens hebben ze onlangs de Dynamic Coalition for OER gelanceerd. Interessante ontwikkelingen.

Gema Santos-Hermosa vertelde onder andere dat ze de OER Toolkit in het Spaans vertaald hadden.

En Andrea Gasparini (die ik erg op Frank Evenblij vond lijken, maar dat terzijde) vertelde over 2 zogenaamde Research Bazars op het gebied van Artificial Intelligence, gecombineerd met Design Thinking en die samen toegepast op onderzoeksdata die de bibliotheek in Oslo georganiseerd heeft en een groot succes bleken. De eerste workshop concentreerde zich op de Oxyrhynchus papyri en de tweede op iris.ai. Interessant, maar een brugje te ver voor ons, vrees ik.

Mijn eigen presentatie ging over instructies in AI (Adobe Illustrator in dit geval), onze escaperoom (die nu even op z'n coronagat ligt, maar zeker spectaculair gaat worden) en natuurlijk het UDIT-project en tegen de achtergrond van welke ontwikkelingen we deze projecten opgestart zijn. Het praten tegen een computerscherm vond ik overigens een ramp; je ziet niemand (bij het programma GoToTraining kunnen maar 6 mensen in beeld, en als je presenteert zie je alleen je powerpoint en jezelf. Voor de verandering had ik mijn presentatie een keer helemaal uitgeschreven, maar dat oplezen vond ik toch niet zo'n succes, dus halverwege heb ik mijn papier weggegooid en vertelde ik gewoon mijn verhaal bij de plaatjes, blijkbaar toch meer mijn ding. Het filmpje dat ik vorig jaar met Simon van Heeringen had gemaakt, trok de meeste belangstelling. Ik had 'm voor de gelegenheid ook maar even tot open science champion omgedoopt en de video laten beginnen op het moment dat hij het over de rol van bibliotheken hierbij had, misschien dat dat hielp. Mijn vingers jeuken om meer van dit soort filmpjes te (laten) maken, maar ja, corona he?

Nog even aandacht voor waarom Open Education ook alweer zo belangrijk is:

maandag 22 juni 2020

Hoe is het met de mol?


Sommige van jullie vroegen me hoe het met de mol is. Nou eigenlijk best goed, heel af en toe een voorzichtig molshoopje, maar dat mag die naam eigenlijk nauwelijks hebben.
Veel luizen op de tuinbonen gehad, dat wel. Maar die zijn allemaal lekker opgegeten door de lieveheersbeestjeslarfjes. Prachtig hoe de natuur dit zelf oplost.

Het grootste probleem van de afgelopen tijd was eigenlijk meer menselijk van aard: hangjongeren. Eerst spoten deze elkaar nat met onze tuinslangen en lieten ze die het liefst de hele nacht lopen. Daar hebben we natuurlijk gauw een eind aan gemaakt; een geintje is leuk, maar ons bent toch zunig, dus gaat de hoofdkraan voortaan om negen uur 's avonds dicht.

Dit tot grote ergernis van de jongeren natuurlijk, want het was nou juist zo'n leuk spel! Dus maar iets anders verzinnen: een vuurtje stoken met de strobalen en planken van bouwsels uit de tuin. Vonden we ook al niet leuk. Dus aangifte gedaan. Daarna stopte het echter niet, de jongens bleven klieren en meer dan dat. En natuurlijk liep dat uiteindelijk uit de hand en moesten daar boa's aan te pas komen. Zonder wapenstok en zonder pepperspray, maar hey, het is Lent!

Zijn het toch weer die mensen (jongeren) waar je meer last van hebt dan van die dieren.


Verder was het heerlijk groeiweer de afgelopen weken: redelijk wat zon, maar ook behoorlijk wat regen. Dus we hebben heerlijk kunnen oogsten. Eindelijk!

En binnenkort de eerste moestuinborrel. Dresscode: groen, geen hoodies.

zaterdag 6 juni 2020

Privédisco


Het is bijna jammer dat de cafés en restaurants weer open zijn, want hoewel ik zeer gesteld ben op een kopje koffie op het terras, is het nu wel uit met de pret van de exclusieve privédisco.

