Borrelen met het werk doen we sinds de komst van Het Virus 'gewoon' online via Zoom, een keer per maand, afwisselend op donderdag en vrijdag. Sinds onze aanstaande fusie met de IT-afdelingen hebben de borrels gelijk ook de functie van kennismaken met elkaar. Dat heeft als voordeel dat je meteen de kroegtijgers van de andere partij leert kennen.
Een naam voor dit samenzijn is er ook al: de !Soos. In eerste instantie dacht ik 'wat moet dat uitroepteken voor die soos'?, maar later werd het me duidelijk. Dat uitroepteken was niet in een dronken bui door de Raad van XI verzonnen, maar staat voor de letter I, en dan omgedraaid. Samen met de eerste S vormt het IS, de naam van onze nieuwe divisie, die - zo was ons vooraf beloofd - nooit in afgekorte vorm gebruikt zou worden, maar je weet zelf hoe dat gaat: waarom zeven lettergrepen gebruiken als het ook met twee kan?
Enfin, afgelopen vrijdag zaten we weer met een groepje in de digitale kroeg, toen er opeens voorgesteld werd om naar het borreleiland te gaan. Het wat? Ja, je hebt het goed gehoord, het borreleiland. Weg met Zoom, dat is zó 2020, voortaan borrelen we op een eiland. Hilarisch was het wel; ineens waren we allemaal computeravatars die op een eiland rondliepen en -sprongen. In het midden was een klein dorpspleintje met fontein en daarachter was het strand met de zee. Als je daarheen liep, hoorde je ook het ruisen van de zee. Geinig voor even, maar al gauw was iedereen in de bar van het eiland te vinden - net het echte leven.
Op de bovenverdieping van de bar waren tafels met krukken eromheen; leuk voor de groepsvorming. Als de kruk roze werd, kon je erop gaan zitten. Al gauw bleek dat je niet alleen op de kruk, maar ook boven op elkaar kon gaan zitten. Gejoel alom natuurlijk, een #metoo'tje is nooit ver weg, zelfs niet in een virtuele wereld.
Ik ben benieuwd waar we de volgende keer heen getransporteerd worden.
