Het klasje van Guusje

Juffrouw Guusje roept op tot een opstand van de slimste jongetjes en meisjes van de klas tegen het ettertje van de school.

Nou, dat laten ze zich geen twee keer zeggen! Vooral niet omdat het schriftelijk mag; dat is nog altijd makkelijker dan in directe confrontatie. Want in de directe confrontatie wint het ettertje het vaak van hen.

Als eerste komt Hofland aan het woord. Hofland (slim jongetje) ziet veel mislukte projecten, waaronder de afbraak van het onderwijs (met veel analfabeten en functioneel analfabeten als gevolg; een ideale achterban voor etterbakjes) en noemt het feit dat er tegenwoordig meer aandacht is voor entertainment dan voor inhoud, en dat de etterbakjes vanzelf hun mond houden als er minder luxe komt.

Vervolgens is Marjoleintje aan het woord. Zij wordt later vast psychologe, want draagt een paar klassieke relatietips van Dr. Phil aan (in het Engels nog wel; knap zijn ze tegenwoordig toch hè?).

Dan Maarten. Maarten houdt van duidelijke taal. Hij redeneert als volgt: als de aanhang van het etterbakje zeventien procent is, blijft er altijd nog drieëntachtig procent over die het niet met het etterbakje eens is. Waar hebben we het over? En bovendien is wat het etterbakje zegt, aantoonbaar nonsens. Laten we dus vooral niet zeggen dat hij misschien een beetje gelijk heeft. Dat gebeurt nu namelijk te veel.

Dan is Freekje, de joker van de klas, aan de beurt. Hij vindt dat het bestuur een klimaat moet scheppen waarin slimme kinderen kunnen floreren (want in het huidige klimaat kunnen de etterbakjes het best floreren). Verhef de massa (de juf is lid van de PvdA, dat weet hij best) en reorganiseer de televisie. Liever theater dan reclame! Op naar het theater!
Ter illustratie heeft hij al een liedje gemaakt. Dat zie je hierboven.

Désanne zegt dat iedereen, ook de slimme kinderen, nou maar eens minder narcistisch moeten zijn en meer Erasmus (en andere Echt Slimme Mensen) moeten lezen en citeren. Dan komt het vanzelf goed allemaal.

Arnoontje past ervoor om de dictatuur van de ongeest met ongeest te bestrijden. Hij vindt dat juffrouw Guusje maar een barbaarse opstand wil organiseren en dat we veel beter onderdeel van de Grote Duitse Scholengemeenschap kunnen worden.

Dan Wim. Altijd origineel. Hij droomt van een chemische stof die de menselijke onderbuikgevoelens kan reguleren. Als dat in het drinkwater wordt gedaan, dan komt het respect vanzelf weer!

Nausicaatje waarschuwt tegen een tweedeling in de klas: moreel superieure kinderen versus op te voeden Tokkies. Zij wil tegenover de slechte popmuziek van het etterbakje (ga dat vooral niet verbieden, want dan wordt-ie des te populairder) betere popmuziek zetten (niet te elitaire natuurlijk).

En dan Doekle, het braafste jongetje van de klas. Hij zegt: 'Juffrouw, ik heb al eerder een opstand georganiseerd, namelijk een positieve tegenbeweging. Want we moeten af van de kullekoek in de ruzies en het etterbakje moet met harde feiten een weerwoord krijgen! Zo!'

Een moderne leerling, Harm Ede Botje, maakte een filmpje van de interviews die hij op het schoolplein gehouden had.

Al met al een leerzame middag. En het etterbakje? Die etterde lekker door. Die had geen boodschap aan dit soort discussies.

Freek

Cabaret tijdens werktijd, we maken het dagelijks mee met z'n allen. Maar vandaag was er voor het caberet op ons werk een echte caberetier ingehuurd. En niet zo maar één!

Freek de Jonge verzorgde vandaag de Frans Kellendonklezing voor onze Radboud Universiteit. Speciaal daarvoor was de Vereeniging afgehuurd. Normaliter is er niet zoveel belangstelling voor de jaarlijks terugkerende Frans Kellendonklezing. Maar voor Freek was er veel belangstelling, niet alleen van de genodigden, wetenschappers en ander waardevol personeel, maar ook van studenten. Daar was ook op gehoopt door de collegevoorzitter, die hoopt dat er ooit een Nobelprijswinnaar uit de gelederen van de Radboudwetenschappers zal komen. Dan moet je groots uitpakken.

De voorstelling was - zoals we van Freek gewend zijn - fenomenaal, grappig en vol stof om over na te denken. Gelukkig niet al te prekerig en wel met veel zelfspot. De thema's waren geduld, geloof en ongeloof, inhoud en vorm.

De vorm die Freek gekozen had was iets anders dan normaal: hij was gekleed in een grijs krijtstreeppak met rode schoenen (een verwijzing naar de rode schoenen die de paus droeg tijdens zijn eerste optreden als paus?) en hij las voor van papier: het was per slot van rekening een lezing. De inhoud (met name Andries Knevel moest het ontgelden) was hem de laaste weken natuurlijk aan komen waaien ('wie zou daar nou de hand in gehad hebben?').

Bekende Nederlanders ('mensen die hun lichaam ter beschikking van de media stellen') in de zaal waren - behalve zijn vrouw en de collegevoorzitter - Dries van Agt en Jan Siebelink.

Na afloop zouden we allemaal een gedrukt exemplaar van de rede krijgen, maar die was niet op tijd klaar. Freek, die een laptop bij zich had - zichtbaar op het toneel opgesteld, maar verder zonder functie - zei tegen ons, het publiek, wijzend op de laptop, 'geef me allemaal jullie e-mailadres, dan mail ik 'm jullie wel'. Snel werd hij teruggefloten door de voorzitter van de Frans Kellendonklezing, die de grap eigenlijk maar half kon waarderen.

Bij gebrek aan verdere tekst dan maar de aankondiging van de lezing die Freek de organisatie van tevoren had doen toekomen, zodat ze een beetje wisten welke kant het op zou gaan:

Er komt een

de mensheid is uit vorm

er wordt alleen nog maar verloren

tijd, kennis en ruimte op zoek naar winst

komen we terecht op wachtlijsten

zou in het vermogen om te wachten

geduld

een oplossing schuilen

Kom volgend jaar maar terug

zie ook: http://lest000.blogspot.com/2009/02/freek-op-het-droge.html