Twitteren met Thom

De opening van het academisch jaar afgelopen maandag was weer een feest! Rector Bas Kortmann was er, de burgemeester was er, het cortège was er, er werden prijzen uitgereikt, Douwe Bob was er, Joke Hermsen was er....

En - misschien wel omdat het zijn laatste opening van het academisch jaar als rector was - Kortmann was fel in z'n openingsspeech. Hij zette de toon door de in de zaal aanwezige Thom de Graaf op de volgende woorden te vergasten: 'Uw wat wilde uitspraak afgelopen week dat het onderscheid tussen hogescholen en universiteiten mag verdwijnen heeft mij verrast. Maar het is een mooi onderwerp voor nader debat'. Daarna hekelde hij bemoeienis van de overheid met de al te nadrukkelijke bemoeienis met het hoger onderwijs.

En aangezien ik het eerste meteen al spectaculair vond (ja, ik ben niets gewend, ik weet het), twitterde ik 'Mooi, Kortman kiest meteen de aanval t.o. Thom de Graaf inzake samenvoeging universiteit/ HBO bij #oaj14'.

Oei, dacht ik later, Kortmann heb ik geloof ik niet goed gespeld, en Thom de Graaf, moet dat nu met 1 f of 2 ffen. Nou ja, niemand die daar op let, Twitter is eenmaal een snel medium en niemand die daar op let.

Ja, dat dacht ik echt.

Maar ik vergiste me daar deerlijk in. Want 's avonds kreeg ik meteen via Twitter een tik op de vingers. Van....Thom de Graaf (@Thdegraaf). 'Wie heeft daar voor gepleit? Misschien eerst de bron bestuderen?'

Eh, ja, eigenlijk wel, maar ook toen had ik weinig tijd om het uit te zoeken, want ik had m'n eerste yogales van het seizoen, en heb 'm snel een linkje gestuurd met een samenvatting van de rede die hij de week ervoor als voorzitter van de HBO-raad bij de HAN had gehouden. 'Dat is een redelijk verslag waarin niet staat dat ik hogescholen en universiteiten zou willen samenvoegen. 't Idee alleen al.'

Tja, op Twitter is nu eenmaal geen plaats voor nuance. Maar het moet gezegd: TdG heeft z'n webcare goed op orde; nu de open grenzen tussen HBO en universiteit nog!

Wachten op Joost Zwagerman

Alles kent een begin, zo ook het academisch jaar. En dat mag best leuk ingeluid worden, vindt men bij de Radboud Universiteit. En zo komt het - ik ga namelijk tegenwoordig elk jaar - dat ik al heel wat beroemdheden voorbij heb zien komen (Cees Nooteboom, Kader Abdollah).

Dit jaar was het de beurt aan Joost Zwagerman. Maar.....die kwam te laat. En dus moest het hele programma omgegooid worden. Waar het programma met zijn kleurrijke lezing had moeten beginnen, eindigde het ermee. En eigenlijk was dat helemaal niet zo erg; nu kwamen de prijsuitrijkingen voor de beste scripties, beste docent en beste jonge docent (die ik normaal altijd oversla) eerst en dat programmaonderdeel was bij nader inzien best interessant; leuk om te zien wat er allemaal voor onderzoek wordt gedaan op onze uni.

Mooi was ook het optreden van Marike Jager, in eerste instantie abusievelijk aangekondigd als alumna van onze universiteit en Niek Janssen, student klassieke talen. De laatste hield een vurig pleidooi voor soggen. Soggen? Ja, studie ontwijkend gedrag vertonen: filmpjes kijken en muziek luisteren tijdens het (wetenschappelijk) werk. Net zoiets als bij Google, waar de werknemers tijd krijgen om één dag in de week te 'spelen'.

Dat sprak iedereen aan en Joost Zwagerman kon daar prachtig op inhaken met z'n betoog dat kennis geluk brengt. En dan vooral mooie kennis met een verhaal. En hij riep de universitaire gemeenschap op de prachtige kennis enthousiast over te brengen, mensen 'aan te steken', ook Henk en Ingrid. Want die verdienen het ook om door kennis en cultuur geïnspireerd te raken en niet om neergezet te worden als 'onbeschaafden'.

