Knappe jongens, die 2gymmers

Enkele leerlingen uit de tweede klas van het stedelijk gymnasium Nijmegen hebben een raadsel opgelost dat jarenlang niet door kunsthistorici geduid kon worden.

Het raadsel betrof een schilderij van Nicolaas Verkolje, waarvan men altijd dacht dat het Venus met een slapende Amor was, een beetje een nietszeggend schilderij dus, maar wat ontdekten de gymnasiasten uit de tweede klas en hun leraar?
Het slapende jongetje is niet Amor, maar Ascanius, de zoon van Aeneas (die op zijn beurt de zoon van Venus, die volgens de mythologie moeder van Amor was). Ondertussen is Amor (met de rode mantel) zich aan het vermommen als Ascanius, een list om Dido, de koningin van Carthago, verliefd te laten worden op diens vader Aeneas. Look, that makes sense!

Zul je net zien dat mijn zoon niet in DIE 2 gym klas zit....

Alledaags Latijn

Gymnasiumtuig...

Gymnasiasten zijn slimme kinderen, tenminste, dat denken ze. Want hebben ze eerst ongetwijfeld veel plezier en profijt gehad van hun actie om met gebruik van een keylogger een jaar lang de mails van de docenten op hun school in te hebben kunnen zien, nu moeten ze dat bekopen met enen en herexamens.

Saillanat detail is dat een oud-studiegenoot van mij op het getroffen gymnasium werkt. Hij zal toch niet.....
Ik zal 'm gauw eens een mailtje sturen!

Update: hij is idd ook slachtoffer, baalt gigantisch en heeft er een hoop extra werk aan.

Lucretius en Schrijvers

Piet Schrijvers (nee, niet die keeper) had een aardige suggestie: leg in hotelkamers naast de bijbel ook een bijbel voor de seculiere mens neer: De rerum natura van Lucretius. In zijn mooie vertaling natuurlijk.

Hij deed deze suggestie dinsdagavond in het radioprogramma De Avonden, waar hij een half uurtje te gast was. Leuke suggestie.

Tevens maakte de presentator bekend dat een deel van zijn vertaling onlangs ook als luisterboek is verschenen (een soort cadeautje van zijn vrouw). Enkele fragmenten - Horatius en Vergilius behoren ook tot dit door Jeroen Willems voorgelezen luisterboek - sierden de uitzending. Bijvoorbeeld het stuk waarin Lucretius uitlegt waarom je niet bang moet zijn voor de dood. Mooi, mooi, mooi.

En natuurlijk kon de presentator er niet omheen te vragen naar de mening van Schijvers over de voorstellen van de Verkenningscommissie Klassieke Talen en dan met name over het schrappen van de proefvertaling Latijn en Grieks van het Centraal Examen. Hij was het geheel met de commissie eens. Niet als professioneel classicus, maar als vader van gymnasiumkinderen: deze laatsten haalden zijns inziens te weinig rendement uit het vertalen van de originele teksten. Maar in vergelijking met zijn rendement gaat die vlieger al snel op natuurlijk.

Wat ik me pas trouwens afvroeg, is of er meer landen zijn die een gymnasium zonder proefvertaling hebben. Nu vind ik wel dat Nederlanders het relatief moeilijk hebben met Latijn; de Franse en Engelse taal bijvoorbeeld zijn er veel rechtstreekser van afgeleid. Dat geldt dan weer niet voor het Grieks natuurlijk.

Maar goed, even genoeg De Rebus Gymnasii: het is weekend!

Met dank aan Katharina voor de Avondentip!

De nieuwe elite

Het gaat wel veel over onderwijs deze week, maar het is dan ook de week van het onderwijs. Gisteren heb ik bij uitzending gemist de documentaire over de moslimmeisjes en -jongens op het 'zwartste gymnasium' van Nederland, het Erasmianum in Rotterdam, die donderdagavond laat werd uitgezonden, bekeken.

Ik vond het een mooie documentaire over kinderen uit Marokko, Turkije en Afghanistan die naast de gewone problemen die onze uit de klei getrokken jongens en meisjes op het gymnasium (en andere scholen) hebben, zoals wennen, huiswerk, vervelende leraren, pesten, vriendjes en vriendinnetjes, hormonen, ook nog het probleem van het opgroeien in twee culturen, hoofddoekjes ja of nee, het Nederlands niet goed genoeg beheersen en discriminatie hebben.

Extra knap van deze leerlingen om zo'n opleiding te voltooien.

Er waren opnames in de klas, op het schoolplein, bij ouderavonden, rapportvergaderingen, op Romereis, thuis bij het suikerfeest, mooie afwisselende inkijkjes in het leven van deze kinderen. Verder was ook nog grappig dat ze interviews met oud-Erasmianen, waaronder Ramsey Nasr, onze dichter des vaderlands, hadden en dat één van de meisjes - ik meen het Afghaanse - Athena heette.

