Heb je dat ook wel eens, dat je niet weet wat je van iets moet vinden? Afgelopen weekend had ik dat, toen ik las dat men in een kerk in Zweden voor de Paasmis een levensgrote Jezus van Lego had gemaakt. Aan de ene kant is het wel een leuk, speels idee, aan de andere kant.....ik weet het niet, infantiliserend en kitsch.
Mijn kinderen zouden er in ieder geval niet om naar de kerk gaan. Twee jaar geleden waren ze nog wel te porren voor levensgrote legobeelden van Harry Potter in het Speelgoedmuseum in Deventer, maar dat is natuurlijk wat anders.
Ik weet het niet.
Smaakvoller vind ik de kerkengids die is uitgebracht in Italië. De meest sfeervolle en authentieke kerken in de gids worden beloond - nee, niet met Michelinsterren - maar met kaarsen en missaaltjes.
De maximale score is vijf kaarsjes. Alles wat getuigt van slechte smaak levert puntenaftrek op. Je moet dan denken aan plastic zitplaatsen, neonverlichting, nepkaarsen en het
toestaan van gsm-gesprekken.
Extra punten kun je halen met kaarsen van was, live orgelmuziek, een mooie kerststal, Gregoriaans gezang, wierookgeur en een vol vat wijwater.
De sfeer in Gesu e Maria wordt als volgt beschreven door Camilo Langone, de samensteller van de gids:
...een oase van Gregoriaans gezang en onsterfelijke Latijnse liturgie. De mis wordt weliswaar gevierd onder koud halogeenlicht, maar de gelovigen knielen tenminste lang en devoot tijdens het eucharistisch gebed. De vele vrouwelijke gelovigen met hun prachtige mantilla’s bieden "een verrukkelijke aanblik".
Prachtig toch?
