Oud en nieuw

Dit jaar hebben we met grote, grote weemoed afscheid moeten nemen van een aantal zeer geëngageerde bloggers: ik noem hier met name schrijverdezes en dr.henkenstein.

Maar gelukkig zijn er ook nieuwe bloggers bijgekomen, waarvan ik er twee speciaal noem: Bas van Houwelingen met z'n DRIE blogs (Basblog, Het is gezien... en Lezen in de kunst (met eervolle vermelding door Onze Taal)  en Hans met z'n Tabula Cerata.

En samen met Hans wens ik voor iedereen: bonus, felix, fautusque annus sit!

Top 2000

Dit jaar heb ik voor het eerst weer eens naar de top 2000 geluisterd. Dat had ik lang niet meer gedaan. Volgens mij moet je dat ook niet ieder jaar doen. Maar dit jaar waren - zowaar - de kinderen ook geïnteresseerd.

Eerst zeurden ze een beetje: oude muziek, wat is daar nou aan en zo, maar gedurende de vordering van de top 2000 sloeg de stemming toch om en werd de pagina uit de Volkskrant (jawel, ik had weer eens een papieren versie gekocht) met de top 2000-lijst uitgeplozen. Samen met een vriendje en  het overbuurmeisje. Want af en toe hoorden ze iets bekends; sommige liedjes konden ze zelfs letterlijk meezingen. 'Ja, dat speelt mijn broer altijd op de gitaar en dan zing ik dat mee'. 'Hé, dat hebben we bij muziekles gehad'. En dit (isn't 't she lovely) staat op mijn geboortekaartje.

Heerlijk, deze cultuurlessen. Vooral toen ze door de presentator werden toegesproken na een nummer van de Eurythmics: 'Dit zou de jeugd van tegenwoordig eens met de huidige dancemuziek moeten vergelijken.'
Had je ze toen moeten zien kijken!

Tja, als een ander het zegt, maakt het altijd meer indruk....

Nostalgie

Het was weer eens tijd om PLAATS te maken in ons huis, dus vanmiddag heb ik op zolder doorgebracht; mijn zorgvuldig bewaarde collegeaantekeningen en vertalingen met woordenlijsten en zorgvuldig bewaarde kaarten en brieven en toegangsbewijzen voor Pinkpop en zo moesten eraan; dat werd eigenlijk ook echt tijd; sinds opberging had ik ze niet meer bekeken. Waarom ik ze ooit bewaard heb, is me ook een raadsel, maar ik heb een leuke nostalgische middag gehad.

De mooiste doos was de doos met brieven en kaarten van vrienden, vriendinnen, vriendjes en zelfs van meneer Festina van ruim 20 jaar geleden. Wat een tijden! Wat een absoluut gebrek aan zorgen!

Er zaten veel kaarten van mijn middelbare schoolvriendin Marjolein bij; we schreven elkaar wekelijks een kaartje met de belevenissen van de afgelopen week, waarschijnlijk als ik het weekend niet thuiskwam of zo. Soms zaten er ook brieven bij. De inhoud bestond voornamelijk uit tentamentegenzin, uitgaan en jongens, jongens en jongens. Vermakelijk om terug te lezen.

Er zat ook een excuusbrief bij van ene 'Paul'. Paul hadden we eens op vakantie ontmoet en was bij ons langsgeweest. Hij wilde onze stamkroeg ook eens zien en zo. Maar Paul had zich misdragen - toen ik het las wist ik het ook weer. Hij sliep namelijk bij Marjolein en had de douche ondergekotst. En niet zo'n klein beetje. Gedweild had hij wel, maar met een handdoek en die handdoek had hij in de wasmand gestopt en daar niets van gezegd. En de rest had hij in de afvoer van de douche gestopt, wat niet zo fris was voor degene die na hem ging douchen, Marjoleins moeder of zo.

Pas toen hij weer weg was, kwam alles uit en daarom had hij de excuusbrief geschreven. Hij dacht dat we hem wel nooit meer wilden zien en dat was ook zo.

Om ze toch nog te bewaren zou ik ze kunnen scannen. Maar dat is me te veel werk. Ik heb van alle vrienden, vriendinnen, vriendjes een mooi exemplaar bewaard. En van meneer Festina alles.
Dat lijkt me redelijk genoeg en daarmee kan ik vast nog eens een nostalgisch middagje doorbrengen.

