woensdag 4 februari 2009

Mijn leven als verraadster

Zou jij je vrienden verraden als je gemarteld zou worden? Dat is een vraag die iedereen zich wel eens stelt. Je denkt waarschijnlijk dat je dat nooit zou doen.
Zarah uit het boek mijn leven als verraadster dacht er ook zo over. Tot ze in de beruchte Evingevangenis in Teheran tercht kwam.

Ik had wel eerder gehoord over de verschrikkingen in Iraanse gevangenissen, met name de Evin, maar door dit boek kwam het wel heel dichtbij. Ik weet in ieder geval dat ik nooit in Zahra's zwarte schoenen zou willen staan. Zij zelf ook niet, ze zou liever in roze schoenen gestaan hebben, maar dat kon nu eenmaal niet. Daar had ze nou juist tegen geprotesteerd, dat ze iets meer keuzevrijheid zou hebben in de keuze van haar kleding. En een paar andere zaken, zoals het aanblijven van een geliefde professor. Zij had het geluk dat ze een (ex)vriendje had met connecties, anders was deze gevangenis zeker haar dood geworden. Walgelijk en mooi dit boek. Het zet je op aangrijpende wijze aan het denken over het verschil tussen zwart en roze.

2 opmerkingen:

katharina zei

Dag Festina,
Kijk, dat vind ik nu zo leuk van U. Een mooi boek verkopen. Ik ga onmiddelijk af op uw smaak en huiver en heb het boek besteld bij de bibliotheek waar het was uitgeleend. Goed teken. Wel had ik nog keus uit tig andere titels die beginnen met mijn leven zoals:
Mijn leven begint om kwart over acht (wat dacht U daarvan?)
Mijn leven in een harnas (ook niet gek)
Mijn leven in Iran, ..in kaart,... in mode,.... in Rose Red,... in schande,... in Zweden,... in een vraagteken (beslist de moeite waard?)..in een lied,... is van mij (!),...
Mijn leven met Collies honden,...met Elvis,.... met George,... met letters,... met Mozart,.. met Pablo Neruda,... met Steve Irwin,...met tikker (?),.. Tsaikovski,..en dat gaat zo maar door.
Ik laat het maar bij Uw titel en wacht geduldig tot het weer beschikbaar is.
In the meantime ga ik door de sneeuw banjeren. Gegroet Festina

festina lente zei

Mijn leven als blogger: hier voor u! Gratis en voor niets, nooit uitgeleend! Nou ja, soms aan werk, gezin, boeken, vrienden & familie!
D. gaat je trouwens nog een heel erg lange bedankbrief schrijven voor de voetbalkaartjes. Hij was er zo blij mee!