Na aanvankelijke teleurstelling (roeien in een vierpersoonsboot mag immers niet meer, omdat er geen anderhalve meter gewaarborgd kan worden) hebben de coronamaatregelen onverwacht ook iets positiefs opgeleverd: we mochten als beginnersgroepje versneld leren skiffen!
Al snel na de oproep van onze coach om ons hierin te begeleiden werd duidelijk dat de helft van ons groepje dat niet zag zitten, wat op zich begrijpelijk was: we waren gedurende de hele beginnerscursus bang gemaakt voor het skiffen; dat was wel zo moeilijk, daar moesten we pas na een à twee jaar roei-ervaring eens voorzichtig aan gaan denken.
Onze coach bestempelde dat als onzin: dat konden we best. Het ergste wat er zou kunnen gebeuren was dat we om zouden kieperen. En ja, een setje droge kleren en een handdoek meenemen was dus geen slecht idee. Nou, dat schepte vertrouwen!
Dus wij (de drie waaghalzen) stapten om de beurt in zo'n bootje. 'Je skifft!', zei de coach tegen ieder van ons toen we eenmaal op het water waren. 'Ja, ik skiff', kwam er onzeker uit onze monden na deze aanmoediging. 'Houd je bladen plat op het water en je handen bij elkaar, dit is de positie waarin je zeker niet kunt omslaan! Houd dat even vast en geniet!'
En genieten, dat deden we, toen we eenmaal ook wat voorzichtige roeibewegingen hadden gemaakt en we merkten dat de boot niet zo instabiel was als hij leek. Wat een overwinning! We dachten even niet aan dit soort filmpjes.
De belangrijkste les die we geleerd hadden was echter deze: een coronacrisis overwin je alleen met de juiste coaches.
.JPG)