Natuurlijk kun je zo'n privédisco ook thuis organiseren, maar het is niet zo echt als dat het op een officiële plek met een echte DJ plaatsvindt. En 'mijn' privédisco was ook nog eens een mooie plek, namelijk de Thiemeloods, een oud industrieel complex dat midden in een woonwijk ligt en tot knusse cultuurtempel is omgebouwd. Waar het daar normaliter bruist van de culturele activiteiten, was het daar vanaf half maart ineens helemaal stil. En dat beviel de baas van de loods allerminst. Dus die bedacht een list: hij bracht de Thiemeloods bij de mensen thuis middels het programma Thiemeloods stroomt. Elke dag waren een aantal activiteiten die werden opgenomen. De DJ's draaiden plaatjes, er werden bier- en boekenproeverijen gehouden en interviews afgenomen alsof er geen coronacrisis bestond. Het enige was dat iedereen anderhalve meter van elkaar zat en er geen publiek was, want dat zat thuis op de bank naar het programma te kijken. Of mee te swingen met de muziek als de DJ's draaiden.

Zo was ik ook begonnen: lekker vanaf de laptop op de muziek van mijn favoriete Lentse DJ Funky Blue meedansen en af en toe een plaatje aanvragen, want dat kon ook. Of een liedje raden. En soms maakte de DJ daar een spelletje van. Bij een van die raadspelletjes bleek ik ineens de winnaar. De prijs was dat ik de volgende keer dat hij draaide langs mocht komen op de opnamelocatie. Vet natuurlijk, omdat ik dan ook live mee kon dansen, net als zijn vrouw dat deed, waardoor het beeld toch iets vrolijker werd dan alleen de DJ, die er trouwens allerminst stijfjes bij stond en vaak was er ook nog een tweede DJ bij, wat het allemaal nog levendiger maakte.

Nu wil het geval dat de vrouw van de DJ ook een tof mens is, dus we hadden een heerlijke avond met z'n vieren. Lekkere muziek, lekker kletsen en dansen en een heerlijk glaasje wijn erbij (het toeval wil dat de DJ in het dagelijks leven ook nog eens vinoloog is).

En in de loop van de tijd werd het mijn favoriete avondje uit op de vrijdagavond; soms vanuit huis als er andere gasten waren en soms op locatie als ik weer vereerd werd met een uitnodiging. Als vaste bezoeker mocht ik af en toe ook een introducee meenemen, en ook die special guests vonden het heel speciaal; alsof we op een illegale raveparty waren, zei er een…… Terwijl er niets illegaals aan was, al waren we soms met vijf mensen op grote afstand bij elkaar in een grote ruimte. Maar het voelde toch 'stout', omdat wij aan het 'uitgaan' waren, terwijl de rest van Nederland dat niet mocht.


Ja, we gaan het absoluut missen, al gaat de Thiemeloods nu verder met een hybride versie, waarbij er voorzichtig meer publiek wordt toegelaten en er ook weer meer artiesten live op gaan treden.

Maar ja, hoe meer publiek, hoe minder exclusief. Uren in je eentje voor de Nachtwacht mogen staan is toch anders dan dat er zich nog 30 anderen staan te verdringen. Aan de andere kant, die Principals zijn toch ook wel heel erg leuk en met 30 man eigenlijk nog best wel exclusief genoeg….

zondag 31 mei 2020

Digitaal toneel

Eigenlijk had ik me er niet zo veel van voorgesteld, van de voorstelling Brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer door toneelgroep Maastricht via Zoom.
Ten eerste: een brievenboek op het toneel: een beetje vreemd, ik kon me er niet zo veel bij voorstellen.
Ten tweede: een toneelstuk via Zoom: het gaat bij toneel toch om de beléving en dat kan toch niet via een schérm en met een programma waar je normaal mee vergádert? Dan haal je toch alle essentie van het theater weg?


Maar het was verrassend leuk. De voorstelling, die merendeels bestond uit het voorlezen/ vertellen van een brief aan Gelya, de ex-vriendin van Pfeijffer, over Genua in de regen, in de herfst, zo in contrast met de vrolijkheid op de terrasjes in de zomer. Huilende parasollen en druipende straten waar je maar keek. De troosteloze haven. Interessante ontmoetingen met Genuezen van allerlei allooi, dat wel. Dat verzachtte, net als de drank.

