'Waarom hebben mensen toch zo'n hekel aan vissers?'

Vroeg de sportvisser mij toen hij zo'n beetje de hele baai van onze plas waar altijd suppers en surfers aan- en afmeren, had bezet met z'n hengels en andere vissersspullen.

Hij had mij net gevraagd of ik wilde gaan suppen, maar dat leek me nogal duidelijk omdat ik mijn sup op het gras had gelegd en ik me aan het omkleden was.

'Ja, dat klopt, als ik er straks langs kan', antwoordde ik hem.

Dat had hij blijkbaar opgevat als een passief agressief antwoord en ik paaide hem een beetje door te zeggen dat mijn man ook wel eens viste. Dat stelde hem blijkbaar gerust; ik was niet zo'n erge havermelkelitetrut als hij blijkbaar dacht. Vrouwen die een man hebben die ook wel eens vist kun je als een van ons beschouwen.

'Wacht, ik leg deze hengel wel even opzij. Zal ik je er even op helpen?'

Zo ver wilde ik de vriendschap nou ook weer niet laten oplopen, dus ik zei dat dat niet hoefde.

Toen ik terugkwam van mijn rondje, was hij net bezig om z'n spullen op te ruimen. 'Ik gooi de vissen altijd terug hoor!' zei hij, alsof mij dat iets uitmaakte.

'Hoe duur is zo'n sup eigenlijk?' Ik zei dat dat ervan afhing, en dat je ook sups met stoeltjes kunt kopen en zo. 'Stoeltjes? Maar dan zou ik er ook op kunnen vissen dus?' 'Ik heb het nooit geprobeerd, maar waarschijnlijk wel ja.'

Iets in mij zegt dat we er binnenkort een nieuwe supper bij hebben op de plas. Met hengel. 

Blup!

Keuzestress

Als je net als ik bij een meertje woont (in mijn geval de Lentse Plas), heb je bij mooi weer altijd last van keuzestress. Zal ik vandaag gaan zwemmen, kanoën of suppen? De mooiste dagen zijn die dat je alle drie kunt doen. Maar dan moet het wel weekend of vakantie zijn.

Gelukkig wordt de keuze soms vóór je gemaakt, bijvoorbeeld als het volle maan is; dan ga je natuurlijk met een hele club zwemmen in de avond. Plus een vuurtje stoken. En als het te hard waait, dan kun je niet suppen (wel kanoën op de sup, als je geen zin hebt om de kano op te blazen - we hebben wegens ruimtegebrek helaas alleen opblaasbare kano's).

Maar dat je op mooie dagen iets met of op het water moet, dat staat buiten kijf.

Ik begin onze professor Grieks dan ook steeds meer te begrijpen. Als we hem vroegen of hij het tentamen snel na zou kunnen kijken, zei hij steevast: 'dat ligt aan het weer'. Ik denk dat hij ook aan het water woonde. Maar of hij van zwemmen, kanoën, suppen of surfen hield weet ik niet. Misschien had hij wel een zeilbootje, wie zal het zeggen?

Hij had sowieso groot gelijk.