Posts tonen met het label habbo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label habbo. Alle posts tonen

vrijdag 31 juli 2009

Leetse Habbo


Mijn kinderen zijn al een paar weken weer verslaafd aan Habbo (second life voor kinderen). Ze houden zich voornamelijk bezig met ruilen. En chatten met hun vrienden natuurlijk.

Ze zijn ooit begonnen met 80 credits (kosten in 'echt' geld: 10 euro), maar hebben hun bezit virtueel zeker vertienvoudigd. Dat kwam mede door onze weigering meer geld in dit 'project' te stoppen, zodat ze zelf moesten 'werken' om hun bezit te vermeerderen. Bij Habbo wil dat zeggen: ruilen tot je een ons weegt. Van een vriendinnetje hebben ze geleerd waar je kunt zien hoeveel credits een bepaald meubelstuk of dier op een gegeven moment waard is. Bij economie hoeven ze hun later het verschijnsel dagkoersen niet meer uit te leggen; dat is alvast pure winst.

Maar nu hebben ze van datzelfde vriendinnetje geleerd dat er ook een nagemaakte versie van Habbohotel bestaat: Leethotel. Bij Leethotel krijg je bij aanvang meteen 999.999 credits kado, zodat je alles kunt kopen wat je maar wilt. Ruilen is overbodig; weggeven is het devies.

Ze voelen zicht echt de koning te rijk, het voelt voor hen alsof ze net de staatsloterij hebben gewonnen. Het zal mij benieuwen hoe lang ze het leuk blijven vinden om in zulke grote weelde te leven!

De virtuele weelde zullen ze in ieder geval 2 weken moeten missen! Wij gaan namelijk weer NIVONneren! Ook op een toplocatie, dus dat komt wel goed verwacht ik zo.

zaterdag 4 april 2009

Credits


Als je met je kinderen gaat winkelen, kom je in heel andere winkels dan als je zelf gaat winkelen. Zo kwam ik vandaag, winkelend met mijn kinderen, bij de Free Record Shop. Ik kwam daar altijd om CD's te kopen. Ik was er lang niet geweest.

Nu kwam ik er dus met mijn kinderen om credits te kopen. Voor Habbo, een soort Second Life voor kinderen. Dat hadden ze lang niet meer gespeeld of beter gezegd: daar hadden ze lang niet meer op rondgehangen, maar nu hebben ze het herontdekt. En dat kwam weer omdat ze op onze computer mochten spelen in verband met een online toepassing van het Klokhuis, die bij hun eigen computer niet werkte en die wij wel de moeite waard vonden: GameKit; daarmee kun je zelf je eigen games ontwerpen. Tja, ouders vinden het nu eenmaal prettig als hun kinderen van consument ook een beetje producent worden. Wij wel tenminste. Maar dit keer is het offer heel groot: we kunnen niet meer op onze eigen computer, omdat die bijna constant bezet is.

'Kijk mam, ik heb een chocolademachine gekocht'.

'Wat kun je daar dan mee?'

'Chocomel maken.'

'Maar dat lust je toch helemaal niet?'

'Op Habbo wel.'

Zucht. We waren al langer van plan er een laptop bij te kopen. Het moet er nu maar eens van komen.