Ik en mijn blogfoto

Mijn zoon wees me er in het Louvre fijntjes op dat daar het origineel van mijn 'profielfoto' stond en dat er zich heel veel mensen omheen aan het verdringen waren; ze wilden er allemaal mee op de foto.

En natuurlijk moest ik er ook mee op de foto van mijn zoon. Ziehier het resultaat.

Olé, ik heb wel armen!

Paris, je t'aime!

Voor het tweede jaar op rij Parijs bezocht: er waren de vorige keer nog wat dingen blijven liggen en mijn man wilde zijn ouders ook graag een keer Parijs laten zien.

Grappig genoeg waren we door het bezoek van vorig jaar goede gidsen geworden, merkten we gaandeweg.
Dat begon al met het uitzoeken van het appartement: natuurlijk een met uitzicht op de Eiffeltoren. En verder met een 3-daags abonnement op de metro; we wisten al dat we niet zo veel zouden kunnen lopen als het vorige jaar in verband met onze bejaarde medereizigers.

Naast gebruikelijke zaken deze keer de grote wens van onze zoon vervuld: de Mona Lisa in het echt bekijken ('waarom is dat nou zo'n beroemd schilderij mamma?'). En Père Lachaise, onder andere voor het graf van Sadeq Heydayat, schuin tegenover het graf van Proust. En natuurlijk het graf van Jim 'can you show me the way to the next whiskeybar' Morrisson. En wie schetst onze verbazing toen we stuitten op het graf van een klasgenoot van mijn schoonvader? Genoeg te beleven op zo'n begraafplaats!

Voor de experts: wie weet waar onderstaande foto is genomen?

Hemelvaart

We waren van plan om afgelopen weekend - beginnend bij donderdag - een hemelvaart te gaan maken en wonder boven wonder is dat gelukt: in Parijs aangekomen beklommen we na de parkeerhandelingen verricht te hebben, alsof we nog niet moe genoeg waren na 5 uur in de auto gezeten te hebben, nog een 5 verdiepingen en toen kwamen we in ons appartement: de hemel, dat uitzicht over Parijs vanuit alle ramen van het appartement!

Het appartement hadden we gehuurd van de operazangeres Marina Comparato. Logisch dat ze het niet wil verkopen terwijl ze er bijna nooit is. Wie verkoopt er nou een hemel? Mooier is het om de hemel te delen met anderen. En wij waren een van de gelukkigen.

Eigenlijk kon de Eiffeltoren daar niet tegenop en zelfs het Musée d'Orsay niet. De Kandinskytentoonstelling in het Centre Pompidou misschien een klein beetje. En de Sainte- Chappelle nog een klein beetje meer.

Wat je leert tijdens zo'n hemelvaart is dat de hemel voor iedereen weer anders is. In mijn zoons hoofd is dat het bezichtigen van de Mona Lisa (deze hemel hebben we deze vakantie niet kunnen realiseren), in mijn dochters hoofd de fontein van Nikki de Saint Phalle. Voor haar was de Kandinskytentoonstelling een soort van desillusie: o, dus dat schilderij in het appartement is dus gewoon een papier; het echte schilderij is hier!

Mooi leermoment in de hemel.

En nu Parijs....

Even in andere sferen....

Raadplaat

Als de kinderen weer eens een nieuw thema op school hebben, krijg je daar als ouders altijd wat van mee. Het thema dat mijn kinderen de komende tijd onder de loep gaan nemen, is zintuigen. Mijn zoon toont zich voorlopig met name geïnteresseerd in gezichtsbedrog (en bijbehorende zoekplaatjes).

Ik hoor wel wie de meeste dieren kan ontdekken op bovenstaande plaat. Ondertussen ben ik in Engeland. Dinsdag ben ik er weer, om donderdag weer te vertrekken naar....Parijs!

Ja, wat een reislust ineens, hè. Maar je moet iets doen om de kredietcrisis te bezweren, zodat je later niet kunt zeggen 'ik heb het niet geweten, ik heb er niets aan gedaan.' Dus pak je koffers, mensen!