De film en het album

Natuurlijk is de film/ documentaire over de totstandkoming van het nieuwe album Skeleton Tree in zwart-wit geschoten. Want de nieuwe CD, en dus ook de film, is doordrenkt van de rouw om de vorig jaar verongelukte zoon van Nick Cave.

Tevens is hij gemaakt in 3D, wat het tot een heel, heel diepe ervaring maakt. De regisseur mocht naast in de studio heel dichtbij het gezin komen, tot in het huis in Brighton. Zijn vrouw (Susie Bick) en zijn zoon, de andere helft van de tweeling, kwamen ook aan het woord. Ik kan niet naar de CD luisteren zonder de beelden van de film erbij te zien, en dat zal precies de bedoeling zijn.

Welk nummer ik het mooist vind, daar ben ik nog niet uit. Voorlopig is het denk ik Distant Sky, het enige nummer in de film met beeld in kleur.

Echt een kippenvelnummer, net als trouwens de song bij de aftiteling: het nummer Deep Water van Marianne Faithful, ooit gezongen en opgenomen door Nick en zijn toen nog jonge tweeling. En dat in combinatie met beelden van de rots bij Brighton waar een van de twee vanaf gevallen is.

Als je het dan nog droog kunt houden, weet ik het niet meer. Zie hieronder de trailer en ga als je kunt:




Het hele album Skeleton Tree
Amateuropname van Deep Water door Arthur Cave tijdens de aftiteling

Jesus Alone

Voor wie ´m nog niet gehoord had: de nieuwe single van onze Nick. Donker en mooi.

lyrics

Lobi da basi

Een heel enkele keer doe ik het nog maar: een ceedee kopen - de laatste was geloof ik van Ellen ten Damme. Gewoon omdat het kan. En omdat ik de artiest wil steunen. Sommige artiesten verdienen dat nou eenmaal.

Glenn de Randamie, alias Thypoon, is er zo een. Zeven jaar maar liefst heeft hij over het opnemen van z'n cd gedaan. En het is dan ook meteen de plaat van het jaar geworden. Terecht, want wát een prachtige en gevarieerde nummers staan erop. Hard en zacht, fel en gevoelig, vrolijk en dromerig, maatschappijkritisch, filosofisch, warm, geweldig, oogst van zeven jaar tot zichzelf komen na een turbulente periode van alsmaar optreden en het bijkomen van een gebroken relatie. Het getal zeven, dat past blijkbaar bij hem, want in de tussentijd heeft hij ook nog even religiestudies gedaan, zoals hij uitlegde voor het spelen van het nummer Hemel valt bij het akoestisch optreden in Lent pas.

Die optredens, die zijn sowieso een aanrader, iets wat mensen die dit jaar naar het North Sea Yazz Festival en Lowlands bezochten, zeker zullen beamen. Lekker op z'n blote voeten het publiek vermaken, bespelen en platspelen. Zó goed en zo zonder enige arrogantie. Echt iedereen blij. Zo'n baas!
Zelfs de koning en koningin, vergezeld door het voltallige kabinet wist hij een paar jaar geleden plat te spelen met een kritisch nummer over Nederland; de enige die het echt leek te begrijpen, was overigens Máxima:



Lobi da basi: Liefde is de baas.

Durf jij?

Op oudjaarsdag nota bene heb ik voor het eerst sinds lange tijd old skool weer een CD bij Kroese gekocht en wel 'durf jij' van Ellen ten Damme (tekst door Ilja Leonard Pfeijffer). En hij is prachtig! Ik heb 'm de hele dag opstaan: poëzie is misschien nog wel het fijnst om via muziek tot je te nemen.

Dat het met de teksten wel snor zat, vermoedde ik al wel toen ik hoorde dat ze door Ilja geschreven waren, maar wist ik helemaal zeker toen De papieren man er een lovende recensie over schreef.

Allemaal kopen!

Leuk is ook deze opname in Paradiso met een trotse Ilja Leonard Pfeijffer op de eerste rij.