Acteur en artistiek leider Servé Hermans speelt Ilja die het driftig rokend en drinkend vertelt. dat doet het goed, alsof je met hem aan een tafeltje aan het terras zit. Ons was van tevoren netjes verteld hoe je het beeld op speakers view kreeg. Anders zag je de protagonist alleen als een klein hoofdje tussen alle mensen die óók in beeld waren, maar het publiek moesten voorstellen en daardoor een beetje mede-acteurs waren.

Ja, ik zelf ook. Ik had me voor de computer geïnstalleerd met een glas Apérol Spritz om de ervaring iets meer cachet te geven dan het bijwonen van een gewone zoommeeting. Je moet wát.

Maar het was niet alleen Hermans die als acteur in beeld kwam. Ook Ilja zelf kwam semi-live in beeld om ons een fijne voorstelling te wensen vanuit Genua en Michel Sluysmans, acteur, artistiek leider en vriend van Ilja, leidde het toneelstuk in met een brief aan de schrijver over de totstandkoming van het stuk. Heel stijlvol en in de stijl van Pfeijffer, een gedegen spel met feit en fictie.

Door de bijzondere setting 'in the cloud' kreeg dat spel zelfs nog meer dimensie, want kun je dit toneelstuk wel echt een toneelstuk noemen? De acteurs stonden in elk geval niet op het podium, en de muzikale omlijsters (sopraan Lies Verholle en pianiste Elisabeth De Loore) ook niet. die zaten in hun eigen huiskamer, in respectievelijk Antwerpen en Gent. Bizar, bizar, maar het klópte - afgezien van de behuizing: dit soort artiesten behoort in paleizen met kroonluchters te wonen, niet in kleine flatjes met Ikeameubilair.

Bij gebrek aan coulissen kleedde Michel Sluysmans zich gewoon voor de camera om, al bestond dat omkleden meestal uit het opzetten van een pruik of zonnebril of allebei, al naar gelang zijn bijrol, die met baard de ene keer geslaagder was dan de andere keer. Ik bedoel, Stella met baard? Ik zou het verboden hebben als ik Ilja was!

Romeinse tragedie- en komediemaskers

Wie Stella is? Dat is de nieuwe vriendin van Ilja, die hij, zoals hij zo mooi in het brievenboek beschrijft, in dat druilerige Genua ontmoet en door wie alles anders zou worden. Ondanks de regen ging de zon weer schijnen voor de schrijver, als nooit tevoren. De geweldige, mooie Stella heeft hem zelfs van de drank geholpen door zijn hoofd dusdanig op hol te brengen dat hij zich meer om zijn lichaam ging bekommeren. Net als in het boek eindigde het toneelstuk ook met dit gegeven, al zijn daardoor wel heel wat brieven, bijvoorbeeld aan zijn ouders, uitgever, jongere ik en vele andere anderen gesneuveld. Natuurlijk, anders zou de voorstelling écht even lang als een vergadering geduurd hebben! Nu was het een mooi afgerond verhaal van ongeveer een uur, een poëtische liefdesgeschiedenis eigenlijk, door Sluysmans uiteraard afgerond met nóg een persoonlijke brief aan de schrijver.

En er volgde een vet zoomapplaus door het publiek dat na de voorstelling eindelijk van het mute-slot gehaald werd. En zelfs mocht chatten om de toneelgroep voor de voorstelling te bedanken. Nou, dat hebben we in groten getale gedaan!

Hartelijk bedankt dus, Katharina, voor de tip!

recensie over deze voorstelling in de theaterkrant

Als je trouwens zin hebt om Ilja zelf een verhaal te horen inspreken, klik dan op deze link

zondag 24 mei 2020

De uitdagingen van afstandsonderwijs: toolgericht of doelgericht?


Online lesgeven, dat gaat natuurlijk met name over de tools, in het begin tenminste wel. Gebruik je Microsoft Teams, Google Meet, Google Hangouts, Virtual Classroom, Zoom, WebEx, BigBlueButton of Jitsi? Dat hangt er maar van af wat je organisatie biedt natuurlijk. Is je instelling al overgestapt op Office 365, dan is het duidelijk, dan gebruik je Microsoft Teams. Werk je via Brightspace, dan gebruik je Virtual Classroom. Maar wat als je dat niet kunt of wilt gebruiken, dan blijven bijvoorbeeld Zoom, Jitsi, BigBlueButton of WebEx over. Maar dan zul je wel last hebben van ofwel privacykwesties ofwel instabiele verbindingen. Want deze tools worden ook gebruikt voor online vergaderen, dus de lijnen zijn nogal….overbezet soms.