Ooit.

Muffins pro

Dit jaar was een van de toppers in het kerstpakket (naast lekkere yoga-theeproducten en een gezelschapsspel met als pionnen hersentjes op pootjes) het muffinbakpakket: een bakplaatje voor 6 muffins en een zelfbouwpakket voor een soort muffins premium (met karamel en chocoladestukjes) voor 8 muffins. Twee van de muffins moesten dus gedwongen buiten het bakblik zien te overleven. Ah gossie, en dat met kerst, dacht ik automatisch.

Mijn dochter - even nieuwsgierig als altijd - had het bakpakket natuurlijk ook meteen gezien. Mamma, die gaan we morgenmiddag maken, want dan ben je toch vrij! Zelf had ik eigenlijk andere plannen voor de middag, maar tegen zo veel enthousiasme kon ik natuurlijk niet op.

Wij de muffins gemaakt. Ze smaakten heerlijk. Nou, daar ga ik nog een paar pakken van kopen, lekker luxe muffins voor de kerst. Hadden ze de luxe uitvoering niet bij onze plaatselijke supermarkt!

Dan maar een basispakket muffins. Ahum, voor 12 muffins. Nog meer muffins buiten spel. Weliswaar met een kleurig zelfbedacht kerstjasje van glazuur, dat wel.

Wat wreed eigenlijk, een bakblik voor 6 muffins geven. Ik hoop dat we volgend jaar de andere helft krijgen....

Pannetje pannetje

Vorig jaar met oud en nieuw deden we een spelletje om oud en jong een beetje met elkaar te laten mengen: pannetje pannetje. Dit jaar waren we met min of meer hetzelfde gezelschap en wilden we het weer spelen met kerst, maar we wisten niet meer hoe het ging. Ja, flarden van het spel wisten we nog wel, maar dat werd niet echt een coherent geheel. Degene van het gezelschap die vorig jaar deed alsof het spel uit haar hersenpan gerezen was, moest bekennen dat het uit de hersenpan van een ander was ontsproten. Deze werd opgebeld en kende het recept gelukkig nog. Ik noteer het hier maar even, want anders weten we het volgend jaar weer niet.

Alle deelnemers krijgen 3 strookjes papier. Hierop worden de namen van 3 BN'ners (maar stripfiguren of historische figuren of zo mag ook) geschreven. Niemand mag deze papiertjes van elkaar zien.
Alle papiertjes worden opgevouwen en in een pan gestopt. Het gezelschap wordt in teams van minstens 2 deelnemers opgedeeld.
Nu moeten er 3 rondes gespeeld worden. In de eerste ronde mag je de personen die op het papiertje staat omschrijven voor je teamlid/ teamleden. In de tweede ronde moet je de persoon met behulp van slechts 1 woord laten raden (wij kregen een discussie: is 007 1 woord?) en in de derde ronde moet je de persoon uitbeelden.
Om de beurt mogen de teams (een) papiertje(s) uit de pan trekken en dan in 1 minuut tijd zo veel mogelijk raden; de een is de omschrijver/ tekenaar en de ander de rader. De volgende ronde is dat andersom. Eén iemand houdt de stand bij. Het team dat de meeste personen geraden heeft in de 3 rondes heeft gewonnen. De derde ronde (het uitbeelden) is het leukst. Vooral mijn Barbapappa-imitatie deed het goed.

Nou, lekker simpel toch? Vooral aan te bevelen na een paar glazen Glühwein....!

Rustige kerst!

Vigilat ut quiescant

Rustige kerst gewenst allemaal! En denk eens aan deze diender; hij heeft het zó koud inmiddels!
En voor wie 'm nog niet kent: dé kersthit van 2010:

Stilte

Stilte is iets wat perfect in de winter- en kersttijd hoort. Want in stilte en verstilling komt bezinning en bezieling tot leven. De afgelopen weken heb ik een paar mooie stiltes mogen ervaren.
Voor het eerst was het een keer stil in DWDD, heel stilletjes heb ik windstilte van de ziel van Joke J. Hermsen gelezen, stil was het op de tennisbaan, buiten was verstilde witte sneeuw, Nederland stond stil, het werk staat bijna stil, het bericht kwam dat onze directeur volgend jaar met stil pensioen wil, een kamer in het verleden is afgerond, de avond van Yalda is geweest....

Stilte, je lijkt niets, maar je bent alles!