Toepasselijker kan bijna niet.

Zie ook leraar klassieke talen.

P.S. Het Turkse meisje (Yasemin) in de documentaire, dat op een gegeven moment 'zoek' was (men vreesde i.v.m. uithuwelijking), is weer terecht.

Eisen stellen

Aan goede leerlingen mag je eisen stellen. Vond ik al toen ik nog lesgaf en vind ik nog steeds. Uiteindelijk zijn de leerlingen daar alleen maar hartstikke blij mee; sommige leerlingen vroegen/ vragen zelf om extra stof; die moet je al helemaal tegemoet komen. En zwakkere, maar gemotiveerde leerlingen moet je natuurlijk helpen, zoveel als je kunt, tot ze weer op niveau zijn. Of bij een andere afdeling zetten, als het van beide zijden te veel moeite gaat kosten: helaas zit daar een grens aan.

Maar het lijkt wel alsof eisen stellen in de Nederlandse samenleving zo langzamerhand een vies woord is geworden. Natuurlijk mag je van een leerling die op het gymnasium zit verwachten dat hij/ zij een stuk authentiek Latijn of Grieks kan vertalen. Als hij of zij al van tevoren weet dat hij/ zij daar geen zin in heeft, dan moet die persoon niet voor het gymnasium kiezen. Maar wat wil nou de Verkenningscommissie Klassieke Talen blijkens haar tussenrapport over de toekomst van de klassieke talen en het gymnasium? Tegemoet komen aan de leerlingen die 'er niet zo'n zin meer in hebben', 'liever lekker achterover willen leunen' of alleen voor het gymnasium gekozen hebben voor de status door het vertalen in de bovenbouw maar helemaal af te schaffen of te vervangen door een cultuurvak met een vertaling naast de klassieke tekst. Dat lijkt me ten eerste saai en weinig uitdagend voor de leerlingen en en tweede een enorme inflatie van het gymnasium betekenen. Als gymnasiasten al geen zin meer hebben om iets moeilijks te leren, wie dan nog wel in Nederland? Gaan we ons nestelen in de zesjescultuur?
Bah. Slappe hap! Per aspera ad astra!
De les van Daedalus aan Icarus (niet te hoog, maar ook niet te laag vliegen) lijken ze niet helemaal begrepen te hebben...

De onlangs weer begonnen met lesgeven bloggende classicus (Centaur) heeft er een flink aantal stukken aan gewijd:
Zie deel 1 (met de link naar het rapport), deel 2 (over het nut van vertalen en vertalingen), deel 3 (over het verschil met athenea met Latijn), deel 4 (voorstel: beperk het aantal gymnasia) en deel 5 (met mooie links naar stukken van prominenten uit de klassieke wetenschappers).

Lezen!

Eerste schooldag zit erop!

De eerste schooldag op de middelbare school van m'n zoon zit erop! En wij zijn gelijk enkele euro's per week lichter. 'Krijg jij maar 2 euro per week zakgeld?' 'Ha, dat is echt belachelijk weinig hoor!' Gymnasiumtuig.

Wij hadden alles netjes meegegeven wat er meegegeven moest worden: agenda, schaar, lijm, een oud tijdschrift, stiften en kleurpotloden en brood. Drinken hoefde niet, daar zou de school voor zorgen. We hadden nergens gelezen dat er ook geld meegenomen moest worden, maar iedereen had het bij zich. En in de pauze werd er volop snoep en soep gekocht. Gelukkig voor ons is onze zoon niet zo'n snoeperd, anders waren we nu waarschijnlijk zwaar verminkt geweest.

Een tijdschrift had niet iedereen meegenomen. Onze zoon had zelfs 2 tijdschriften meegenomen, een Ikea-magazine en een Donald Duck; hij kon niet kiezen en we wisten niet wat de bedoeling was. De bedoeling bleek te zijn dat ze uit de tijdschriften enkele afbeeldingen zouden knippen met wat ze leuk vonden. Gelukkig stond er in het Ikea-magazine een computer en een achtbaan en had mijn zoon een Donald Duck bij zich. De juffrouw vertrouwde hem toe dat haar man ook geabonneerd was op de Donald Duck; ik ben benieuwd hoe hij daar bij gekeken heeft.

Een ander kind was minder fortuinlijk; die had een AH-folder meegekregen. Daar stonden alleen dingen in die lekker waren.

Het rooster hebben we samen bekeken. Hij krijgt zowel Latijn als Grieks van een jaargenote van mij. Daar was ik al bang voor. O wee als ze mijn zoon de klas uitstuurt of een onvoldoende geeft!

Of laat ook eigenlijk maar. Ze heeft het waarschijnlijk al druk genoeg.