En als je je tool gekozen hebt, dan ga je eens kijken naar je didactiek. Of andersom, je kijkt eerst naar wat je wilt bereiken met welke didactiek en dan kies je de juiste tool daarbij, hoewel je vaak die keuze niet hebt, omdat de organisatie al voor je gekozen heeft welke tool je moet gebruiken. Maar als je de keuze hebt, kies je als informatiespecialist natuurlijk voor de meest privacyvriendelijke en draag je dat ook uit.

Enfin, de didactiek. Want online lesgeven is natuurlijk wel anders dan fysiek lesgeven: de interactie met de groep is wat minder natuurlijk en het kost scholieren of studenten nog meer inspanning om via een scherm naar jou te kijken dan om jou live te zien.


Schermen zijn immers vermoeiend - ook voor de jeugd! Zorg dus dat je zelf zo min mogelijk onafgebroken aan het woord bent. En als je dat toch wilt zijn, maak dan liever een kennisclip (handleiding) die vooraf bekeken moet worden. Dat kost wel wat meer werk, maar als het goed is, kun je die vaker inzetten. Wat je ook kunt doen, is een kennisclip van een ander over jouw onderwerp inzetten. Dat kost nóg minder tijd en er is een overvloed aan dit soort materialen. Het mooiste is als je daar een paar opdrachten bij maakt en samen over de uitkomsten van die opdrachten gaat filosoferen. Dan heb je als het goed is een mooi gesprek over iets wat je samen bekeken hebt. Natuurlijk is dat niet altijd mogelijk, maar het is wel een effectieve methode.

Pauzes, een duidelijke opbouw van de les als houvast plus het uitspreken van de verwachtingen naar de studenten toe en afwisseling (variatio delectat!) zijn bij een normale cursus al belangrijk, maar bij een online les gewoonweg onontbeerlijk. En daarbij spreek ik vooral als ervaringsdeskundige met betrekking het vólgen van online cursussen. Fijn als je tijdens de les of cursus bijvoorbeeld even de break out room in kunt om in kleiner en overzichtelijker verband de stof of het onderwerp te bespreken. Of dat er even een polletje gehouden wordt (door middel van hand opsteken, wel of niet in beeld zijn of een gekleurd papier voor de camera houden - bij een programma als Even tot hier werkt dat ook mirakels! Maar goed, af en toe mentimeteren kan ook natuurlijk.


Gamification en een keer iets verrassends doen is ook heel stimulerend. Waarom geen college geven op Second Life bijvoorbeeld, zoals in Tilburg gebeurt? (dank voor de tip, Norma!)

Maar goed, ga er maar aan staan als je je offline lessen even in een paar dagen moet omzetten naar volledig online. Respect voor degenen die dat (hebben) moeten doen! Zelf ben ik pas in september aan de beurt, dus ik heb nog tijd genoeg om er over na te denken hoe ik het wil gaan aanpakken. Het ligt er een beetje aan hoe het virus zich ontwikkelt….

Tot slot: Goede tips vind je te over op internet. Een greep:

Platforms:

Vraagbaak online onderwijs van Surf (veel en goede informatie, ook webinars)

Handige tips op het gebied van digitale didactiek van de Open Universiteit (specialisten van het eerste uur op het gebied van afstandsonderwijs)

Het weblog van Wilfred Rubens: (bijna) elke dag een post over e-learning (of liever gezegd technology enhanced learning)

Tips bij leren op afstand van de Radboud Universiteit
Losse artikelen 
Toolgericht of doelgericht (algemeen en ja, daar heb ik de titel van geleend)

Kort, krachtig, digitaal leermateriaal (over het maken van activerende e-learningmodules)
Een bestaande cursus omzetten naar een online cursus
Tips voor online samenwerkend leren (over het ontwerpen van een groepsopdracht)

How to motivate students in online learning (over hoe studenten te motiveren tijdens online cursussen)
De waardering van lesgeven op afstand door docenten en studenten ('lesgeven via een rietje'/ MBO)


Will the coronavirus make online education go viral? (over het massaal overgaan op online lessen op de Chinese universiteiten - onze voorgangers op dit gebied….)