En of het onbeschaafd was van Joost Zwagerman om te laat te komen? Nee, hoor want hij hield er een leuk verhaal over een gekantelde vrachtwagen bij. Kijk, daar werden we nou gelukkig van.

Opening Learning Zone

En Voxlog is er weer snel bij: foto's van (de opening van) de Learning Zone, compleet met kleine interviewtjes met studenten. Over het algemeen was men zeer tevreden; slechts een enkeling vindt het maar niks, die loungeplekken en technische snufjes.

Titel van het stuk: Nieuwe Learning Zone: hip en catchy.

Saillant detail: ik sta op de openingsfoto. Weliswaar van de achterkant, maar een kniesoor die daar op let...

Joris Luyendijk

Vandaag was het eindelijk zover: de opening van het academisch jaar. Ja hoor, de studenten gaan eindelijk beginnen na twee weken introductie. En het zijn er dit jaar in verband met de crisis meer dan ooit.

In groten getale waren ze dan ook op komen dagen bij de opening van het academisch jaar. Om eindelijk de rector eens live te horen spreken? Om de diverse prijzen voor academische prestaties te zien uitreiken? Nee hoor, ze waren maar met één doel gekomen: om Joris Luyendijk te zien spreken.

Die is blijkbaar erg populair onder de studenten. Dat kan ik me voorstellen, want hij spreekt hun taal, houdt ervan om de knuppel in het hoenderhok te gooien en kan af en toe heerlijk puberale opmerkingen maken. En toch: de ideale schoonzoon, volgens een collega van mij tenminste. Wat wil je nog meer?

De rector sprak als eerste zijn welkomstwoord uit. Kern van zijn betoog was dat we Europeser moesten gaan denken en meer aan internationalisering moesten gaan doen. Zeker ook de studenten.

En toen kwam Joris. Hij rook even aan het glas van de rector en zei: 'nee, ik krijg liever geen Mexicaanse griep', waarop hij een eigen, vers glas water voor zich neerzette.

En met de woorden 'I am a monkey' begon hij zijn speech, in het Engels natuurlijk. En meteen gaf hij de rector een sneer door op te merken dat het toch niet heel serieus gemeend was met die internationalisering aan de RU, aangezien de grootste helft van de speeches in het Nederlands was. Die opmerking over die aap duidde overigens op het feit dat hij vaker op tv geweest was, dus dat iedereen een (positieve) mening over hem had en hij geen oordeel over ons; ons kent hij immers niet.

Vervolgens ging hij in op de minder positieve aspecten van de internationalisering, bijvoorbeeld als je als student naar het buitenland gaat, dat je dan ineens een nobody bent. Vaak weten mensen niet eens waar Nederland ligt. Nederland gidsland? Laat ons niet lachen!

Om later natuurlijk te benadrukken dat je er mentaal enorm van groeit door naar het buitenland te gaan. En als een gek leert relativeren.

Vervolgens haalde de vlotte spreker (oplezen van een blaadje vindt hij echt middeleeuws) er tal van voorbeelden uit zijn rijke schatkamer van eigen ervaringen van aan. En natuurlijk gooide hij daarbij weer enkele knuppels in het hoenderhok, door bijvoorbeeld te stellen dat Al Quaida de meest succesvolle internationale organisatie is, als het gaat om het wegvallen van landsgrenzen om gezamenlijk tot één doel te komen.

Aardig was dat hij tot slot nog enkele positieve dingen over Nederland naar voren bracht, namelijk dat hij z'n praatje gewoon zonder stropdas kon houden, lekker op informele toon (probeer dat maar eens in het buitenland!), en dat er door het fameuze belastingstelsel grote onderlinge solidariteit is in Nederland. Want van het geld dat hij met dit praatje verdient, moet hij zo'n 70% belasting afdragen, maar daardoor is wel iedereen verzekerd van goede medische zorg en zo. In Amerika zijn dit soort dingen moeilijk uit te leggen.

Waarop de rector (afkomstig uit de juridische hoek) hem na afloop niet alleen een fles port, maar ook een gratis collegereeks fiscaal recht aanbood om trucjes te leren minder dan die 70% af te dragen. En daarmee had de rector natuurlijk ook meteen de lachers op zijn hand.

Maar Joris bleef de leukste.