Excursie naar het Atlasgebergte

Eerst wilde we 'm vanuit Nederland boeken, de excursie naar het Atlasgebergte. Maar dat  bleek nogal duur: 140 euro per persoon voor een dag. Laat maar zitten, reisbureau, we kijken ter plekke wel of we iets kunnen regelen.

En ja, bleek al gauw, voor 30 euro konden we vanuit onze riad een excursie naar de Ourikavallei in het Atlasgebergte boeken: vervoer, gids ter plekke et cetera. En dan zouden we een prachtige vallei met watervallen en berberaapjes gaan zien.
We zouden dan wel met een busje met meer personen gaan. Geen probleem, leuk juist. En wat bleek: de meeste van onze medereizigers waren Nederlanders. Hadden wij weer.
Gelukkig waren er ook nog twee Ieren bij. Konden we toch nog ons Engels oefenen. En Dari, want een van de twee bleek oorspronkelijk uit Afghanistan te komen.

Maar nu even over die Nederlanders. Die waren bij nader inzien heel tof en nog goedlachser. Een stel uit Helmond en een stel uit Rotterdam. We vroegen ze natuurlijk - we blijven Hollanders - meteen hoeveel zij betaald hadden voor de excursie. Het stel uit Rotterdam wist het niet; ze hadden het vanuit Nederland geregeld en het zat in de pakketprijs. Het stel uit Helmond had de trip net als wij vanuit de riad geboekt. Voor 25 euro per persoon! Hmm, waren we toch nog weer een beetje opgelicht.

Enfin, wij rijden met dat busje. Onderweg zou er gestopt worden bij een klein, authentiek berberdorpje, waar we gratis thee zouden krijgen. Er werd door de chauffeur niet bij vermeld dat we om de thee te verkrijgen een schoonheidsbehandeling zouden moeten ondergaan en de daarbij gebruikte arganolie moesten afnemen. Daar hadden we op dat moment - hoewel ons verzekerd werd dat al onze rimpels door het smeren van deze olie op onze huis als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen - geen behoefte aan. We hadden vooral dorst!

Bij het plaatsje Setti Fatma aangekomen stond er al een gids op ons te wachten. Een gids? Om naar die watervallen te lopen? Dat konden we toch zeker zelf wel? Nou nee, niet dus. Want die watervallen bleken best hoog te liggen. Dat had niemand ons verteld. En we waren er dus ook helemaal niet op gekleed. Katharina had een witte broek aan en ik sandalen en een jurkje. Gelukkig bleek de gids een vaardige helper, met name waar het de gladde stenen en bruggetjes betrof. O ja, en het wiebelige laddertje omhoog. Als we dat allemaal van tevoren geweten hadden, waren we er 100% zeker niet aan begonnen! Maar er was nou eenmaal geen weg terug. Die Marokkanen toch. Hadden ze ons weer tuk!

Maar toch hadden we het voor geen goud willen missen. Net als de gehele reis niet. Meer dan 100% niet. En op de terugweg durfde de chauffeur niet eens meer te stoppen.

Zakenvrouw in de dop

'Mamma, Anna en ik hebben een fout ontdekt in de atlas'.
'O ja?'
'Ja, kijk maar, hier staat Espahan in plaats van Esfahan'.
'Je hebt gelijk, dat moet je maar even melden bij de uitgever van de atlas, dan kunnen ze dat bij de volgende druk verbeteren.'
'Krijg ik daar dan geld voor?'
'Nee, dat denk ik niet, maar het is toch al mooi als die fout uit de atlas is? Daar hebben we dan toch allemaal plezier van?'
'Nou, als ik geen geld krijg ga ik het niet melden hoor. Moeten ze zelf maar beter opletten.'

Iets in mij zegt dat mijn dochter later niet als eerste in de rij zal staan voor vrijwilligerswerk...

Bosatlas

Mijn dochter zit in de brugklas en heeft aardrijkskunde. Bij de lessen aardrijkskunde gebruiken ze op haar school af en toe een atlas. Dat kan. Dat is misschien wel goed. Laat ze een beetje met zo'n atlas klooien tijdens de les en iets leren over schalen en legenda's en zo. Al vraag ik me af of ze niet beter ook les in het gebruik van Google Earth of Google Maps kunnen krijgen. Maar dat wordt nagelaten. De atlas, daar draait het in aardrijkskundeland nu eenmaal om blijkbaar. Oké, dat zal dan wel. So far so good.

Alleen moeten ze soms ook opdrachten thuis maken met de atlas en wij hebben niet dezelfde atlas als dat ze op school hebben. En daar beginnen de problemen. Want de paginanummering van de opdrachten uit het boek komen niet overeen met de paginanummering van onze thuisatlas, die een paar jaar geleden is aangeschaft, dus nog redelijk nieuw.

En dan worden de antwoorden op de vragen ook niet goedgerekend, wat zeg ik, de docent maakt zelfs een aantekening in het dossier van kindlief dat het huiswerk niet gemaakt is omdat de paginanummering niet klopt. En bij twee keer het huiswerk niet maken volgen er sancties. 'Je moet maar zorgen dat er een goede atlas bij je thuis komt, want anders levert dat puntenaftrek op. Het moet de 53e of 54e editie van de bosatlas zijn. Je mag 'm ook van de bibliotheek lenen, maar houd er rekening mee dat je de atlas de komende 6 jaar nodig hebt.'

En aangezien ik geen zin had om de zoveelste atlas de kopen (ik had die van mijzelf van de middelbare school ook nog, maar ja 48ste druk), heb ik toch maar even gekeken of ik zo'n nieuwe atlas bij de bibliotheek kon lenen. Helaas, allemaal uitgeleend.

En waarom zat de atlas dan niet in het 'gratis' boekenpakket? Vermoedelijk omdat er geen ruimte meer was in het pakket voor 70 euro extra voor het vak aardrijkskunde. Nee, het hoort blijkbaar bij de standaarduitrusting van een huishouden met middelbare scholieren. Ja, de juf zei nog dat je het gewoon had kunnen aankruisen bij de leverancier van het 'gratis' boekenpakket. Ja, zeker net als de rekenmachine die elders voor de helft van de prijs verkrijgbaar is.

Morgen De Slegte maar eens proberen.

Paulus de boskabouter

Zou Eucalypta dat hebben gedaan, die landen verwisseld in de wereldboskabouteratlas? Jaha, ik denk het wel! Altijd weer een nieuw avontuur!