Hoger onderwijs in de 1,5 m samenleving: Didactische scenario's voor 1 september (over verschillende didactische scenario's voor de 1,5 meter campus vanaf september)


zaterdag 23 mei 2020

Waar is de mol?


Alles ging zo goed in ons tuintje: de grond was omgespit en de plantjes groeiden naar hartenlust. We deden soms ook echt mee met de ervaren volkstuinders en wisselden tips en tricks en stekjes en zaden uit. Soms werden we zelfs aangezien als professionals en werd er raad aan ons gevraagd. Kun je het je voorstellen? We hebben dan ook stiekem een adviseur 'in dienst': een vriendin van de buurvrouw. Die fluistert ons af en toe plantennamen of andere wetenswaardigheid in. Zo blijven we voor de ergste blunders behoed. Het was bijvoorbeeld een genot om met haar door de 'gratis intratuin' te wandelen: de overgebleven plantjes in het vorige tuincomplex van de Lentse Aarde. Zij wees ons de juiste aardbeienplantjes, frambozenstruiken, gouds- en koekoeksbloemen en kaardenbollen aan. Daar hebben we een groot deel van onze tuin mee vol gezet, zodat het meteen wat leek. En dan sta je dus meteen te boek als ervaren moestuinder. 'Wat zijn jullie al ver zeg! Waar hebben jullie die strobalen eigenlijk vandaan? En die wilgentakken? En die houtsnippers?' Nee, ons konden ze niets meer wijsmaken. En veel hadden we al van de écht ervaren collega's gehoord.

Maar opeens zagen we twee hoopjes in onze tuin. Een mol! En nu? Hadden de andere tuinders die ook? Dat zou toch wel een blamage zijn, als die dat niet hadden. Nope, behalve de nieuwe buurman en buurvrouw, die pas een week geleden begonnen waren hun tuintje om te spitten. Échte nieuwkomers zeg maar. Vers uit de Randstad. Dat móet die mol geroken hebben, want hij was bij hen begonnen. Ze gaven het eerlijk toe dat de mol als eerste eerst bij hen gesignaleerd was, en ook dat ze de molshoopjes in hun tuin geplet hadden. Als gevolg daarvan moet het beest naar onze tuin zijn verhuisd. Die verrekte Randstedelingen, zal hij gedacht hebben. Ik ga m'n gangen wel bij die lieve Lentenaren graven. Maar wij waren geen haar beter en hebben zijn hoopjes ook platgetrapt. Mollenklemmen plaatsen is immers uit den boze in ons biologische complexje en we hadden gelezen dat mollen het niet fijn vinden als je hun heuveltjes plet. Dan gaan ze op zoek naar een ander plekje.

Dus de volgende dag hadden onze achterburen ineens vier molshopen - hun perceel is iets groter dan dat van ons. En de dag daarna de overburen.

Ik ben benieuwd hoe deze soap zich verder ontwikkelt. Moltalk genoeg. Weer eens wat anders dan coronatalk.

maandag 11 mei 2020

Eindelijk weer naar de kapper!


Nou, dat was me het belevenisje wel vandaag: eindelijk naar de kapper na 4 maanden! De uitgroei van de kleur in mijn haar verliep de laatste paar maanden sneller dan dat er groene blaadjes aan de bomen kwamen. Ik durfde eigenlijk niet meer met goed fatsoen te zoomen.

Maar vandaag dus mijn redding. Wat gaf het dat ik buiten in de kou op een stoeltje moest wachten totdat ik naar binnen werd geroepen voor mijn afspraak - hoe ik die afspraak zo snel heb weten te fixen vertel ik een andere keer wel. Of mijn handen direct na binnenkomst moest desinfecteren ('infecteren' zei de kapster van pure zenuwen) en geen koffie, noch een roddelblaadje kreeg aangeboden tijdens de kleur- en knipsessie.

Ik was een van de gelukkigen die terecht kon! Jammer dat er niemand op straat was om het resultaat te bewonderen; een mens kan eenmaal niet alles hebben. Shinen doe ik morgen wel weer tijdens de videoconferentie. En niet over de vakantie vertellen ook.