Duolingo

Een dag geen woord uit een andere taal geleerd is een dag niet geleefd. Vind ik tenminste.
En dus kan ik het niet laten om als ik zie dat er weer een nieuwe gratis app is om een taal mee te leren, die uit te proberen. Duolingo dit keer.

Volgens Apple is dit dé gratis app van het jaar. En dat kan ik me voorstellen. Het is ontzettend leuk en afwisselend om via deze app een taal te leren. Je hoeft maar vijf minuten per dag te investeren in de taal, het ziet er aantrekkelijk en speels uit, het is interactief en multimediaal en je wordt digitaal achter de vodden gezeten. Doe je je oefeningen een dag niet, dan krijg je gelijk een mail met een vriendelijke schop onder je kont.

Je vorderingen worden netjes in een grafiek bijgehouden; op de grafiek hierboven zie je dat ik met kerst niets gedaan heb, maar daarna de draad weer des te fanatieker heb opgepakt.

De makers van de talencursus (je kunt kiezen uit Spaans, Frans, Duits, Portugees en Italiaans - ik doe uiteraard de laatste) zijn Luis von Ahn en Severin Hacker. Von Ahn ken je wellicht van de captcha en reCAPTCHA.

Het verdienmodel is heel mooi: degenen die de taal leren, gaan, zonder dat ze er erg in hebben, op een gegeven moment meehelpen met het vertalen van webteksten, waaronder die van CNN en Buzzfeed. Er zijn tot nu toe al 10 miljoen downloads geweest, terwijl het programma pas een goed jaar oud is. De verwachting is dat er binnen enkele maanden nog behoorlijk wat talen bij zullen komen.

Magistraal.

Hieronder het introductiefilmpje van Duolingo:



En hier de TED-talk van de in mijn ogen geniale Luis von Ahn:

Stupido

Ja hoor, doe ik een cursus Italiaans via een app op de iPad (je moet af en toe ook iets nuttigs doen op dat apparaat), loop ik prompt tegen het probleem op dat ik niet weet waar ik de à kan vinden op het toetsenbord. Het Italiaanse toetsenbord maar even geïnstalleerd; hielp geen flauto. En toch moest ik het vinden, want de woordenset 'familie' bleef steeds steken bij pappa (papà in het Italiaans). Zo kon ik dus al een paar dagen niet verder met deze woordenset. Uiteindelijk toch maar eens met hangende pootjes bij de kinderen aangeklopt.

'Ooooh mamma, weet je niet eens dat je dan de a lang moet indrukken en dat dan alle combinaties met de a verschijnen', riepen ze beiden hoofdschuddend in koor.

Ik voelde me wederom verslagen, want daarvoor hadden ze me ook al moeten uitleggen waar je je twitterstatus kunt bijwerken (de knop zit linksonder waar ik 'm linksboven verwachtte) en dat je door middel van een knop rechtsonder (de 2x knop) de iPhone apps kunt vergroten tot iPadformaat (in een lagere resolutie).

Sssssstupido!

Braintraining met een Italiaans sausje

Braintrainers. Ik heb er nooit het nut van ingezien. Volgens wetenschappers werken de braintrainspelletjes ook niet voor het verbeteren van het geheugen, iets waar ouders wel op hopen natuurlijk, voor hun kroost en last but not least henzelf. Ze kunnen echter beter Scrabble spelen met hun kinderen of ze helpen met het huiswerk. Daar schijnen ze namelijk wel slimmer van te worden.

Maar nu kwam er toch een tip van de onvolprezen SPQR, een site die mij sowieso altijd in een goed humeur brengt, omdat er per dag één of twee interessante en grappige nieuwtjes over Rome en Italië instaan: het Breinboek Italië.

Kan je de schilderijen bij de juiste Italiaanse schilder plaatsen? De afbeelding van saltimbocca kiezen bij het recept? Herken je de stijl van Versace en Armani? Weet je wat Verdi, Columbus en Leonardo da Vinci met elkaar te maken hebben? En wat Italiaanse koffie met je brein doet? Kan je rekenen zoals de Romeinen? Word je slimmer van tomaten? Het is zomaar een greep uit de inhoud van dit boek. Goed voor urenlange – zonnige – hersengymnastiek. Voor iedereen die geestelijk vitaal wil blijven. En van Italië houdt natuurlijk.

Aldus de beschrijving van SPQR. Dit lijkt me een heerlijke vorm van braintraining. Het boek is uitgebracht door de uitgeverij Neurocampus, die ook een site heeft, met behulp waarvan tienduizenden mensen proberen hun hersenen fit te houden.

Nou, geef mij maar zo'n breinboek, of ik er nou slimmer van word of niet.

En de Italianen? Die maken zich geen zorgen over hun brein; ze zijn vooral bezorgd om de kebabzaakjes die hun cultuur bedreigen. Zou daar ook een vraag over in stan?